Кіріспе
Man o' War (1917 жылғы 29 наурыз – 1947 жылғы 1 қараша) – американдық толыққанды тұқымдық жарыс жылқысы. Ол барлық уақыттағы ең ұлы жарыс жылқыларының бірі саналады. The Blood Horse, Sports Illustrated және Associated Press сияқты бірнеше спорт басылымдары Man o' War-ді 20 ғасырдың ең жақсы американдық жарыс аты деп мойындады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін өткен жарыстарда Man o' War 21 жарыстың 20-сында жеңіске жетіп, 249 465 доллар (1920 жылғы 249 465 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) сыйлық қордан жеңіп алды. Ол 1920 жылғы американдық жылқысы ретінде ресми түрде танылды және The New York Times газетінің нұсқауынша, Бейб Рутпен бірге жылдың үздік спортшысы атанды. 1957 жылы Ұлттық жарыс мұражайы мен Даңқ залына енгізілді. 2017 жылғы 29 наурызда мұражай оның құрметіне «100 жастағы Man o' War» атты арнайы көрме ашты. 1919 жылы Man o' War 10 жарыстың 9-сында жеңіске жетті, оның ішінде Hopeful Stakes және Belmont Futurity жарыстарын ұтты, ол кезде АҚШ-тағы екі жасар жылқылар үшін ең маңызды жарыстар еді. Оның жалғыз жеңілісі Саратога жарыс жолында болды, кейін «Чемпиондардың зираты» деп аталды, онда ол Upset деп аталған биеге аз айырмамен жеңілді. Man o' War-дің иесі Сэмюэл Риддл жас жылқының мансабының басындағы жарысқа қатысудың қажеті жоқ деп есептегендіктен, 1920 жылғы Кентукки дербисіне қатыстырылмады. Оның орнына Man o' War үш жасар биелер арасында Preakness Stakes жарысында дебют жасады, онда Upset-ті 1 1/2 ұзындыққа жеңді. Кейін Man o' War әлемдік рекордты жаңарта отырып, Belmont Stakes жарысын 20 ұзындыққа жеңіп алды. Жаз және күз айларында ол үш жасар биелердің арасында үстемдік танытып, бірнеше рекордтарды жаңартты және қарсыластарына үлкен салмақ қосты. Ол ересек жылқылармен мансабының соңғы жарысында ғана кездесті, ол 1919 жылы американдық үш тәжді жеңген Sir Barton-мен жекпе-жекке түсті. Man o' War бұл жарысты жеті ұзындыққа жеңіп, толығымен түсірілген алғашқы ат жарысының жеңімпазы атанды. Риддл бастапқыда 1921 жылы Man o' War-ді жарысқа қатыстыруды жоспарлаған, бірақ одан бас тартты, өйткені Man o' War сол кездегі ересек жылқыларға арналған барлық жарыстарда қолданылатын хендикап форматында рекордтық салмақтарды алған болар еді. Оның орнына Man o' War асыл тұқымды мал өсіруге жіберілді, ол жетекші ата болып, Triple Crown жеңімпазы War Admiral сияқты бірнеше чемпиондарды өрбіткен. Ол Seabiscuit-тің атасы болды және оның тұқымдық желісі бүгінге дейін In Reality, Tiznow, Da' Tara және Tourist сияқты жылқылар арқылы жалғасуда. Аналық тұқымдық желіде де сәтті болған Man o' War қазіргі заманғы американдық тұқымдардың барлығында кездеседі.
Man o' War (March 29, 1917 – November 1, 1947) was an American Thoroughbred racehorse who is widely regarded as one of the greatest racehorses of all time. Several sports publications, including The Blood Horse, Sports Illustrated, and the Associated Press, voted Man o' War as the best American racehorse of the 20th century. During his racing career, just after World War I, Man o' War won 20 of 21 races and $249,465 (249465.0 in 1920 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) in purses. He was the unofficial 1920 American horse of the year and was honored with Babe Ruth as the outstanding athlete of the year by The New York Times. He was inducted into the National Museum of Racing and Hall of Fame in 1957. On March 29, 2017, the museum opened a special exhibit in his honor, "Man o' War at 100". In 1919, Man o' War won 9 of 10 starts, including the Hopeful Stakes and Belmont Futurity, then the most important races for two year old horses in the United States. His only loss came at Saratoga Race Course, later nicknamed the Graveyard of Champions, where he lost by a neck to a colt fittingly named Upset. Man o' War was not entered in the 1920 Kentucky Derby because his owner, Samuel Riddle, did not believe in racing at the distance of so early in a young horse's career. Instead, Man o' War made his three year old debut in the Preakness Stakes where he defeated Upset by 1 1/2 lengths. Man o' War later won the Belmont Stakes by 20 lengths while setting a world record. Throughout the summer and fall, he continued to dominate his fellow three year olds, setting multiple records while conceding large amounts of weight to his rivals. The only time he faced older horses was in the final race of his career in a match race against Sir Barton, who had won what would later be known as the American Triple Crown in 1919. Man o' War won easily by seven lengths in the first horserace to be filmed in its entirety. Riddle originally intended to race Man o' War in 1921 but decided against it because Man o' War would have been assigned record weights in the handicap format used in almost all races for older horses at the time. Instead, Man o' War was retired to stud, where he became a leading sire whose multiple champions included Triple Crown winner War Admiral. He was the grandsire of Seabiscuit and his sire line continues today through horses such as In Reality, Tiznow, Da' Tara and Tourist. Also successful as a broodmare sire, Man o' War is found in almost all modern American pedigrees.
Өмірбаян
Man o' War – ақ жұлдыз бен жолағы бар маңдайындағы жылқы, қасқыр түсті еді. Ол Кентукки штатының Лексингтон қаласына жақын жердегі Nursery Stud шаруашылығында туған. Оны Август Белмонт-күлгілі тәрбиеледі, оның әкесінің жетістіктері 1867 жылы Белмонт Стаксына ат қою арқылы танылды. Белмонт-күлгілі 1895 жылдан 1924 жылы қайтыс болғанға дейін Жокей клубының төрағасы болып қызмет еткен, сондай-ақ белгілі атшы еді. Белмонт паркі 1905 жылы ашылғанда отбасының құрметіне аталды. Man o' War Fair Play-дің ұрпағы, ол 1908 жылы Белмонт Стаксында жеңіліссіз Колиннен кейін екінші орынды иеленген. Man o' War – ағылшынның үш дүркін чемпионы Rock Sand жарыста жеңімпаз атанған Mahubah атты биеден туған екінші тоқты. 1917 жылдың 29 наурызында құлын туғаннан кейін көп ұзамай, Белмонт-күлгілі 65 жасында АҚШ армиясына қосылып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда қызмет етті. Ол шетелде болған кезде, әйелі күйеуінің құрметіне оның ұлын Man o' War деп атады. Бастапқыда Белмонттар Man o' War-ды өздері жарыстыруды жоспарлаған. Алайда, 1918 жылдың жазында соғыс күш-жігері жалғасып жатқанда, олар жарыс шаруашылығын таратуға шешім қабылдады. Саратога жыл сайынғы сатылымында Man o' War 5000 долларға (1918 жылғы 5000 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең) Сэмюэл Д. Риддлге сатылды, ол оны Мэриленд штатының Берлин қаласына жақын Глен Риддл фермасына әкелді. Саудада жеңіліске ұшыраған Роберт Л. Герри, ағасы, әйеліне: "Қырқ бес жүз доллар кез келген жылдыққа жеткілікті" деді. Екі жылдан кейін, 1920 жылы Риддл ат үшін 400 000 доллар ұсыныстан бас тартты. Толық бойы жеткен кезде Man o' War айқын сойқысы және жоғары крупымен ерекшеленді, бірақ жасы ұлғайған сайын айқын болатын артқа қарай иілген арқасы үшін кейде сынға ұшырады. Оның аяқтары мінсіз, сүйектері берік болды, бұл қасиеттерін ұрпақтарына жеткізді. Оның мұрны сәл римдік пішіндес және жоғары басы бар еді, оны "бүркіттің сыңарлығы" деп сипаттаған. Оның қадам қашықтығы 28 фут деп өлшенді және бүгінгі күнге дейін барлық уақыттағы ең ұзыны деп саналады. Жаңашыл Луи Фейстель Man o' War-дың кейде жабайы мінезіне байланысты осы қабілетін дамыту оңай болған жоқ. Алғашқы күндері Man o' War жаттығушыларын жиі тастап кететін, бірде таңертеңгі жаттығудан кейін 15 минуттан астам уақытқа бостандыққа шығып кеткен. "Ол жолбарыс сияқты күресті", - деп еске алды Риддл. "Ол ашуланып айқайлап, бізбен соншалықты күресті, оны қауіпсіз ұстауға бірнеше күн кетті". Фейстель құлынды баяу дамытып, бірте-бірте оны күнделікті тәртіпке енгізді.
1919: Екі жылдық маусым
Man o' War 6 маусымда 1919 жылы Belmont Park-та дебют жасады, бастаушы жарыста. Сол кезде аттар Belmont Park-та барлық американдық трассалар сияқты сағат тілімен емес, сағат тіліне қарсы жүгіруі керек еді, сондықтан аттар екі бағытта да жүгіруді үйренуі керек еді. Бұл практика 1922 жылы Man o' War зейнеткерлікке шыққаннан кейін тоқтатылды. Man o' War өзінің алғашқы жарысында алты ұзындықпен жеңіп алды, содан кейін үш күннен кейін Белмонт паркіндегі сазды трассада шағын арақашықтықтағы Кин мемориалдық жүлдесіне қатысты. Осы кезеңде Man o' War жылдам старт алуды әлі үйренбеген, бірақ көп ұзамай төртінші орынға ие болды. Бір шақырым қалғанда жокей Джонни Лофтус Man o' War-ды жүгіруге шақырды, ал жылқы қарсыластарынан үш ұзындықпен жеңіске жету үшін алыстап кетті. Он екі күннен кейін Man o' War Жамайкадағы жастар жарысында тағы бір жеңіске жетті. Екі күннен кейін ол Хадсон жүлдесінде жеңіске жетіп, 18 күн ішінде төртінші рет жеңіске жетті. Екі аптадан соң ол 5 шілдеде Акваэдуктегі Тремонт жүлдесінде жеңіске жетті. Содан кейін ол Сарытога жарыс алаңында өтетін жазғы жарысқа жіберілді. Ол алғаш рет 2 тамызда АҚШ қонақ үй жүлдесінде өнер көрсетті. Жаман стартқа қарамастан және салмағы 130 фунт болғанмен, Man o' War бірінші кездесуінде екі ұзындықпен жеңіске жетті. Оның келесі старты 13 тамыздағы Санфорд мемориалдық жүлдесі болды, онда ол үшінші ставка ретінде Upset-пен сүйікті болып шықты. Бұл жарыс жарыстар тарихында Man o' War-дың жалғыз жеңілісі ретінде танымал, Саратоганың "Чемпиондар зираты" деген атағын дамытуға ықпал етті. 1900-шы жылдардың басында старт қақпалары болған жоқ. Аттар айналып, кейін бөгет деп аталатын жіптің артына тізбектеліп, оны көтергенде жөнелтілді. Санфордта көптеген дереккөздер Man o' War әлі де кедергі көтерілген кезде бастапқы сызыққа арқасымен айналып жүргенін айтады (бірақ кейбір есептерде ол тек біршама жағына бұрылған деп айтылады). Man o' War командасының бастамасы нашар болғаны даусыз, бұл туралы "The New York Times" газетінде ресми старт берушінің қатысуынсыз болғандығы жазылған. Басталу бірнеше минутқа кешіктірілді, өйткені басқа құйрықтар кедергіден бірнеше рет үзілді, ал старт беруші ақыры тек рельске жақын аттар дайын болған кезде алаңға шықты. Нәтижесінде, Man o' War басқа старт берушілерден қашықтықта қалды. Лофтус содан кейін Man o' War-ды жаман жағдайға келтірді, оны басқа аттар қоршап алды, содан кейін шаршаған аттар оны тексерді. Осыған қарамастан, Man o' War жеңіске жақын болды, ол Upset-ке 15 фунт жеңілдік берді. Бұл жеңіліс тек қана Man o' War командасының беделін арттырды. J. L. Dempsey Daily Racing Form-нан былай деп жазды: "Upset-тің өнерін төмендетуге тырыспай, Man o' War өзін үздік деп танытты. Бұл Upset-тің басында артықшылығы, салмағы 15 фунт жеңілдікпен, Кнапптан алған керемет көлікпен және Man o' War-ды жеңіп алған созылу бұрылысында жерді үнемдеудегі табысы болды. Егер жарыста 16 секундқа артық болса, финиш те кері болар еді". 130 фунт салмақ көтерген кезде, Man o' War 1:12 2/5 есебімен рекордты теңестірді. Бұл рекордты Garbage тек 7 күннен кейін ғана көтерген кезде орнатты. Man o' War үмітті ставкаға кірді, оның 30 000 долларлық қалтасы сол кездегі жарыстардағы ең бай жүлделердің бірі болды. Ол сегіз ғана қарсыласқа қарсы тұрды, бұл сол кездегі мәртебелі жарысқа аз еді. Жарыс басталғанда қатты жаңбыр жауды, ал Man o' War бірнеше рет кедергіден өтіп, жарысты он екі минутқа кешіктірді. Алайда ол "күлкілі жеңіске" жетіп, алты ұзындыққа жеңіске жетті. Кейін Man o' War 14 қыркүйекте Belmont Park-қа Futurity жүлдесі үшін оралды. Futurity байқауында 5000 доллар сыйлықақы қосылды, яғни жүлде сомасы номинация мен қатысу ақысымен арттырылды. Футурити сол кездегі ең үздік жарыстардың бірі болғандықтан, қосымша ақша жүлдегерлердің үлесін 26 650 долларға дейін көбейтуге жеткілікті болды. Man o' War Доминик есімді беделді спринтермен қысқа уақытқа дуэльге түсіп, басымдықты иеленді. Жарыстың соңғы кезеңіне қарай Джон П. Гриер екінші орынға шықты, бірақ жарыстың бірде-бір нүктесінде алға шықпаған Man o' War-ға қарсы ешқандай күш жұмсай алмады. Man o' War 127 фунт салмақ көтеріп, үш ұзындықпен жеңді, бұл Джон П. Гриерден 10 фунт артық. Журналистер, атшылар мен жанкүйерлер Man o' War-ды өз дәуірінің ең үздік американдық жылқыларының бірі ретінде қарастыру керектігіне келісті және оны жеңілмейтін Колинмен салыстырды. Man o' War екі жылдық кампаниясын он старттан тоғыз жеңіске жетіп, $82,275 табыспен аяқтады. 1919 жылы екі жасар Colt атты американдық чемпион атанды. Ол Daily Racing Form-ның C.C. Ridley Handicapper-імен 136 фунт салмақта бағаланды, екінші орынға ие Blazes-тен 16 фунт артық. Риддл ертеректе Man o' War-ды өз жас тобының ішіндегі жарыстармен шектеуге шешім қабылдады, көбінесе елдегі ең құнды жарыстар үш жасар аттарға шектеліп қойылғандықтан. Ол Man o' War-ды Кентукки дербисіне қатыстырмауға шешім қабылдады, өйткені ол оның сүйікті мақсаты болған Преакнес жүлдесінен бірнеше күн бұрын өткізілді, ол Man o' War қысқы маусымды өткізген Риддл шаруашылығына жақын жерде өтті. Оның орнына Man o' War үш жасар аттардың дебютін 18 мамырда Преакнес жүлдесінде жасады, ол қазір 1 1/8 шақырым қашықтықта өткізіледі. Ұзақ үзілістен кейін және ешқашан өтпегеніне қарамастан, ол Upset-тің екінші орын алған Дербидегі ескі қарсыласы бар тоғыз аттан тұратын алаңда 4/5 сүйікті болып шықты. Man o' War сергектікпен старт алып, алғашқы 10 метрде жетекке шықты, содан кейін шектеулермен артқы тірекке екі ұзындықпен жетекке шықты. Соңғы бұрылысты айналып өткенде Upset жақындасуын бастады, сондықтан Куммер шегін босатып жіберді. Man o' War қайтадан алыстап кетті, ашылу шақырымын 1:383/5 жаңа Пимико трассасының рекордында аяқтады. Соңғы фурлонда жеңілдетілген Man o' War Upset-тің үстінен 1 1/2 ұзындықпен жеңіске жетті, соңғы уақыты 1:513/5 болды. Жылқы содан кейін 29 мамырда Belmont Park-қа Withers жүлдесіне оралды, онда 25 000 адамды қызықтырды. Ол тек екі қарсыласқа қарсы "көңілді" 1–7 ставкаларымен жіберілді: Метрополитан жүлдесінің жеңімпазы Wildair, ставкасы 6–1 болды, және шамадан тыс бағаланған Дэвид Харум 30–1 болды. Man o' War қайтадан ерте жетекке шықты, алғашқы шақырымды :23 3/5 уақытында аяқтады, біткенде тартысты. Wildair бұрылыстың айналасында жақындасуға тырысқанда Куммер қысқа уақытқа ұстауын босатып жіберді, ал Man o' War жетекке шықты. Соңғы шақырымның он алтыншы бөлігінде жеңілдетілген Man o' War әлі де екі ұзындықпен жеңіске жетті, шақырым үшін американдық жарыс рекордын 1:354/5 орнатты. Man o' War-дың Withers-тегі 1:35 4/5 уақыты шақырым үшін американдық жарыс рекордын 2/5 секундқа бұзды. Алайда, 1918 жылы өткен сынақтарда Ромер шақырымды 1:34 4/5 уақытында аяқтады. Бұл уақыт 1961 жылға дейін, Wise Ship түрлі трассада қашықтықты 2:14 уақытында аяқтағанша американдық рекорд болып сақталды. Ол 1991 жылға дейін американдық топырақ рекорды болып сақталды. Оның командасы 17 тамызда жаттығудан кейін шалысқа ұшырады, бірақ ол тез жазылып кетті. 21 тамызда ол Travers жүлдесіне қатысты, онда ол ең күшті қарсыластарымен кездесті: Upset үшінші рет және Джон П. Гриер үшінші рет. Рекордтық көрермендер трибунаны толтырып, трассаның бойымен созылды. Нәтижесінде, Саратога басшылығы алаңды ашты, ал 5000 адам трассаның ішкі жағына көшті. Оның жалғыз қарсыласы жарыстан шыққанда, ол жарысқа қатысуға жақын болды, бірақ Миссис Риддлдің немересі Сара Джеффордс Худвинкке қатысты. Бәсекенің жетіспеуін өтеу үшін Риддл Man o' War-дың жылдамдығын көрсетуге рұхсат етілді...
Just 7 days later, Man o' War entered the Hopeful Stakes, whose purse of $30,000 made it one of the richest prizes in racing at the time. He faced only eight rivals, a small field at the time for such a prestigious race. Heavy rain started to fall as the field headed to the starting post and Man o' War broke through the barrier several times, delaying the race by twelve minutes. Despite this, he won with "ridiculous ease" by six lengths. Man o' War then returned to Belmont Park for the Futurity Stakes on September 14. The Futurity had a purse of $5,000 added, meaning the prize money was increased by nomination and entry fees. Because the Futurity was one of the preeminent races of the day, the added money was large enough to increase the winners share of the purse to $26,650. Man o' War briefly dueled for the lead with a well regarded sprinter named Dominique then opened up a commanding lead. Turning into the stretch, John P. Grier swept into second with an all out drive but failed to make up any ground on Man o' War, who had not been urged at any point in the race. Man o' War won by three lengths while carrying 127 pounds, 10 pounds more than John P. Grier. Journalists, horsemen and fans agreed that Man o' War had to be considered as one of the greatest American horses of his age, and compared him favorably to the unbeaten Colin. Man o' War completed his two year old campaign with nine wins from ten starts and earnings of $82,275. He was named the American Champion Two Year Old Colt of 1919. He was rated at 136 pounds by handicapper C. C. Ridley of the Daily Racing Form, 16 pounds ahead of the second ranked colt, Blazes. Riddle decided early on to restrict Man o' War to races within his own age division, in large part because the most valuable races in the country were restricted to three year olds. He decided not to enter Man o' War in the Kentucky Derby because it was run only a few days before his preferred target, the Preakness Stakes, which was held close to the Riddle farm where Man o' War had spent the winter. Instead, Man o' War made his three year old debut on May 18 in the Preakness Stakes, then run at a distance of 1 1/8 miles. Despite the long layoff and never having raced beyond , he went off as the 4 5 favorite in a field of nine horses that included his old rival Upset, who had finished second in the Derby. Man o' War broke alertly and took the lead within the first 10 yards, then established a two length lead down the backstretch while under restraint. As they rounded the final turn, Upset started to close ground so Kummer loosened his grip. Man o' War responded by again pulling away, completing the opening mile in what would have been a new Pimlico track record of 1:383/5. Eased in the final furlong, Man o' War won by 1 1/2 lengths over Upset in a final time of 1:513/5. The horse was then returned to his home base at Belmont Park where a crowd of 25,000 turned out to watch him in the Withers Stakes on May 29. He was sent off at "generous" odds of 1–7 against only two rivals: Wildair, winner of the Metropolitan Handicap who was at odds of 6–1, and the overmatched David Harum at 30–1. Man o' War again seized the early lead, completing the first quarter mile in :23 3/5 while tugging at the bit. When Wildair tried to close ground around the turn, Kummer briefly released his hold and Man o' War opened up his lead again. Eased in the final sixteenth of a mile, Man o' War still won by two lengths while setting an American race record of 1:354/5 for the mile. efn|Man o' War's time of 1:35 4/5 in the Withers broke the American race record for a mile by 2/5 second. However, in a time trial in 1918, Roamer completed a mile in 1:34 4/5. This time stood as the American record until 1961 when Wise Ship ran the distance in 2:14 flat on a turf course. It still stood as the American dirt record until 1991. His connections had a brief scare when Man o' War exhibited signs of lameness after a workout on August 17, but he quickly recovered. On August 21, he entered the Travers Stakes where he faced his two strongest rivals: Upset for the fifth and last time, and John P. Grier for the third time. A record crowd overflowed the grandstand and stretched all the way down the rail and track apron. As a result, Saratoga management opened up the infield and 5,000 people moved across the track to line the inner rail. When his only rival scratched from the race, it nearly became a walkover until Mrs. Riddle's niece, Sarah Jeffords, entered Hoodwink. To compensate for the lack of competition, Riddle announced that Man o' War would be allowed to show his speed. Man o' War was reunited with regular jockey Kummer, after being ridden by Sande and Schuttinger while Kummer recovered from an injury. Kummer neither restrained the horse nor urged him on at any point in the race. Running as he pleased, Man o' War won by slightly more than a quarter mile – the official margin was 100 lengths – while setting a new world record of 2:40 4/5 for a mile and five eighths. This broke the existing world record set in England by 1 3/5 seconds and lowered the American record by over four seconds. This world record stood until 1956, when it was broken by Man o' War's great grandson Swaps. The New York Times commented, "at Belmont Park yesterday [Man o' War] gave what was undoubtedly the greatest exhibition of speed over a considerable distance of ground ever witnessed anywhere." Man o' War next entered the Potomac Handicap at Havre de Grace Racetrack in Maryland on September 18. Man o' War was assigned 138 pounds, conceding from 24 to 34 pounds to his rivals, which included Kentucky Derby winner Paul Jones. Man o' War faced an early challenge from Blazes then turned back a late run by Wildair to win by 1 1/2 lengths while breaking the track record by 1/5 seconds. Although Man o' War was not seriously challenged, the high weight and a poorly maintained racing surface took a toll: Man o' War came out of the race with a swollen tendon on his right foreleg. The final start of Man o' War's career came in Windsor, Ontario, Canada, in the Kenilworth Park Gold Cup on October 12. The event was so highly anticipated that it became the first horserace to be filmed in its entirety, with the resulting footage later shown in movie theaters across the country. The race was originally intended to be a face off between the three great horses of the time: Man o' War, Sir Barton and Exterminator. However, the owners of Sir Barton and Man o' War agreed to a distance of 1 1/4 miles, which was too short for Exterminator to run his best, and agreed to a weight for age format, under which the older Exterminator would concede weight to Man o' War. Therefore, Exterminator was not entered, and in fact, raced that same day on a different track. Now essentially a match race, the advantage shifted to Man o' War, whose front running style allowed him to dictate the pace. Man o' War was almost flat footed at the break but quickly gathered speed to draw clear of Sir Barton in the first furlong. Kummer then slowed the pace while maintaining a two length lead down the backstretch. On the final turn, Man o' War put in a brief spurt and quickly opened the lead to five lengths. Kummer again pulled him in and Man o' War maintained a steady pace to the wire to win by seven lengths in a "ridiculously easy" fashion. Although the time of 2:03 was well off the American record shared by Man o' War and Sir Barton, it still broke the track record by over six seconds. Man o' War's share of the purse made him the highest earning horse in American history. There were no formal awards for American Horse of the Year at the time but Man o' War was informally acknowledged as such in a retroactive poll of turf writers. In its summary of the sporting year, The New York Times stated, "A superman (Babe Ruth) and a superhorse – these were sport's greatest contributions to the history of the year about to close. Some might rate the superhorse, Man o' War, as the outstanding figure of the two, for he has passed on from the field of competition and has left a story of achievement which may never be surpassed." Over his two year career, Man o' War won 20 of 21 races, setting three world records, two American records, and three track records.
Салмақты тасымалдау
Сол кезде Америка Құрама Штаттарында жасқа қарай салмақты ескеретін жарыстар аз болды. Жарыстардың көп бөлігі үстеме салмақпен өткізілді, жақсы аттарға алаңдағы басқа аттардың мүмкіндіктерін теңестіру үшін жоғары салмақтар тағайындалды. Бір жазушы айтқандай, "жарыстардағы ең сенімді нәрсе – салмақ ең мықты жарыс аттарын тоқтатып, оларды нашар сапалы аттармен теңдейді". Екі жасында "Man o' War" алты жарыста қатысты; өте сирек кездесетін жағдай, сондай салмақтың көптігін ешқандай жарыс аттары ешқашан кез келген жаста тартқан емес. Үш жасында ол жарыстарда басқа аттарға дейін салмақпен жүгіріп, олардан артық салмақпен жеңіске жетті. Егер ол төрт жасында жарысқа қатысқан болса, салмақ белгілеушілер оны 140 фунттан бастап салмақтайтын еді, ол жеңген сайын салмағы көбейе берген болар, "Man o' War" жеңілгенге немесе жарақат алғанға дейін. Осы себепті Риддл оны үш жастағы маусымның соңында зейнеткерлікке шығаруға шешім қабылдады.