Шығыс Африка крикет құрамасының тарихы

Кіріспе

Шабуыл мен доп ойынының көпұлттық тобы. Шығыс Африка крикет құрамасы – Уганда, Кения, Танзания және Замбия елдерін ұсынып келген көпұлттық крикет құрамасы. Олардың алғашқы матчы 1951 жылы Родезияға қарсы өтті. Шығыс Африка 1975 жылғы Әлем кубогында және 1979, 1982 және 1986 жылғы ICC трофейлерінде бақ сынасты. Соңғы екеуінде Кения жеке құрам ретінде қатысқандықтан, Шығыс Африка құрамында Уганда, Танзания және Замбия командалары болды. Шығыс Африка 1966 жылдан 1989 жылға дейін ICC-нің серіктес мүшесі болды, одан кейін оның орнын Шығыс және Орталық Африка алды.

Тарих

Крикет осы аймақта 19 ғасырдың соңында британдық отарлаудан кейін басталды. Алғашқыда көптеген ойындар «әкімшілерге қарсы қоныс аударушылар» принципі бойынша өтті, аумақтық матчтар өткізілмеді. Африкаға теміржол желісін салу үшін үнді жұмысшыларының келуінен кейін крикеттің танымалдылығы артып, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында бұл аймақтағы ең көп таралған спорт түрлерінің біріне айналды. Осының нәтижесінде 1951 жылы Шығыс Африка Крикет Конференциясы құрылды. Ол Кения, Уганда және Танганьиканың алғашқы үш мүшесі арасындағы колониялық матчтарды ұйымдастырды. Сол жылы Шығыс Африка елдерінің біріккен командасы Родезия крикет командасының турнесін қабылдады. Шығыс Африканың келесі тіркелген матчы 1956 жылы Пәкістан XI-іне қарсы өтті. Денис Доусон (Осси Доусонның інісі) капитаны болған шығыс африкалықтар 3 күндік матчта 8 қақпаға жеңілді. Келесі жылы «Сандер» клубына (Оңтүстік Африка) қарсы матчта Шығыс Африка құрамасы 9 қақпаға жеңілді. 1958 жылы Еуропалық емес ойыншылардан құралған Оңтүстік Африка командасы аймаққа сапар шегіп, Найробиде Шығыс Африкаға қарсы бір матч өткізді. Бұл жолы команданың капитаны – бұрынғы бірінші сыныптық ойыншы Малкольм Рональдсон. Шығыс Африка 1960 жылдары бірнеше турнелік командамен ойнады. 1962 жылы олар Комонвелл XI крикет командасына қарсы екі матч өткізді. Алғашқысында Найробиде (1962 жылдың 10-12 ақпанында) шығыс африкалықтар 20 қақпаға жеңілді. Бұл матчты Базиль Д’Оливейраның Комонвелл командасының екінші иннингінде тез темппен соғып, жеңіліссіз 100 қақпаға жеткені естеріне қалдырды. Қазан айында өткен екінші кездесуде, сонымен қатар Найробиде, Комонвелл командасы Шығыс Африканы 118 қақпаға ұтып алды. Мэрилебон Крикет Клубы (MCC) 1963/64 жылдары Угандада үш матч, Танганьикада бір және Кенияда жеті матч ойнады. Ойынның бірі Кампалада Шығыс Африка командасына қарсы өтті, онда MCC бір иннингпен 71 қақпаға жеңіске жетті. 1967 жылдың тамызында Үндістан турнеде болып, 3 күндік бірінші сыныптық матч өткізді. Үндістан 8 қақпаға жеңіске жетті. 1968 жылы Англияның бірінші сыныптық ойыншыларының халықаралық XI командасы келіп, Найробиде Шығыс Африкаға қарсы 3 күндік матч өткізді. Ойын тең түсті. Шығыс Африка 1972 жылдың маусым және шілде айларында Англияда турнеде болып, отандық командаларға қарсы 18 матч ойнады, соның ішінде Солтүстік Уэльске қарсы 6 қақпамен жеңіске жетті. Бұл матчтардың ешқайсысының бірінші сыныптық мәртебесі жоқ. MCC Шығыс Африканы 1973/74 жылдары тағы да аралады. 1973 жылдың желтоқсанында олар Замбияда екі матч ойнады, одан кейін Танзанияда тағы екеуі, Кенияда төртеуі өтті. Бірінші сыныптық мәртебеге ие болған Шығыс Африка командасына қарсы олардың бір матчы MCC-нің 237 қақпамен жеңіске жетуіне әкелді. Шығыс Африка 1975 жылы алғашқы Әлем чемпионатына шақырылды. Турнир басталғанға дейін командалардың қатысуы күмәнді болды, өйткені Танзания 1974 жылы апартеидтік Оңтүстік Африкаға барған британдық және ирландтық арыстандар регби командасына наразылық білдіріп, ойыншыларды Англияға саяхаттауға тыйым салады деп қорқытты. Шығыс Африканы енгізу әлем чемпионатының маңызды ерекшелігі ретінде қарастырылды, өйткені Африка командасы турнирді шынымен де бүкіл әлемге таныту үшін қажет деп саналды. Африкадағы ең мықты екі крикет ел – Оңтүстік Африка мен Родезия – ойыншыларын нәсілге байланысты таңдап алды және спорттық бойкот аясында Шығыс Африка континенттің өкілі болды. Шығыс Африка құрамасының үш ойыншысы – Башер Хасан, Дадли Оуэн Томас және Джон Соланки құрамаға алынбады. Үшеуі де Англияда графтық крикет ойнаған бірінші сыныптық крикетшілер, бірақ Шығыс Африкада туылған (Соланкидің бірінші сыныптық дебюті 1963/64 жылы MCC-ге қарсы Шығыс Африка үшін болды, содан кейін Ұлыбританияға көшіп кетті). Таңдау комиссиясы қазіргі уақытта Шығыс Африкада өмір сүріп, ойнайтын команданы таңдады. Команда Самерсет, Уэльс және Гламорганға қарсы бірнеше жылыну ойындарын өткізді. Олардың жалғыз жеңісі – 1975 жылдың 5 маусымында Гламорганды үш қақпамен жеңу болды, Әлем чемпионатына екі күн қалғанда. Команда қиындықтарға кезігіп, Жаңа Зеландия, Үндістан және Англияға қарсы өткен барлық үш матчта жеңіліске ұшырады. 1978 жылы Кіші округтер крикет қауымдастығы Кенияда жеті матч өткізді, оның екеуі Шығыс Африкаға қарсы болды. Біріншісі 60 оверлік матчта Кіші округтер 8 қақпаға жеңіске жетті. Үш күндік матч ойнатылмастан тоқтатылды. Кения 1981 жылы Шығыс Африка командасынан бөлініп, ICC-ге өз құқығында қауымдасқан мүше ретінде қосылды. 1989 жылы Шығыс Африка Шығыс және Орталық Африка ретінде қайта құрылды (Уганда, Танзания, Замбия және Малавины білдіреді).

Cricket in the area began following British colonisation in the late nineteenth century. Most games were played on an 'officials vs settlers' basis initially, with no inter territorial games being played. After the influx of Indian labourers into Africa to build the region's railway network the popularity of cricket expanded and by the end of World War II was one of the most played sports in the area. Consequently, the East Africa Cricket Conference was founded in 1951 as the governing body for cricket in the region. It administered the inter colonial matches between its initial three member countries of Kenya, Uganda, Tanganyika. Later that year a combined team of the East African countries hosted a tour by the Rhodesian cricket team. East Africa's next recorded match was in 1956 against a visiting Pakistani XI. Under the captaincy of Denis Dawson (brother of South African test player Ossie Dawson) the East Africans were defeated in a 3 day match by 8 wickets. The next year in a match against the touring Sunder Cricket Club the East Africans were defeated by 9 wickets. In 1958 a South African team of non European players toured the region and played one match against East Africa in Nairobi. This time captained by Malcolm Ronaldson, a former first class player for Eastern Province, East Africa was beaten in the three day match by the South African Non Europeans by 7 wickets. East Africa played several touring teams in the 1960s. In 1962 they played two games against the Commonwealth XI cricket team. In the first in Nairobi (10 to 12 February 1962) the East Africans were beaten by 20 runs. The match was best remembered by a fast paced unbeaten century by Basil D'Oliviera in the Commonwealth team's second innings. In the second match in October, also in Nairobi, the Commonwealth team beat East Africa by 118 runs. The Marylebone Cricket Club (MCC) toured in 1963/4 playing three games in Uganda, one in Tanganyika and seven in Kenya. One of the games was against the East African team in Kampala where the MCC won by an innings and 71 runs. In August 1967 India toured and played one 3 day first class match. India won by 8 wickets. An International XI of English first class players visited in 1968 and played a 3 day match against East Africa in Nairobi. The match was drawn. East Africa toured England in June and July 1972, playing 18 matches against domestic teams, including a six wicket victory against North Wales. None of the matches had first class status. The MCC toured East Africa again in 1973/74. In December 1973 they played two matches in Zambia followed by two more in Tanzania then four in Kenya. Their one match against the full East African team, which had first class status, resulted in a 237 run victory for the MCC. East Africa were invited to participate in the inaugural Cricket World Cup in 1975. Before the tournament began the teams participation was in doubt after Tanzania threatened to withhold players from touring England in protest of the British & Irish Lions rugby team touring Apartheid South Africa in 1974. The inclusion of East Africa was seen as an important feature of the world cup due to a team from Africa being seen as necessary to signify the tournament as truly worldwide. The two strongest cricketing nations in Africa, South Africa and Rhodesia, selected players based on race and were excluded as part of a sporting boycott resulting in East Africa representing the continent. There were three notable omissions from the East African squad when it was announced, Basher Hassan, Dudley Owen Thomas and John Solanky. All three were first class cricketers playing county cricket in England but were born in East Africa (Solanky's first class debut was for East Africa against the MCC in 1963/64 before emigrating to the UK). The selectors made a point of picking a squad that was currently living and playing in East Africa. The team played several warm up games against Somerset, Wales and Glamorgan. Their only victory was a three wicket win over Glamorgan on 5 June 1975, two days before their first match of the world cup. The team struggled and lost all three of their matches against New Zealand, India and England. In 1978 the Minor Counties Cricket Association toured Kenya with seven matches there, two of which were against East Africa. The first was a 60 over match where the Minor Counties won by 8 wickets. A scheduled 3 day match was abandoned without any play. Kenya broke away from the East Africa team in 1981 to join the ICC as an associate member in their own right. In 1989, East Africa was reconfigured as East and Central Africa (representing Uganda, Tanzania, Zambia, and Malawi).