Бухарестің Militari ауданының тарихы

Кіріспе

Бухарест ауданы, Румыния

Бухарест қаласының шекарасында орналасқан тұрғын үй кешені және бұрынғы ауыл. Милитари – Бухарест қаласының батыс бөлігіндегі, 6-секторда орналасқан аудан. Онда 100 000-нан астам адам тұрады.

Ерте тарих

XVI ғасырдан бастап бұл аймақта боярларға тиесілі бірнеше иеліктер болды. 1735-1739 жылдардағы орыс-османдар соғысына қатысу үшін Австрия армиясы осы жерде лагерь құрды, бірақ келесі жылы Константин Маврокордатос Осман әскерлерінің қолдауымен оларды ығыстырып шығарды. 1821 жылдың 16 наурызында Тюдор Владимиреску Пандурилерімен бірге осы аймақта лагерь құрып, сәтсіз көтерілісін бастады. Бұл жердің маңыздылығы кейіннен 1960 жылдары Милитариден оңтүстікке қарай салынған Drumul Taberei тұрғын алабына және Тюдор Владимиреску атындағы теориялық жоғары мектепке ат берді. Аймақтағы алғашқы әскери мекемелер 1863 жылы құрылды, ол 1869 жылы Текучидің батысына көшірілгенге дейін әскерлерді даярлауға арналған әскери лагерь болды. Кейін 1873 жылы Армияның пиротехникалық кешені 30-шы әскери инженерлік полкі мен казармаларымен бірге мұнда көшірілді. XIX ғасырдың соңында аймақта қару-жарақ қоймасы, әскери киім фабрикасы және отын сақтау алаңы бар толыққанды әскери кешен құрылды. 1894 жылдың наурызында Румыния армиясы 40-шы жаяу әскер полкін құру үшін екі паб иесін (Георге Григоре мен Никулае Ницэ) және осы пабтардың тұрғындарын шығарып жіберді. Аймақтағы әскери мекемелердің дамуымен бірге Gara de Nord және Gara Filaret теміржол станцияларына қызмет ететін бірнеше теміржолдар пайда болды, сондай-ақ қазіргі Бухарест айналма теміржолына баратын теміржол желісі де салынды. Милитари коммунасы алғаш рет 1883 жылы мемлекеттік жерді сату туралы құжатта айтылған, ал 1901 жылы Румынияның Ұлы географиялық сөздігінде 293 гектар (қазіргі Гривица және Крынгашиге дейін созылатын) аумақты және 584 тұрғыны бар, 32 ер бала мен 9 қыз баладан тұратын аралас мектеп бар екені жазылған. Сондай-ақ, кірпіш зауыты мен су диірмені де болған. ХХ ғасырдың басында ауыл заңсыз мал базарының болуына байланысты жергілікті саясаткерлердің назарына ілікті, бұл Бухарест қаласындағы ресми мал базарының жабылуына әкелді. 1906 жылы қазіргі Ильфов округіндегі коммуналарды қайта құру туралы заң қабылданды; Милитари коммунасы Милитари және Гривица ауылдарын, сондай-ақ Циурел шағын ауылын (cătun) басқарды, олардың барлығы Пантелимон алаңына қарасты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1920-1926 жылдар аралығында Милитари коммунасы Гривица ауылы мен Циурел шағын ауылын жоғалтты; сонымен қатар Болинтин жолы (Drumul Bolintinului), коммуна арқылы өтетін басты жол Александр I, Югославияны біріктірушісі даңғылы деп аталды. 1926 жылы коммуна Джулешти шағын ауылын жоғалтты, ол жеке коммунаға айналды және Принц Кароль II коммунасы (кейін 1930 жылы Ұлы Войвода Михаил) коммунасы болып қайта аталды. Бухаресттің көптеген қала маңындағы коммуналары сияқты, Милитари да тиісті даму жоспарысыз өздігінен дамуға қалдырылды, нәтижесінде 1901 жылы 584 тұрғыннан 1930 жылы 8093 тұрғынға және 1948 жылғы санақ бойынша 15.492 тұрғынға дейін халық саны өсті. Даму жоспарының болмауы және қала маңындағы коммуналарды дамытуға тыйым салатын заңдардың болуына байланысты жердің көп бөлігі заңсыз бөлінді және "бірден-бірге" жаңа жолдар (тиісті есімдері жоқ) мен үйлер салынды. 1948 жылдың 25 қаңтарында өткізілген санақ бойынша 3320 тұрғын үйдің 351-інде ғана электр жарығы, ал 3-інде су құбыры болды, ал үйлердің 62,7%-ы ағаштан және сабаннан салынған, ал 36,4%-ы кірпіштен, тастан немесе бетоннан тұрғызылған. Коммунаны жаңғыртудың алғашқы қадамдары 1941 жылы бірнеше көшелерге ресми атау беруден басталды, олардың кейбіреулері бүгінгі күнге дейін өз атауларын сақтап келеді (Apusului, Cupolei, Apeductului), содан кейін 1942 жылы қоғамдық жарықтандыру, су қоймаларын және коммуналдық күзетті енгізуге мүмкіндік беретін ірі бағдарлама басталды. Бұған қоса, 1943 жылы Апусулуй көшесі мен Котрочени теміржол өткелі арасында жаңа шаттл трамвай желісі (№ 13) жұмыс істей бастады, ол өтпелі тізбектермен бір жолды жолды пайдаланды. Алайда, 1944 жылдың 4 қазанындағы "Скынтея" газеті коммунадағы қоғамдық жұмыстардың жүргізілу әдісін сынап, жергілікті әкімшілікті мемлекеттік қаражатты ұрлауда және жемқорлықта айыптады.

Starting from the sixteennth century, this area was the site of several estates owned by boyars, and on it was an area where the Austrian army camped during its march towards joining the Russo Ottoman war of 1735 1739, only for them to be pushed away the following year by Constantine Mavrocordatos with the support of Ottoman troops. On 16 March 1821, Tudor Vladimirescu sets camp in this area along with his Panduri in order to begin his botched uprising. The significance of this place later gave the name to the Drumul Taberei housing estate built south of Militari in the 1960s and also the Tudor Vladimirescu Theorethical Highschool. The first military establishments in the area eventually are founded in 1863, which established a military camp meant to be used to train soldiers before eventually relocating west of Tecuci in 1869. Later in 1873, the Army's Pyrotechnical Complex was moved here along with the 30th Military Engineering Regiment and its barracks. By the end of the 19th century, a full military complex was established in the area, featuring a weapons depot, a factory for military clothing and a storage area for firewood. In March 1894, the Romanian Army expelled two pub owners (Gheorghe Grigore and Niculae Niță) and the inhabitants of these public houses to build the 40th Infantry Regiment. With the development of the military establishments in the area, several railways appeared at the same time, serving the Gara de Nord and Gara Filaret railway stations, along with a railway line going to the present day Bucharest Belt Railway. The commune of Militari is first mentioned in 1883, in a document relating to the sale of state owned land, and in 1901, it is mentioned in the Great Geographic Dictionary of Romania as belng part of plasa Snagov, with a total of 293 hectares (stretching all the way to the present day Grivița and Crângași) and having a population of 584 people and a mixed school with 32 male students and 9 female students. It also had a brick factory and a watermill. In the early 20th century the village attracted the attention of local politicians due to the existence of an illegal cattle market which led to the closure of an official cattle market in the city of Bucharest. In 1906, a law was passed which reshaped the communes in the present day Ilfov County; the Militari commune administered the villages of Militari and Grivița along with the Ciurel hamlet (cătun), all of which belonged to the plasa Pantelimon. After the First World War, between 1920 and 1926, the commune of Militari lost the village of Grivița and the hamlet of Ciurel; in addition the Bolintin Road (Drumul Bolintinului), the main road going through the commune was renamed into Alexander I, Unifier of Yugoslavia Avenue. In 1926, the commune lost the hamlet of Giulești, which became its own commune, being renamed into Prince Carol II commune (and later in 1930 Great Voyvode Michael) commune. Like most suburban communes of Bucharest, Militari was left to develop by itself without a proper development plan, as such population surged from just 584 inhabitants in 1901 to 8093 inhabitants in 1930 and 15.492 inhabitants by the 1948 census. Due to the lack of a development plan and laws prohibiting development of suburban communes, most of the land was split up illegally, and "almost overnight" new roads (with improper names) and houses were built. According to the same census taken on 25 January 1948, among the 3320 dwellings, only 351 had electricity and 3 had running water, and 62,7% of the houses were built from wood and thatched materials and 36,4% were made out of brick, stone or concrete. The first steps in the modernization of the commune began in 1941 with the official naming of several streets that, some still maintain their name to this day (Apusului, Cupolei, Apeductului), followed by a more major program launched in 1942 to allow the introduction of public lightning, cesspools and communal guarding. In addition to this, in 1943, a new shuttle tram line (nr 13) began to operate between Apusului street and the Cotroceni railway crossing, utilizing a single track path with passing loops. In an article dated 4 October 1944 however, the Scânteia newspaper criticised the way how public works were conducted in the commune and accused the local administration of theft of public funds and clientelism.

Соғыстан кейінгі кезең

1948 жылы 13-ші трамвай желісі екі жылға тоқтатылды, ал ауылдағы кәріз желісіне қатысты қоғамдық жұмыстар жүргізілді, бұл жұмыстар 1950 жылға дейін жалғасты, сонымен қатар 13-ші желінің толық екі рельсті болуына әкелді, ол кейін Пантелимонға дейін ұзартылды. 1950 жылғы әкімшілік реформамен Militari коммунасы ақырында Бухарест қаласының, атап айтқанда 16 ақпан ауданының бөлігіне айналды. Сол кездегі алғашқы тұрғын үй бағдарламасы 1950-ші жылдары жартылай жеке тұрғын үйлерді салуды қамтиды. Сонымен қатар әскери киім фабрикасы APACA фабрикасына айналды, оның ғимараттары әлі күнге дейін тұр (басқа мақсаттарға арналған болса да). Бірінші блок 1958 жылы аяқталды және ол Бухаресттегі бірінші көппәтерлі ғимарат болып саналады, ол кезде алдын ала құрастырылған панельдерді пайдаланды, ол Иулиу Маниу даңғылындағы №10 мекенжайда орналасқан. 1965-1968 жылдар аралығында Militari тұрғын үй кешеніндегі алғашқы пәтер блоктары соғыстар аралығында салынған ескі, сапасыз үйлерді ауыстыруға арналған қалаларды жаңарту бағдарламасының бір бөлігі ретінде салынды. Бағдарлама күткеннен аз болса да (жоспарланғаннан аз тұрғын үй блоктары салынды), ол адамдарға бір, екі, үш, тіпті төрт бөлмелі әр түрлі заманауи пәтерлерді және Апусулуи, Ветеранолор және Горюлуи қалаларында жаңа базарларды ұсынды. Қайта құру Militari өнеркәсіптік аймағының ашылуымен бір уақытта болды, онда IREMOAS ванналар, радиаторлар мен раковиналар зауыты, кейіннен электр қозғалтқыштары IMEB зауыты және Turbomecanica зауытына қосылған Ұлттық аэроғарыш ғылыми-зерттеу және даму институты орналасқан. Сондай-ақ 1968 жылы жолды қайта құру жұмыстары басталды, тас жолдарды асфальтпен ауыстыру және негізгі даңғылды (содан кейін Армата Попорулу, Пачи және РСР деп аталды, қазір Юлиу Маниу даңғылы деп аталады) 1972 жылы ашылған А1 автожолының құрылыс жұмыстары кезінде Чиорогарлаға дейінгі қолданыстағы жолдың қала шекарасына қарай кеңейтті. Бухарест политехникалық институтының жаңа кампусы 1960 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында мұнда Gara de Nord маңындағы ескі кампустан біртіндеп көшіріліп салынған. Тұрғын үй блоктарының құрылысы 1971 және 1973 жылдар аралығында әртүрлі бос жер учаскелерінде және қалған әскери мекемелер немесе үйлер тұрмайтын орындарда салынды. Соңынан 1974 жылдан бастап сапасыз тұрғын үйлерді ауыстыру үшін бұзылулар болды, бұл (қазіргі) Iuliu Maniu даңғылының оңтүстік жағында (қазіргі) Lujerului батысында тұрғын үй блоктарының көтерілуін көрді. Сол жылы Militari трамвай қоймасы ашылып, ITB-нің 130-ға жуық Tatra T4R трамвайлары болды. Тұрғын үй кешеніндегі ең көрікті ғимараттардың бірі 15А/Б/С блогы (16 қабатты мұнара блоктары тобы) және 22В блогы (Югославия сәулетшілері жобалаған) 1979 жылы аяқталды. 1977 жылы 4 наурыздағы Вранча жер сілкінісінде OD16 блогының F баспалдағы толығымен құлап, тұрғындарының көпшілігі қаза тапты. Бұл кезде ғимарат бір жылдан сәл ғана ескі болған және нәтижелер нашар құрылыс практикасы мен ұрланған құрылыс материалдарын көрсетті; бұл баспалдақ тек 5 жылдан кейін қайта салынған. Осы кезеңде Штефан Георгиу академиясының жаңа ғимараты ашылды және оның студенттері 1975-1976 оқу жылында Румынияның болашақ коммунистік партиясы элиталарын даярлау үшін көшіп келді (бүгінгі күні ғимарат политехникалық колледждің қосымшасы). 1980-ші жылдары қалаларды жаңарту жұмыстары жалғасты, алдымен 1980-ші жылдардың басында бұрынғы ауылдың өзегінде қалған үйлерді қирату, оны 1980-1983 жылдар аралығында М3 метро желісінің құрылысы толықтырды, содан кейін Șoseaua Virtuții қайта құру және жаңа пәтер ғимараттарының құрылысы солтүстікке қарай Lujerului және Рошу ауылының жанында 1980-ші жылдардың соңында. 1986-1987 жылдары Лужерлуи жер асты үсті жолы салынды, бұл 2-ші блокты бұзуды қажет етті, бұрышта 60 бір бөлмелі пәтер бар, ол бұзылған кезде 20 жыл ғана болды. Сонымен қатар, Păcii және Armata Poporului даңғылдарындағы трамвай жолдары 1986 жылдың жазында бетоннан жасалған жаңа жолдармен ауыстырылды, бірақ 1986 жылдың қазан айында жұмыстар аяқталғаннан кейін көп ұзамай жаңа трамвай жолдары бөлшектеліп, жолдар басқа жерге көшірілді. Бірнеше шағын үйлер мен жартылай жеке тұрғын үйлер осы күнге дейін сақталған. Коммунистік дәуірде жаңа пәтер блоктары салынғанға қарамастан, Милитари тұрғын үй кешені өзінің бастапқы көше орналасуын сақтады, ал A1 автожолында орналасқандықтан, Iuliu Maniu даңғылы қазір созылмалы көлік кептелістерінен зардап шегеді және парктер жетіспейді (ауданның жалғыз паркі бұрынғы өнеркәсіптік теміржол үстінде салынған). Коммерциялық және басқа жеке өнеркәсіптік және тұрғын үй аудандардың кеңеюі 2000 жылдардың басында басталды және осы күнге дейін жалғасуда, бірақ соғыстар аралық кезең сияқты, ауданның көше желісіне қосымша жүктеме түсіруде. Өнеркәсіптік аймақ Бухаресттің батыс бөлігінде маңызды жұмыс беруші болып қала береді.

In 1948, tram line 13 ceased to run for two years while public works were conducted in relation to the sewage network in the village, works which continued up to 1950 and also resulted in the full double tracking of line 13, which was then extended to Pantelimon. With the administrative reform of 1950, the Militari commune eventually became part of the city of Bucharest, specifically part of the 16 February District. The first housing program at the time involved the construction of semi detached houses in the 1950s. At the same time the military clothes factory became the APACA factory, whose buildings still stand to this day (albeit for other purposes). The first block was finished in 1958 and it is believed to be the first apartment building in Bucharest to use prefabricated panels at the time, situated at Iuliu Maniu Avenue nr 10. Between 1965 and 1968 the first apartment blocks in the Militari housing estate were built as part of an urban renewal program meant to replace the old substandard houses built in the interwar era. Although the program fell short of expectations (fewer apartment blocks were built than planned), it did offer people various modern apartments with one, two, three or even four rooms, and new markets at Apusului, Veteranilor and Gorjului. The redevelopment occurred at the same time as the opening of the Militari industrial estate, which hosted the IREMOAS factory for bathtubs, radiators and sinks, and later the IMEB factory for electric motors and the National Research and Development Institute for Aerospace, which was connected to the Turbomecanica factory. Also in 1968, works began on rebuilding the road, replacing the cobblestone with asphalt and extending the main avenue (then named Armata Poporului, Păcii and RSR respectively, now named Iuliu Maniu Avenue) towards the city limits on the existing road to Ciorogârla, during the construction works for the A1 motorway, which opened in 1972. The new campus of the Bucharest Polytechnic Institute was built here between the late 1960s and up to the early 1980s, gradually relocating from its old campus near Gara de Nord. Construction of apartment blocks continued with a few built between 1971 and 1973 in various empty plots of land and near the remaining military establishments or places otherwise not occupied by houses, followed by more demolitions starting in 1974 to replace substandard housing, which saw the rise of apartment blocks on the south side of the (present day) Iuliu Maniu avenue west of Lujerului. In the same year the Militari tram depot opened to host the ITB's 130 strong fleet of Tatra T4R trams. Among some of the most imposing buildings in the housing estate, Block 15A/B/C (a group of tower blocks with 16 stories) and Block 22B (designed by Yugoslavian architects) were finished in 1979. In the 4 March 1977 Vrancea earthquake, Block OD16's Staircase F collapsed entirely, killing most of its inhabitants, at the time the building was slightly over a year old and results showed poor construction practices and stolen construction materials; this staircase was only rebuilt 5 years later. During this period the Ștefan Gheorghiu Academy's new building opened and its students moved in for the 1975 1976 school year, in order to train future Romanian Communist Party elites (today the building is an annex of the Polytechnic). In the 1980s urban renewal works continued, firstly demolishing the remaining houses left in the core of the former village in the early 1980s, which was supplemented by the construction of metro line M3 between 1980 and 1983, followed by the realignement of Șoseaua Virtuții and the construction of new apartment buildings north of Lujerului and near the village of Roșu in the late 1980s. Between 1986 and 1987, the Lujerului Underpass was built, which necessitated the demolition of Block 2, a tower block with 60 one room apartments that was only 20 years old at the time of its demolition. Simultaneously, the tram tracks on Păcii and Armata Poporului Avenues was replaced during the summer of 1986 with new ones used from prefabricated concrete slabs, but shortly after the works were completed in October 1986, the new tram tracks were dismantled and the track slabs were relocated elsewhere. Several small houses and semi detached houses have survived to this day. Despite the construction of new apartment blocks in the communist era, the Militari housing estate has maintained its original street layout, and due to its location on the A1 motorway, the Iuliu Maniu Avenue now suffers from chronic traffic congestion, and notoriously lacks parks (the only park in the area is built over a former industrial railway). Expansion of commercial and other private industrial and residential areas has begun in the early 2000s and continues to this day, but in a similar fashion to the interwar era, putting more strain on the area's street network. The industrial estate still remains an important employer in the western part of Bucharest.

Ерекшеліктері

Көршілікте бірнеше базар бар, соның ішінде Горжуй, Лужерюй және Апусуй (осыған ұқсас базарлар коммунистік дәуірдегі тұрғын үй кешендерінде, мысалы Титандағы Сәләжан нарығында, сондай-ақ Друмуль Таберейдегі Могиорош және Оризонт базарларында кездеседі). Тұрғын үй ауданына Бухарест метрополитенінің M3 желісі қызмет көрсетеді, ол Preciziei (Милитари өнеркәсіптік аймағының ортасында) станциясынан Titan өнеркәсіптік аймағындағы Ангел Салигный станциясына дейін жүреді. 1983 жылы ашылғанда ол Республика станциясымен байланыстырылды. 1999 жылы M3 желісі бойынша қызмет Eroilor станциясына дейін қысқартылды, ал 2009 жылы Ангел Салигный станциясына дейін ұзартылды. Бастапқыда 1960 жылдан 1967 жылға дейін жүретін троллейбустар 1995 жылы тұрғын үй кешеніне қайта оралды және екі бағыттан тұрады: 61-ші бағыт Piața Rosetti-ге, ал 62-ші бағыт Gara de Nord-қа жүреді. Сондай-ақ, оған 106, 136, 137, 138, 178, 278 және 336 сияқты қалалық автобус бағыттары да қызмет көрсетеді. Трамвай бағыттары әлі де Militari өнеркәсіптік аймағында жұмыс істейді, олар 1987 жылы Друмул Таберейге көшіріліп, 2005 жылы жаңартылды. Алайда, жеке көліктердің көп болуы тұрақтап қоюды өте қиын жасайды және жаяу жүргіншілер үшін ыңғайсыздық тудырады. A1 тас жолына қолжетімділігінің арқасында аудан 1989 жылғы Румыния революциясынан кейін қарқынды дамыды және Бухаресттің ең гүлденген аудандарының біріне айналды. 2000 жылдардың басынан бері ауданда бірнеше гипермаркеттер (Cora, Carrefour, Metro, Auchan, Kaufland) және ірі сауда орталығы ("Plaza Romania") ашылды. Ауданның жаңа театры ("Masca") және заманауи кинотеатры ("Movieplex") бар. Өнеркәсіптік аймақта трамвайлар, автобустар және метро вагондарына арналған депо, Renault запчасти орталығы (1990 жылдардың басында салынған алғашқы Coca Cola зауыдының ғимаратында орналасқан) және жоғарыда аталған Ғарыш институты бар.