Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Овер – ежелгі қалашық, "Домсдей кітабында" еске алынған, қазір Англияның Чешир графтығындағы Чешир батысы мен Честер ауданындағы Уинсфордтың құрамына кіреді. Уортон шығыс бөлігін құрайды, ал шекарасы – Уивер өзені. Ол қалашық мәртебесін сақтап қалған және Англиядағы ең кішкентай қалашық деп есептеледі.
Over is an ancient borough, mentioned in the Domesday Book, now a part of Winsford in the Cheshire West and Chester district, in the ceremonial county of Cheshire, England. Wharton forms the eastern part, the boundary being the River Weaver. It is said to have retained its borough status and to be the smallest borough in England.
Жаңа иелері
1545 жылы Вейл Роял аббаттығы мен оның жерлері монастырлардың таратылуы кезінде сатылды, ал Овер Томас Холкрофтқа 466 фунт 10 шиллинг 1 пенниге сатылды. Ол оны дер кезінде Эдмунд Першаллға сатты. Першалл – Лондон саудагері, ол бұл сатып алуды ұзақ мерзімді инвестиция деп қарастырды. Ол тұрақты жалдау ақысын алып, мүліктердің құнының артатынын күтті. 17 ғасырдың ортасында Овер, Вейл Роял аббаттығын сатып алған Леди Мэри Чолмондейлидің ұлы Томас Чолмондейлиге сатылды.
In 1545 Vale Royal Abbey and its lands were sold during the dissolution of the monasteries, with Over being purchased by Thomas Holcroft for £466.10s.1d who sold it almost at once to Edmund Pershall. Pershall was a London merchant who saw his purchase as a long term investment. He got regular rents and hoped the properties would increase in value. Over was sold in the middle of the 17th Century to Thomas Cholmondeley, son of Lady Mary Cholmondeley who had purchased Vale Royal Abbey.
Азаматтық соғыс
1643 жылы Нантвичтен қашып келген роялистер Оверді тонады. Ағылшыл азамат соғысы кезіндегі жағдай барлығы үшін өте қауіпті болды – мұның куәсі Никсон Драйвтегі жұмысшылардың Елизавета I патшадан бастап 1643 жылға дейінгі мерзімдегі күміс монеталармен толтырылған шағын қара сыра кружкасын тауып алуы болды. Монеталар қазына ретінде жарияланды және қазір Честердегі Гросвенор мұражайында сақталуда.
In 1643, Royalists escaping from Nantwich "sacked" Over. The situation during the English Civil War was very dangerous to everyone – proof of this was discovered when workmen in Nixon Drive found a little black ale mug full of silver coins, with a date range from Queen Elizabeth I to 1643. The coins were declared a treasure trove and are now at the Grosvenor Museum in Chester.
17 ғасырдың аяғы
Күміс шүберек осы кезде Вейл Корольдік Аббатханасының иесі тарапынан табыс етілді, бірақ кім және қашан тапсырғаны нақты белгісіз. Ол әлі де Винсфорд қалалық кеңесінің меншігінде сақталуда. 1656 жылы Чешир тарихын жариялаған Дэниел Кинг Оверді былай деп сипаттады: "Бұл шағын жер, бірақ оны үлкен құқықтары болғандықтан тізімге қостым, себебі оның мэрі болған". Ол оны Чеширдің борондықтарының тізіміне енгізді, өйткені бұл кішкентай ауыл болғанына қарамастан, оның мэрі Честер мэрімен бірдей дәрежеде болды.
A silver mace was presented by the owner of Vale Royal Abbey mansion in this time, although it is unclear exactly by whom and when. It is still in the possession of Winsford Town Council. Daniel King, who published his history of Cheshire in 1656, described Over thus: "tis but a small thing, but I place it here because of the great prerogative that it has, for it had a mayor". He included it in the list of boroughs of Cheshire for, despite being a tiny village, its mayor was of equal rank to the mayor of Chester.
18 ғасыр
Роберт Никсон, кейде "Палатин пайғамбары" деп аталатын және Оверден келген, осы кезеңде өмір сүрген болуы мүмкін. 1721 жылы үкімет Ливерпуль портынан үлкен баржалардың Винсфордқа жетуі үшін Уивер өзенінде жасанды жақсартулар жасауға рұқсат берді. Бастапқыда, Корнуоллдан қыш құмырасын тасымалдайтын баржалардың Коттерийге (The Potteries) ең жақын жете алатын жері осы болды. Содан кейін, қыш құмыра жүк таситын жылқылар арқылы құрлыққа тасымалданды, ал олар өз кезегінде Ливерпуль арқылы экспортқа жіберілетін дайын қыш ыдыстарды әкелді. 1744 жылы кемежайдың басқарушысы Джордж Вуд Винсфорд пен Сток арасындағы сауданы өз бақылауына алды. Ол мол байлық жинап, Бестон драйвінің жанында орналасқан Оак Хаус салды. Овер Эстейті үшін жер сатып алынғанға дейін Оак Хаус 1980 жылдардың ортасына дейін де Витт отбасының тұрғын үйі ретінде сақталды, содан кейін қалалық кеңес бұл жерді жеке тұрғын үйлер салу үшін иелігіне алды және Оак Хаус бұзылды. Бұл сауда 1780 жылдары Трент және Мерси каналы тауарларды Миддлвич арқылы тасымалдап, қаланы айналып өткен кезде тоқтатылды. Дегенмен, каналдандырылған Уивер өзені Бриджвотер герцогының каналдарына және кейіннен Уивер навигациясының инженері Эдвин Лидер Уильямсқа шабыт берді, ол Манчестер кеме каналын жобалап салды.
Robert Nixon, sometimes known as the 'Palatine Prophet' and who came from Over, may have lived at this time. The Government gave permission for artificial improvements to be made to the River Weaver in 1721 to allow large barges to reach Winsford from the port of Liverpool. At first, this was the closest that barges carrying china clay from Cornwall could get to The Potteries. The clay was then taken overland by pack horses, who in turn would bring back the finished china to be sent for export through Liverpool. In 1744, the manager of the wharf, George Wood, took control of the trade between Winsford and Stoke. He made a reasonable fortune and built Oak House, which remained a farm just off Beeston Drive before the land was purchased to build the Over Estate and Oak house remained until the mid 1980s as the de Witt family residents when the land was taken by the town council for private housing and Oak House was demolished. That trade ended in the 1780s when the Trent and Mersey Canal carried the goods through Middlewich and bypassed the town. The canalised Weaver was, however, the inspiration for the Duke of Bridgewater's canals and later the engineer for the Weaver Navigation, Edwin Leader Williams, designed and built the Manchester Ship Canal.
XIX ғасыр тұз дәуірі
1830-шы жылдардан бастап Уинсфордта тұз өнеркәсібі берік орнады, соның салдарынан ауқымды ластану пайда болды. Жел көбінесе Оверден қашып соққандықтан, бұл қаладағы дәулетті адамдарға қолайлы тұру орны болды. Дегенмен, баржаларда және Уинсфордта басқа жұмыстар атқарған адамдар ескі Овер-Лейн, қазіргі Хай-стрит бойында қоныстануды бастады. Ескі Боро өзін жеке ұстауға тырысты, бірақ 1860-шы жылдарға қарай қосылды. 1869 жылы Абрахам Хей болашақта Уэлл-стрит болып танылатын жердің соңында мақта фабрикасын салды. Ол Овер төбесіндегі, қышпен қоршалған құмдағы су қорын бу машиналарын қуаттандыру үшін пайдаланды. Алайда, ғимарат толыққаннан кейін көп бөлігі қирады, бірнеше жұмысшы қаза тауып, олардың есімдері Сент-Джон шіркеуіндегі ескерткіште мәңгілікке сақталды. Қалалық өрт сөндіру машинасына тапсырыс берілгенімен, өрт кезінде ол әлі жеткізілмеген еді. Овердің соңғы мэрі Эдмунд Ли болды, ол 1897 жылғы Алмаз мерекесінде қызмет еткен. Овердің мэрлік статусы сол кезде тек рәсімдік мәнге ие болды, себебі мэрдің сотта судья ретінде отыру құқығы бұрын алынып тасталған. Ірі жергілікті жер иесі – барон Деламер 1912 жылы қаладағы өте көп мүлкін сатты, жаңа құрылған Уинсфорд қалалық округтік кеңесіне (мүмкін, оларды сату ниетімен) маска мен атақты беруге қарсылық көрсетті. Сондықтан, маска Вейл Роял аббаттығына қайтарылды, ал сэр Уильям Вердин Джордж V-тің тәж киюіне орай Уинсфордқа жаңа күміс маска сыйлады. 1946 жылы Кенияда қоныстанған барон Деламердің ұлы отбасылық жердің қалған бөлігін сатқанда ескі масканы Уинсфордқа қайтарды.
The salt industry became firmly established in Winsford from the 1830s, bringing with it massive pollution. As the wind usually blew away from Over, it became the popular place for more wealthy people in the town to live. However, people who worked on the barges and other people working in Winsford started to develop along the old Over Lane, now the High Street. The old Borough tried to keep itself separate but had been connected by the 1860s. In 1869 Abraham Haigh built a cotton mill at the end of what would become Well Street. He used the water supply trapped in the sand enclosed by clay on the Over Ridge to power steam engines. However, almost as soon as the building was completed most of it was destroyed, killing some of the workers who were then buried in a communal grave at St John's church where a monument records their names. A town fire engine, although ordered, had not yet been delivered by the time of the fire. The last mayor of Over was Edmund Leigh, who held office during the Diamond Jubilee of 1897. The mayoral status of Over was by then a purely ceremonial affair, as the right of the mayor to sit in court as a magistrate had by then been removed. Baron Delamere, the major local landowner, sold most of his considerable property in the town in 1912, resisting the giving of the mace and title to the newly formed Winsford Urban District Council (possibly because he wanted to sell them). The mace was therefore taken back to Vale Royal Abbey and Sir William Verdin gave Winsford a new silver mace to mark the coronation of George V. In 1946 Baron Delamere's son, who had settled in Kenya, returned the old mace to Winsford when he sold the remaining family land.
Басқару
1931 жылы азаматтық приходта 7306 адам тұрды. 1934 жылдың 1 сәуірінде приход таратылып, оның орнында Уинсфорд құрылды, ал қалған бөлігі Дарнхолл, Мартон және Давенхемге қосылды. 1974 жылдан 2009 жылға дейін ол Вейл-Роял ауданының құрамында болды.
In 1931 the civil parish had a population of 7306. On 1 April 1934 the parish was abolished to form Winsford, part also went to Darnhall, Marton and Davenham. From 1974 to 2009 it was in Vale Royal district.