Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
23-ұшушы оқу эскадрильясы - АҚШ Әуе күштері құрамында, қазіргі уақытта 58-ші операциялық топқа тағайындалған, Алабама штатының Форт-Новосел қаласында вертолеттермен жаттығу жүргізеді.
The 23rd Flying Training Squadron is a unit of the United States Air Force, currently assigned to 58th Operations Group performing helicopter training at Fort Novosel, Alabama.
Миссия
1994 жылдың қаңтарынан бастап 23d Flying Training Squadron - АҚШ Әскери-әуе күштері үшін тікұшақ ұшқыштарының негізгі көзі арнайы операциялар, жауынгерлік іздеу және құтқару, зымырандық қолдау және ерекше қонақтарды әуе көпірлері. Оның миссиясы Әуе күштері UH 1N Huey, HH 60G Pave Hawk немесе CV 22 Osprey флоттарында ұшу мансабына өтуші барлық студенттік ұшқыштарға Әуе күштері тікұшақ ұшуын оқыту болып табылады. Тактикалық дайындыққа ауыспалы енгізу мен шығару (АИЭ) кіреді, бірақ көтеру және оқ-дәрілер сияқты мамандандырылған дайындық Киртланд әуе базасында, Нью-Мексикода жоғары оқу орнынан кейінгі ұшу дайындығында типтік біліктілік алу үшін сақталады. Әуе күштері студенттері қанатқа ие болады, егер олардың Fort Novosel ұшқыш курсы аяқталған кезде.
Since January 1994, the 23d Flying Training Squadron is the United States Air Force's primary source of helicopter pilots for special operations, combat search and rescue, missile support, and distinguished visitor airlift missions. Its mission is providing Air Force helicopter flight training for all undergraduate pilots proceeding to flying careers in the Air Force's UH 1N Huey, HH 60G Pave Hawk or CV 22 Osprey fleets. Tactical training includes alternate insertion and extraction (AIEs) but specialized training like hoists and gunnery is saved for type qualification in post graduate flight training at Kirtland AFB, New Mexico to smooth their transition in more complicated aircraft and missions. USAF rotary wing students receive their wings when their Fort Novosel pilot training class is completed.
Кариб теңізіндегі су асты кемелеріне қарсы операциялар
23d-нің алғашқы алдыңғысы - 76-шы бомбардировкалық эскадрилья (орташа), ол 1941 жылы 15 қаңтарда Юта штатының Солт-Лейк-Сити әскери әуе базасында іске қосылды. 1943 жылы 3 наурызда 23 -ші ППК эскадрильясы (ауыр) болып қайта аталды және 26-шы ППК қатарына тағайындалды және Флорида штатының Джексонвилл қаласындағы Имесон алаңына түрлі ұшақтармен (Североамерикандық B 25 Митчелл, Дуглас О 43 және Дуглас Б 18 Боло) көшірілді. Жағалаудағы қарауылдар оңтүстік-шығыс жағалаудан неміс субмариналарын іздестірді. 1943 жылы 28 ақпанда Кубадағы Батиста алаңында орналасты, онда 24 сәуірге дейін субмаринаға қарсы операция жүргізді, содан кейін 1943 жылы 5 тамызда Тринидадтағы Эдинбург аланына көшірілді және Антиль аралдары әуе командалығына қосылды. Тринидадтан 1943 жылдың 15 тамызы мен желтоқсан аралығында Суринамдағы Зандрей аланына көшірілді. Сонымен қатар, Кубадағы Гуантанамо шығанағында да бірлік бар еді, және оның экипаждары Флоридаға және одан алыс операциялық элементтерге шамамен әр 10 апта сайын ауысып тұрады. Эскадрильяның бір ұшағы Венесуэланың Каракас әуежайында уақытша орналасты. 1943 жылдың ортасында теңіз флоты субмаринаға қарсы миссияны қолға алғаннан кейін эскадрилья Боринкен алаңы арқылы АҚШ-қа оралды, Пуэрто-Рико, онда бөлімше қызметкерлері басқа бөлімшелерге қайта тағайындалды. Ол 1944 жылы 6 ақпанда таратылды.
The 23d's first predecessor is the 76th Bombardment Squadron (Medium) which was activated at Salt Lake City Army Air Base, Utah on 15 January 1941. It was redesignated the 23d Antisubmarine Squadron (Heavy) on 3 March 1943, and assigned to the 26th Antisubmarine Wing and moved to Imeson Field, Jacksonville, Florida with a variety of aircraft (North American B 25 Mitchell, Douglas O 43 and a Douglas B 18 Bolo). Coastal patrols were flown over the southeast coast looking for German U boats. It deployed to Batista Field, Cuba on 28 February 1943, where it conducted antisubmarine operations until 24 April, then moved to Edinburgh Field, Trinidad on 5 August 1943 and was attached to Antilles Air Command. From Trinidad, was moved to Zandrey Field, Surinam between 15 August 1943 and December. The unit also had elements at NAS Guantanamo Bay, Cuba, and rotated its crews to and from Florida to its far flung operating elements about every 10 weeks. One flight of the squadron was temporarily stationed at Caracas Airport, Venezuela. With the Navy taking over the antisubmarine mission in mid 1943, the squadron returned to the United States via Borinquen Field, Puerto Rico, where unit personnel were reassigned to other units. It was disbanded on 6 February 1944.
Еуропадағы әскер тасымалдау операциялары
Бөлімнің екінші алдыңғысы 1944 жылы 21 қарашада Солтүстік Каролинадағы Поуп-Филдте 23d әскер тасымалдаушы эскадрильясы ретінде іске қосылды және Дуглас C 47 Skytrains-пен жабдықталды. Англиядағы IX әскер тасымалдаушы командасының 349-шы әскер тасымалдаушы тобына тағайындалған, RAF Barkston Heath-те, бірлік Еуропа операциялар театрында жүк пен персонал тасымалдады. Кейіннен Францияда Advanced Landing Grounds-тан жұмыс істеді, негізінен қайта жабдықтау және зардап шеккендерді эвакуациялау әуеайлақтары, көптеген рет майдан сызықтарына жақын жерде. 1945 жылдың басында Curtiss C 46 Commando типті ұшаққа көтерілді. 1946 жылы 7 қыркүйекте Еуропадағы АҚШ Әуе күштерімен Германиядағы оккупациялық күштерді қолдаған театр ішіндегі көлік эскадрильясы ретінде қызмет еткеннен кейін әрекетсіз қалды.
The second predecessor of the unit was activated as the 23d Troop Carrier Squadron on 21 November 1944 at Pope Field, North Carolina and equipped with Douglas C 47 Skytrains. Assigned to the 349th Troop Carrier Group of IX Troop Carrier Command in England, at RAF Barkston Heath, the unit transported cargo and personnel throughout the European Theater of Operation. Later operated from Advanced Landing Grounds in France, primarily resupply and casualty evacuation airfields, many times unsurfaced close to the front lines. Was upgraded to the Curtiss C 46 Commando in early 1945. Inactivated on 7 September 1946 after serving with the United States Air Forces in Europe as an intra theater transport squadron supporting the occupation forces in Germany.
Вертолетпен әуе көлігі
1956 жылдың 9 шілдесінде 23d вертолет эскадрильясының белсенділігі 516-шы әскер тасымалдаушы тобының (Шабуыл, Ротарингтік қанаты) белсенділігін жоғалту нәтижесінде болды. 516-шы жасақ шабуылдық тікұшақтарды басқаруға қатысты Әуе күштері мен Армия арасындағы даудың құрбаны болды. Эскадрилья Теннесси штатындағы Севарт әуе күштері базасында іске қосылды және XVIII әуе күштеріне тағайындалды. Ескадрилья 345-ші әскер тасымалдаушы эскадрильясының (Шабуыл, Ротациялық қанаты) жеке құрамын, ұшақтарын және жабдықтарын сіңіру арқылы құрылды. Эскадрилья Фальсбург Буршайд әуе базасына көшірілді. Эскадрилья жаңа базаға 1956 жылдың 7-15 қараша аралығында Пиасецкий H 21 тікұшақтарымен жабдықталған. Палсбургте тактикалық ұшақ қанаты үшін салынған, онда 23 -ші эскадрилья үшін ангар кеңістігі мен үй-жайлары болды. Ол барлық H 21B-ді үй ішінде ұстай алады. 23d вертолет эскадрильясы Францияның барлық жерінде пайдалы жалпы әуе көпірін қамтамасыз етті. Стандартты тікұшақ миссиясы: Арнайы әуе көлігі миссиясы, Әкімшілік қолдау миссиясы және Авариялық әуе эвакуация миссиясы. Ол АҚШ-тың жараланған әскери қызметшілерін және үлкен медициналық көмек қажет ететін асыраушыларын Еуропаның алыс әскери орындарынан толық қызмет көрсететін ауруханаларға ауыстырды. Ол 322-ші әуе дивизиясына тағайындалды. 322-ші ұшақ 23-ші тікұшақ эскадрильясын одан әрі пайдалану үшін төрт бөлімге бөлуді ұсынды. No1 және No4 жасақтар Фальсбургте 10 ұшақпен қалды. Негізгі техникалық қызмет көрсетуді Фальсбургтен жіберілген командалар орындады, ал барлық H 21B ерекше қосалқы бөлшектері Фальсбургте сақталды. No2 отряд төрт H 21 ұшағын Англияның Уэзерсфилд қаласына ұшты. Бұл төрт H 21B құтқару ұшулары үшін әуе-теңіз көтеру құралдарымен жабдықталған. No3 жасақ 1956 жылдың желтоқсан айында төрт H 21 ұшағын Ливияның Уилюс әуе базасына Ел Уотия мен Тархунадағы атыс операцияларын қолдау үшін және Мартин TM 61 Матадор зымыранының ұшырылуы мен ұшу сынақ бағдарламаларына көмектесу үшін көшірді. Бір жыл жұмыс істегеннен кейін USAFE вертолеттердегі әуе көпірінің шектеулері шығынға тұрарлық емес деп санады және он төрт айдан кейін Еуропадағы 23-ші вертолет эскадрильясын күш құрылымынан жою туралы шешім қабылдады. Сонымен қатар, осы уақыт аралығында Франциядағы АҚШ армиясы ұқсас тікұшақ әуе көлігі мүмкіндіктерін алды, ал 23d миссиясы USAREUR-ге берілуі мүмкін болды. Эскадрилья 1958 жылы 8 қаңтарда әрекетсіз болды. Алайда, Уилустағы жасақ соншалықты табысты болды, өйткені 23-ші дивизия Францияны тастағаннан кейін олардың алты H 21B 7272-ші ұшу-жаттығу қанатының бөлігі ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. 1960 жылы Wheelus тікұшақтары Конго Республикасынан (Леопольдиль) америкалық және еуропалық азаматтарды құтқарып, жергілікті әскерлердің шабуылдарынан қауіп төндірген ұзақ қашықтыққа арналған құтқару миссиясына қатысты.
The activation of the 23d Helicopter Squadron on 9 July 1956, was the result of the inactivation of the 516th Troop Carrier Group (Assault, Rotary Wing). The 516th had been a victim of an Air Force and Army dispute over control of assault helicopters. The squadron was activated at Sewart Air Force Base, Tennessee, and assigned to Eighteenth Air Force. The squadron was formed by absorbing the personnel, aircraft, and equipment of the 345th Troop Carrier Squadron (Assault, Rotary Wing). The squadron moved to Phalsbourg Bourscheid Air Base France, the squadron arrived at the new base between 7 and 15 November 1956, equipped with Piasecki H 21 helicopters. Built for a tactical fighter wing, Phalsbourg had plenty of hangar space and quarters for the 23d Squadron. It could keep all its H 21Bs indoors. The 23d Helicopter Squadron provided useful general airlift support throughout France. Standard helicopter missions included: Special Airlift Missions, Administrative Support Mission, and Emergency Air Evacuation Missions. It transferred injured U. S. personnel and dependents that required major medical attention to full service hospitals from remote military sites across Europe. It was assigned to the 322d Air Division at Évreux Fauville Air Base, France for operational control, mission scheduling, and airlift priorities. The 322d recommended that the 23d Helicopter Squadron be divided into four detachments for greater utilization. Detachments #1 and #4 remained at Phalsbourg with ten aircraft. Major maintenance was performed by teams dispatched from Phalsbourg, and all H 21B peculiar spare parts were stocked at Phalsbourg. Detachment #2 flew four H 21s to RAF Wethersfield, England. These four H 21Bs were equipped with air sea hoist provisions for rescue flights. Detachment #3 relocated four H 21s to Wheelus Air Base, Libya in December 1956 to support gunnery range operations at El Uotia and Tarhuna, and to assist the Martin TM 61 Matador missile launches and flight test programs. After a year of operation, USAFE felt the limitations of helicopter airlift were not worth the costs, and decided to eliminate the 23d Helicopter Squadron from its force structure after fourteen months in Europe. Also during this same time, the United States Army in France was obtaining similar helicopter airlift capabilities, and the mission of the 23d could be transferred to USAREUR. The squadron was inactivated on 8 January 1958. However, the Detachment at Wheelus was so successful that after the 23d departed France, six of their H 21Bs continued to operate, as part of the 7272d Flying Training Wing. During 1960 the Wheelus helicopters participated in an ongoing long distance rescue mission when they evacuated American and European civilians from the Republic of the Congo (Léopoldville), where they were being threatened by rioting native troops.