Адольф Бернхард Мейер: ғылымға қосқан үлесі мен өмірі
Adolf Bernhard Meyer
Адольф Бернхард Мейер – неміс антропологы, орнитолог, энтомолог және герпетолог. Дарвиннің эволюция теориясын қазақ тіліне аударған, Оңтүстік-Шығыс Азияда зерттеулер жүргізген ғалым.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс антропологы, орнитологы, энтомологы және герпетологы Адольф Бернхард Мейер (11 қазан 1840, Гамбург – 22 тамыз 1911, Дрезден) – неміс антропологы, орнитологы, энтомологы және герпетологы. Ол Дрездендегі Königlich Zoologisches und Anthropologisch Ethnographisches Museum (қазіргі табиғат тарихы мұражайы немесе Museum für Tierkunde Dresden) директоры қызметінге шамамен отыз жыл бойы кірді. Ол салыстырмалы анатомия саласында жұмыс істеді, эволюция идеяларын қолдады және Дарвин мен Уоллестің 1858 жылғы мақалаларын неміс тіліне аударған арқылы көптеген неміс ғалымдарына ықпал етті, бұл мақалалар табиғи іріктеу арқылы эволюция идеясын алғаш рет ұсынды. Уоллестің жазбаларының ықпалымен Оңтүстік-Шығыс Азияға сапар шегіп, аймақтан үлгілер жинап, өз байқауларын жазды.
German anthropologist, ornithologist, entomologist and herpetologist
Adolf Bernhard Meyer (11 October 1840, Hamburg – 22 August 1911, Dresden) was a German anthropologist, ornithologist, entomologist, and herpetologist. He served for nearly thirty years as director of the Königlich Zoologisches und Anthropologisch Ethnographisches Museum (now the natural history museum or Museum für Tierkunde Dresden) in Dresden. He worked on comparative anatomy and appreciated the ideas of evolution, and influenced many German scientists by translating into German the 1858 papers by Darwin and Wallace which first proposed evolution by natural selection. Influenced by the writings of Wallace with whom he interacted, he travelled to Southeast Asia, and collected specimens and recorded his observations from the region.
Өмірбаян
Мейер Хамбургтегі бай еврей отбасында Арон Барух Мейер ретінде дүниеге келді және Геттинген, Вена, Цюрих және Берлин университеттерінде білім алды. 1874 жылы Дрездендегі антропологиялық және этнографиялық мұражайдың директоры болды және 1905 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сол лауазымда қалды. Ол Цюрихта медицинаны оқыды және жүйкелерді электрлік стимуляциялау туралы диссертация жариялады. 1870 жылы Чарльз Дарвин мен Альфред Рассел Уоллес еңбектерін неміс тіліне аударды. Уоллестің саяхаттарына ғашық болған ол XIX ғасырдың соңында Шығыс Үндістанға саяхат жасады. Ол көптеген үлгілерді жинады. Мейердің Шығыс Үндістан құстары, сондай-ақ Селебес пен Жаңа Гвинеяда жиналған қоңыздары мен көбелектері Дрездендегі Staatliches Museum für Tierkunde мұражайында сақталады. Мұражай 1945 жылғы 13-15 ақпанда одақтастардың Дрезденді бомбалауы кезінде қирады, көптеген үлгілер жоғалды. 1874 жылы ол Генрих Готлиб Людвиг Райхенбахтан кейін сол мұражайдың директоры болды. Оның өнертабыстарының бірі – үлгілерді сақтауға арналған темір мен шыныдан жасалған "Дрезден шкафы" болды. Ол 1904 жылға дейін лауазымда болды деп есептеледі, одан кейін антисемитизмге байланысты қызметтен шеттетілді. 1906 жылы ол отставкаға кетуге мәжбүр болды, ал оның орнын Арнольд Якоби басты. Ол қосмекенділер мен бауырымен жорғалаушыларды да зерттеді, Жаңа Гвинеяға тән кесірткелердің бірнеше жаңа түрін сипаттады. Құстардан басқа, ол приматтарды да зерттеді. Ол 1897 жылы Индонезияда тапқан кішкентай примат – Сангихе тарсиері (Tarsius sangirensis) туралы хабарлады. Ағылшын тілін білуі оған көптеген зерттеушілермен, мысалы, Л. В. Виглсуортпен бірлесіп, "Селебес құстары және көрші аралдар" (1898) еңбегін жазуға мүмкіндік берді. Оның құстардың қаңқалары туралы екі томдық зерттеулері профессорлар Макс Фюрбрингер мен Анри Милн Эдвардсқа арналған. Қаңыр тұмсықты құс (Epimachus meyeri) түрі 1884 жылы алғаш рет тіркелген кезде оның құрметіне аталды. Ол құстардың жіктемесін жариялады және бірнеше жаңа түрді атап, сипаттады, олардың ішінде Карола патшайымының паротиясы (Parotia carolae), принцесса Стефанияның астрапиясы (Astrapia stephaniae), қызыл бас киімі бар гүлшағасы (Dicaeum geelvinkianum) және такахе (Notornis hochstetteri, қазіргі Porphyrio hochstetteri) бар. Мейердің есімі кесіртке түрінің ғылыми атында – Тифлозавр Мейери (Typhlosaurus meyeri) сақталған.
Meyer was born in a wealthy Jewish family in Hamburg as Aron Baruch Meyer, and was educated at the universities of Göttingen, Vienna, Zürich and Berlin. He became director of the Anthropological and Ethnographic Museum in Dresden in 1874 and continued in that position until his retirement in 1905. He studied medicine in Zurich and published a thesis on electrical stimulation of the nerves. In 1870 he translated the works of Charles Darwin and Alfred Russel Wallace into German. Enamoured by Wallace's travelogues, he travelled in the East Indies at the end of the nineteenth century. He collected numerous specimens. Meyer's East Indies bird collection and beetles and butterflies collected in Celebes and New Guinea are in Staatliches Museum für Tierkunde Dresden. The museum was destroyed during the Allied bombing of Dresden, 13–15 February 1945, and many specimens were lost. In 1874 he succeeded Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach as director at the same museum. Among his inventions were the "Dresden Case" made of iron and glass that he designed to store specimens. It is believed that he held the post until 1904 when anti semitism led to his suspension. He was forced to resign in 1906 and his position was taken by Arnold Jacobi. He also studied amphibians and reptiles, describing several new species of lizards endemic to New Guinea. In addition to birds he made a study on primates. He described Tarsius sangirensis, the Sangihe tarsier, a small primate that he found in Indonesia in 1897. His knowledge of English allowed him to collaborate with many researchers such as L. W. Wiglesworth with whom he wrote The Birds of Celebes and the Neighbouring Islands (1898). His two volume studies on the skeletons of birds was dedicated to Professors Max Fürbringer and Henri Milne Edwards. The brown sicklebill (Epimachus meyeri) was named after him when the species was first recorded in 1884. He published a classification of birds and named and described several new species, among them Queen Carola's parotia (Parotia carolae), Princess Stephanie's astrapia (Astrapia stephaniae), the red capped flowerpecker (Dicaeum geelvinkianum), and the takahē (Notornis hochstetteri, now Porphyrio hochstetteri ). Meyer is commemorated in the scientific name of a species of lizard, Typhlosaurus meyeri.
Жазбалар
Құстар қаңқаларының суреттері (1879–95). 1-том, 2-том (неміс тілінде). Дрездендегі корольдік этнографиялық мұражайының басылымдары (1881–1903). (неміс тілінде). Филиппин тұрғындарының альбомы (1885–1904). (неміс тілінде). Селебес аралының құстары (1885). Негритолардың таралуы (1899). Нью-Йорк табиғи тарих мұражайы және басқа да ұқсас мекемелердің зерттеулері (1905). Америка кітапханалары және олардың қызметі (1906). (неміс тілінде). Тирольдегі Лиенц маңындағы Агунт рим қаласы (1908). (неміс тілінде).
Abbildungen von Vogelskeletten (1879–95). Volume 1, Volume 2. (in German). Publikationen des königlichenethnographischen Museums zu Dresden (1881–1903). (in German). Album von Philippinentypen (1885–1904). (in German). The Birds of Celebes (1885). The Distribution of the Negritos (1899). Studies of the Museum (of Natural History) and kindred Institutions of New York, etc. (1905). Amerikanische Bibliotheken und ihre Bestrebungen (1906). (in German). Die Römerstadt Agunt bei Lienz in Tirol (1908). (in German).