Америкалық әуе күштерінің 524-ші арнайы операциялық эскадрильясының тарихы
524th Special Operations Squadron
524-ші арнайы операциялық эскадрильясы – АҚШ Әуе күштерінің құрамындағы бөлімше. Тарихы, құрамы, Филиппиндегі 2-ші дүйн. соғысындағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
524-ші арнайы операциялар эскадрильясы – АҚШ Әуе күштерінің құрамындағы, Флорида штатындағы Дьюк Филд әскери базасында орналасқан, 492-ші арнайы операциялар қанатымен бірге құрылған белсенді эскадрилья.
The 524th Special Operations Squadron is an active squadron of the United States Air Force, based at Duke Field, Florida, with the 492d Special Operations Wing.
Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты
Эскадрилья алғаш рет 1941 жылдың басында 11-ші барлау эскадрильясы ретінде, Джорджия штатындағы Хантер-Филд әуежайында 27-ші бомбалау тобына қосылып, Дуглас B-18 Боло орта бомбалаушыларымен жабдықталды. Тамыз айында эскадрилья 91-ші бомбалау эскадрильясы болып қайта аталып, тікелей 27-ші топқа бекітілді. Эскадрилья Филиппиндегі Форт Уильям МакКинлиге келді және A-24 Банши секіруші бомбалаушыларын жеткізуге дайындалды. Бірақ, желтоқсан айында Жапон императорлық армиясы Филиппинге шабуыл жасағанда жағдай өзгерген жоқ. Эскадрильяның ұшақтарын жауға түсіп қалуынан немесе жойылмауы үшін, ұшақтарды тасымалдаған кеме Австралияға қайырылды. Эскадрилья мүшелері Австралияға ұшып барып, USAT Meigs-тен A-24 ұшақтарын алуға келді. Алайда, жапондықтардың жылдам ілгерілеуі Австралиядағы әуешілердің Филиппинге қайтуына кедергі келтіргендіктен, 27-ші топтың осы мүшелеріне Брисбеннен жұмыс істеуге бұйрық берілді. 1942 жылдың 3 мамыр түнінде бұл кемелер Манила шығанағына кіріп, Коррегидордан американдық қызметкерлерді Жаваға және Батыс Австралиядағы Фримантелге эвакуациялады. Эскадрилья 1942 жылдың 4 мамырында Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитындағы шайқасқа қатысуын жалғастырды. 12 ақпанда 91-ші эскадрильяның ұшқыштары A-24 ұшақтарын Голландияның Шығыс Индиясындағы Маланг-Джаваға ұшырып, аралды қорғауға кірісті. 27 ақпаннан 1 наурызға дейін 91-ші эскадрильяның үш A-24 ұшағы Ява теңізіндегі шайқасқа қатысты. 1941 жылдың соңы мен 1942 жылдың басында Филиппин мен Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитындағы еңбегі үшін эскадрилья үш ерекше бірлік танылу белгісін (DUC) алды. Бір жылдан кейін, 1947 жылдың маусымында эскадрилья қызметкерлері мен жабдықтарынсыз Бад-Киссинген әуежайына, содан кейін Мэриленд штатындағы Эндрюс әуежайына ауыстырылды, онда ол Стратегиялық Әуе Командысына (SAC) бекітілді.
The squadron was first activated by General Headquarters Air Force in early 1941 as the 11th Reconnaissance Squadron, attached to the 27th Bombardment Group at Hunter Field, Georgia and equipped with Douglas B 18 Bolo medium bombers. In August the squadron was redesignated the 91st Bombardment Squadron and was assigned directly to the 27th Group. The squadron arrived at Fort William McKinley in the Philippines and prepared for delivery of its A 24 Banshee dive bombers. However when the Imperial Japanese Army attacked the Philippines in December the situation had not changed. Unknown to the men of the squadron, to avoid capture or destruction of their aircraft, the ship carrying the planes was diverted to Australia. Members of the squadron flew to Australia to pick up their A 24s from the USAT Meigs. However, because swift Japanese advance prevented the airmen in Australia from returning to the Philippines, these members of the air echelon of the 27th group were ordered to operate from Brisbane. On the night of 3 May 1942 these subs managed to sneak into Manila Bay and evacuate American personnel from Corregidor to Java and Fremantle, Western Australia. The squadron continued to participate in combat in the Southwest Pacific 4 May 1942. On 12 February pilots of the 91st flew their A 24s to Malang Java in the Netherlands East Indies to defend the island. From 27 February through 1 March, three A 24s of the 91st participated in Battle of the Java Sea. For its efforts in the Philippines and the Southwest Pacific during late 1941 and early 1942, the squadron received three Distinguished Unit Citations (DUC). Less than a year later, in June 1947, the squadron was transferred without personnel or equipment to Bad Kissingen Airfield, then to Andrews Field, Maryland where it was assigned to Strategic Air Command (SAC).
Стратегиялық әуе командалығы
SAC эскадрильясын келесі айда Небраска штатындағы Кеарни армиялық әуеайлағына көшірді, Кеарни уақытша сақтаудан алынғаннан кейін. Кеарниде 524-ші эскадрилья бастапқыда «North American» P-51D Mustang истребительдерімен жарақтандырылды. Эскадрильяның міндеті – SAC Boeing B-29 Superfortress бомбалаушыларын ұзақ қашықтыққа сүйемелдеу миссияларын орындау болды. 1948 жылы 524-ші эскадрилья «North American» F-82 Twin Mustang истребительдеріне жаңартылды. Бұл авиация тарихында реактивтік истребительдердің екінші ұзақ қашықтықтағы жаппай ұшуы болды. Бұл жетістік қазан айында Германияның Нойбиберг әуе базасына ұшақтар аударылған кезде қайталанды.
SAC moved the squadron to Kearney Army Air Field Nebraska the following month as Kearney was taken out of caretaker status. At Kearney the 524th was initially equipped with the North American P 51D Mustang. The mission of the squadron was to fly long range escort missions for SAC Boeing B 29 Superfortress bombers. In 1948 the 524th upgraded to North American F 82 Twin Mustangs. This was the second long range mass flight of jet fighter aircraft in aviation history. This feat was repeated in October when aircraft were ferried to Neubiberg Air Base, Germany.
Корей соғысы
1950 жылдың қарашасында 524-ші полк Корея соғысында FEAF-ты қолдау үшін Жапонияға жөнелтілу туралы бұйрық алды. Эскадрилья 11 қарашада Бергстромнан Аризона штатындағы Вильямс әуе базасында жанармай құйып, Калифорния штатының Сан-Диего қаласына ұшты. Эскадрилья үш авиатасымалдағышпен теңіз арқылы сапарлады. 30 қарашада жер эшалоны Оңтүстік Кореяның Кимпо әуе базасына (К 14) жетіп, Жапонияға түсірілген әуе эшалонының келуіне дайындалды. Көліктік кемелерден түсірілгеннен кейін ұшақтар Кисарасу әуе базасына жеткізілді, онда олар Йокота әуе базасына қысқа ұшуға дайындалды. Бірақ, ашық палубада тасылғандықтан ұшақтарда тұзды ауадан коррозия, шасси зақымдары және кейбіреулерінде дөңгелектері жарылған. 1 желтоқсанда FEAF 27-ші истребитель-эскорт қанатын алдыңғы және артқы эшелондарға бөлді. Алдыңғы штаб пен операциялық эскадрильялар Оңтүстік Кореядағы Тэгу әуе базасында (К 2) орналасты, ал қолдау бөлімдері мен артқы эшелон Жапониядағы Итадзуке әуе базасында болды. Алдыңғы эшелон логистикалық қолдау үшін 49-шы истребитель-бомбалаушы қанатына, ал артқы эшелон 6160-шы әуе базасының қанатына сүйенді. Келесі алты айда бөлімше жердегі күштерді қолдау үшін миссиялар орындады және 1951 жылдың 26 қаңтары мен 21 сәуірі аралығындағы миссиялары үшін тағы бір DUC иеленді.
In November 1950, the 524th received orders to deploy to Japan to support FEAF in the Korean War. The squadron departed Bergstrom on 11 November refueling at Williams AFB, Arizona en route to San Diego, California. The squadron sailed on three aircraft carriers. By 30 November the ground echelon arrived at Kimpo Air Base (K 14), South Korea, preparing for the arrival of the air echelon which unloaded in Japan. Once unloaded from the transport carriers, the aircraft were barged to Kisarazu Air Base where they were preflighted for a short flight to Yokota Air Base. However, due to the open air deck shipment the aircraft had salt air induced corrosion, landing gear damage and some aircraft also had flat tires. On 1 December FEAF split the 27th Fighter Escort Wing into forward and rear echelons. Advanced headquarters and operational squadrons were at Taegu Air Base (K 2), South Korea; while support units and the rear echelon were located at Itazuke Air Base, Japan. The advanced echelon would rely on the 49th Fighter Bomber Wing for logistical support, while the rear echelon would rely on the 6160th Air Base Wing. For the next six months, the unit flew missions in support of ground forces, earning another DUC for missions between 26 January and 21 April 1951.