Кіріспе

Ағылшын солдаты және инженері (1804-1863) Капитан Уильям Скарт Мурсом (1804-1863) - ағылшын солдаты және инженері. Роберт Стивенсонға көмек көрсеткеннен кейін ол Англия, Бельгия, Германия және Цейлонда темір жол желілерін құрды.

Ерте өмір және мансап

Мурсом Уитбиде әскери отбасында дүниеге келді. Ол Трафальгарда қызмет еткен адмирал сэр Роберт Мурсом мен оның әйелі Элеонораның төрт ұлының ең кішісі болды. Ол 1819 жылы Корольдік әскери колледжге оқуға түсіп, әсіресе бекіністер мен әскери зерттеулерге дағдыланды. 1823 жылы ол 79-шы жоғарғы жерлер полкіне қосылды, содан кейін Ирландияда орналасты. Ол жерде болған кезінде ол Дублин мен оның маңындағы жерлерді зерттеуді жүргізді, ол Ordnance Survey басылымымен алмастырылғанға дейін қолданыста болды. 1825 жылы Жерорта теңізінде 7-ші фюзельерлер полкінде лейтенант болып қызмет етті. 1826 жылы ол 69-шы полкке ауысты, содан кейін Новая Шотландиядағы 52-ші жеңіл жаяу әскерге, капитандыққа көтерілді. Осы уақыт аралығында ол генерал-квартирмейстердің орынбасары болып қызмет етті. Ол Галифакс порты мен айналасын зерттеуді, провинцияның барлық бөліктеріне тасымалдаудың мүмкіндігін баяндады және монографияны жариялады Жаңа Шотландиядан хаттар; 1830 жылы жас елдің эскиздерін қамтиды. Ол жоғары бағаланғанымен, ол тиісті жоғарылауды сатып ала алмады, сондықтан Англияға оралды және 1832 жылы комиссиясын сатып алды. Ол өзінің әйелі Изабелла Энн Морриспен танысты, ол Льюис Уилкинстің қызы, Nova Scotia-дағы төреші және жоғарғы соттың басшысы. Олар 1835 жылдың сәуірінде қайтыс болғанға дейін оның әкесімен бірге Стони Стратфордтың маңында Косгроув монастырында тұрды.

Темір жол инженері

Әскери геодезиядағы тәжірибесімен Мурсом Лондон мен Бирмингем теміржолының құрылысына көмектесті, оның құрылысы 1833 жылы басталды және оның үлкен ағасы Константин Ричард Мурсом Басқарманың хатшысы болды. Мурсомның Оуз өзені аңғарының зерттеуі темір жол желісін түзетуге мүмкіндік берді және үлкен берекенің қажеттілігін болдырмады. Бұл жетістік Роберт Стивенсонның назарын аударды. Содан кейін ол екі жыл бойы бүкіл елде жаңа темір жол желілерін зерттеді және 1836 жылы темір жол салу үшін Бирмингем мен Глостер арасындағы елді зерттеуді қолға алды. Бірмингем мен Глостер темір жолы Брунелдің ұсыныстарын қаржылай қолжетімділіктен тыс деп тапты. Мурсомның 1836 жылғы тапсырмасы - жолды мүмкіндігінше арзандату, ол ашық елге қарай жүріп, жер бағасы жоғары болатын халықты мекендейтін аймақтарды болдырмау болды. Лики төбелеріне жеткенде, қажет болса, кабель көмегін қолдана отырып, көтерілуден басқа амал жоқ еді. Солтүстік аймақтағы минералды темір жолдарды бақылаудан алған тәжірибеден Мурсом локомотивтерді артық көреді. Ол кездегі жалпы пікір бойынша, мұндай тік ауысымда жабысу мүмкін емес еді, сондықтан компанияның басшылары кабельді тасымалдау үшін стационарлық қозғалтқыштар сатып алуға кірісті. Олар шығындарды тым жоғары деп тапты; сондықтан Моурсомға айтарлықтай құмар ойындар ойнауға рұқсат етілді. Осыдан пайда болған "Лики инклин" теміржол фольклорына енген. Англиялық өндіруші оған локомотивтер бере алмағандықтан, ол АҚШ-тағы Филадельфиядағы Норрис компаниясынан 4 220 локомотив тапсырды. Олар ұсынған локомотивтің қозғалтқыш дөңгелектері 4 фут (1 м), цилиндр ұзындығы , және соққы салмағы болды. Мурсом Теуксберидің маңында Авон өзенінің арғы жағасындағы үш аркалы виадуктың негізін құру үшін бетонмен және қабырғамен толтырылған темір кассиндарды пайдалану әдісі үшін Телфорд медалімен марапатталды. Оның көмекшілерінің бірі Герберт Спенсер болды. Ф. Р. Кондер Мурсомның басқару стилі мен инженерлік қабілеттерін өзінің "Англия инженерлерінің жеке естеліктері" (1868) еңбегінде сынға алды. Спенсер өзінің "Автобиографиясы" (1904) еңбегінде Мурсомды мейірімді адам ретінде сипаттады, бірақ ол кейбір бағыныштыларға қарапайым қараған деп санайды. Краймс оның проблемалары "көп балалы отбасын асырап, қаржы жағынан қиындықтарға ұшырағандықтан, сондай-ақ қаржы жағынан шектеулі компанияларда жұмыс істегендіктен туындаған" деп ойлайды. 1844-45 жылдар аралығы Бирмагемнен Вулвергемптонға, Шрусбериге, Ньютонға және Честерге дейінгі жаңа желілермен ерекше шұғыл болды; Ярмут тоғысуы, Дисс пен Бекклден, Ирландияның Ұлы Батыс, Наастан, Тулламордан, Галвейге дейін, Метрополитен округтері тоғысуы, Грейвсендтен, Рейгейттен, Доркингтен, Уэйбриджтен, Стейнстен, Рикмансворттан, Сент-Олбанстан, Челмсфордтан және Билерикейден Тилбериге дейін, Лондон, Хаммерсмит, Стейнс және Виндзордан 25 миль және бірнеше кіші желілер. Саутгемптон мен Дорчестер темір жолы 1847 жылы "Кастлмен" коркскрю ретінде танымал болды: оның промоутерлері мүмкіндігінше көп жергілікті қауымдастықтарға қызмет көрсету керек деп талап етті. Бұл кезде Мурсом Эксетер мен Плимуттан Фалмутқа дейінгі, Батыс Корнуолл темір жолының, Труродан Пензанске дейінгі желісін зерттеді. 1845 жылы ол Ирландияда Уотерфорд және Килкенни теміржолында жұмыс істеді. Бұл кездегі Ұлыбританиядағы ең үлкен ағаштан жасалған көпіршік еді. Дизайн қолданылмағанымен, ол 1850 жылы Пруссия үкіметі инженерлік сыйлығын Пруссияның Рейн провинциясынан Бельгиядағы Антверпенге дейін Рейн өзенінен өту үшін Кельндегі көпірдің дизайны үшін жеңіп алды. Келесі төрт жыл ішінде өнеркәсіптің жалпы кері қайтуы болды және 1852 жылы Мурсом Британия мен Балтимор тау-кен компаниясымен бірге Ұлыбританияда алтын іздеу және өндіруге қатысты болды. Алтынды өндіру компанияның өмір сүруіне жеткіліксіз болды. Осы кезеңде ол үлкен қаржылық қиындыққа тап болған Кромфорд және Хай Пик темір жолының инженері болып тағайындалды. 1857 жылы Стокпорт, Дисли және Уэйли Бридж темір жолы ашылды, оны Кромфорд желісімен байланыстыру ұсынысы жасалды. Бұл жағдайды пайдаланып, желісін едәуір жақсарту жоспарланды. Алайда қажетті қаражат табылмады, ал басқа теміржол компаниялары қарсы болды. C&HPR мен Мурсом 1856 жылы бөлініп кетті. Жылдар бойы Мурсом көптеген жобаларды қолға алу туралы беделге ие болды, ал оның кейбір зерттеулері де жетіспейді. Оның орнына басқа инженерлер жиі келіп, жұмыс табу қиынға соқты. 1856 жылы ол Кандиден Кол�...