Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының ұлттық тарихи орны
National Historic Site of the United States
Уильям Говард Тафт ұлттық тарихи орны – Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Таулы Ауберн тарихи ауданындағы 2038 Ауберн даңғылында орналасқан тарихи үй. Бұл АҚШ-тың 27-ші президенті және 10-шы бас судьясы Уильям Говард Тафттың туған және балалық шағын өткізген жері. Шамамен 1845 жылы салынған екі қабатты грек стиліндегі үй.
William Howard Taft National Historic Site is a historic house at 2038 Auburn Avenue in the Mount Auburn Historic District of Cincinnati, Ohio, a mile (1.6 km) north of Downtown. It was the birthplace and childhood home of William Howard Taft, the 27th president and the 10th chief justice of the United States. It is a two story Greek Revival house built circa 1845.
Тарих
Уильям Говард Тафттың әкесі Альфонсо Тафт 1838 жылы Вермонттан Цинциннатиге заңгерлік практика ашу үшін келді. Ол отбасымен біршама он жылдан кейін осы үйге көшті. Альфонсо Тафт Цинциннатидегі Республикалық партияның ертедегі қолдаушысы болды. Ол отбасы және ата-анасымен осы үйде өмір сүрді. Кейін ол АҚШ-тың 31-ші соғыс министрі және 34-ші бас прокуроры болып қызмет етті. Үйдің 1840 жылдардың басында, 1844 және 1847 жылдар аралығында Хопкинс есімді отбасы салғаны айтылады. Альфонсо 1851 жылдың 13 маусымында 60 Оберн көшесіндегі (қазіргі 2038 Оберн даңғылы) үйді және 1,82 акр жерді 10 100 долларға сатып алды. Маунт-Оберн бір кезде Цинциннатидің жоғары топтары үшін танымал тұру орны болды, себебі ол жоғары кірісті адамдарға Цинциннати орталығының жазғы ыстығы мен ылғалдылығынан қашуға мүмкіндік берді. Грек тіршілігі стиліндегі Тафт резиденциясы, Екінші Империя, Итальяндық және Грузин тіршілігі стиліндегі жақын маңдағы үйлерге қарағанда салыстырмалы түрде қарапайым болды. Альфонсоның әйелі Фанни Фелпс Тафт отбасы Маунт-Оберн резиденциясына көшкеннен кейін бір жыл өткен соң, 1852 жылдың маусымында қайтыс болды. 1853 жылдың желтоқсанында Альфонсо Массачусетстен келген Луиза Торри есімді мектеп мұғаліміне үйленді. Луиза Тафт 1857 жылдың 15 қыркүйегінде үйде екінші баласын, Уильям Говард Тафтты дүниеге әкелді, мүмкін бірінші қабаттағы артқы жақтағы балалар бөлмесінде. (Алғашқы бала жөтелден он төрт айлық шағында қайтыс болды.) Альфонсоның алты баласы болды, екеуі Фаннидан (үшеуі бұрын қайтыс болған), ал төртеуі Луизадан. Уильям 1874 жылы Йель университетіне оқуға кеткенге дейін үйде тұрды. Содан кейін Тафт отбасы үйде аз уақыт өткізді, Альфонсо Улисс С. Грант әкімшілігінде қызмет еткен кезден бастап. 1877 жылы өрт екінші қабат пен шатырға зақым келтірді. Альфонсо мен Луиза 1889 жылы үйді жалға беріп, Калифорнияға көшті, себебі климат денсаулығы нашарлаған адамдарға пайдалы деп есептелді. Уильям 1886 жылы үйленді, ал Тафт ұлдарының қалғандары да осы уақытқа дейін көшіп кеткен. 1891 жылдың мамырында Альфонсо Калифорния штатының Сан-Диего қаласында қайтыс болды және Цинциннатиде жерленді; Оберн үйінің жалға алушылары аза тұтушыларға жерлеуге үйге жиналуға рұқсат берді. Луиза он жылға жуық тырысқаннан кейін, 1899 жылы үйді сот Альберт С. Томпсонға сата алды, туған қаласы Миллбериге (Массачусетс штаты) қайтып, әпкесімен бірге тұруға кетті.
William Howard Taft's father, Alphonso Taft, came to Cincinnati from Vermont in 1838 to establish a law practice. He moved his family to this house a little over a decade later. Alphonso Taft became an early supporter of the Republican Party in Cincinnati. He lived in this house with his family and parents. He would eventually serve as the 31st United States Secretary of War and the 34th United States Attorney General. The house is believed to have been built in the early 1840s, between 1844 and 1847 by a family named Hopkins. Alphonso bought the house at 60 Auburn Street (now 2038 Auburn Avenue), with its accompanying 1.82 acres, for $10,100 on June 13, 1851. Mount Auburn was once a popular area to live for upper class Cincinnatians, as it allowed those of higher incomes to escape the sweltering heat and humidity of downtown Cincinnati summers. The Taft residence, a Greek Revival domicile, was relatively modest compared to other nearby residences, which were a mix of Second Empire, Italianate, and Georgian Revival. Alphonso's wife Fanny Phelps Taft died a year after the family moved to the Mount Auburn residence, in June 1852. In December 1853 Alphonso remarried, choosing a schoolteacher from Massachusetts named Louise Torrey. Louise Taft would give birth to their second child, William Howard Taft, in the house on September 15, 1857, presumably in the first floor nursery in the rear ell. (The first child had died at age fourteen months from whooping cough.) Alphonso had six children living in the house, two by Fanny (three others had died beforehand) and four by Louise. William would live in the house until he went to Yale University in 1874. Afterward, the Taft family would spend less time in the house, starting when Alphonso served in the Ulysses S. Grant administration. In 1877 a fire damaged the second floor and roof. Alphonso and Louise would lease the house in 1889, moving to California because the climate was thought to be beneficial for those with declining health. William had married in 1886, and the rest of the Taft sons had moved out by this point as well. In May 1891 Alphonso died in San Diego, California, and was buried in Cincinnati; the tenants of the Auburn house allowed the mourners to gather at the house for the funeral. Louise eventually was able to sell the house outright, after ten years of trying, in 1899 to Judge Albert C. Thompson, after returning to her home town of Millbury, Massachusetts, to live with her sister.
Тафттан кейінгі меншік
Үй Тафт отбасынан кеткеннен кейін бес жыл ішінде алдыңғы верандасы алынып, оның орнына бір қабатты терраса салынды. Басқа өзгерістердің ішінде консерватория қосылып, тұрақтар мен басқа да шаруашылық ғимараттары бұзылды. Томпсонның қайтысынан кейін, үйді оның жесірі 1912 жылы полковник Эрнест Х. Руффнерге сатты. Руффнер қайтыс болғаннан кейін, оны оның қызы сатты. Уильям Говард Тафтты еске алу қауымдастығы 1937 жылдың 7 шілдесінде мүлікті сатып алу ниетімен құрылды, бірақ Тафт отбасының қолдауын алмады, себебі Роберт Тафт оның әкесі өскен үйді еске алудың тым пайдакүнемдікке ұқсайтынын ойлады, сондай-ақ оны сатып алу үшін қажетті 12 000 долларды жинауға қол жеткізбеді. 1940 жылдары ғимарат пәтерлерге айналдырылды, ал жаңа иесі Эльберт Р. Беллинджер оны жергілікті афроамерикандықтар үшін азана үйіне айналдыруды қарастырды. Роберт Тафттың 1953 жылы қайтысымен Тафт отбасының саяси ықпалы әлсіреп, Чарльз Фелпс Тафт II бастама көтеріп, Уильям Говард Тафтты еске алу қауымдастығы ақырында үйді Беллинджердің талап еткен 75 000 доллардың орнына 35 000 долларға (бағалау сомасы) сатып алды. 1961 жылға қарай үйдің жағдайы нашарлап, 92 500 долларлық қайта жаңарту қажет болды. 1964 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 1964 жылдың 15 қыркүйегінде (Уильямның 107-ші туған күні) үйдің Ұлттық тарихи ескерткіш атағын алғандығын тойлап, салтанатты шара өтті. Қауымдастық 1968 жылы үйге толық құқық алды және 1969 жылы оны Ұлттық саябақтар қызметіне тапсырды, ол қазіргі уақытта осы орынды тарихи үй-мұражай ретінде басқарып, оның болашақтағы күтім-сақталғандығын қамтамасыз етеді. АҚШ үкіметі мүліктің құқығын 1970 жылдың 1 қарашасында алды. Луиза Тафттың үйде тұрған кезінде жазған хаттары мен күнделік жазбалары, сақтаушыларға үйді Уильямның балалық шағындағы түріне келтіруге көмектесті.
Within five years of the house leaving the Taft family, the front veranda was removed, replaced by a one story porch. Other modifications were the addition of a conservatory and the demolition of outbuildings, including a stable. Upon Thompson's death the house was sold by his widow to Colonel Ernest H. Ruffner in 1912. Upon Ruffner's death it was sold by his daughter. The William Howard Taft Memorial Association was formed on July 7, 1937, in hopes of buying the property, but went without support of the Taft family, as Robert Taft thought it would look too opportunistic to memorialize the house his father grew up in, and thus failed in acquiring the $12,000 to buy it. In the 1940s the building was used as apartments, with the new owner Elbert R. Bellinger once considering selling it to become a funeral parlor for local blacks. Taft family political fortunes faltered with Robert's death in 1953, and with Charles Phelps Taft II available to spearhead the movement, the William Howard Taft Memorial Association eventually acquired the house for $35,000 (the assessment price), instead of the $75,000 Bellinger was demanding for it. By 1961, the house was in poor condition and needed restoration, to the tune of $92,500. It was declared a National Historic Landmark in 1964. A ceremony on September 15, 1964 (William's 107th birthday), celebrated the home becoming a National Historic Landmark. The association gained full title to the house in 1968 and in 1969 transferred it to the National Park Service, which currently operates the site as a historic house museum, so that its future upkeep is ensured. The United States government took the property title on November 1, 1970.
Letters and diary entries written by Louise Taft during her time in the home helped preservationists to return the domicile to how it appeared during William's childhood.
Бүгін
Уильям Говард Тафт ұлттық тарихи орны екі негізгі ғимараттан тұрады. Біріншісі – Уильям Говард Тафттың ата-анасы Альфонсо мен Луиза Тафтқа тиесілі болған үй. Ол Уильям онда тұрған кездегідей қалпына келтірілген. Көрсетілген барлық отбасылық суреттер мен көптеген кітаптар Тафт отбасының меншігі болған. Бірінші қабатта бес бөлме қалпына келтірілді: Уильямның туған жері және сол дәуірді бейнелейтін төрт бөлме. Жиһаз сол кездің үлгісімен жасалған, бірақ міндетті түрде Тафттарға тиесілі емес. Екінші қабатта Уильямның еңбектері туралы көрмелер орналасқан.
William Howard Taft National Historic Site has two main buildings. The first is the original home owned by William Howard Taft's parents, Alphonso and Louise Taft. It has been restored to look as it did during the time William lived there. All the family portraits and many of the books on display belonged to the Taft family. The first floor has five rooms restored: William's birthplace, and four rooms representative of the period. The furniture is period pieces and did not necessarily belong to the Tafts. The second floor contains exhibits on the accomplishments of William.