Сент-Хеленс Таун футбол клубының тарихы

Кіріспе

Англиядағы футбол клубы

Сент-Хеленс Таун Ассоциация Футбол Клубы – Англияның Сент-Хеленс қаласындағы футбол клубы. Клуб Чешир футбол лигасының мүшесі және 2016–2017 маусымынан бастап өз алаңындағы ойындарын Акрофрейм паркінде өткізеді, оны жергілікті қарсыластары Пилкингтонмен бірге пайдаланады.

Тарих

Сент-Хеленс Таун 1901 жылы құрылды және Парк-роудта, Примроуз-Волтс пабының артында ойнады. Команда Примроуз Граунд деп аталғанымен, ойыншылар Парк-роудтың төменгі жағындағы Black Horse пабында киім ауыстырды. Ланкашир лигасы мен Ланкашир комбинациясында ойнаған команда алғашқы жылдары сәттілікке жетті, бірақ Ұлы соғыстан кейін күресті және 1928–29 маусымының ортасында тарап кеткен сияқты. 1946 жылы клубты Джордж Фрайер мен жергілікті кәсіпкерлер тобы қайта құрды. Олар Саттон қаласындағы Хогтон-роудтағы бұрынғы крикет алаңын жалға алды, бұл алаң Сент-Хеленс Junction теміржол станциясына жақын орналасқан. Клуб 1946–47 маусымында ФА кубогына қатысты, бірақ Прескот Кабельдермен матчты өткізу үшін уақтылы команда жинамады. Достық ойындар өткізілді, содан кейін сәуір айында Дербишир Хилл Роверс жергілікті командасы сатып алынды, олардың ойыншылары 1947–48 маусымының басында Ливерпуль округінің комбинациясына қатысқан команданың ядросын құрады. Сент-Хеленс Таун тез өркендеді, алғашқы нәтижелердің бірі 1947 жылдың 6 желтоқсанында Эвертон "А" командасын 1–4 есебімен жеңу болды. Бұрынғы неміс тұтқыны Берт Траутман 1948 жылдың жазында клубқа қосылды, ол командаға алғашқы кубогын – Джордж Махон кубогын жеңуге көмектесті, оны 1949 жылдың 7 мамырында Прескоттағы Ранкорнға қарсы өткен матчта 2–1 есебімен жеңіп алды. Маусым бойына орташа көрермендер саны 2000-нан асты, ал 1948 жылдың қазан айында Бурскоуға қарсы өткен матчқа 3102 көрермен жиналды, бұл лигалық рекордтық көрсеткіш болды. Келесі маусымда, 1949–50 жылдары, Таун Ланкашир комбинациясына қосылды және 1949 жылдың қазан айында Траутманды Манчестер Ситиге жоғалтқанына қарамастан, келесі маусымда екінші дивизион титулын жеңіп алды. Альберт Лидбиттер (36 гол), Гарри Макканн (32 гол) және Терри Гарнер (31 гол) үш ойыншысы да 30-дан астам гол соқты. 1950 жылдың сәуірінде Траутман трансферінің аясында ұйымдастырылған "Манчестер Ситиге қарсы" достық ойынға "8000 мен 9000 арасында" клуб тарихындағы ең көп көрермен жиналды. Кейіннен тағы 4000 көрермен келесі маусымда екі команданың екінші матчына куә болды. 1951–52 жылдары Бірінші дивизионнан аз айырмашылықпен төмендеген клуб алға қарай қарады, тіпті Футбол лигасының мәртебесін қарастырды және амбицияларын ілгерілету үшін клуб Сити-роудтағы бұрынғы Сент-Хеленс демалыс алаңына көшті. Жаңа үйінде бастапқы көрермендер саны көңіл көтеріп, табысқа қарамастан, Таун 1953 жылдың қазан айында Хогтон-роудқа қайта оралуға шешім қабылдады, онда 2000 жылдың сәуіріне дейін қалды. 1956 жылы екінші рет төмендеуден кейін Сент-Хеленс Таун Ланкашир комбинациясында ойнауын жалғастырды, 1971–72 жылдары Аккрингтон Стэнлиден тоғыз ұпайға алды. Алайда, 1968 жылы Солтүстік Премьер-лиганың құрылуы Комбинациядан күшті клубтардың біртіндеп кетуіне әкелді және Сент-Хеленс 1975 жылы Чешир лигасына қосылды. Жеті жылдан кейін Таун Солтүстік-Батыс округтер лигасының құрылтайшы мүшесі болды және 1982–83 жылдары Премьер-лиганың алғашқы маусымында жарысқа түсті. Олар 2015 жылдың сәуірінде драмалық түрде төмендеуге дейін Солтүстік-Батыс округтерінің жоғары сатысында ойнаған жалғыз клуб болғандығы туралы мақтанышпен жазды. Маусымның соңғы ойынында Силсденге гол соғылып, теңестірілді. Таун 1980-ші жылдардың соңында алтын дәуірге ие болды, 1985–86 жылдары ФА кубогының бірінші раундында ғана көрінбей қалды, төртінші іріктеу кезеңінің қайталануында Морекэмбеге ұтылып қалды. Бірақ олар 1987 жылы ФА кубогын жеңіп, Фил Лейхтің қосқышы мен Брайан Ригбидің голымен көршілес Уоррингтон Таунды 3–2 есебімен ұтып, өтемақы алды. Олар көптеген жылдар бойы тұрақты жоғарылау үміткерлері болды, негізінен Стив "Пеллет" Пеннингтонның гол соғу жетістіктеріне байланысты, ол 216 гол соқты, оның 1993–94 маусымында 45 голы және 1997–98 маусымында 46 голы клубтық рекордтық 47 голдан аз болды. Көп ұзамай Хогтон-роудтағы ғимараттар бұзылып, 2002 жылы тұрғын үй салу үшін сатылды. Таун, Сент-Хеленс RFC-мен серіктестік құрғаннан кейін, 10 жыл бойы Ноусли-роудты ортақ жермен бөлісті, бірақ жаңа Лэнгтри-парк жеріне жоспарланған көшіру жүзеге аспады. Осы кезеңде клубтың өмір сүруі үшін көптеген қаржылық мәселелерді жеңу керек болды, және бірнеше менеджерлер келді және кетті, соның ішінде Джо Палладино, Пол Лодж, Джо Гиллибру, Алекс Райт және Джон Флетчер. Кейін клуб көшпелі өмір сүруге кірісті, алдымен Аштон Таун қаласында, содан кейін көршілері Аштон Атлетикте. Раскин Драйвтегі кеңестік иелігіндегі спорттық нысанның құрылыс жұмыстары кейінге қалды, бірақ ақыр соңында 2017–18 маусымының басында аяқталды. Алайда, проблемаларға байланысты 2016–17 маусымдағы үй...

St Helens Town was formed in 1901 and played at Park Road, behind the Primrose Vaults public house. Although it was known as the Primrose Ground, the players changed further down Park Road at the Black Horse pub. Playing in the Lancashire League and Lancashire Combination, the team enjoyed some early success, but struggled after the Great War and appears to have folded midway through the 1928–29 season. The club was re formed by George Fryer and a group of local businessmen in 1946. They took out a lease on the former cricket ground at Hoghton Road, Sutton, adjacent to the St Helens Junction railway station and, although the club entered the FA Cup in the 1946–47 season, a team could not be raised in time to fulfill the tie with Prescot Cables. Friendly games were played, then local team Derbyshire Hill Rovers were taken over in April 1947, those players forming the nucleus of the team which entered the Liverpool County Combination at the start of the 1947–48 season. St Helens Town soon began to prosper and early results included a sensational 1–4 win over Everton "A" on 6 December 1947. Former German prisoner of war Bert Trautmann joined the club in the summer of 1948, the strapping goalkeeper helping the team to win its first trophy, the George Mahon Cup, which was secured with a 2–1 win over Runcorn at Prescot on 7 May 1949. Crowds averaged over 2,000 that season, peaking with a league record attendance of 3,102 against Burscough in October 1948. The following season, 1949–50, Town entered the Lancashire Combination and, despite losing Trautmann to Manchester City in October 1949, they won the Second Division title in some style the following season with three players all netting over 30 goals apiece: Albert Leadbitter (36), Harry McCann (32) and Terry Garner (31). An all time club record attendance "between 8,000 and 9,000" witnessed a friendly game against Manchester City which was arranged as part of the Trautmann transfer deal in April 1950. Another 4,000 spectators then witnessed a second game contested by the two teams the season after. Although relegated by a slender margin from the First Division in 1951–52, the club continued to look forward, even contemplating Football League status and, in order to further their ambitions, the club moved to the former St Helens Recreation ground at City Road. Initial crowds were encouraging at their new home, but, despite success, Town decided to move back to Hoghton Road in October 1953, where they remained until April 2000. Following a second relegation in 1956, St Helens Town continued to play in the Lancashire Combination, winning the Championship in 1971–72, by nine points ahead of Accrington Stanley. However, the formation of the Northern Premier League in 1968 led to a gradual drain of stronger clubs from the Combination and St Helens joined the Cheshire League in 1975. Seven years later, Town eventually became founder members of the North West Counties League, and competed in the Premier Division's inaugural season in 1982–83. They held the proud record of being the only club to play in the North West Counties top flight in every season until they were relegated in April 2015 in dramatic fashion, conceding an injury time equaliser to Silsden in the final game of the season in which, if they won, they would have stayed up. Town enjoyed a golden era in the late 1980s, just missing out on an appearance in the first round proper of the FA Cup in 1985–86, losing to Morecambe in a fourth qualifying round replay. But they obtained ample compensation by winning the FA Vase in 1987, beating near neighbours Warrington Town in the final 3–2 with a Phil Layhe brace and a goal from Brian Rigby. They were regular promotion candidates for many years, largely due to the goalscoring exploits of Steve "Pellet" Pennington, who grabbed 216 goals, his season's best hauls of 45 in 1993–94 and 46 in 1997–98 just fell short of the club record of 47 scored by Phil Stainton in 1963–64. Soon enough, the facilities at Hoghton Road had fallen into disrepair and the site was sold for housing in 2002. Town, having gone into partnership with St Helens R. F. C., ground shared Knowsley Road for 10 years, but the intended relocation to the new Langtree Park ground did not materialise. During this period the club had to overcome many financial issues in order to exist, and several managers came and went including Joe Palladino, Paul Lodge, Joe Gillibru, Alex Wright and John Fletcher. The club then embarked on a nomadic existence, first at Ashton Town, then at their neighbours Ashton Athletic. Construction work at the council owned multi sports facility at Ruskin Drive had been delayed, but was ultimately completed at the beginning of the 2017–18 season. However, due to problems, home matches during season 2016–17 were played mostly at the ground of Prescot Cables, with the remainder at Ashton Town's ground. Lee Jenkinson took charge at the beginning of the 2017–18 season and was replaced by David Platt Jr in October 2019 for the ill fated season that saw the North West Counties League (NWCFL) campaign ultimately declared null and void due to the COVID 19 crisis. Looking to build on its secured stability the club appointed NWCFL Director Gary Langley as chairman for the start of the 2020–21 season. 2022 saw the first team relegated to the Liverpool County Premier League after a disastrous campaign left them bottom of the league by some way. Following this, a consortium, led by local musicians and fans bought the club back from St Helens R. F. C. and appointed Paul "Peo" Piert as first team manager.

Түстері мен белгісі

Сент-Хеленс Таун бастапқыда қызыл және ақ түсті жолақты жейде, қара шорты мен шұлық киген. 1946 жылы клуб қайта құрылғанда қызыл жолақтар көк түспен алмастырылды, ал шорты мен шұлықтар ақ болды. Содан бері Сент-Хеленс Таун бірнеше рет негізгі түстер ретінде қызыл мен көкті ауыстырды. Көптеген ертедегі ағылшын футбол клубтары сияқты, Сент-Хеленс Таунның алғашқы эмблемасы қаланың қалалық гербі болды.

Бұрынғы ойыншылар

Сент-Хеленс Таун футбол лигасының клубтарына қосылған бірнеше ойыншыларды тәрбиеледі: олардың ішінде Билл Фолкс (Манчестер Юнайтед), Джон Куинн (Шеффилд Уэнсдей) және Джон Коннелли бар. Ол «Бернли» клубына қосылып, кейін «Манчестер Юнайтедке» ауысты, сондай-ақ Англияның 1966 жылғы әлем чемпионатында жеңіске жеткен құрамаға енді. «Таун» клубы Берт Траутманның футбол карьерасының басталуын да көрді. Голкипер 1949 жылы «Манчестер Ситиге» өтуге дейін, лигадан тыс командамен бір маусым ойнады, оның ішінде жергілікті Махон кубогының финалында рекордтық 9 000 көрерменнің алдында өнер көрсетті. Ол 1956 жылы ФА кубогын жеңіп алды және 2005 жылы Англия футбол даңқы залына енгізілді. Соңғы кезде Дейв Бамбер Футбол лигасының барлық төрт дивизионында гол соқты, түрлі клубтарда ойнады, лигадағы мансабын «Блэкпул» клубында бастап, аяқтады. Карл Ледшам қазір Ұлттық лига деңгейінде футбол ойнап жүр, бастапқыда «Саутпорт» клубында, кейін «Линкольн Ситиге» ауысты.