Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хирургиялық процедура
Surgical procedure
Увулопалатофарингопластика (сонымен қатар UPPP және UP3 аббревиатураларымен белгілі) – жұмсақ тінді алып тастау және/немесе қайта құру үшін қолданылатын хирургиялық процедура немесе ұйқы арнасының операциясы. Бұл ұйқымен байланысты мәселелерге байланысты болуы мүмкін. Әдетте алып тасталатын тіндерге:
Uvulopalatopharyngoplasty (also known by the abbreviations UPPP and UP3) is a surgical procedure or sleep surgery used to remove tissue and/or remodel tissue in the throat. This could be because of sleep issues. Tissues which may typically be removed include:
Тонзилдер (бадамшалар)
Аденоидтар
The tonsils
The adenoids
Әдетте қайта құрылатын тіндерге:
Tissues which may typically be remodeled include:
Увула (увулотомияны қараңыз)
Жұмсақ таңдай
Жұтқыншақ қуысы
The uvula (see uvulotomy)
The soft palate
The pharynx
Процедура
UPPP миндальдарды, жұмсақ ауыз қабатының артқы бетін және тілшеді алып тастауды қамтиды. Тілше жұмсақ ауыз қабатына қарай бүктеліп, суреттерде көрсетілгендей тігіледі. АҚШ-та UPPP обструктивті ұйқы апноэсіне шалдыққандарға ең көп жасалатын операция болып табылады, жылына шамамен 33 000 рет орындалады. Операция семіз емес науқастарда жақсы нәтиже береді, ал қанағаттанбас деңгейде семіз (>40 кг/м2) адамдарда тиімділігі шектеулі.
UPPP involves removal of the tonsils, the posterior surface of the soft palate, and the uvula. The uvula is then folded toward the soft palate and sutured together as demonstrated in the figures. In the US, UPPP is the most commonly performed procedure for obstructive sleep apnea with approximately 33,000 procedures performed per year. The surgery is more successful in patients who are not obese, and there is a limited role in morbidly obese (>40 kg/m2) individuals.
Стандартты рәсім
UPPP көбінесе обструктивті ұйқы апноэсі бар науқастарға жеке-жеке тағайындалады. Бұл процедура науқастың тыныс жолын бөгеп тұрған тіндер тамағының артқы бөлігінде шоғырланған деген үмітпен дербес ем ретінде жасалады. Мақсаты – тінді алып тастау арқылы науқастың тыныс жолы кеңейіп, тыныс алуы оңайлатылады.
UPPP is typically administered to patients with obstructive sleep apnea in isolation. It is administered as a stand alone procedure in the hope that the tissue which obstructs the patient's airway is localized in the back of the throat. The rationale is that, by removing the tissue, the patient's airway will be wider and breathing will become easier.
"Стенфорд протоколы" операциясының рөлі
UPPP сонымен қатар, Стэнфорд университетінің докторлары Нельсон Пауэлл мен Роберт Райли алғаш рет жасаған, "Стэнфорд протоколы" деп аталатын, көбірек хирургиялық араласуды қалайтын ұйқы апноэсы бар науқастарға ұсынылады. Стэнфорд протоколы екі кезеңнен тұрады. Бірінші кезең – жұмсақ тіндерге жасалатын хирургия (тонзиллэктомия, увулопалатофарингопластика), екінші кезең – сүйектерге жасалатын хирургия (максилломандибулярлық жылжу). Біріншісінде жұмсақ тіндерге хирургия жасалады, ал жаңа ұйқы зерттеуінен кейін, егер ұйқы апноэсы сақталса, екінші кезеңде жаққа хирургия жасалады. Мақсаты – тыныс жолдарын жақсарту арқылы ұйқы апноэсын емдеу (немесе мүмкін тоқтату). Ұйқы апноэсы көбінесе тыныс жолын бітеуге ұшырататын бірнеше орындарды қамтиды, көбінесе тілдің түбі қатысады. Протокол осы кедергілердің барлық орындарын қадам-қадаммен шешеді. Genioglossus тілін алға жылжыту хирургиясы бірінші немесе екінші кезеңде жасалуы мүмкін. Екінші кезеңде жоғарғы жақ сүйегін (максилла) және төменгі жақ сүйегін (мадибль) алға жылжыту операциясы жасалады. Тіл бұлшық еті подбородкаға бекітіледі, ал төменгі жақ сүйегінің алға жылжуы тілді де алға тартады. Егер процедура қажетті нәтижелерге жетсе, науқас ұйықтағанда және тілі босаңсқанда, ол тыныс жолын бітеуге шамасы келмейді. Екінші кезеңнің сәттілігі бірінші кезеңнен әлдеқайда жоғары – шамамен 90 пайыз екінші кезеңнен пайда көреді, сондықтан Стэнфорд протоколы операциясының сәттілігі көбінесе осы екінші кезеңге байланысты. Хирургтар арасында бірінші кезеңнің хирургиялық араласуының рөлі туралы пікірталас бар. 2002 жылы доктор Джеффри Принселл басқарған Атлантадағы хирургиялық команда, UPPP операциясы олардың араласуларына енбеген кезде Стэнфорд командасының нәтижелеріне ұқсас нәтижелерді жариялады.
UPPP is also offered to sleep apnea patients who opt for a more comprehensive surgical procedure known as the "Stanford Protocol", first attempted by Doctors Nelson Powell and Robert Riley of Stanford University. The Stanford Protocol consists of two phases. The first involves surgery of the soft tissue (tonsillectomy, uvulopalatopharyngoplasty) and the second involves skeletal surgeries (maxillomandibular advancement). First, Phase 1 or soft tissue surgery is performed and after re testing with a new sleep study, if there is residual sleep apnea, then Phase 2 surgery would consist of jaw surgery. The goal is to improve the airway and thereby treat (or possibly cure) sleep apnea. It has been found that obstructive sleep apnea usually involves multiple sites where tissue obstructs the airway; the base of the tongue is often involved. The Protocol successively addresses these multiple sites of obstruction. Note that genioglossus advancement can be performed either during Phase 1 or Phase 2 surgeries. Phase 2 involves maxillomandibular advancement, a surgery which moves the jaw top (maxilla) and bottom (mandible) forward. The tongue muscle is anchored to the chin, and translation of the mandible forward pulls the tongue forward as well. If the procedure achieves the desired results, when the patient sleeps and the tongue relaxes, it will no longer be able to block the airway. Success is much better for Phase 2 than for Phase 1 – approximately 90 percent benefit from the second phase, and the success of the Stanford Protocol Operation therefore is due in large part to this second phase. There is debate among surgeons as to the role of Phase 1 surgery. In 2002, an Atlanta based surgical team, led by Dr. Jeffrey Prinsell, published results which have approximated those of the Stanford team when UPPP was not included in their mix of surgeries.
Жекелеген тиімділігі
UPPP жеке қолданылғанда нәтижелер әртүрлі болады. Жоғарыда айтылғандай, ұйқыдағы демқұрыштың тоқтауы көбінесе мұрын қуысы сияқты тыныс жолдарының әртүрлі бөліктерінде, әсіресе тілдің түбінде бірнеше кедергілердің бірдей болуынан туындайды. Сәттіліктің әртүрлі болуына әсер ететін факторларға операцияға дейінгі миндальдардың, жұмсақ тілдің, ұлтарақ пен тілдің түбінің мөлшері жатады. Сонымен қатар, қанағаттанбас семіздікке (дене салмасы индексі > 40 кг/м2) шалдыққан пациенттерде бұл операциядан күтілетін нәтижеге қол жеткізу мүмкіндігі айтарлықтай төмен.
When UPPP has been administered in isolation, the results are variable. As explained above, sleep apnea is often caused by multiple co existing obstructions at various locations of the airway such as the nasal cavity, and particularly the base of the tongue. The contributing factors in the variability of success include the pre surgical size of the tonsils, palate, uvula and tongue base. Also, patients who are morbidly obese (body mass index >40 kg/m2) are significantly less likely to have success from this surgery.
"Стенфорд протоколы" операциясының тиімділігі
Мыңнан астам адам Стэнфорд протоколы бойынша операция жасап, содан кейін ұйқы зерттеуінен өтті. 60-70 пайыз пациент толыққандай жазылған. Шамамен 90 пайыз пациентте айқын жақсару күтілуде.
Over one thousand people have undergone The Stanford Protocol operation and received follow up sleep study testing. 60 to 70 percent of patients have been entirely cured. In approximately ninety percent of patients, a significant improvement can be expected.