Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Совет және Ресей актері, кинорежиссері, сценарист және педагог Алексей Владимирович Баталов (Алексе́й Влади́мирович Бата́лов; 20 қараша 1928 жыл 15 маусым 2017 жыл) - ақын, режиссер, сценарист және педагог. 1976 жылы КСРО халық суретшісі, 1989 жылы Социалистік Еңбек Ері атағын алды.
Soviet and Russian actor, film director, screenwriter and pedagogue
Aleksey Vladimirovich Batalov (Алексе́й Влади́мирович Бата́лов; 20 November 1928 – 15 June 2017) was a Soviet and Russian stage and film actor, film director, screenwriter, and pedagogue acclaimed for his portrayal of noble and positive characters. He was named a People's Artist of the USSR in 1976 and a Hero of Socialist Labour in 1989.
Өмір және мансап
Баталов 1928 жылы 20 қарашада Владимир қаласында театрмен байланысты отбасында дүниеге келген. Оның ағасы Николай Баталов В. Пудовкиннің "Ана" (1926) классикасында ойнады. Модернист ақын Анна Ахматова отбасылық досы болды, ол 1952 жылы оның танымал портреті суреттелген. Баталов 1953 жылы Мәскеудің Көркем театр құрамына кірді, бірақ үш жылдан кейін кинодағы мансабына көңіл бөлу үшін қалды. Хрущевтің тұңғиығы кезінде ол Кеңес Одағындағы ең танымал актерлердің бірі болды. "Крандар ұшып барады" (1957) - оның сол кезеңдегі ең танымал фильмі және Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" жүлдесін жеңіп алған. Ол сондай-ақ Михаил Роммның "Бір жылдың тоғыз күні" (1962) фильмінде де ойнаған. 1967 жылы 5-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 1973 жылы 8-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 1960-1970 жылдары Баталов өзінің рөлдерді таңдауға деген талғампаздықпен танылды. Ол көбінесе орыс классикасының фильмдік бейімделулерінде, соның ішінде Антон Чеховтың "Иті бар әйел" (1960) және Булгаковтың "Ұшу" (1970) фильмдерінде пайда болды. Сондай-ақ, Гогольдің "Күбік" (1960) және Юрий Олешаның "Үш семіз ер адам" (1966) фильмдерінің экрандық нұсқаларын режиссерлік еткен. 1970 жылдары Герасимов атындағы кинематография институтында профессорлық қызмет атқарды. 1979 жылы Баталовты "Москва көз жасқа сенбейді" мелодрамасында Гөшаның рөлін ойнауға шақырды. Көптеген ойланбай-ақ, Баталов фильмдегі рөлін керемет орындап, КСРО Мемлекеттік сыйлығын иеленді. Бұл роль фильмдегі кеңестердің пайымдауының басты бөлігі болды. Пикник сахнасындағы кейіпкерлердің бірі: "Менің докторлық дәрежесімнің 70 пайызы Гошаның механикалық дарындылығына байланысты болды". Содан кейін актерлік өнерден қол үзіп, жаңа ұрпақ актерлеріне жаттықтырушылық қызмет атқарды. Борис Ельцин 2002 жылы оған "Өмір бойына сіңірген еңбегі үшін" Nika сыйлығын табыс етті. Баталов Ресей Федерациясының Мемлекеттік сыйлығына ие болды (2005). 2007 жылы 29-шы Мәскеу халықаралық кинофестивалінде өмір бойы жеткен еңбегі үшін сыйлық алды. 2014 жылдың наурыз айында Ресейдің Украинаға әскери араласуы туралы Ресей Президенті Владимир Путиннің ұстанымын қолдаған хатқа қол қойды. Баталов 2017 жылы 15 маусымда 88 жасында құлап, жамбас сүйегінің сынуынан қайтыс болды.
Batalov was born on 20 November 1928 in Vladimir, into a family associated with the theatre. His uncle Nikolai Batalov starred in Vsevolod Pudovkin's classic Mother (1926). The Modernist poet Anna Akhmatova was a family friend, and he painted a well known portrait of her in 1952. Batalov joined the Moscow Art Theatre in 1953 but left three years later to concentrate on his career in film. During the Khrushchev Thaw he was one of the most recognizable actors in the Soviet Union. The Cranes Are Flying (1957) is his best regarded film of the period, and the one which won the Palme d'Or at the Cannes Film Festival. He also starred in Mikhail Romm's Nine Days of One Year (1962). In 1967 he was a member of the jury of the 5th Moscow International Film Festival. In 1973 he was a member of the jury at the 8th Moscow International Film Festival. During the 1960s and 1970s, Batalov became known for his fastidious approach towards choosing roles for himself. He appeared mostly in film adaptations of Russian classics, including Anton Chekhov's The Lady with the Dog (1960) and Bulgakov's The Flight (1970). He also directed screen versions of Gogol's The Overcoat (1960) and Yuri Olesha's Three Fat Men (1966). In the 1970s he concentrated on a professorship at the Gerasimov Institute of Cinematography. In 1979, Batalov was invited to play Gosha, a mill machinist, in the melodrama Moscow Does Not Believe in Tears. After many hesitations, Batalov brilliantly played his part in the movie, which won him the USSR State Prize. The role was central to the film's Soviet message. As one character says in the picnic scene: "Seventy percent of my doctorate was due to Gosha's mechanical genius". After that, he effectively retired from acting and devoted his time to coaching new generations of film actors. Boris Yeltsin presented the Lifetime Achievement Nika Award to him in 2002. Batalov was awarded the State Prize of the Russian Federation (2005). In 2007, he received a Lifetime Achievement Award at the 29th Moscow International Film Festival. In March 2014, he signed a letter in support of the position of the President of Russia Vladimir Putin on Russia's military intervention in Ukraine. Batalov died on 15 June 2017 in Moscow from complications of a fall, which resulted in a hip fracture, at the age of 88.