Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Степлтон – ауыл және бұрынғы азаматтық приход, қазір Киркби Мэллори, Пеклтон және Степлтон приходының құрамында, Хинкли және Босворт ауданында, Англияның Оңтүстік-Батыс Лестершир аймағында, Лестер қаласының оңтүстік-батысынан шамамен он шақырым қашықтықта орналасқан. 2001 жылғы халық санауы бойынша халқы 427 адамды құрады. 1931 жылы приходта 252 адам тұрған. Степлтон бұрын Барвелл приходының шапли болған, 1866 жылдан бастап дербес азаматтық приходқа айналған, бірақ 1935 жылдың 1 сәуірінде таратылып, Пеклтонмен біріктірілді. Степлтон Оңтүстікке қарай Барвеллден басталатын ұзын қыраттың бір бөлігінде салынған, содан кейін A447 тас жолымен солтүстікке қарай жалғасады, Осбастонға жеткенше биіктігін көтеріп, Сенс өзенінің саласына құяды. Өзендерге қатысты, Степлтонға ең жақын ірі өзен – Сенс өзені, бірақ жергілікті жағдайда Твид өзені ең жақын су жолы болып табылады, оның бір саласы ауылдың солтүстігінен бастау алады. Твид өзенінің негізгі бастауы Хинклидің солтүстік-шығысындағы Брик-Килн-Хиллден басталады, ол Баруэллдің шығыс жағынан солтүстікке қарай ағып, батысқа бұрылып, солтүстік-шығыс бағытта ағысын жалғастырады. Ауылдың орталығы – Сент-Мартин шіркеуі (Певснердің мәліметінше, шамамен 1300 жылы салынған), ол ауылдың оңтүстік жағындағы Чирч-Лейн көшесінде орналасқан және Эшби-де-ла-Зуш қамалы мен Ковентри, Уорвик және Кенилворт аймақтары арасында саяхаттайтын саяхатшылар үшін байланыс нүктесі ретінде құрылған болуы мүмкін. Ауыл туралы ең алғашқы жазбаша мәлімет 833 жылы Линкольнширдегі Кроуленд аббатына Мерсия королі Виглафтың жарғысында кездеседі, онда «Степлтон және Саттон жеріндегі екі егістік жер» сыйға берілген. Степлтон «Соңғы сот кітабында» (Domesday Book) бес немесе алты отбасы тұратын елді мекен ретінде тіркелген және ол Уильям Басқыншының Жеңісінен кейін Батыс Лестердің көп бөлігін алған Хью де Грандмеснильге тиесілі болған.
Stapleton is a village and former civil parish, now in the parish of Kirkby Mallory, Peckleton and Stapleton, in the Hinckley and Bosworth district, in south west Leicestershire, England, about ten miles south west of Leicester city centre. Its population was 427 people at the 2001 census. In 1931 the parish had a population of 252. Stapleton was formerly a chapelry in Barwell parish, from 1866 Stapleton was a civil parish in its own right until it was abolished on 1 April 1935 and merged with Peckleton. Stapleton is built on part of a long ridge that begins in Barwell to the south, and is followed by the A447 road north, gaining height until it reaches Osbaston, where it descends into a tributary of the River Sence. In terms of rivers, Stapleton's nearest major river is the River Sence, but on a more local level, the River Tweed is the closest waterway, a tributary of which rises in the north of the village. The River Tweed's main source rises from Brick Kiln Hill, just north east of Hinckley from where it flows north along the eastern edge of Barwell before turning west and continuing to travel in a north easterly direction. The village is centred on St. Martins church (built in about 1300 according to Pevsner) which is to be found on Church Lane in the southern end of the village and was most probably established as a connection point for travellers journeying between Ashby de la Zouch Castle and the areas around Coventry, Warwick and Kenilworth. The earliest known reference to the village appears in a charter from King of Mercia Wiglaf to the Abbot of Crowland in Lincolnshire written in 833, making grants of "two ploughlands in Stapleton and Sutton". Stapleton is mentioned in the Domesday Book as having a population of five or six families and being owned by Hugh de Grandmesnil, who had been given most of West Leicester by William the Conqueror after the Conquest.