Дэвид Джордж Хогарт: Британдық археолог және ғалымның өмірі мен қызметі
David George Hogarth
Дэвид Хогарт (1862-1927) – британдық археолог, мұражай сақтаушысы, бірінші дүниежүзілік соғыстағы барлаушы. Т.Э.Лоуренспен байланысы бар. Археология, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық археолог (1862–1927)
British archaeologist (1862–1927)
Дэвид Джордж Хогарт (23 мамыр 1862 – 6 қараша 1927), сондай-ақ Д. Г. Хогарт деп те белгілі, британдық археолог және ғалым, Т. Э. Лоуренс пен Артур Эванспен байланысты болған. 1909 жылдан 1927 жылға дейін Оксфордтағы Эшмолеан мұражайының сақтаушысы болды. Хогарт Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштері еріктілер резервіне қабылданып, Теңіз барлау бөлімінде қызмет етті. 1916 жылы ол Араб бюросының директоры міндетін атқарушы болды және кейіннен Хогарт хабарын жеткізуге жауапты болды.
David George Hogarth (23 May 1862 – 6 November 1927), also known as D. G. Hogarth, was a British archaeologist and scholar associated with T. E. Lawrence and Arthur Evans. He was Keeper of the Ashmolean Museum, Oxford from 1909 to 1927. Hogarth was commissioned into the Royal Naval Volunteer Reserve during the First World War, and served with the Naval Intelligence Division. During 1916, he was the acting director of the Arab Bureau, and was later responsible for delivering the Hogarth message.
Ерте өмір және білім
Д. Г. Хогарт Бартон-апон-Хамбердің викариы, преподобный Джордж Хогарт пен Джейн Элизабет (Апплби) Хогарттың ұлы болды. Оның үш жас кіші қарындасы, Жанет Э. Кортни, жазушы және феминист болды. Өзінің автобиографиялық еңбектерінің бірінде Хогарт антиквар ретінде туған емес, соңынан осыған келгенін айтты. Ол: «Менің жас шағымда ешнәрсе мені бұл кәсіпке бейімдемеді», – деді. Осы жылдарға 1876–1880 жылдар аралығындағы Винчестер колледжіндегі орта білім кірді, Хогарт оны «біздің ең көне жеке мектебіміз» деп атады. 1881 жылдың қазан айында Хогарт Оксфордтағы Магдален колледжіне Literae Humaniores мамандығын оқуға түсті. Ол Mods (1882) және Greats (1885) екі сынағында да бірінші сыныптық диплом алды. Крит аралында ол Закрос пен Психро үңгірлерін қазды. Хогарт 1897 жылы Афинадағы Британ мектебінің директоры болып тағайындалды және 1900 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Ол 1909 жылдан 1927 жылы қайтыс болғанға дейін Оксфордтағы Эшмолеан мұражайының сақтаушысы болды. 1915 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Хогарт Корольдік теңіз еріктілер резервіне уақытша лейтенант-коммандер дәрежесінде қабылданып, Теңіз барлау бөлімінің географиялық бөліміне қосылды. Профессор Хогарт 1916 жылы сэр Марк Сайкс Лондонға қайтқанда Араб бюросының директоры міндетін уақытша атқарды. Кинхан Корнуоллис оның орынбасары болды. Хогарт Т. Э. Лоуренспен жақын байланыста болды және Лоуренспен бірге Араб көтерілісін жоспарлады. Сайкс Хогартпен дос болды, ол Үндістан үкіметінің Британдық Раджды ең жақсы үкімет түрі деп санайтынына және Месопотамия провинциясына оны енгізу міндетін орындамауы мүмкін емес екеніне сенгенін айтқан еді. Арабистер бұл ұсынысты қатты қабылдамады; Сайкс Хогарттың зерттеулерін протектораттағы ерекше жағдайдың дәлелі ретінде қарастырды. Археологтар Радждың түрлі жағдайларды түсінбегенін, империяның шекарасына айналған аймақ үшін ерекше «Араб саясаты» қажет екенін білді. Хогарт 1919 жылдың маусымында Оксфордқа және Эшмолеан мұражайына оралды.
D. G. Hogarth was the son of Reverend George Hogarth, Vicar of Barton upon Humber, and Jane Elizabeth (Uppleby) Hogarth. He had a sister three years younger, Janet E. Courtney, an author and feminist. In one of his autobiographical works, Hogarth claimed to be an antiquary who was made so, rather than born to it. He said, "nothing disposed me to my trade in early years." Those years included a secondary education, 1876–1880, at Winchester College, which claims to be, and was labelled by Hogarth as, "our oldest Public School." In October 1881, Hogarth matriculated into Magdalen College, Oxford to study Literae Humaniores. He achieved first class honours in both Mods (1882) and Greats (1885). On the island of Crete, he excavated Zakros and Psychro Cave. Hogarth was named director of the British School at Athens in 1897 and occupied the position until 1900. He was the keeper of the Ashmolean Museum in Oxford from 1909 until his death in 1927. In 1915, during the First World War, Hogarth was commissioned with the temporary rank of lieutenant commander in the Royal Naval Volunteer Reserve and joined the Geographical Section of the Naval Intelligence Division. Professor Hogarth was appointed the acting director of the Arab Bureau, for a time during 1916 when Sir Mark Sykes went back to London. Kinahan Cornwallis was his deputy. Hogarth was close with T. E. Lawrence and worked with Lawrence to plan the Arab Revolt. Sykes befriended Hogarth, who had described India Government as believing they had a moral imperative to the British Raj as the best form of government and could not fail in their duty to impose it on a Province of Mesopotamia. The Arabists rejected this proposal vehemently; Sykes taking Hogarth's research as evidence of the uniquely different situation in the protectorate. The archaeologists knew it was clear that the Raj had no understanding of the different conditions, that there needed to be a specific "Arab Policy" for what had become a frontier of empire. Hogarth returned to Oxford and the Ashmolean Museum in June 1919.
Жеке өмір
1894 жылы 7 қарашада Хогарт Джордж Чарльз Упплбидің қызы Лора Вайолет Упплбиге үйленді. Оның әйелі мен анасының ортақ бес атасы – Линкольнширдегі Вутоннан шыққан Джон Упплби еді. Лора Вайолет сол кезде 26 жаста, ал Дэвид Джордж – 32 жаста болды. Олардың Уильям Дэвид Хогарт (1901–1965) есімді бір ұлы болды. Оның немере қызы Каролина Баррон – кейінгі ортағасырлық Англия тарихын зерттейтін тарихшы. 1926 жылы Хогарттың жүрек ауруына байланысты денсаулығы күрт нашарлап, 1927 жылдың қазан айында Оксфордтан демалысқа жіберілді. Ол 1927 жылы 6 қарашада Оксфордтағы үйінде (20 St Giles' Street) қайтыс болды. Ол 65 жасқа толып еді.
On 7 November 1894, Hogarth married Laura Violet Uppleby, daughter of George Charles Uppleby. His wife and mother shared a common great great grandfather, one John Uppleby of Wootton, Lincolnshire. Laura Violet was 26 at the time; David George, 32. They had one son, William David Hogarth (1901–1965). A granddaughter, Caroline Barron, is a historian of later medieval England. In 1926, Hogarth's health began rapidly deteriorating due to a heart condition, and he was granted leave from Oxford in October 1927. He died on 6 November 1927 at his home in Oxford (20 St Giles' Street). He was aged 65.