Эдвард Джеймс Стивен Дайси: жазушы, журналист және редактор өмірі мен қызметі

Кіріспе

Эдвард Джеймс Стивен Диси (15 мамыр 1832 – 7 шілде 1911) – ағылшын жазушысы, журналисі және редактор.

Өмір

Ол 1832 жылғы 15 мамырда Лестерширдегі Латтерворт қаласының жанындағы Клейбрукте дүниеге келді. Ол Лестерширдің ескі әулетінен шыққан Томас Эдвард Дисидің екінші ұлы болды, ол 1811 жылы аға дау-дамайшы атанып, Мидленд темір жолының негізін қалаушылардың бірі болды және «Нортгемптон Меркури» газетіне иелік етті. Оның анасы Энн Мэри, сэр Джеймс Стивеннің қарындасы, сэр Джеймс Фитцджеймс Стивен мен сэр Лесли Стивеннің тәтесі болды. Кіші інісі – профессор Альберт Венн Диси. Ол алдымен үйде оқыды, содан кейін шамамен екі жыл Лондонның Кингс колледжінде білім алды. Эдвард 1850 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжіне қабылданды, Кембридж одағының президенті болды және 1854 жылы классикалық пәндерден үшінші сынып диплом алып, математикадан аға оптималды көрсеткіштерге қол жеткізді. Кембриджді бітіргеннен кейін ол қысқа мерзімге сәтті болмаған бизнеске қатысты, сосын жазуға бет бұрды, оған анасы мен оның отбасынан туа біткен қабілеттің жолы ашылды. Ол шетелдерге саяхаттап, шетелдік саясатқа қызығушылық танытты. 1861 жылы «Рим 1860» және «Кавурдың естеліктері» жарық көрді. 1862 жылы Диси Америкаға сапар шегіп, «Macmillan’s Magazine» және «Spectator» журналдарында Америка азаматтық соғысы туралы мақалалар жариялады. 1863 жылы жарық көрген «Федералды штаттардағы алты ай» еңбегі автордың солтүстікке деген симпатиясының себебінен «ыстық емес қабылдануға» ие болды. 1861 жылы Диси «Daily Telegraph» газетімен байланыс орнатып, оның стилі мен шетелдік мәселелерді білуінің арқасында 1862 жылы газет штабының тұрақты мүшесі аталды. Оның әріптестерінің арасында бұрынғы мектеп досы сэр Эдвин Арнольд, Фрэнсис Лоули және Джордж Август Сала болды. Ол газеттің жетекші жазушысы болды және Екінші Шлезвиг соғысы мен Аустрия-Пруссия соғысында арнайы тілші ретінде жұмыс істеді. 1869 жылы Шығыста болғанда «Daily News» газетінің редакторы қызметін қабылдады және 1870 жылы үш ай бойы осы лауазымды атқарды. Осы қызметтен кеткеннен кейін ол бірден «Observer» газетінің редакторы болып тағайындалды және 1870-1889 жылдар аралығында он тоғыз жыл осы лауазымда қызмет етті, газеттің редакторы болғаннан кейін де біраз уақыт газетке материалдар жазуын жалғастырды. Кейіннен ол «Nineteenth Century», «Empire Review» және басқа да мерзімді басылымдарға тұрақты түрде үлес қосты. Оның шетелдік саясатқа, әсіресе Шығыс Еуропа мәселелеріне деген қызығушылығы жоғары болды. Ол Мысырға жиі сапар шегіп, Англияның ондағы жағдайы туралы өз пікірін қалыптастырды және бір кезде Ұлыбританияның елді аннексиялауын қолдады. Ол Англия мен Германия арасындағы достық қарым-қатынастың жақтаушысы болды және соңғы жылдары Оңтүстік Африка мәселелерін жан-жақты зерттеді. Диси 1865 жылы Грей Иннге студент ретінде қабылданды және 1875 жылы адвокаттық құқық алды, бірақ практикалық жұмыспен айналыспады. Өмірінің соңғы жылдары ол Грей Инн ішіндегі палаталарда тұрды, 1896 жылы төреші, ал 1903 және 1904 жылдары қазынашы болып тағайындалды. 1886 жылы ол C.B. орденімен марапатталды. Ол «Athenæum» және «Garrick» клубтарында танымал болды. Ол 1911 жылғы 7 шілдеде Грей Инндегі палатасында қайтыс болды және Бромптон зиратында жерленді, жерлеу рәсімі Грей Инн шіркеуінде өтті.

He was born on 15 May 1832 at Claybrook, near Lutterworth, Leicestershire. He was the second son of Thomas Edward Dicey, of an old Leicestershire family, who was senior wrangler in 1811, was a pioneer of the Midland Railway, and owned the Northampton Mercury. His mother Anne Mary, was sister of Sir James Stephen; aunt of Sir James Fitzjames Stephen and Sir Leslie Stephen. His younger brother was Professor Albert Venn Dicey. He was educated at home and, for about two years, at King's College, London. Edward went up to Trinity College, Cambridge, in 1850, was president of the Cambridge Union, and graduated B. A. in 1854 with a third class in the classical tripos, and as a senior optime in mathematics. After leaving Cambridge he went for a short time into business without success, and then took to writing, for which he had inherited from his mother and her family a singular facility. He travelled abroad and interested himself in foreign politics. In 1861, he published both Rome in 1860 and Cavour a Memoir,. In 1862, Dicey visited America, and wrote on the American civil war in Macmillan's Magazine and the Spectator. In 1863 Six Months in the Federal States, 'met with a somewhat lukewarm reception,' on account of the northern sympathies of the author. In 1861, Dicey became connected with The Daily Telegraph, and his style and knowledge of foreign questions led to his being made a permanent member of the staff in 1862. Among his colleagues were Sir Edwin Arnold, an old school friend, Francis Lawley, and George Augustus Sala. He was a leader writer for the paper, and also acted as special correspondent in the Second Schleswig War, and the Austro Prussian War. While in the East in 1869, he accepted an offer of the editorship of the Daily News, and held this post for three months in 1870. On leaving it he at once became editor of the Observer, and filled that office for nineteen years (1870–89), continuing to write for the paper for some time after he ceased to edit it. Subsequently, he was a constant contributor to the Nineteenth Century, the Empire Review, and other periodicals. His interest in foreign politics remained keen, especially in the affairs of Eastern Europe. He was a frequent visitor to Egypt, and formed at first hand well defined views of England's position there, at one time advocating the annexation of the country by Great Britain. He was a strong supporter of friendly relations between England and Germany, and closely studied South African matters in later years. Dicey had entered at Gray's Inn as a student in 1865, and was called to the Bar in 1875, but did not practise. During his later life he made his home in chambers in the Inn, of which he became a bencher in 1896, and treasurer in 1903 and 1904. In 1886, he was made a C. B. He was a familiar figure at the Athenæum and Garrick Clubs. He died at his chambers in Gray's Inn on 7 July 1911, and was buried in Brompton Cemetery, the first part of the funeral service taking place in Gray's Inn Chapel.

Отбасы

1867 жылы Массачусетс штатының Ваймут қаласынан Анна Грин Чэпманға үйленді; ол 1878 жылы қайтыс болды; олардың бір ұлы болған.