Кіріспе
Британдық гитарист
Дэвид Уильям Логан Джонстон (6 мамыр 1951 жылы туған) – шотландтық рок-гитарист және вокалист, ол Эльтон Джон тобының мүшесі ретінде Эльтон Джонмен ұзақ жылдар бойы ынтымақтасқандығымен ең көп танымал.
Мансап
Джонстон Эдинбургте дүниеге келген. Жеті жасында бастауыш мектепте скрипканы үйренуге ниеттенді. Бірақ он жасқа келгенде ол оны "гитара сияқты бүйірлеп" тартып ойнай бастады. Содан кейін әпкесінің бірі оған Рождествоға гитара сыйлады, ал 12 жасында ол өзінің орта мектебінде, Форрестер орта мектебінде музыкалық топтар ұйымдастырды. Ол өскенде музыкант болуды армандады. Джонстонның алғашқы жұмысы 1968 жылы Ноэль Мерфимен бірлесіп жұмыс істеу болды, онда ол "Another Round" альбомында алғашқы альбомдық жұмысына ие болды. 1969 жылы Джонстон сессиялық музыкант ретінде тұрақты жұмысқа орналасты, онда ол әртүрлі музыка жанрларын зерттей бастады және түрлі аспаптармен тәжірибе жасады. 1970 жылы Лайелл Трантер (акустикалық британдық фолк-тобы Magna Carta-ның екі гитарисінің бірі) топтан кеткенде, Джонстон оның орнына келді. Ол 1970 жылы шыққан "Seasons" альбомынан бастап олармен бірнеше альбом жазды, сондай-ақ 1971 жылы шыққан "Songs from Wasties Orchard" (ол Оксфордширдегі Лонг Ханборо қаласында тұрған көшесінің атымен аталған) және концерттік альбомы "In Concert" альбомдарына үлес қосты. Magna Carta тобымен бірге жұмыс істеген кезеңде Джонстон гитара, мандолина, ситар және дульцимер сияқты көптеген аспаптарда ойнады. Осы уақытта ол продюсер Гас Даджонның назарына ілікті, ол Джонстоннан Берни Таупиннің 1971 жылғы жеке альбомында ойнауын сұрады, нәтижесінде ол Элтон Джонмен танысты. Соңында Джонстон Джонның 1971 жылғы "Madman Across the Water" альбомында ойнады, одан кейін ол Элтон Джонның тобына толыққанды мүше ретінде шақырылды. Бұрынғыда Элтон Джон тобының құрамына Джонның өзі, бассист Ди Мюррей және барабаншы Найджел Олссон кірген. Джонстонның толық құрамдағы мүше ретіндегі тұңғыш альбомы 1972 жылы шыққан "Honky Chateau" болды, онда ол электр және акустикалық гитара, слайд-гитара, банджо және мандолинада орындады, сонымен қатар Мюррей мен Олссонмен бірге қосымша вокал орындады. 1972 жылы ол Джоан Арматрединг пен Пэм Нестордың Гас Даджон продюсерлік еткен "Whatever's for Us" атты тұңғыш альбомында жұмыс істеді, бірнеше тректе акустикалық және электр гитарада орындады, ал "Visionary Mountains" әнінде ситарда ойнады. Джонстон 1973 жылы "The Rocket Record Company" лейблі арқылы "Smiling Face" атты жеке альбомын шығарды және 1977 жылы бір атпен аталатын альбомын шығарған "China" деп аталатын қысқа мерзімді топ құрды. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында Стиви Никс, Мет Лоф және Элис Купер сияқты басқа да әртістермен бірге ойнаған кезде де Джонстон Элтонның жобаларынан алыс болған жоқ. 1982 жылы "Jump Up" гастроліне алғашқы топтастары Найджел Олссон мен Ди Мюрреймен толық уақытқа қосылғаннан кейін ол Элтон Джонның альбомдық тректерінен немесе гастрольдерінен сирек қана болды. 1990 жылы Джонстон алғаш рет ән жазушы Стив Труделлмен бірлесіп жұмыс істеді. Музыка мен ән мәтіні дайын болғаннан кейін екеуі "Warpipes" тобын құрды, оның құрамына барабанда Найджел Олссон, бас гитарада Боб Бирч, клавишада Гай Вавилон және вокал ретінде Билли Трудел кірді. 1991 жылы "Warpipes" тобы "Artful Balance Records" лейблінде "Holes in the Heavens" атты жалғыз альбомын шығарды. "Artful Balance Records" жабылып, "Bridge Recordings" лейблі "Holes" альбомынан "Satellite City" трегін қоспағанда, барлық әндері бар бір атпен аталатын альбомды шығарды (мұқабасында "War Pipes" деген сөздердің арасында бос орын бар еді). Тректердің тізімі де өзгертілді және үш жаңа трек қосылды: "Little Persuader", "Dust On My Boots" және "One Love True". Сонымен қатар, "Holes" альбомының кейбір тректері ұзақтығына қарай өңделді. 1991 жылы Джонстон Аддисон Стилдің "Stormy Blue" альбомын продюсерлік етті, онда ол гитара, мандолина, ситар және банджода орындады, сонымен қатар вокалдық орындауға қатысты. Продюсер Гай Вавилон клавишалық аранжировкалармен қосылды, барабаншы Найджел Олссон мен Билли Труделл тиісінше перкуссия мен вокалдарды қосты. 1996 жылы Джонстон "Davey Johnstone: Star Licks Master Sessions" атты гитаралық оқулық видеосын шығарды, онда ол Джонның классикалық шығармаларының көптеген түрлерін орындады, оған Билли Трудел вокалмен, ал Боб Бирч бас гитарамен қосылды. 1997 жылы Джонмен гастрольде жүрген кезде Джонстон және Элтон Джон тобының сол кездегі мүшесі, бұрынғы "Hellecasters" гитарисі Джон Йоргенсон бос уақыттарын көп бөлігін 1998 жылы шыққан акустикалық аспаптар альбомын "Crop Circles" жасауға арнады. 2009 жылдың 10 маусымында Джонстон Шотландияның Глазго қаласындағы SECC-де Элтон Джон тобының мүшесі ретінде 2000-ші концертті өткізді. Қазіргі уақытта ол Джонның музыкалық директоры болып қызмет етеді, сонымен қатар гитарамен жұмыс істейді, Найджел Олссон және Джон Махонмен бірге ойнайды; ол Бёрч 2012 жылдың тамызында қайтыс болғанға дейін Боб Бёрчпен бірге өнер көрсетті. 2014 жылы ол Стиви Никстің "24 Karat Gold: Songs from the Vault" альбомындағы "Belle Fleur" және "If You Were My Love" әндерінде ойнады. Ол Никсті 1981 жылы шыққан "Bella Donna" альбомындағы бірнеше әнге гитара тартып орындаған кезден танысты. 2019 жылдың 1 қаңтарында Джонстон Элтон Джонмен "Farewell Yellow Brick Road" гастролінің алғашқы екі концертіндегі Саскатун қаласындағы "SaskTel Centre"де 3000-шы концертін өткізді. 2023 жылдың 25 маусымында ол Джонмен Гластонбери фестивалінде орындады. Концерт фестивальдің басты шараларының бірі болды және Джонның Ұлыбританиядағы соңғы тікелей концерті ретінде жарияланды.
Жеке өмір
Джонстон әйелімен Лос-Анджелесте тұрады. Олардың жеті баласы бар.