Кіріспе

Аралға тек су кемесінде ғана кіруге болады. Аралдың айналасындағы суларда дугонг, қалпақ, дельфин, медуза және акулалар мекендейді. Құмды жағажайлары бар Horseshoe Bay қайықпен келушілер арасында танымал және теңізшілер мен теңіз каякшылары үшін түнгі іргетасқа арналған. Арал табиғи ортасымен танымал, құстар мен жануарлар дүниесі ластанудан мүлдем зардап шекпеген. Пил аралына оқшаулау және шектеулі қол жеткізудің нәтижесінде көптеген бастапқы лазарет ғимараттары әлі күнге дейін бастапқы күйінде тұр.

География

Пил аралы Австралияның шығыс жағалауындағы Мортон шығанағының оңтүстік жартысында, Квинсленд штатының Брисбен және Кливленд қалаларынан шамамен қашықтықта орналасқан. Арал Солтүстік Страдброк аралында Кливленд нүктесі мен Данвич аралығында орналасқан және саздықтар, теңіз шөптері, коралл рифтері мен мангроустармен қоршалған. Аралдың аумағы шамамен 15 км2 құрайды және солтүстіктен оңтүстікке және шығыстан батысқа қарай созылады. Аралдың оңтүстік жағында орналасқан Horseshoe Bay (Атқой шығанағы) суының тазалығы мен қорғаны суға шомылуға қолайлы. Солтүстік ұшы "Күкіршін нүктесі" деп аталады. Гарри Аткинсон жасанды рифі Пил аралының солтүстігінде, Амити Бэнкстің маңында салынған. Ол 1975 жылы құрылған. Батысқа қарай жақындап, тағы бір жасанды риф бар, ол Вест-Пил жасанды риф деп аталады. Пил аралы 1971 жылдан бері балық мекендеу аймағының бөлігі болып табылады.

Пил аралындағы лазарет

Пил аралы 1907 жылдан 1959 жылға дейін лазарет ретінде жұмыс істеді. Бұл Квинсленд тарихында маңызды, өйткені оның әлеуметтік және саяси маңызы мемлекеттік денсаулық сақтау саясаты тұрғысынан, аралда адамдар өмір сүрген және жұмыс істеген жағдайларды еске түсіреді.

Өмірбаян

Квинслендтегі лазарет (lazaretto, алапес колониясы немесе leprosaria) алапеспен жұқтырғандарды оқшаулау үшін құрылды. Квинслендке көшіп келгендердің көпшілігі Австралияға Хансен ауруын әкелді. Хансен ауруы кезінде науқастарды қоғамнан мәжбүрлі түрде оқшаулаудың тарихы болған, ал 1892 жылғы Квинслендтің алапес туралы заңы алапеспен ауыратын науқастарды материктен оқшаулауға арналған заңның мысалы болды. 1907 жылы Пил аралы лазарет ретінде пайдаланылмас бұрын, оны колониялық және Квинсленд үкіметтері басқа мақсаттарда қолданған, сонымен қатар аборигендер басқарған. Археологиялық зерттеулер бірнеше ортаңғы орындардың болуы арқылы жергілікті тұрғындардың тұрып жатқандығын дәлелдейді. 1800 жылдары Пил аралы, сондай-ақ Солтүстік Страдброк аралы Жаңа Оңтүстік Уэльстің отаршылдық үкіметі карантиндік станция ретінде пайдаланылды, онда "одақтық қоғамға жарамсыз деп саналған адамдар тұрды". Кейін карантиндік станса маскүнемдер ауруханасына айналды, ал кейіннен 1907 жылы лазаретке айналды. Пил аралы кез-келген уақытта үкімет тарапынан бірнеше мақсатта пайдаланылды, бірақ Лазаретті тұрақты түрде құру үшін Солтүстік Страдброк аралынан арнайы таңдалды. Пациенттерді жалдау кемесі артына сүйретіп, аралға бара жатқан қайықта оқшаулап алып кеткен жағдайлар бірнеше рет орын алған. Лазареттің құрылымы оқшаулау қағидасына негізделгендіктен, әр науқас жеке қорада орналастырылды, содан кейін жынысына, нәсіліне және аурудың ауырлығына қарай үш құрамға бөлінді. Көп жылдар бойы аралда қайтыс болған науқастардың денелерін алып кетуге тыйым салынған, сондықтан оларды сол жерде жерлеу қажет болды.

Өмір

Пил аралындағы науқастар үшін шаршау өте қиын мәселе болды. Қызметкерлер аралдан еркін шыға алса, науқастар онда көп жылдар бойы босату күні белгіленбей қамалады. Аурулар, көбінесе ер адамдар, балық аулауға немесе бау-бақшаға барып, күндерін өткізеді. 1925 жылы аралдағы алғашқы көп мақсатты медициналық мекеме салынды, ал 1937 жылы алғашқы аурухана ғимараты салынды. Пил аралында лазарет ашылғаннан кейін 20 жыл өткен соң ғана алғашқы медициналық емдеу ғимараты (хирургия) тұрғызылды, ал аралда электр қуаты 1948 жылға дейін қол жетімді болған жоқ. Келесі тізім 1921 жылы лазареттегі 18 жылы жарияланды. 1937 жылы Ноэль Лэдди Агню 41 жасында Пил аралында қайтыс болды. Оның "Жоғалған жылдар: алапес туралы әңгіме" атты мемуарларында Хансен ауруымен ауырған кезінде болған оқиғалары баяндалады. Ол өз тәжірибесін жеке жазбамен баяндаған жалғыз науқас болды, онда аралдағы уақытты және ондағы күнделікті өмірдің қиын жағдайларын, сондай-ақ жеке өмірінен және аралдан тыс кездестірулерінен болған оқиғаларды сипаттаған. Оның баянында аралдағы медбикелер мен дәрігерлермен қарым-қатынасы сипатталған. Мемуарда Квинсленд үкіметі Хансен ауруынан зардап шеккен әйелдерге зейнетақы төлемегені, ал еркек науқастар оны алғандығы туралы айтылған. Бұл кезеңде көптеген дәрігерлер дұрыс тамақтану мен стресссіз өмір сүрудің ауруды жеңілдету мүмкіндігі жоғары деп есептеді. 1947 жылдың қаңтарында Пил аралындағы науқастарға АҚШ-та жасалған сульфонның туынды дәрілерінің алғашқысы қолданылды. Квинслендтің денсаулық сақтау департаментінің ауруды оқшаулау арқылы халықтың қорқынышын жоюға деген шешімі кері әсерін тигізді, бұл аурудың шын мәнінде болғаннан да нашар екеніне жұртшылықты сендірді. Розмари Опала аралды "фольклор" деп сипаттады, онда "әлемдегі ең романтикалық және эстетикалық болып табылады". Осы уақытқа Хансен ауруына қатысты бастапқы бейімділіктердің көбісі жеңіліп, аурудан қорқу біршама жоғалып кетті. Бүгінде Хансен ауруының жүйке зақымдануы, деформациясы, мүгедектігі және одан әрі жұқтыру сияқты белгілеріне қарсы әрекет ететін бірнеше дәрілер бар. Зерттеушілер сонымен қатар аурудың алдын алу үшін вакциналар мен ауруды ертерек анықтауға тырысуда.

Мұра тізімдері

1993 жылы Пил аралы өзінің ерекше мәдени мұрасы үшін танылды және соның салдарынан Квинсленд мұрасының тізіліміне және Ұлттық мүлік тізіліміне енгізілді. 2007 жылдың желтоқсан айында Пил аралы Теерк Ру Ра (Көп қабыршақтардың орны) ұлттық паркі және қорғау паркі деп жарияланды.