Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сингапурдың телефон нөмірлерін, сонымен қатар Ұлттық нөмірлеу жоспары деп аталады, Ақпараттық байланыс медиа дамуы (IMDA) арқылы реттеледі. Сингапурдың шағын географиялық көлеміне байланысты аймақтық немесе магистральдық кодтар жоқ; барлық нөмірлер бір нөмірлеу аймағына жатады, сондықтан бірдей 8 цифрлы форматта болады. Сандар бірінші цифрдың негізінде жіктеледі, осылайша он мүмкін санатты ұсынады, оның алтауы қазіргі уақытта қолданылуда, ал қалған төртеуі болашақта пайдалану үшін сақталған.
None
Telephone numbers in Singapore, also known as the National Numbering Plan, are regulated by the Info communications Media Development Authority (IMDA). Due to the small geographical size of Singapore, there are no area or trunk codes; all numbers belong to one numbering area, and thus come in the same 8 digit format. Numbers are categorised based on the first digit, thus providing ten possible categories, of which six are currently in use and the remaining four reserved for future usage.
Тарих
1985 жылға дейін Сингапурдағы абоненттердің телефон нөмірлері бес және алты цифрлы болды. Бес цифрлы телефон нөмірлері 1960 жылдары енгізілген, ал 5 және 6 цифрлы телефон нөмірлері 1960 жылдары тіркелген желілер өскен сайын енгізілген, бірақ сол жылы жаңа қалалар пайда болған кезде (Тампинес, Джуронг-Ист, Букит-Баток, Ишун және Хуганг) жеті цифрға өзгерді және көптеген жаңа нөмірлер қажет болды. Рационализациялау 12 жыл ішінде географиялық орналасуына негізделген. 1995 жылдың 1 қыркүйегінде ұялы телефон мен пейджер нөмірлерінің алдына "9" саны қосылып, сандар сегіз санды болды, ал 2002 жылдың 1 наурызында "6" саны қолданыстағы тұрақты телефон нөмірлерінің алдына қосылды. Сегіз цифрлы нөмірлеуге көшу 2004 жылдың соңғы мерзіміне дейін, 2002 жылы жоспарланған. 2000 жылдың сәуірінде телекоммуникацияларды толықтай либерализациялау нарықтың жылдам өсуіне әкеліп соқты, нәтижесінде сұраныс көбейді. Сегіз цифрлы нөмірлеу жоспарын іске асыру кеңейтілген телекоммуникациялық қызметтерге қажетті сандық ресурстарды қамтамасыз етуді қамтамасыз етті. Дайындық жұмыстары 1999 жылы басталды, өйткені іске асыру үшін тиімді тәсіл жасалуы керек еді, қызмет көрсетуді тосқауылдау мен клиенттерге қолайсыздықтар барынша азайтылуы керек еді. Телекоммуникация қызметтерін ұсынушылар SingTel және StarHub 8 цифрлы нөмірлеу жоспарын іске асырды және көшіруден кейін өз клиенттеріне үздіксіз қызмет көрсетуді қамтамасыз етті. 2002 жылдың 1 наурызынан бастап 2002 жылдың 31 наурызына дейін 7 және 8 сандық нөмірлер қатар берілді. 2002 жылдың 1 сәуірінен бастап 30 маусымға дейін 7 цифрлы нөмірлерге қоңырау шалушылар нөмірдің өзгеруін естіп, ескі нөмірге "6" цифрсын қосуға мәжбүр болады, содан кейін қоңырау ажыратылады. 30 маусымнан кейін қоңырау шалғандарға телефон нөмірінің бос екендігі туралы хабар беріледі. 2004 жылдың наурыз айында Сингапурда ұялы телефон нөмірлерінің өсуіне жауап ретінде "8" санынан басталатын 8 цифрлы ұялы телефон нөмірлері енгізілді. 2005 жылы Infocomm Development Authority, сол кездегі реттеуші орган, IP телефония қызметтерін реттейтін саясат шеңберін енгізді, сонымен бірге осындай қызметтер үшін "3" санынан басталатын 8 цифрлы телефон нөмірлерін енгізді.
Until 1985, subscribers' telephone numbers in Singapore were five and six digits. Five digits were introduced in 1960s, whereas 5 digit and 6 digit phone numbers were introduced in 1960s as fixed lines grew, but in that year, these changed to seven digits as the introduction of new towns arose (Tampines, Jurong East, Bukit Batok, Yishun and Hougang) and a large number of new numbers were required. Rationalisation was based on geographical locale over the 12 years. On 1 September 1995, the digit '9' was added to the front of mobile and pager numbers, making numbers eight digits, and on 1 March 2002, the digit '6' was added to the front of existing fixed line telephone numbers. The migration to the 8 digit numbering plan was planned to be on 2002, ahead of 2004 deadline. Full telecommunication liberalisation in April 2000 led to rapid growth in the market, resulting in increased demand in numbers. The implementation of 8 digit numbering plan, ensured that there would be a sufficient number resource pool to cater to the expanded telecommunication services. Preparation work started in 1999, as an effective approach had to be worked out for the implementation, with minimum service disruption and inconvenience to customers. The public telecommunication service providers SingTel and StarHub, implemented the 8 digit numbering plan and ensure smooth service continuity for their customers after the migration. There was a parallel run of 7 digit and 8 digit numbers from 1 March 2002 to 31 March 2002. From 1 April 2002 to 30 June 2002, those calling the 7 digit numbers would hear the number change announced, prompting them to add the digit "6" to the old number, after which the call would be disconnected. After 30 June, callers would hear the announcement that the number was unavailable. In March 2004, in response to the growing mobile phone numbering in Singapore, 8 digit mobile phone numbers starting with the digit "8" were introduced. In 2005, Infocomm Development Authority, the regulating authority at that time, introduced a policy framework which would govern IP telephony services, while introducing 8 digit phone numbers starting with the digit '3' for such services at the same time.
Малайзия мен Индонезияның шекаралық қалаларына қоңырау шалу
1995 жылға дейін Сингапурдан Малайзияға қоңыраулар тікелей және ішкі телефон қоңырауларына ұқсас болды, тек тұрақты желі үшін аймақтық код немесе Малайзияның ұялы телефон коды мен нөмірі қажет болды, сондықтан Куала-Лумпурдың тұрақты желісі үшін 03 немесе Celcom ұялы телефоны үшін 019 +60 3 және +60 19 орнына таңдалды. 1995 жылы екі елдің нөмірлеу жоспарларының айырмашылығынан кейін 020 абоненттік негізгі нөмірлеу префиксі қабылданды. Мысалы, Куала-Лумпурдағы нөмірге қоңырау шалу үшін алдымен 020 нөмірін, содан кейін 3 аймақтық кодты (алдыңғы нөлді қоспағанда), содан кейін абоненттік нөмірді таңдайды. Сол сияқты, Индонезиядағы Батам, Самаренда, Пеканбару және Танжунг Пинанг қалаларына қоңырау шалу үшін 011 коды, содан кейін аймақтық код (минус '0') және абоненттің нөмірі қажет, сондықтан Сингапурдан Батам қаласындағы нөмірге қоңырау шалу үшін абонент +62 778 халықаралық кодының орнына 011 778 xxx xxx нөмірін таңдайды. Индонезияның басқа аймақтарына, соның ішінде ұялы телефонға қоңырау шалу үшін халықаралық телефонды шақыру қажет. Телекоммуникация саласын либерализациялаудан кейін жаңа операторларға халықаралық және өңірлік магистральдық шақыру қызметтерін жүзеге асыру үшін жаңа операторлық кодтар беріледі. 020 және 011 кодтары SingTel компаниясына беріледі. Қалған екі ірі тасымалдаушы, M1 және StarHub, Малайзия мен Индонезияға қоңырау шалу үшін арнайы қоңырау салуды ұсынбайды, керісінше, басқа елдерге қоңырау шалу сияқты толық халықаралық қоңырау салуды талап етеді.
Until 1995, calls to Malaysia from Singapore were direct and similar to domestic phone calls, with only the area code for fixed line or Malaysian mobile phone code and number being required, hence 03 for Kuala Lumpur fixed line or 019 for Celcom mobile carrier were dialed instead of +60 3 and +60 19. In 1995, owing to the divergence of the two countries' numbering plans, the Subscriber Trunk Dialling prefix 020 was adopted. For example, in order to call a number in Kuala Lumpur, 020 is dialled first, followed by the area code 3 (excluding the leading zero), then the subscriber number. Similarly, calls to Batam, Samarinda, Pekanbaru and Tanjung Pinang in Indonesia require only the code 011, followed by the area code (minus '0') and the subscriber's number, hence to call a number in Batam from Singapore, a subscriber would dial 011 778 xxx xxx, instead of the international code +62 778. Calls to the rest of Indonesia, including those to mobile phones, require international dialling. Following the liberalization of the telecommunications industry, new carriers are assigned new carrier specific codes for international and regional trunk call services. The codes 020 and 011 are assigned to the incumbent carrier SingTel. The other two major carriers, M1 and StarHub, do not offer any special dialling arrangements for calling to Malaysia and Indonesia, instead requiring full international dialling, the same as calling other countries.
Халықаралық тікелей қоңырау шалу
Халықаралық телефон қоңырауын қосқан кездегі жалпы халықаралық қоңырау префиксі 000 болып табылады, оны барлық телекоммуникациялық қызмет көрсетушілер бөлісуі керек. Алайда, код жақсы танымал емес, өйткені SingTel үшін 001, M1 үшін 002 және StarHub үшін 008 сияқты тасымалдаушы үшін арнайы кіру кодтары қолданылады. Ұялы телефонда префикс орнына плюс белгісі (+) қойылуы мүмкін.
The generic international call prefix when making an international call is 000, which all telecommunications service providers are required to share. However, the code is not well known as carrier specific access codes are generally used, such as 001 for SingTel, 002 for M1 and 008 for StarHub. On a mobile phone, a plus sign (+) can be keyed in as a substitute for the prefix.
VoIP қызметтері
VoIP қызметтері, мысалы 1511 аймағы, 15xx диапазонындағы префикстерді қолданады. Мысалы, 1511 аймағын пайдалана отырып, Лондонға телефон қоңырау шалу үшін абонент 1511 44 20 xxxx xxxx нөмірін таңдайды. 0xx диапазонындағы қолжетімділік кодтары (мысалы, 018 StarHub VoIP қызметтері немесе 019 SingTel VoIP қызметтері) Tier 1 VoIP провайдерін көрсетеді. 1xxx (мысалы, 1511) сияқты кіру кодтары 2-деңгейлі VoIP провайдерін көрсетеді.
VoIP services, such as Zone 1511, use prefixes in the 15xx range. For example, to call a number in London using Zone 1511, a subscriber would dial 1511 44 20 xxxx xxxx. Access codes in the 0xx range (for example, 018 StarHub's VoIP services or 019 SingTel's VoIP services) indicate a Tier 1 VoIP provider. Access codes like 1xxx (for example, 1511) are indicative of a Tier 2 VoIP provider.