Кіріспе
Жаңа Оңтүстік Уэльстегі бұрынғы жергілікті басқару аймағы, Австралия.
Марриквилл кеңесі – Австралияның Сидней қаласының Ішкі Батыс аймағында орналасқан жергілікті басқару аймағы. Ол 1861 жылдың 1 қарашасында бастапқыда «Марриквилл муниципалитеті» ретінде құрылған. 2016 жылдың 12 мамырында Марриквилл кеңесі Эшфилд және Лейхардт кеңестерімен күштеп біріктіріліп, жаңа құрылған Ішкі Батыс кеңесіне айналды. Аймақ солтүстікте Лейхардт, шығыс және солтүстік-шығыста Сидней қаласы, оңтүстік-шығыста Ботаника шығанағы қаласы, оңтүстікте Рокдейл, батыста Кентербери және солтүстік-батыста Эшфилд қалаларымен шектеседі. Аймақтың ауданы шамамен ... құрайды. Аймақ шамамен солтүстікте Паррамата жолы, шығыста Кинг-стрит және Принц тас жолы, оңтүстікте Кукс өзені мен Александра каналы, батыста Жаңа және Ескі Кентербери жолдарымен шектеледі. Аймақтың тарихы дәстүрлі жұмысшы табына тән болғандықтан, ол Австралияның Еңбек партиясы үшін бекініс болды. Бірнеше толқын иммиграция және жалғасып келе жатқан gentrification аймақтың демографиялық құрамы мен сипатына айтарлықтай әсер етті, кеңесте тәуелсіз саясаткерлер мен «Жасылдар» партиясының өкілдерінің санын арттырды. Марриквилл кеңесінің соңғы мэрі – Еңбек партиясының өкілі Сэм Искандар. 2021 жылдың желтоқсан айында Ішкі Батыс кеңесіндегі сайлаушылардың көпшілігі 2016 жылғы бірігуді кері қайтару және Эшфилд, Лейхардт және Марриквиллдің үш бұрынғы кеңесін бөліп шығаруды қолдады.
the [[Local government in Australia
Marrickville Council was a local government area located in the Inner West region of Sydney, Australia. It was originally created on 1 November 1861 as the "Municipality of Marrickville". On 12 May 2016, Marrickville Council was forcibly merged with Ashfield and Leichhardt councils into the newly formed Inner West Council. The area was bounded by Leichhardt to the north, the City of Sydney to the east and north east, the City of Botany Bay to the south east, Rockdale to the south, Canterbury to the west, and Ashfield to the north west. It covers an area of approximately The area is roughly bounded by Parramatta Road to the north, King Street and the Princes Highway to the east, the Cooks River and Alexandra Canal to the south, and New and Old Canterbury Roads to the west. While the area's background was traditionally working class, which made the area a stronghold for the Australian Labor Party, several waves of immigration and a continuing trend of gentrification substantially influenced the demographics and character of the area, increasing the number of independents and Greens on the council. The last mayor of Marrickville Council was Cr. Sam Iskandar of the Labor Party. In December 2021, a majority of voters in Inner West Council voted in favour of reversing the 2016 merger and separating the three pre existing councils of Ashfield, Leichhardt and Marrickville.
Тарих
Кукс өзені мен Александра каналының жанында табылған артефакттарға сүйенсек, бұл аймақ кем дегенде 7000 жылдан бері қоныстанған деп саналады. Бұл аймақты бастапқыда Эора тілінде сөйлейтін Даруг халқының Кадигал руы мекен еткен. Қазіргі жергілікті билік аймағының көп бөлігі Буланаминг деп аталған. Еуропалықтардың бұл аймаққа қоныстануы 1788 жылы Бірінші Флот келгеннен кейін көп ұзамай басталды. 1789 жылы алғашқы жер учаскесі берілді, ал 1809 жылға қарай барлық жерлер иеленді. 1830 жылдары аудан бес ірі меншіктен тұрды, оның ішінде Томас Чалдердің Солтүстік Йоркширдегі туған қаласының атымен аталған Маррик меншігі де болды. Осы кезде аймақ әлі де көбінесе ауылдық сипатта болды. Бұл меншіктер бөліскеннен кейін, 1861 жылдың 1 қарашасында Марриквилл, 1862 жылы Кампердаун, Ньютаун, 1871 жылы Сент-Питерс және 1872 жылы Питершам муниципалитеттері құрылды. Алғашқы Марриквилл кеңесі, пропорционалды сайлау арқылы таңдалған алты кеңесшіден тұрды және 1861 жылдың 9 желтоқсанында Стэнмор қонақүйінде сайланды. Ішкі батыстың халқы 20 ғасырдың басынан бастап күрт өсті, 1948 жылы шамамен 113 000 адамды құрады. Осы жылы мемлекеттік үкімет 1948 жылғы Жергілікті Өзін-Өкіметтендіру (Аймақтар) заңын қабылдады, ал Марриквилл қалалық кеңесі 1949 жылдың 1 қаңтарында Сент-Питерс және Питершаммен біріктіріліп кеңейтілді. Кампердаун және Ньютаун муниципалитеттері бұрыннан Сидней қаласымен біріктірілген еді, бірақ 1968 жылы шекараны қайта қарау нәтижесінде осы аймақтардың бір бөлігі Марриквиллге қосылды. Бастапқыда, әсіресе Жергілікті Өзін-Өкіметтендіру министрі Лин Гордон бұл шараға қарсы болды. 1982 жылдың желтоқсанында Барри Джонс, Маргарет Ньюман, Джек Пассарис, Кен Бреннан және Грэм Уотсон атты бес Лейборист кеңесшісі, олардың «қызметтен күштеп шығарылғанын» айыптап, «бес жыл бойы қауіп-қорқыту пен қысым көрсетілгенін» мәлімдеп кеңестен кеткен кезде Гордон соңғы рет әрекет етті (Ньюман мен Бреннан күндер бұрын өз үйлерінде шабуылға ұшыраған еді). 1982 жылдың 14 желтоқсанында Гордон Марриквилл кеңесін таратып, Гунеда және Уолгеттің бұрынғы округ хатшысы Александр Тревалионды әкімшілікке тағайындады. 1984 жылдың 22 қыркүйегінде сайлау өткізілгенге дейін кеңес Лейххардт муниципалитетімен бірігу мәселелері талқыланған әкімшілік басқаруда қалды.
Израильге бойкот
2010 жылдың 14 желтоқсанында Жасылдар партиясы кеңесінің мүшесі Кэти Петерс Израильге қарсы халықаралық бойкот, инвестицияны тоқтату және санкциялар науқанын қолдау туралы ұсыныс енгізді. Бұл ұсынысты Жасылдар партиясы, Лейбористер партиясы және бір тәуелсіз кеңесші, соның ішінде сол кездегі мэр Фиона Бёрн қолдады. Бұл ұсынысты екі партияның да саясаткерлері, оның ішінде сыртқы істер министрі Кевин Радд, сол кездегі премьер-министр Кристина Кенелли және федералды Жасылдар партиясының жетекшісі Боб Браун қатты сынады. Бұл қадамға Нобель бейбіт сыйлығының лауреаттары архиепископ Десмонд Туту және Мейрид Магуайр қолдау көрсетті. 2011 жылдың 14 сәуірінде егер бойкот іске асырылса, Марриквилл қаласының салық төлеушілеріне 3,4 миллион доллар шығын туатыны белгілі болды. Бойкоттың салдарынан кеңеске Hewlett Packard, Holden, Volvo және Motorola сияқты компаниялардың тауарларын алмастыру қажет болды. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының либералды премьер-министрі Барри О'Фаррелл, егер кеңес бойкотқа қатысты шешімін кері қайтармаса, жергілікті басқару туралы заңда белгіленген өкілеттіктерін пайдаланып, кеңесті таратуға баруға дайын екенін мәлімдеді. 2011 жылдың 19 сәуірінде өткен кеңес отырысында қауымдастықтың мүшелері өз пікірлерін білдіруге шақырылды және үш сағаттық пікірсайыс нәтижесінде ұсыныс қабылданбады. Бёрн қайта сайлануға түспеді, ал 2011 жылдың қыркүйегінде Лейбористер партиясы оның кандидатурасын қолдағаннан кейін және теңдікті бұзу үшін тарту арқылы Моррис Ханна жаңа мэр болды. Ол BDS науқанына қарсы күрескен тәуелсіз саясаткер.
Құрастыру
2015 жылы жергілікті әкімшілік шекараларын қарау барысында Марриквилл кеңесі Ашфилд муниципалитетімен және Лейхардт муниципалитетімен бірігіп, жаңа кеңес құру ұсынылды, оның ауданы және шамамен тұрғындары болады. Бірігу 2016 жылдың 12 мамырында күшіне енді.
Қала әкімдері
ТөрағаАттарМерзіміЕскертулер Джеральд Холлиган Тәуелсіз 1861 жылдың желтоқсаны – 1864 жылдың ақпаны Джон Рассел Джонс Тәуелсіз 1864 жылдың ақпаны – 1865 жылдың 22 ақпаны Уильям Амнер Тәуелсіз 1865 жылдың 22 ақпаны – 1866 жылдың ақпаны Джеральд Холлиган Тәуелсіз 1866 жылдың ақпаны – 1867 жылдың ақпаны Сэмюэл Пейтен Тәуелсіз 1867 жылдың ақпаны – 1868 жылдың 13 ақпаны МэрАттарМерзіміЕскертулер Чарльз Сент-Джулиан Тәуелсіз 1868 жылдың 13 ақпаны – 1870 жылдың 3 ақпаны Джозеф Грэм Тәуелсіз 1870 жылдың 3 ақпаны – 1871 жылдың 17 ақпаны Чарльз Сент-Джулиан Тәуелсіз 1871 жылдың 17 ақпаны – 1872 жылдың 13 ақпаны Чарльз Тисон Тәуелсіз 1872 жылдың 13 ақпаны – 1873 жылдың 12 ақпаны Джозеф Грэм Тәуелсіз 1873 жылдың 12 ақпаны – 1875 жылдың 9 ақпаны Ролло Альберт Кейп Тәуелсіз 1875 жылдың 9 ақпаны – 1877 жылдың 17 ақпаны Роберт Пфоэффер Тәуелсіз 1877 жылдың 17 ақпаны – 1879 жылдың ақпаны Томас Генри Алькок Тәуелсіз 1879 жылдың 12 ақпаны – 1880 жылдың 13 қазаны Джозеф Грэм Тәуелсіз 1880 жылдың 13 қазаны – 1882 жылдың 16 ақпаны Генри Джон Чишолм Тәуелсіз 1882 жылдың 16 ақпаны – 1884 жылдың 16 ақпаны Уильям Шоу Тәуелсіз 1884 жылдың 16 ақпаны – 1887 жылдың 8 ақпаны Джозеф Грэм Тәуелсіз 1887 жылдың 8 ақпаны – 1888 жылдың 15 ақпаны Чарльз Мойес Тәуелсіз 1888 жылдың 15 ақпаны – 1889 жылдың 14 ақпаны Джозеф Грэм Тәуелсіз 1889 жылдың 14 ақпаны – 1890 жылдың 13 ақпаны Уильям Генри Смит Тәуелсіз 1890 жылдың 13 ақпаны – 1891 жылдың 12 ақпаны Джозеф Грэм Тәуелсіз 1891 жылдың 12 ақпаны – 1892 жылдың 11 ақпаны Александр Гамильтон Скуллер Тәуелсіз 1892 жылдың 11 ақпаны – 1894 жылдың 16 ақпаны Джошуа Джеремайя Фарр Тәуелсіз 1894 жылдың 16 ақпаны – 1895 жылдың 14 ақпаны Джордж Альфред Морехаус Тәуелсіз 1895 жылдың 14 ақпаны – 1896 жылдың 10 ақпаны Ричард Маккой Тәуелсіз 1896 жылдың 10 ақпаны – 1897 жылдың 12 ақпаны Джеймс Гулд Тәуелсіз 1897 жылдың 12 ақпаны – 1898 жылдың 10 ақпаны Уильям Робсон Бенсон Тәуелсіз 1898 жылдың 10 ақпаны – 1899 жылдың 16 ақпаны Уильям Уайклифф Кларк Тәуелсіз 1899 жылдың 16 ақпаны – 1900 жылдың 20 наурызы Генри Арчдалл Лэнгли Тәуелсіз 1900 жылдың 20 наурызы – 1901 жылдың 14 ақпаны Джошуа Перси Джозефсон Тәуелсіз 1901 жылдың 14 ақпаны – 1902 жылдың 12 ақпаны Уильям Томас Хенсон Тәуелсіз 1902 жылдың 12 ақпаны – 1903 жылдың 12 ақпаны Томас Хиллард Ингленд Тәуелсіз 1903 жылдың 12 ақпаны – 1905 жылдың 16 ақпаны Джеймс Гулд Тәуелсіз 1905 жылдың 16 ақпаны – 1906 жылдың 15 ақпаны Уильям Томас Хенсон Тәуелсіз 1906 жылдың 15 ақпаны – 1909 жылдың ақпаны Уильям Генри Осгуд Тәуелсіз 1909 жылдың ақпаны – 1911 жылдың ақпаны Джозеф Торнли Тәуелсіз 1911 жылдың ақпаны – 1914 жылдың ақпаны Бенджамин Ричардс Тәуелсіз 1914 жылдың ақпаны – 1915 жылдың ақпаны Джон Несс Тәуелсіз 1915 жылдың ақпаны – 1919 жылдың 13 ақпаны Бенджамин Ричардс Тәуелсіз 1919 жылдың 13 ақпаны – 1921 жылдың желтоқсаны Генри Джеймс Мортон Тәуелсіз 1921 жылдың желтоқсаны – 1924 жылдың 17 желтоқсаны Уильям Генри Уикс Тәуелсіз 1924 жылдың 17 желтоқсаны – 1925 жылдың 16 желтоқсаны Эдвард Маккей Тәуелсіз 1925 жылдың 16 желтоқсаны – 1926 жылдың желтоқсаны Милтон Джарви Тәуелсіз 1926 жылдың желтоқсаны – 1927 жылдың 15 желтоқсаны Бенджамин Ричардс Тәуелсіз 1927 жылдың 15 желтоқсаны – 1929 жылдың 19 желтоқсаны Генри Джеймс Мортон Азаматтық прогресс партиясы 1929 жылдың 19 желтоқсаны – 1930 жылдың желтоқсаны Роберт Ричард Эллисон 1930 жылдың желтоқсаны – 1931 жылдың желтоқсаны Фрэнк Брум Райт 1931 жылдың желтоқсаны – 1932 жылдың 20 желтоқсаны Фредерик Раштон 1932 жылдың 20 желтоқсаны – 1933 жылдың желтоқсаны Роберт Ричард Эллисон 1933 жылдың желтоқсаны – 1934 жылдың желтоқсаны Генри Джеймс Мортон 1934 жылдың желтоқсаны – 1935 жылдың 30 желтоқсаны Гарольд Дуглас Марр 1935 жылдың 30 желтоқсаны – 1936 жылдың желтоқсаны Уильям Джон Несс Тәуелсіз 1936 жылдың желтоқсаны – 1937 жылдың желтоқсаны Генри Томас Брэддок Азаматтар партиясы 1937 жылдың желтоқсаны – 1938 жылдың желтоқсаны Роберт Ричард Эллисон Азаматтық прогресс партиясы 1938 жылдың желтоқсаны – 1939 жылдың желтоқсаны Гарольд Дуглас Марр 1939 жылдың желтоқсаны – 1940 жылдың желтоқсаны Фрэнк Брум Райт 1940 жылдың желтоқсаны – 1941 жылдың желтоқсаны Фрэнсис Бакли Еңбек партиясы 1941 жылдың желтоқсаны – 1943 жылдың желтоқсаны Дональд Кохрейн 1943 жылдың желтоқсаны – 1944 жылдың 12 желтоқсаны Уильям Мюррей 1944 жылдың 12 желтоқсаны – 1946 жылдың 3 желтоқсаны Роберт Ричард Эллисон Азаматтық прогресс партиясы 1946 жылдың 3 желтоқсаны – 1948 жылдың 15 желтоқсаны Гилберт Барри 1948 жылдың 15 желтоқсаны – 1949 жылдың 6 желтоқсаны Брюс Джеймс МакАдам Тәуелсіз 1949 жылдың 6 желтоқсаны – 1950 жылдың желтоқсаны Уильям Маггс 1950 жылдың желтоқсаны – 1951 жылдың желтоқсаны Лесли Артур Скутс Тәуелсіз 1951 жылдың желтоқсаны – 1952 жылдың 2 желтоқсаны Норм Райан Еңбек партиясы 1952 жылдың 2 желтоқсаны – 1953 жылдың желтоқсаны Уильям Мюррей 1953 жылдың желтоқсаны – 1954 жылдың 7 желтоқсаны Альберт Эдвард Мердок 1954 жылдың 7 желтоқсаны – 1956 жылдың 7 желтоқсаны Артур Пул 1956 жылдың 7 желтоқсаны – 1957 жылдың желтоқсаны Уильям Эдгар Кендрик 1957 жылдың желтоқсаны – 1958 жылдың желтоқсаны Джон Фриэль Лакстон 1958 жылдың желтоқсаны – 1959 жылдың желтоқсаны Джозеф Джон Фицджеральд Еңбек партиясы 1959 жылдың желтоқсаны – 1962 жылдың 5 желтоқсаны C. Страттон 1962 жылдың 5 желтоқсаны – 1964 жылдың желтоқсаны Том Фостер Еңбек партиясы 1968 жылдың желтоқсаны – 1971 жылдың желтоқсаны Джон Харрисон Еңбек партиясы – 1982 жылдың 14 желтоқсаны Александр Мартин Треваллион (Әкімші) 1982 жылдың 14 желтоқсаны – 1983 жылдың 26 қаңтары Александр Мартин Треваллион (Әкімші) 1983 жылдың 25 шілдесі – 1984 жылдың 22 қыркүйегі Барри Джонс Еңбек партиясы 1984 жылдың қыркүйегі – 1991 жылдың қыркүйегі Барри Коттер 1991 жылдың қыркүйегі – 2004 жылдың қыркүйегі Моррис Ханна Тәуелсіз 2004 жылдың қыркүйегі – 2005 жылдың қыркүйегі Сэм Берн Жасылдар 2005 жылдың қыркүйегі – 2006 жылдың қыркүйегі Моррис Ханна Тәуелсіз 2006 жылдың қыркүйегі – 2007 жылдың 25 қыркүйегі Димитриос Танос Тәуелсіз 2007 жылдың 25 қыркүйегі – 2008 жылдың қыркүйегі Сэм Искандар Еңбек партиясы 2008 жылдың қыркүйегі – 2010 жылдың қыркүйегі Фиона Берн Жасылдар 2010 жылдың қыркүйегі – 2011 жылдың қыркүйегі Моррис Ханна Тәуелсіз 2011 жылдың қыркүйегі – 2012 жылдың қыркүйегі Виктор Макри Тәуелсіз 2012 жылдың қыркүйегі – 2013 жылдың қыркүйегі Джо Хейлен Еңбек партиясы 2013 жылдың қыркүйегі – 2014 жылдың қыркүйегі Марк Гардинер Тәуелсіз 2014 жылдың қыркүйегі – 2015 жылдың қыркүйегі Сэм Искандар Еңбек партиясы 2015 жылдың қыркүйегі – 2016 жылдың 12 мамыры
Тұрғын үй
Мәрриквилл аймағындағы қала маңындағы аудандар, әдетте, Виктория дәуіріндегі террасалар, жартылай жеке тұрғын үйлер және басқа да қалалық федерация стиліндегі тұрғын үйлермен сипатталады. Бұл үйлер 20 ғасырдың соңында аудандар жаңару кезеңін басынан өткенде, үйді жаңартуды ұнататын адамдардың арасында танымал болды. Жеке тұрғын үйлер, кең көшелер және үлкен жер участалары қаладан алыс орналасқан аудандарда, мысалы, Дулич-Хилл және Мәрриквиллдің кейбір бөліктерінде көбірек кездеседі. 1960 және 1970 жылдары ауданда орташа тығыздықтағы бірнеше пәтерлер салынды. 1980 жылдан бері, заманауи құрылыстар дәстүрлі көшелердің сәулеттік ерекшеліктеріне ұқсас болуға тырысады. LGA-ның оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан 10 гектарлық Темпе Лэндс паркі 2003 жылы Мәрриквилл кеңесі тарапынан бұрынғы қоқыс полигонының орнында 17,5 миллион австралиялық долларға қайта жаңартылды. Парк аймағында спорт алаңдары, гольф алаңы, құнарлы топырақ және жануарлар үшін уақытша сулы-батпақты жерлер бар. Аймақтағы басқа да ірі саябақтарға Энмор паркі, Кампердаун паркі, Мәрриквилл паркі, Стил паркі және Кампердаун еске алу паркі кіреді. Сондай-ақ Кукс өзенін айналасындағы кең аумақтағы саябақтар да бар. 1990 жылдардың ортасында әуежайдың үшінші ұшу-қону жолағы аяқталғаннан кейін, Одақ үкіметі Сиденхемнің ең қиын жағдайға тап болған бөліктеріндегі 152 тұрғын үйді даулы түрде сатып алып, бұзды. Жаңа бос жер үшінші ұшу-қону жолағының астында емес, 16R/34L ұшу-қону жолағының астында орналасқандықтан, 4,5 гектар аумақты қамтитын Сиденхем Грин қоғамдық паркіне айналды. Паркке үлкен "қонақ бөлмесі" мүсіндері (лампа, орындықтар және камин) безендіріп, бұрын осы жерде тұрған үйлерге құрмет көрсетілді.