380-шы әуе экспедициялық қанат (380 AEW) – БАҚ Әуе күштерінің құрамындағы маңызды бөлім. Әуе май куәлігі және барлау миссияларын жүзеге асырады. (158 characters)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
380-ші әуе экспедициялық қанаты (380 AEW) – АҚШ Әуе күштерінің әуе шабуылы командалығының (ACC) уақытша құрамы. Ол АҚШ Әуе күштерінің Орталық командасы құрамына тікелей бағынышты және Біріккен Араб Әмірліктеріндегі Әл-Дхафра әуе базасында орналасқан. Қанаттың құрамында шамамен 1200 әскери қызметші, резервшілер мен Әуе ұлттық гвардиясының өкілдері бар. Қанатқа қарасты ұшақтар: McDonnell Douglas KC-10A Extenders, Lockheed U-2 Dragon Lady, Boeing E-3 Sentry (AWACS) және Northrop Grumman RQ-4 Global Hawk. Оның негізгі міндеті – әуеде жанармай құю және барлау жүргізу. Қанаттың тарихы 1942 жылға дейін жетеді, осы жылы 380-ші бомбалау тобы құрылған болатын. Ол негізінен Тынық мұхитының оңтүстік-батыс аймағында Consolidated B-24 Liberator ауыр бомбалаушы ұшақтарымен жұмыс істеді және Бесінші әуе күштеріне қарасты болды. 40 жылдан астам уақыт бойы әрекет еткен 380-ші бомбалау қанаты, Суық соғыс кезінде Стратегиялық әуе қолбасшылығының стратегиялық бомбалау қанаты ретінде, қорқыту күшінің маңызды бөлігі болды.
The 380th Air Expeditionary Wing (380 AEW) is a provisional unit of the United States Air Force Air Combat Command (ACC). It is attached to the United States Air Forces Central Command component of ACC and is stationed at Al Dhafra Air Base, United Arab Emirates. About 1,200 active duty military members, Reserve, and Air National Guard personnel make up the Wing. Aircraft assigned: McDonnell Douglas KC 10A Extenders, Lockheed U 2 Dragon Ladies, Boeing E 3 Sentry (AWACS) and Northrop Grumman RQ 4 Global Hawk. Its mission is aerial refueling and reconnaissance. The Wing's origins date to 1942 when the 380th Bombardment Group was established. It operated primarily in the Southwest Pacific Theater as a Consolidated B 24 Liberator heavy bomber unit assigned to Fifth Air Force. Active for over 40 years, the 380th Bombardment Wing was a component organization of Strategic Air Command's deterrent force during the Cold War, as a strategic bombardment wing.
B-24 ұшағы
380-ші дивизия "Либеретордың" ұзақ қашықтыққа ұшу қабілеті және соғыс барысында олардың сол аймақтағы қажеттілігі болғандықтан (1943 жылдың көктемі) Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты соғыс аймағына бекітілді. Австралия мен Жаңа Гвинеяда барлығы 137 ұшақ қызмет етті. Олардың 53-і Филиппин аймағындағы операцияларға қатысты. 380-ші дивизия ІІ дүниежүзілік соғыстың ең ұзақ бомбалау миссияларын жүзеге асырды – Борнеодағы Баликпапан мұнай өңдеу зауыттарына (Еуропадағы Плоэсти миссиясынан 200 миль артық қашықтықта) және Явадағы Сурабаджаға (Плоэстимен шамалас қашықтықта). Бұл екі миссия да Австралиядағы қызмет кезеңінде бірнеше рет сәтті орындалды.
The 380th was assigned to the South West Pacific War Area because of the long range capabilities of the Liberator and the need for its services there at that point in the war (Spring 1943). A total of 137 planes served in Australia and New Guinea. Of these, 53 served further in The Philippines. The 380th made the longest bombing missions of WWII, to the oil refineries at Balikpapan, Borneo (200 miles further than the Ploesti mission in Europe) and to those at Surabaja, Java (as long as Ploesti). Both of these missions were accomplished several times during their stay in Australia.
Қырғи қабақ соғыс
380-ші бомбалау тобы 1946 жылдың 20 ақпанынан бастап 1947 жылдың 13 мамырында ауырдан өте ауырға қайта жарақтандырылғанға дейін іс-қимылсыз күйде болды. 1947 жылдың 29 мамырында топ Флорида штатындағы МакДилл әскери базасында 49-шы бомбалаушы қанатының құрамындағы Boeing B-29 Superfortress резервтік бөлімшесі ретінде қайтадан белсенділенді. Топ Корея соғысы басталғанда 1951 жылдың 1 мамырында белсенді қызметке шақырылғанға дейін резервтік бөлімше ретінде іс-қимылсыз күйде қалды. Он бес күннен кейін, 1951 жылдың 16 мамырында, жеке құрам белсенді қызметке қабылданып, басқа бөлімшелерге жіберілген соң, топ қайтадан іс-қимылсыз күйге түсті.
The 380th Bombardment Group remained inactive from 20 February 1946 until its redesignation from Heavy to Very Heavy on 13 May 1947. On 29 May 1947, the Group was activated at MacDill Field, Florida, as a Boeing B 29 Superfortress reserve unit under the 49th Bombardment Wing. The group remained an inactive reserve unit until being called to active duty on 1 May 1951 during the Korean War. Fifteen days later on 16 May 1951, after the personnel had been processed for active duty and transferred to other units, the Group was inactivated.
Қырғи қабақ соғыс
380-ші бомбалау қанаты (орташа) 1955 жылғы 11 шілдеде Нью-Йорктегі Платсбург әуе күштері базасында құрылды және Стратегиялық әуе қолбасшылығының (SAC) Сегізінші әуе күштеріне бекітілді. Келесі 40 жыл бойы 380-ші қанат Суық соғыс кезеңінде SAC-тің алдыңғы қатардағы қанаты болды. Қанатпен бірге 528-ші, 529-шы және 530-шы бомбардировкалық эскадрильялары да құрылды. Шілде және тамыз айларында қанатқа тағайындалған персонал Платсбургке келді. 1955 жылғы желтоқсанда алғашқы Boeing B-47 Stratojet орта бомбалаушысы қанатқа бекітілді, бірақ Платсбургке ұшудың орнына, Платсбургтегі базалық құрылыстарды аяқтау кешіккендіктен, Флорида штатындағы Пайнкасл әуе күштері базасына қанаттың 1-ші бөлімшесі ретінде жеткізілді. Майор Харольд Л. Нил 1956 жылғы 27 қаңтарда Пайнкастлда 380-ші қанат экипажымен B-47 ұшағының алғашқы рейсін орындады. Келесі бірнеше ай бойы оқу жалғасты, ал қосымша B-47 ұшақтары қанатқа бекітілді. 1956 жылғы қаңтардың соңында 16 B-47 ұшағы қанатқа бекітілді, ал сәуірдің соңында саны 30-ға жетті. Алғашқы B-47E 1956 жылғы 21 наурызда келді, оның ұшқышы – 820-ші әуе дивизиясының бірінші командирі, генерал-бригадир Кеннет О. Санборн. Келесі күні ұшаққа «Платсбург қаласы» деген ат берілді. 1956 жылғы маусым айына қарай Платсбургте ұшу-қону жолағы мен қажетті құрылыстар аяқталды, ал қанат пен әуе дивизиясы өз ұшақтары мен штаб-пәтерін Флоридадан жаңа салынған базаға көшірді. 1956 жылғы қыркүйекте 380-ші әуежайлық жанармай құю эскадрильясы, Boeing KC-97 Stratofreighter ұшағымен Техастағы Шеппард әуе күштері базасынан Платсбургке ауыстырылды. Қанат 1956 жылғы 1 қазанда жауынгерлік дайындыққа ие деп жарияланды. 1957 жылғы сәуірде 380-ші қанат үш айға Англияның Бриз-Нортон әуежайына «Рефлекс» операциясы аясында орналасты. Осы орналасу кезінде қанаттың B-47 ұшағы «Үш астана» әуе жарысын ашты. Бұл оқиға Париж әуежайында өткен Париж әуе көрмесінде болды. 1957 жылғы 28 мамырда 380-ші қанаттан үш B-47 ұшағы Бриз-Нортоннан ұшып шығып, жарысты бастау үшін Ле Буржеден ұшып өтті. Жарыстың мақсаты – Парижден Мадридке, Римге және Парижге ұшу, ал жүлде – «General Electric Trophy». 529-шы эскадрильяның B-47E ұшағы 4 сағат 12 минут 7 секунд ішінде жарыста жеңіске жетті. Ұшақты 1-лейтенант Дж. Л. Момбреа ұштырды, ал капитан Фрэнк Р. Бидл бақылаушы болды. 1957 жылғы 18 шілдеде қанаттың бірінші ірі апаты болды. 380-ші әуежайлық жанармай құю эскадрильясының KC-97G ұшағы, сегіз адамнан тұратын экипажбен, Платсбург әуе күштері базасынан ұшып шыққаннан кейін 3 минуттан соң 4 қозғалтқыштың 2-сі істен шығып, Шамплен көліне құлады. 1959 жылғы ақпанда қанат 820-ші әуе базасы тобы мен 4020-шы АҚШ Әскери-әуе күштері ауруханасына ие болды. Бұл екі бөлім де бұрын Платсбург әуе базасында орналасқан 820-ші әуе дивизиясына бекітілген болатын. 531-ші БС 1959 жылғы мамыр айында 380-ші қанатқа бекітілді. Сол жылы 7 тамызда 820-ші әуе дивизиясынан 26-шы әуежайлық жанармай құю эскадрильясы қанатқа қосылды. 531-ші эскадрилья 1962 жылғы 1 қаңтарда таратылды. 1962 жылғы 20 шілдеден 1964 жылғы 24 желтоқсанға дейін 380-ші қанат 4365-ші шабуылдан кейінгі басқару және бақылау эскадрильясына тағайындалған EB-47 ұшақтарын да ұшырды. 1962 жылғы 15 қаңтарда қанат екінші ұшағын жоғалтты, өйткені 529-шы эскадрильяға тағайындалған B-47E Fort Drum үстінде бомба тастау оқуы кезінде Wright's Peak тауының оңтүстік-шығыс беткейіне құлады. Апат қалдықтарын 21-ші күні Массачусетс штатының Форт-Девенс қаласынан келген АҚШ армиясының пилоттары тапты. Сол жылы 22 қазанда Куба зымыран дағдарысына жауап ретінде қанат өзінің сегіз B-47 ұшағын тарату базасына орналастырды. Бұл ұшақтар мен персонал 1962 жылғы 25 қарашаға дейін тарату базасында болды, ал қалған ұшақтар мен персонал Платсбургте дайындық күйінде болды. 1964 жылғы 15 қыркүйекте қанат 380-ші стратегиялық аэроғарыш қанаты болып қайта аталды және 556-шы стратегиялық зымыран эскадрильясын қосты. 18 қыркүйекте қанат өзінің алғашқы Boeing KC-135A Stratotanker ұшағын алды. Ұшақты полковник Гарольд Уайтман, қанат командирі және майор Крестон Фаулер (командир), капитан Роберт Ж. Свобода (бірге ұшқыш), капитан Роберт Д. Смит (навигатор) және ТСержант Рой В. Ребсток (жанармай құю операторы) құраған төрт адамнан тұратын экипаж ұштырды. Ұшақ сол күні Глэдис Эллисонмен «Солтүстік елінің рухы» деп аталып, шақырылды. Миссис Эллисонның күйеуі СМС-сержант Гвин Б. Эллисон, 380-ші қанаттың жылдың техникалық қызмет көрсету жөніндегі бақылаушысы болды. 1965 жылғы қыркүйекте қанаттың B-47 ұшақтарының бірі «Адирондакс мақтанышы» Вашингтондағы Фэрчайлд әуе күштері базасында өткен 14-ші бомбалау және навигациялық сайысқа Платсбургтен кетті. Алты күннен кейін сол ұшақ Платсбургке оралып, B-47 ұшақтары арасындағы 4 сайыс аймасының 3-інде жеңіске жеткендіктен «әлемдегі ең жақсы B-47» деп жарияланды. «Адирондакс мақтанышын» майор Чарльз В. Патрик басқарды, ал капитан Джон В. Уилкокс бірге ұшқыш, майор Роберт А. Уикланд навигатор, ал сержант Джон Ф. Наврот экипаж бастығы болды. Экипаж «Ең жақсы B-47 экипажы, бомбалау», «Ең жақсы B-47 экипажы, біріктірілген» және «Ең жақсы B-47 бөлімі» жүлделерін жеңіп алды. Осы жеңістен үш апта өткен соң, алғашқы B-47 Аризона штатындағы Дэвис-Монтан әуе күштері базасында сақтауға жіберілді, бұл осы типтің үдетілген тоқтатылуының бөлігі болды. 1966 жылғы 8 ақпанда базаның кіреберісінде «Адирондакс мақтанышы» сақталды және қойылды.
The 380th Bombardment Wing (Medium) was established at Plattsburgh Air Force Base, New York, on 11 July 1955 and assigned to Strategic Air Command (SAC) Eighth Air Force. For the next 40 years, the 380th was a front line SAC wing during the Cold War. Along with the wing's activation, the 528th, 529th and 530th Bombardment Squadrons were also activated. During July and August, the personnel assigned to the Wing arrived at Plattsburgh. In December 1955, the first Boeing B 47 Stratojet medium bomber was assigned to the Wing but instead of being flown to Plattsburgh, was delivered to Pinecastle Air Force Base, Florida, as Detachment 1of the wing because of the delays in completing the base facilities at Plattsburgh. Major Harold L. Neal piloted the first flight of a B 47 by a 380th's crew on 27 January 1956 at Pinecastle. For the next several months, training continued while additional B 47s were assigned to the Wing. By the end of January 1956, 16 B 47s were assigned to the wing and increased to 30 by the end of April. The first B 47E arrived on 21 March 1956 piloted by Brigadier General Kenneth O. Sanborn, first commander of the 820th Air Division, also headquartered at Plattsburgh AFB, but temporarily assigned to Pinecastle. The aircraft was christened "City of Plattsburgh" the next day. By June 1956, the runway and essential facilities were completed at Plattsburgh and the wing and Air Division moved its aircraft and headquarters to the newly constructed base from Florida. In September 1956, the 380th Air Refueling Squadron, flying the Boeing KC 97 Stratofreighter, was transferred to Plattsburgh from Sheppard Air Force Base, Texas. The wing was declared combat ready on 1 October 1956. In April 1957, the 380th deployed to RAF Brize Norton, England for a three month period as part of an Operation Reflex deployment. During this deployment, Wing's B 47 inaugurated the "Three Capitals" air race. The occasion was the Paris Air Show held at Paris–Le Bourget Airport in Paris. On 28 May 1957, three B 47s from the 380th BW took off from Brize Norton and flew over Le Bourget to start the race. The objective of the race was to fly from Paris to Madrid to Rome and back to Paris, and the prize was the General Electric Trophy. A B 47E from the 529th Squadron won the race in 4 hours 12 minutes and 7 seconds, with an average speed of The aircraft, commanded by Capt. Robert E. Sheridan was piloted by 1stLt. J. L. Mombrea with Capt. Frank R. Beadle as Observer. On 18 July 1957, the Wing suffered its first peacetime major accident. A KC 97G from the 380th Air Refueling Squadron with a crew of eight exploded and crashed into Lake Champlain when 2 of the 4 engines failed 3 minutes after take off from Plattsburgh AFB at 9:28 p. m. During February 1959, the wing gained both the 820th Air Base Group and the 4020th USAF Hospital. Both of these units had previously been assigned to the 820th Air Division, located at Plattsburgh AFB. The 531st BS was activated and assigned to the 380th in May 1959. Later that year, on 7 August, another unit was attached to the Wing from the 820th AD, the 26th Air Refueling Squadron. The 531st was inactivated on 1 January 1962. Between 20 July 1962 and 24 December 1964, the 380th also flew EB 47 assigned to the 4365th Post Attack Command and Control Squadron. On 15 January 1962, the Wing suffered its second aircraft lost when a B 47E assigned to the 529th Squadron on a routine training flight making bomb runs over Fort Drum crashed on the southeast slope of Wright's Peak (a mountain top 60 mile (97 km) south of Plattsburgh). The wreckage was discovered on the 21st by a group of US Army pilots from Fort Devens, Massachusetts. Later that same year, on 22 October 1962, the Wing responded to the Cuban Missile Crisis by deploying eight of its B 47s to a dispersal base. These aircraft and personnel stayed at the dispersal base until 25 November 1962 with the remaining aircraft and personnel on alert at Plattsburgh. On 15 September 1964, the wing was redesignated the 380th Strategic Aerospace Wing and was composed of added the 556th Strategic Missile Squadron. On 18 September, the Wing received its first Boeing KC 135A StratotankerA flown by Col. Harold J. Whiteman, the wing commander and a four man crew composed of Maj. Creston Fowler (commander), Capt. Robert J. Svoboda (co pilot), Capt. Robert D. Smith (navigator) and TSgt. Roy W. Rebstock (boomer). The aircraft was christened the same day, "Spirit of the North Country" by Mrs Gladys Ellison. Mrs Ellison's husband was SMSgt. Guin B. Ellison, Maintenance Supervisor of the Year for the 380th. September 1965 saw one of the Wing's B 47s, "Pride of the Adirondacks" departing Plattsburgh for SAC's 14th Bombing and Navigation Competition at Fairchild Air Force Base, Washington. Six days later, that same aircraft returned to Plattsburgh being hailed as the "World's Best B 47" after having won top honors among all SAC B 47 units in 3 of 4 competition areas for the B 47s. "Pride of the Adirondacks" was commanded by Maj. Charles W. Patrick with Capt. John V. Wilcox for co pilot, Maj. Robert A. Wickland as navigator and Ssgt. John F. Navroth as Crew Chief. The crew won 'Best B 47 Crew, Bombing', 'Best B 47 Crew, Combined' and 'Best B 47 Unit'. Within three weeks of that triumph, the first B 47 departed for storage at Davis–Monthan Air Force Base, Arizona, as part of an accelerated phase out of the type. On 14 December, a ceremony was held as the final three B 47s departed Plattsburgh for the Arizona's storage facility. "Pride of the Adirondacks" was preserved and put on display at the entrance of the base on 8 February 1966.
Атлас зымырандары
1961 және 1962 жылдары 12 SM 65 Atlas зымыран алаңының құрылысы басталды. Алаңдар базадан 80 км радиуста салынды және 1963 жылы аяқталды. Эскадрилья 13 зымыранмен жабдықталды, бұл әрбір шахтада бір-бірден Atlas зымыраны болуына және біреуі қосалқы ретінде қалуына мүмкіндік берді. Шахтадағы бір зымыранды техникалық қызмет көрсетуге жоспарланған кезде, оның орнына қосалқы зымыран жіберілді. Бұл 380-шы эскадрильяға аптаның жеті күні 12 зымыранды ұшыруға дайын күйде ұстауға мүмкіндік берді. Барлық алаңдар Нью-Йорк штатында орналасқан, екеуі ғана Вермонт штатындағы Шамплейн көлінің арғы бетінде болды. 556-шы стратегиялық зымыран эскадрильясы 1964 жылдың 15 қыркүйегінде толыққанды жұмыс істеуге кірісті. Бұл Миссисипи өзенінің шығысындағы жалғыз құрлықтар аралық баллистикалық зымыран базасы және соңғы Atlas эскадрильясы болды. 556-шы эскадрильяның соңғы операциялық күні 1965 жылдың 30 сәуірінде, ал эскадрильяның таратылуы 1965 жылдың 25 маусымында болды.
During 1961 and 1962, construction began on 12 SM 65 Atlas missile sites. The sites were built within a 50 mile (80 km) radius of the base and were completed in 1963. The squadron was equipped with 13 missiles, allowing each silo to have its Atlas missile with one left for spare. When one missile in a silo was scheduled for maintenance, the spare missile was sent to replace it. This allowed the 380th to maintain 12 ready to launch missiles seven days a week. All sites were in New York state except for two located on the other side of Lake Champlain in Vermont. The 556th Strategic Missile Squadron became completely operational on 15 September 1964. This was the last Atlas squadron to be accepted and the only Intercontinental ballistic missile base east of the Mississippi River. The 556th's last operational day was 30 April 1965 with the squadron's inactivation on 25 June 1965.
B-52 дәуірі
B-47 ұшақтарын алмастыру үшін Авиабазаға Boeing B-52G Stratofortress бомбалаушысы берілді және 1966 жылдың 19 маусымында "Champlain Lady" деп аталған алғашқы ұшағын алды. Жаңа типтегі ұшақ келгеннен кейін, 1967 жылдың 25 қаңтарында Авиабазаға тағы бір жаңа бөлімше – 310-шы жанармай құю эскадрильясы қосылды. 1968 жылдың 21 қаңтарында Авиабаза тағы бір қайғылы оқиғаға тап болды: B-52G 58-188 ұшағы Гренландиядағы Тул әуе базасының жанында "Chrome Dome" миссиясын орындау кезінде апатқа ұшырады. Ұшақты 528-ші эскадрилья экипажы басқарды, ол Гренландияның батыс жағалауындағы мұзбен жабылған шығанаққа құлаған кезде бортында төрт сутегі бомбасы болды. Жеті адамнан тұратын экипажға капитан Джон Бауг (командир), капитан Леонард Свитенко (орынбасар пилот), майор Фрэнк Хопкинс (радионавигатор), капитан Кертис Крисс (навигатор), капитан Ричард Маркс (электрондық соғыс маманы), сержант Кальвин Снап (атыс операторы) және майор Альфред Дж. Д’Амарио (Авиабаза штабының қауіпсіздік офицері) кірді. Өкінішке орай, капитан Свитенко апат кезінде қаза тапты. Авиабазаның Вьетнам соғысына қатысуы уақытша тағайындамалар түрінде болды. 380-ші бөлімшенің жанармай құюшы және бомбалаушы экипаждары Тынық мұхиты аймағына уақытша жіберілді, B-52 "Arc Light" және KC-135 "Young Tiger" операцияларын қолдады. KC-135 экипаждары мен ұшақтары 1966 жылдың қазанынан 1973 жылға дейін Оңтүстік-Шығыс Азиядағы операцияларды қолдады. B-52 экипаждары 1968 жылдан 1970 жылға дейін қызмет етті.
To replace the B 47s, the Wing was assigned the Boeing B 52G Stratofortress bomber and received its first aircraft christened "Champlain Lady" on 19 June 1966. After the arrival of the new type, another new unit was assigned to the Wing on 25 January 1967, the 310th Air Refueling Squadron. On 21 January 1968, tragedy struck the wing again when B 52G 58 188, crashed near Thule Air Base in Greenland while on a Chrome Dome mission. The aircraft was flown by a crew from the 528th Squadron and was carrying four hydrogen bombs when it crashed into an ice covered bay at the western tip of Greenland. The crew of seven was composed of Capt. John Baug (commander), Capt. Leonard Svitenko (co pilot), Maj. Frank Hopkins (radar navigator), Capt. Curtis Criss (navigator), Capt. Richard Marx (electronic warfare), SSgt. Calvin Snapp (gunner) and Maj. Alfred J. D'amario (safety officer from Wing HQ). Sadly, Capt. Svitenko was killed during the crash. The Wing's involvement in the Vietnam War was one of temporary duty assignments. Tanker and bomber crews of the 380th were temporarily assigned to the Pacific theater in support of B 52 Operation Arc Light missions and KC 135 Operation Young Tiger. The KC 135 crews and aircraft supported Southeast Asia operations from October 1966 until 1973. The B 52 crews served from 1968 until 1970.
FB-111 дәуірі
380-ші дивизияға бекітілген B-52 ұшақтарының қалу мерзімі қысқа болды. 1968 жылы Платтсбургке Әуе күштерінің ең жаңа стратегиялық ұшағы – General Dynamics FB 111 Aardvark әкелу жоспарлары басталды. FB 111A – F 111 ұшағының кез келген ауа райындағы стратегиялық бомбалау нұсқасы, ол B-52 және Convair B-58 Hustler стратегиялық әуе командасының уақытша ізбасары ретінде қарастырылды. 1969 жылдың 8 қазанында FB 111A Техас штатындағы Карсвелл әуе базасында 340-шы бомбалау тобының 4007-ші жауынгерлік экипажты даярлау эскадрильясының құрамында қызметке кірді. FB 111A ресми түрде пайдалануға берілгенімен, ол әлі де жауынгерлік күштерге жеткен жоқ. Оперативтік мүмкіндікке жеткен соң, 4007-ші эскадрилья Платтсбургке көшіріліп, қанаттың бір бөлігіне айналды. 1970 жылдың соңында B-52 ұшақтары Вашингтон штатындағы Фэрчайлд әуе базасына ауыстырылды, ал соңғы B-52G 1971 жылдың 5 қаңтарында Платтсбургтен кетті. Жаңа FB 111A үшін құрылыс талаптары 1969 жылы аяқталды. 380-ші дивизияның командирі полковник Г.Р. Абендхофф 1971 жылдың 17 шілдесінде «Ашық есік» күнінде базаға алғашқы FB 111A ұшағын әкелді. 1972 жылдың 1 шілдесінде 380-ші қанат 380-ші бомбалау қанаты, орта деп қайта аталды. 1974 жылғы SAC бомбалау және навигациялық жарысында 380-ші дивизияның FB 111 және KC 135 экипаждары қолдау қызметкерлерімен бірлесіп, «Ең үздіктердің ең жақсысы» екенін көрсетті. 380-ші дивизия FB 111A ұшағымен жабдықталған алғашқы дивизия болды және бәсекеде жеңіске жетіп, алдағы жылдары да үстемдік танытты. 1980 жыл Нью-Йорк штатының Лейк-Плэсид қаласында өткен қысқы Олимпиада ойындарына ресми әскери қолдау көрсету үшін тағайындалғаннан кейін қанат үшін жаңа сынақ болды. 380-ші дивизия 38-ші әуе-ғарыштық құтқару және эвакуациялау эскадрильясы жүргізген тікұшақпен құтқару операциясын үйлестірді. 380-ші топ 1984 жылдың 31 қаңтарында Әуе күштері хатшысының бұйрығымен 380-ші қанатқа біріктірілді. Жыл өткен сайын 380-ші дивизия өзінің «Ең үздіктердің ең жақсысы» деген ұранына лайық екенін тағы да дәлелдеді, өйткені ол жыл сайынғы SAC бомбалау және навигациялық жарысында бесінші Фэрчайлд кубогын жеңіп алды. Фэрчайлд кубогын жеңіп алудан басқа, бір бөлім үшін бес кубоктан тұратын рекордты орнатқан қанат, ең жақсы отынмен толықтыру бөлімі үшін екінші Саундерс кубогын және «Ең жақсы FB 111 экипажы» сыйлығын иеленді. 1985 жылы 380-ші БВ SAC қанаттары үшін ең жоғары награданы алды. 1984 жылғы ең жақсы жалпы SAC қанаты үшін Omaha Trophy 11 шілдеде қанатқа табыс етілді. 1988 жылдың жазында 380-ші қанаттан толық құрам екінші дүниежүзілік соғыстан бері алғаш рет орналастырылды. 300-ден астам ер және әйел «Майти Вориор 88» жаттығуына қолдау көрсету үшін алдыңғы қатардағы операциялық базаға жіберілді. Rockwell B 1B Lancer пайдалануға кіргеннен кейін FB 111A SAC қажеттіліктеріне толыққандықтан, 1988 жылдан бастап көптеген FB 111A ұшақтары жердегі шабуыл конфигурациясына (F 111G – ядролық қару жеткізу мүмкіндігінен айырылған) түрлендірілді. Ұшақтар түрлендірілгеннен кейін, олар Нью-Мексико штатындағы Кэннон әуе базасында орналасқан тактикалық әуе күштерінің оқу бөлімдеріне қайта бекітілді.
The stay of the B 52s assigned to the 380th was destined to be short. In 1968, plans were initiated to bring the Air Force's newest strategic aircraft, the General Dynamics FB 111 Aardvark to Plattaburgh. The FB 111A was the all weather strategic bombing version of the F 111, intended as an interim successor to the B 52 and Convair B 58 Hustler of Strategic Air Command. On 8 October 1969, the FB 111A entered service with the 4007th Combat Crew Training Squadron of the 340th Bomb Group at Carswell Air Force Base, Texas. Even though the FB 111A was officially declared operational, it had yet to reach the combat forces. After reaching operational capability, the 4007th relocated to Plattsburg and became part of the wing. By the end of 1970, B 52s were transferred to Fairchild Air Force Base, Washington, and the last B 52G left Plattsburgh on 5 January 1971. Construction requirements for the new FB 111A were completed in 1969. Col. G. R. Abendhoff, 380th commander, piloted the first FB 111A to the base during Open house ceremonies on 17 July 1971. On 1 July 1972, the 380th Wing was redesignated the 380th Bombardment Wing, Medium. During the 1974 SAC bombing and navigation competition, the FB 111 and KC 135 crews from the 380th combined their effort with the support personnel to prove to be "The best of the best". The 380th was the first Wing equipped with the FB 111A to win the competition and would dominate again in the years to come. 1980 began with a new challenge for the Wing after being named the official military support installation for the 1980 Winter Olympics at Lake Placid, New York. The 380th coordinated helicopter rescue mission conducted by the 38th Aerospace Rescue and Recovery Squadron. The 380th Group was consolidated with the 380th Wing by order of the Secretary of the Air Force on 31 January 1984. As the year progressed, the 380th once again proved itself worthy of its motto, "Best of the Best", as it achieved an unprecedented fifth Fairchild Trophy at the annual SAC Bombing and Navigation Competition. In addition to winning the Fairchild, which established a record of five trophies for one unit, the Wing captured its second Saunders Trophy for the best air refueling unit and the "Best FB 111 Crew Award". In 1985, the 380th BW received the pinnacle award for SAC Wings. The Omaha Trophy for the best overall SAC wing for the 1984 calendar year was awarded to the Wing on 11 July. During the summer of 1988, a full complement of the 380th Wing deployed for the first time since World War II. Over 300 men and women deployed to a forward operating base in support of "Mighty Warrior 88", an SAC wide exercise held to better enable the various SAC wings to carry out their respective missions under austere conditions. As the Rockwell B 1B Lancer came into service, the FB 111A became redundant to SAC needs, and starting in 1988 most FB 111As began a conversion into a ground attack configuration (F 111G – less their nuclear delivery capability). As the aircraft were converted, they were reassigned to Tactical Air Command training units operating out of Cannon Air Force Base, New Mexico.
Суық соғыстан кейінгі кезең
1990 жылдың қыркүйегінде екі жанармай құю эскадрильясының экипаждары және басқа бөлімшелердің қызметкерлері Сауд Арабиясында 1703-ші әуелік жанармай құю қанатын (уақытша) құрып, Desert Shield және Desert Storm операцияларын қолдады. 1991 жылдың 10 шілдесінде Стратегиялық әуе командасы мен 380-шы қанат FB 111A ұшақтарымен қоштасты, соңғы 4 операциялық ұшақ Платсбургтен мұражайларда сақтау үшін соңғы рейсіне ұшып кетті. 380-шы қанат 1991 жылдың 1 шілдесінде бірнеше күн бұрын 380-шы әуелік жанармай құю қанаты деп қайта аталды. Қанаттың міндеті – KC 135A/Q Stratotanker ұшақтарымен бүкіл әлем бойынша әуеде жанармай құюды қамтамасыз ету және Tanker Task Force операциясына үй иесі болу. 380-шы танкерлік операциялық тобы Шығыс жағалаудағы көптеген трансокеандық операцияларды қолдауға жауапты болды. 1992 жылдың 1 маусымында SAC таратылғаннан кейін қанат 15-ші әуе армиясының, Әуе қозғалысы қолбасшылығының құрамына енді. 1993 жылғы Базаларды қайта құру және жабу комиссиясының шешімімен Платсбург 1995 жылдың 30 қыркүйегінде жабылды және 380-шы қанат таратылды.
In September 1990, crews from both air refueling squadrons combined with personnel from other units to form the 1703rd Air Refueling Wing (Provisional) in Saudi Arabia, supporting Operations Desert Shield and Desert Storm. On 10 July 1991, Strategic Air Command and the 380th Wing said goodbye to the FB 111A when the last 4 operational aircraft left Plattsburgh for their final flight to preservation in museums. The 380th Wing was redesignated the 380th Air Refueling Wing a few days earlier on 1 July 1991. The mission of the wing was to provide worldwide air refueling with its KC 135A/Q Stratotankers and served as host to the Tanker Task Force operation. The 380th Tanker Task Force was responsible for supporting most of the transoceanic operations on the East Coast. The wing was absorbed by Fifteenth Air Force, Air Mobility Command, on 1 June 1992 with the inactivation of SAC. As a result of the 1993 Base Realignment and Closure Commission, Plattsburgh was closed on 30 September 1995 and the 380th Wing was inactivated.
Терроризмге қарсы жаһандық соғыс
380-ші әуе экспедициялық қанаты 2002 жылдың қаңтар айында Біріккен Араб Әмірліктеріндегі Аль-Дхафра әуе базасында Ауғанстандағы соғысты қолдау мақсатында қайта құрылды. Қанат "Тұрақты бостандық" және "Ирак бостандығы" операцияларына қатысады.
The 380th Air Expeditionary Wing was reactivated at Al Dhafra Air Base in the United Arab Emirates in January 2002 to support the War in Afghanistan. The wing participates in Operation Enduring Freedom and Operation Iraqi Freedom.