Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия және полиция офицері, подполковник сэр Эдмунд Йеманс Уолкотт Хендерсон (19 сәуір 1821 – 8 желтоқсан 1896) – британ армиясының офицері, 1850 жылдан 1863 жылға дейін Батыс Австралиядағы сотталғандардың бас контролері, 1863 жылдан 1869 жылға дейін Ішкі істер министрлігінің түрмелер бас инспекторы, ал 1869 жылдан 1886 жылға дейін Лондон метрополитен полициясының комиссары, метрополистің полиция бастығы.
British army and police officer
Lieutenant Colonel Sir Edmund Yeamans Walcott Henderson (19 April 1821 – 8 December 1896) was an officer in the British Army who was Comptroller General of Convicts in Western Australia from 1850 to 1863, Home Office Surveyor General of Prisons from 1863 to 1869, and Commissioner of Police of the Metropolis, head of the London Metropolitan Police, from 1869 to 1886.
Әскери мансап
Хендерсон Англияның Хэмпшир графтығындағы Крайстчерч қаласына жақын Маддифордта дүниеге келген. Ол Корольдік теңіз күштерінің вице-адмиралы Джордж Хендерсон мен Франсис Элизабет Уолкотт Симпсонның ұлы еді. Оның інісі Уильям Джордж Хендерсон Карлайл соборының деканы болған. Ол Сомерсеттегі Брутон қаласында және Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алды. 1838 жылдың 6 маусымында Корольдік инженерлерге екінші лейтенант болып кірді, 1840 жылы бірінші лейтенант, 1847 жылы екінші капитан, 1854 жылы бірінші капитан, 1858 жылы майор, ал 1862 жылы подполковник атағын алды. Кәсіби білімін Чатхэмде жетілдірді, содан кейін 1839 жылы Канадаға жіберілді. 1845 жылы Англияға оралып, 1846 жылдың маусымында Канадаға қайта оралғанға дейін Портсмутте бір жыл өтті. Америка Құрама Штаттары Ұлыбританияға өткізген Канада мен Нью-Брансуик арасындағы шекараның батыс бөлігін зерттеу жұмысын басқарды, 1848 жылдың қарашасына дейін ол жаңа әйелі Мэри Мерфимен бірге Англияға оралды. Алдағы екі жылды Грейвсендте өткізді.
Henderson was born in Muddiford, near Christchurch, Hampshire, England, the son of Vice Admiral George Henderson of the Royal Navy and Frances Elizabeth Walcott Sympson. His brother William George Henderson was Dean of Carlisle. He was educated in Bruton, Somerset and the Royal Military Academy at Woolwich. He was commissioned Second Lieutenant in the Royal Engineers on 6 June 1838 and was promoted First Lieutenant in 1840, Second Captain in 1847, First Captain in 1854, Brevet Major in 1858, and Lieutenant Colonel in 1862. He undertook his professional training at Chatham and was then posted to Canada in 1839. He returned to England in 1845 and spent a year in Portsmouth before being posted back to Canada in June 1846. He was in charge of surveying the western half of the boundary between Canada and New Brunswick, which had been ceded to Britain by the United States, until November 1848, when he returned to England with his new wife, Mary Murphy. He spent the next two years based at Gravesend.
Бас бақылаушы және түрме директоры
1850 жылы Батыс Австралия жазалау ортасы болғанда, Хендерсон колонияның алғашқы сотталғандардың бас бақылаушысы болып тағайындалды. Ол 1850 жылдың 1 маусымында «Синдиан» кемесімен Батыс Австралияға сапар шекті. Колонияның сотталғандарды қабылдауға мүлдем дайын еместігін, тіпті оларды қамауға жеткілікті үлкен түрме де болмағанын ол байқады. Хендерсон сотталғандарға порттың бастығы капитан Скоттқа тиесілі қоймада жайғастыруға мүмкіндік берді. Содан кейін Хендерсон күзетшілерге арналған орын салуды бастады, және уақыт өте келе бұл Сотталғандар мекемесі, кейін Фримантель түрмесі деп аталды. Ол "мейірімді және әділ, қарапайым және түсінікті, қатал тәртіпке қарсы адам болды. Ол жаза ретінде сауаттылықтың зияны пайдасынан артық деп ойлады, және оны сирек жағдайларда ғана жоюға болады, ал адамдарды тізбекке салудың ешқандай пайдасы жоқ және жағдайды нашарлатады" делінген.
When Western Australia became a penal colony in 1850, Henderson was appointed the colony's first Comptroller General of Convicts. He travelled to Western Australia with the first convicts on board the Scindian, arriving on 1 June 1850. He found the colony completely unprepared for the convicts, lacking even a jail large enough to house them. Henderson secured lodging for the convicts at a ware house owned by Captain Scott, the harbour master. Henderson then began construction of a place for the warders to stay and in time the Convict Establishment, later known as Fremantle Prison. He was "a kindly and just man, moderate and understanding, opposed to the harsher forms of discipline. He thought that flogging as a punishment did more harm than good, and might be abolished except in rare cases, and that putting men in chains was useless and aggravating. "1
Хендерсон 1848 жылы Мэри Мерфиге үйленді. Оның 1855 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол келесі жылы ұлымен бірге Англияға сапар шекті және 1857 жылы Мария Хиндлге үйленді. Хендерсон 1858 жылы Австралияға оралды. Ақырында ол 1863 жылдың қаңтарында сотталғандардың бас бақылаушысы лауазымынан кетіп, колониядан шықты. Ұлыбританияға оралғаннан кейін, ол 29 шілдеде директорлар төрағасы және түрмелердің бас инспекторы, сондай-ақ әскери түрмелердің бас инспекторы болып тағайындалды, бұл қызметте ол сэр Джошуа Джеббтің орнын басты. Ол 1864 жылы армиядағы шенін сатты және 1868 жылы ванна серігі (CB) атағын алды.
Henderson married Mary Murphy in 1848. Following her death in 1855, he visited England with his son the following year and in 1857 married Maria Hindle. Henderson returned to Australia in 1858. He finally resigned as Comptroller General of Convicts and left the colony in January 1863. On his return to Britain, he was appointed Chairman of Directors and Surveyor General of Prisons and Inspector General of Military Prisons on 29 July 1863, succeeding Sir Joshua Jebb. He sold his army commission in 1864 and was made a Companion of the Bath (CB) in 1868.
Полиция комиссары
1869 жылы Хендерсон Сэр Ричард Мейннің орнын Метрополистің екінші жалғыз полиция комиссары болып иеленді. Ол әскери адамды комиссар етіп қалағандар мен бұл лауазымға азаматтық адамды тағайындау керек деп ойлағандардың арасындағы лайықты келісім кандидаты болды. Бұрынғы әскери офицер болғанымен, Хендерсон соңғы он сегіз жыл бойы азаматтық қызметтерде жұмыс істеген. Ол сондай-ақ британдық қоғамға беймәлім болды, бұл оған комиссар ретіндегі жетістіктерімен ғана қадір-қасиетке ие болуға мүмкіндік берді. Хендерсон Майн мен оның бірінші әріптесі Сэр Чарльз Роуэн енгізген кейбір ұсақ ережелерді жою немесе жеңілдету арқылы өзінің қызметкерлерінің құрметіне ие болды. Мысалы, офицерлерге алғаш рет сақал қоюға рұқсат берілді. Сонымен қатар, оларға саяси қызметке қатысуға тыйым салған ережелерге байланысты бұрын дауыс беруге тыйым салынған еді, енді алғаш рет дауыс беруге мүмкіндік алды. Хендерсон өзінің қызметкерлерінің жалақысын арттыру мәселесінде қабылдаушы Морис Драммондпен келіспеді, бұл қарсыластық оның қызметінің соңына дейін жалғасты. Констебльдерді кеңірек тарату және оларды қолжетімді ету үшін Хендерсон бекітілген нүктелер жүйесін құрды. Ол детективтер бөлімін 200-ден астам адамға дейін ұлғайтып, тұрақты қылмыскерлер тізімін жасады. Ол бөлімдерді аудандарға бөліп, әр бөлімге мектеп мұғалімі сержанттарын тағайындады, осылайша констебльдерінің сауаттылығын арттырды. Алайда Хендерсон қиындықтарға тап болды. Билік оның кеңесіне қарамастан зейнетақыны төмендетуге шешім қабылдады, бұл төмен жалақымен бірге 1872 жылы алғашқы полиция ереуіліне әкеп соқты. Комиссар жағдайды тиімді шешті, ереуілге шығушыларды жұмыстан шығарып, содан кейін көптеген қызметкерлерге қайтадан қатарға қосылуға рұқсат берді. Бұл оқиға Меттің беделіне нұқсан келтіргенімен, Хендерсонның өзі баспасөз тарапынан сынға ұшырамады. 1877 жылы одан да қиын жағдай туды, детективтер бөлімінің төрт жоғары лауазымды офицері сыбайлас жемқорлық үшін сотқа тартылды (Детективтер соты), бірақ ол осыдан кейін де беделін сақтап қалды. 1878 жылы ол Бат орденінің кавалер-командуры (KCB) атағын алды. Бірақ осы кезде Хендерсон күштің бақылауын жоғалта бастады. Ол аудандық инспекторлардың тиімсіздігін және төрт лауазымның екеуінің бос тұрғанын назарға алмады. 1883 жылы фениандық бомбалау науқаны басталғанда, ол оны басқаруды көбінесе өзінің көмекшілеріне, әсіресе Говард Винсентке, Джеймс Монроға және Роберт Андерсонға тапсырды. 1886 жылдың 8 ақпанында Трафальгар алаңындағы тәртіпсіздікті дұрыс басқара алмауы оның тиімсіздігін көрсетті, ал 22 ақпанда Ішкі істер министрі Хью Чайлдерс оның отставкасын қабылдады.
In 1869, Henderson was appointed to succeed Sir Richard Mayne as second sole Commissioner of Police of the Metropolis. He was an ideal compromise candidate between those who wanted a military man as Commissioner and those who thought the job should go to a civilian. Although a former army officer, Henderson had served in civilian appointments for the last eighteen years. He was also unknown to the British public, allowing him to establish a reputation only on his achievements as Commissioner. Henderson immediately endeared himself to his men by abolishing or relaxing some of the petty regulations imposed by Mayne and his first colleague, Sir Charles Rowan. For the first time, for instance, officers were permitted to grow facial hair. They were also allowed to vote for the first time, having initially been prevented by regulations forbidding them to take part in political activity. Henderson clashed with Receiver Maurice Drummond over an increase in pay for his men, a rivalry which was to continue for the rest of his tenure. In order to spread his constables more widely and make them more available, Henderson established the fixed point system. He increased the Detective Branch to over 200 men and started the Habitual Criminals Register. He grouped the Divisions into Districts and introduced Schoolmaster Sergeants in each division to increase the literacy of his constables. However, Henderson faced problems. The authorities decided, against his advice, to reduce pensions and this, coupled with low wages, led to the first police strike in 1872. The Commissioner dealt with the situation efficiently, dismissing the ringleaders and then allowing most of them to rejoin the force. Although the reputation of the Met was harmed by this incident, Henderson himself was not criticised by the press. He faced an even more serious situation in 1877, when four senior officers of the Detective Branch were put on trial for corruption (Trial of the Detectives), but survived it with his reputation intact. In 1878, he was made a Knight Commander of the Bath (KCB). But, by this stage, Henderson was starting to lose his control of the force. He ignored the fact that the District Superintendents were becoming ineffective and that two of the four posts had fallen vacant. When the Fenian bombing campaign opened in 1883, he left its handling largely to his assistants, particularly Howard Vincent, James Monro and Robert Anderson. On 8 February 1886, the mishandling of the Trafalgar Square Riot exposed his inefficiency, and on 22 February the Home Secretary Hugh Childers accepted his resignation.