Линды Халл – американ ақыны, өлерімізде жарық көрген үш өлеңдер жинағының авторы. «The Only World» кітабы сыйлыққа ие болды. Биографиясы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық ақын
American poet
Линда Халл (5 желтоқсан, 1954 – 29 наурыз, 1994) – американдық ақын. 1994 жылы автокөлік апатында қайтыс болғанға дейін ол екі поэзия жинағын жариялаған еді. Үшіншісі, «Жалғыз әлем» (Harper Perennial, 1995) күйеуі, ақын Дэвид Воджан оның өлімінен кейін жариялады және 1994 жылғы Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығына ие болды. Линда Халлдың жинақталған өлеңдері (Graywolf Press) 2006 жылы жарық көрді. Халл Ұлттық өнер қоры мен Иллинойс өнер кеңесінен стипендия алды және төрт Пушкарт жүлдесіне ие болды. Оның өлеңдері «The New Yorker», «AGNI», «Colorado Review», «The Kenyon Review», «The Iowa Review», «Ploughshares» және «Poetry» сияқты әдеби журналдар мен басылымдарда кеңінен жарияланды. Халл Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласында туып өсті. 16 жасында Принстон университетіне оқуға стипендия жеңіп алды, бірақ үйден қашып кетті. Келесі он жыл бойы ол героинге тәуелділікпен күресіп, Шанхайдан келген иммигрантқа үйленгеннен кейін түрлі қытай аудандарында өмір сүрді. 1980-жылдардың басында Халл Арканзас университетінің Литтл-Рок қаласындағы бөлімінде оқуын бастады және бакалавр, содан кейін Джонс Хопкинс университетінде магистр дәрежесін алды. Осы кезеңде ол отбасымен қайта байланысып, 1984 жылы үйленген ақын Дэвид Воджанмен танысты. Ол Индиана университетінде, Де Пол университетінде және Вермонт көркемөнер колледжіндегі Жазу бағдарламасында ағылшын тілінен сабақ берді. Ол «Crazyhorse» әдеби журналының поэзия редакторы болып жұмыс істеді, ол оның құрметіне жыл сайын Линда Халл атындағы естелік поэзия сыйлығын тартады.
Lynda Hull (December 5, 1954 – March 29, 1994) was an American poet. She had published two collections of poetry when she died in a car accident in 1994. A third, The Only World (Harper Perennial, 1995), was published posthumously by her husband, the poet David Wojahn, and was a finalist for the 1994 National Book Critics Circle Award. Collected Poems By Lynda Hull (Graywolf Press), was published in 2006. Hull was the recipient of fellowships from the National Endowment for the Arts and the Illinois Arts Council, and received four Pushcart Prizes. Her poems were published widely in literary journals and magazines including The New Yorker, AGNI, Colorado Review, The Kenyon Review, The Iowa Review, Ploughshares, and Poetry. Hull was born and grew up in Newark, New Jersey. At the age of 16 she won a scholarship to Princeton University, but ran away from home. During the next ten years she struggled with heroin addiction on and off and lived in many places including various Chinatowns following a marriage to an immigrant from Shanghai. In the early 1980s Hull started studying at the University of Arkansas at Little Rock and earned her B. A., and then her M. A. from Johns Hopkins University. She also reconnected with her family during this time and met the poet David Wojahn, whom she married in 1984. She taught English at Indiana University, De Paul University, and in the MFA in Writing program at Vermont College of Fine Arts. She served as a poetry editor for the literary journal Crazyhorse, which offers an annual award in her honor, the Lynda Hull Memorial Poetry Prize.
Әдебиеттің әсері мен мақтанышы
Оның "Жалпы жинақталған өлеңдеріне" жасаған шолуында Крейг Морган Тейшер Халлдың поэзиясын "Америка қалалық өмірінің көлеңкелі жағын, қажетсіз жоғалту мен құлдырау сезімімен, бірақ сонымен қатар уақытша сұлулыққа деген күшті құштарлықпен суреттейтін, көркем, терең лирикалық туындылар" деп сипаттады. 2008 жылы Gulf Coast журналына берген сұхбатында Дэвид Воджан оның зерттеулері мен еңбектері туралы: "Ол романтизм ақындарына, әсіресе Китс пен Шеллиге ден қойды, ал Харт Крейнді жақсы білді. Мен оның өткірлігіне әлі де таңғаламын, және ол осыны қираған әлемге, апаттан кейінгі, қираған өмірлерге құрмет көрсету үшін қалай қолданғанын көремін. Ол осы ландшафт пен осы өмірлерге лайықты мәртебе берді. Оның лирикалық дарысы керемет еді, менің буынымдағы ешбір ақынға тең келмейтін." Ақын Дэвид Сент-Джон: "Менің буынымдағы барлық ақындардың ішінде Линда Халл ең қайғылы, мейірімді және көңіл көтеруші болып қала береді" деп жазды.
In his review of her Collected Poems, Craig Morgan Teicher described Hull's poetry as, "lush, intensely lyrical evocations of the underbelly of American urban life, driven by a sense of inevitable loss and degradation but also by a powerful attachment to momentary beauty." In a 2008 interview with Gulf Coast, David Wojahn said of her study and work, "She steeped herself in the Romantics, especially Keats and Shelley, and she knew Hart Crane almost by heart. I'm still in awe of that acuity, and of how she used it to do honor to a broken world, post apocalyptic, filled with ruins and ruined lives. And she gave such dignity to that landscape and those lives. She really did have an incredible lyric gift, one that no other poet of my generation possessed." Poet David St. John wrote that "Of all the poets of my generation, Lynda Hull remains the most heartbreaking, merciful, and consoling."