Кіріспе
Роберт Пенн Уоррен (24 сәуір 1905 – 15 қыркүйек 1989) – американдық ақын, романист және әдеби сыншы, сондай-ақ «Жаңа сын» (New Criticism) мектебінің негіс қалаушыларының бірі. Ол Оңтүстік Жазушылар Қауымдастығының алғашқы мүшесі болды. 1935 жылы Клеант Брукспен бірлесіп «The Southern Review» әдеби журналын құрды. 1946 жылғы «Барлық патшаның адамдары» романы үшін 1947 жылы, ал 1958 және 1979 жылдары поэзия саласында Пулитцер сыйлығына ие болды. Ол проза мен поэзиядан Пулитцер сыйлығын алған жалғыз адам.
Robert Penn Warren (April 24, 1905 – September 15, 1989) was an American poet, novelist, and literary critic and was one of the founders of New Criticism. He was also a charter member of the Fellowship of Southern Writers. He founded the literary journal The Southern Review with Cleanth Brooks in 1935. He received the 1947 Pulitzer Prize for the Novel for All the King's Men (1946) and the Pulitzer Prize for Poetry in 1958 and 1979. He is the only person to have won Pulitzer Prizes for both fiction and poetry.
Алғашқы жылдар
Уоррен Кентукки штатының Гатри қаласында, Теннесси және Кентукки шекарасына жақын жерде, Роберт Уоррен мен Анна Пенннің ұлы ретінде дүниеге келді. Уорреннің анасының әулеті Вирджинияда терең тамырлар тартқан, олар Вирджиния штатының Патрик округіндегі Пенн дүкені деген елді мекенге атын берген, ал ол Американ революциясының батыры полковник Абрам Пенннің ұрпағы болған. 1921 жылы ағасымен болған оқиға салдарынан сол көзі алынып тасталды, бұл оның АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылдануына кедергі келтірді. Сол жазда ол "The Messkit" журналында "Болжам" атты өзінің алғашқы өлеңін жариялады. 15 жасында жекеменшік орта мектепті бітіргеннен кейін, анасы оның колледжге түсуге әлі ерте деп ойлағандықтан, оны Теннесси штатының Кларксвилл қаласындағы Кларксвилл орта мектебіне бір жылға оқуға жіберді. 1921 жылдың күзінде, 16 жасында ол Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Вандербильт университетіне түсіп, 1925 жылдың жазында summa cum laude, Phi Beta Kappa және Founder's Medalist деген құрметті атақтармен бітірді. Сол күзде ол Калифорния университетінің Беркли қаласындағы филиалына аспирант және оқытушының көмекшісі ретінде қабылданды. 1927 жылы магистр дәрежесін алғаннан кейін Йель университетіне стипендия бойынша оқуға түсті. 1928 жылдың қазанында ол Англиядағы Оксфордтың Нью-колледжіне Родс стипендиясы бойынша қабылданды және 1930 жылдың көктемінде B. Litt. дәрежесін алды. Сонымен қатар, Бенито Муссолини билігі тұсында Италияда оқу үшін Гуггенхайм стипендиясын иеленді. Сол жылы ол Мемфистегі (Теннесси штаты) Оңтүстік-Батыс колледжінде (қазіргі Родс колледжі) оқытушылық қызметін бастады.
Мансап
Вандербильт университетінде студент кезінде Уоррен "Қашқын" деп аталатын ақындар тобымен байланыс орнатты, ал кейінірек, 1930 жылдардың басында Уоррен мен сол авторлардың бір бөлігі Оңтүстік аграрийлері деп танылған топ құрды. Ол "Құрғақ бұтақ" атты аграрлық манифестіне 11 басқа оңтүстік жазушысы мен ақынымен бірге (соның ішінде Вандербильт ақыны/сыншылары Джон Кроу Рэнсом, Аллен Тейт және Дональд Дэвидсон) үлес қосты. "Құрғақ бұтақта" жас Уоррен аграрийлер тобының саяси көзқарастарымен үндес келе отырып, нәсілдік сегрегацияны қорғайды, бірақ Дэвидсон Уорреннің мақаладағы ұстанымын тым прогрессивті деп есептегендіктен, оны жинақтан шығаруды ұсынды. Дегенмен, Уоррен азаматтық құқықтар қозғалысы туралы "Бөлінген Оңтүстік жан дүниесін іздейді" деген мақаласында бұл көзқарастарынан бас тартты, ол 1956 жылдың 9 шілдесінде жарық көрген "Life" журналында жарияланды. Бір айдан кейін Уоррен мақаланың кеңейтілген нұсқасын "Сегрегация: Оңтүстіктегі ішкі қайшылық" атты кішкентай кітап ретінде шығарды. Кейіннен ол нәсілдік интеграцияны қолдаушы ретінде танылды. 1965 жылы ол "Негрлер үшін кім сөйлейді?" атты жинақты жариялады, онда Малкольм Икс және Мартин Лютер Кинг кіші сияқты азаматтық құқықтар қозғалысының көшбасшыларымен сұхбаттары жинақталған. Бұл жинақ оның саяси көзқарастарын Тейт, Клеант Брукс және әсіресе Дэвидсон сияқты аграрийлерге тән консервативті философиялардан одан да ажыратты. Уорреннің азаматтық құқықтар қозғалысының көшбасшыларымен жүргізген сұхбаттары Кентукки университетінің Луи Б. Нанн ауызша тарих орталығында сақталады. Уорреннің ең танымал туындысы – 1947 жылы Пулитцер сыйлығын алған "Барлық патшаның адамдары" романы. Романның басты кейіпкері Уилли Старк Луизиананың радикалды популистік губернаторы Хьюи Пирс Лонгқа (1893–1935) ұқсайды, оны Уоррен 1933 жылдан 1942 жылға дейін Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы университетінде оқытып жүргенде жақыннан бақылаған. 1949 жылы осы атпен түсірілген фильм Бродэрик Кроуфордтың қатысуымен үлкен жетістікке жетіп, 1949 жылы "Үздік фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылы Шон Пенннің Вилли Старк рөлінде ойнаған тағы бір бейімделуі шықты. Карлайл Флойдтың "Уилли Старк" операсы, роман негізінде жазылған өзінің либреттосына, 1981 жылы алғаш рет қойылды. Уоррен 1944–1945 жылдары Конгресс кітапханасының поэзия жөніндегі кеңесшісі (кейіннен Ақын лауреаты деп аталды) қызметін атқарды және поэзия саласында екі Пулитцер сыйлығын жеңіп алды: 1958 жылы "Уәделер: 1954–1956 жылдардағы өлеңдер" үшін және 1979 жылы "Қазір және содан кейін" үшін. "Уәделер" сонымен қатар жылдық Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды. 1974 жылы Ұлттық гуманитарлық қор оны Джефферсон лекциясына таңдады, бұл гуманитарлық ғылымдардағы жетістіктері үшін АҚШ федералды үкіметінің ең жоғары наградасы. Уорреннің лекциясы "Поэзия және демократия" деп аталды (кейіннен "Демократия және поэзия" деген атпен жарық көрді). 1977 жылы Уорренге Сент-Луис университетінің кітапхана серіктестерінен Сент-Луис әдеби сыйлығы табысталды. 1980 жылы президент Джимми Картер Уорренге "Азаттық президенттік медалін" табыс етті. 1981 жылы Уоррен МакАртур стипендиясын алды және кейіннен 1986 жылдың 26 ақпанында АҚШ-тың алғашқы Ақын лауреаты болып тағайындалды. 1987 жылы ол Ұлттық өнер медалімен марапатталды. Уоррен Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының сайланған мүшесі болды. Уоррен Клеант Брукспен бірлесіп "Поэзияны түсіну" атты ықпалды әдебиет оқулығын жазды. Оған басқа да бірлескен оқулықтар ілесіп келді, соның ішінде Оңтүстік готикасы және рим-католик жазушысы Фланнери О'Коннор мақтаған "Көркем әдебиетті түсіну" және "Жаңа сындық" көзқарасқа негізделген "Қазіргі риторика".
Жеке өмір
Оның алғашқы некесі Эмма Брешиамен болды. Екінші некесі 1952 жылы Элеонор Кларкпен болды, одан екі баласы болды: 1953 жылы туған Росанна Фелпс Уоррен және 1955 жылы туған Габриэль Пенн Уоррен. Луизиана штаты университетінде жұмыс істеген кезінде ол Луизиана штатының Праривилл қаласындағы Твин Оукс (сонымен қатар Роберт Пенн Уоррен үйі деп белгілі) жерінде тұрды. Өмірінің соңғы жылдарын Коннектикут штатының Фэрфилд қаласында және Вермонт штатының Страттон қаласында өткізді, ол жерде простата безінің қатерлі ісігінен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол Вермонт штатының Страттон қаласына жерленген, ал оның тілегі бойынша Кентукки штатының Гатри қаласындағы Уоррен отбасының зиратында ескерткіш орнатылған.
Мұра
2005 жылдың сәуірінде АҚШ пошта қызметі Роберт Уорреннің туғанына 100 жыл толуына арналған ескерткіш марка шығарды. Ол туған жері Гатридегі пошта бөлімінде таныстырылды және 1948 жылғы суреттегідей авторды бейнелейді, ал фондық көрініс "Барлық патшаның адамдары" романының оқиғасын еске түсіретін саяси митингті көрсетеді. Оның ұлы Габриэль және қызы Розанна Уоррен де осы шараға қатысты. Вандербильт университетінде Өнер және ғылым колледжінің қолдауымен Роберт Пенн Уоррен атындағы Гуманитарлық ғылымдар орталығы орналасқан. Орталық 1988 жылдың қаңтарында жұмысын бастады және 1989 жылы Ұлттық гуманитарлық қордан 480 000 долларлық грант алды. Орталық "гуманитарлық, әлеуметтік және табиғи ғылымдар саласындағы ғылыми зерттеулер мен оқуды" дамытуға бағытталған. Роберт Пенн Уоррен оқыған Кларксвилл орта мектебі (Теннесси штаты) 1982 жылы пәтерлер үйіне айналдырылды. 2010 жылы пәтерлер үйінің атауы The Penn Warren деп өзгертілді. 2014 жылы Вандербильт университеті Мур колледжімен бірге университеттегі алғашқы екі жатақхананың бірі – Уоррен колледжін ашты. Ол Оңтүстік жазушылар қауымдастығының негіздеуші мүшесі болды.
Балалар кітаптары
Аламоны еске түсіріңіз! (1958). Балаларға арналған.
Олимп тауының құдайлары (1959). Балаларға арналған.
Техас қалай тәуелсіздікке қол жеткізді (1959). Балаларға арналған.
The Gods of Mount Olympus (1959). For children
How Texas Won Her Freedom (1959). For children