Йорк Сити футбол клубының тарихындағы даулы тұлға: Дуглас Крейг
Douglas Craig
Дуглас Крейг – «Йорк Сити» футбол клубының бұрынғы төрағасы. 1993 жылы клубты жоғары лигаға көтерген, «Манчестер Юнайтедті» жеңген басшы. Футбол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дуглас Малколм Крейг OBE – «Йорк Сити» футбол клубының бұрынғы төрағасы. Крейг – инженер және бұрынғы жергілікті консервативті кеңес мүшесі.
Douglas Malcolm Craig OBE is former chairman of York City Football Club. Craig is an engineer and a former local Conservative councillor.
Алғашқы жылдар
1990 жылы Крейг клуб төрағасы болып, бұрынғы бизнесмен, қазір жергілікті дін қызметкері Майкл Синклерден қызметті қабылдады. Ол менеджер Джон Уордтың жетекшілігімен жетістікке жетті, содан кейін Алан Литтл кезінде Йорк клубы соңғы жылдарығы ең жақсы кезеңін бастан өткерді. 1993 жылы клуб сол кездегі Англияның екінші дивизионына (қазіргі Бірінші лига) жол ашты. Кубоктағы сәттілік келесі жылы да жалғасты. 1994 жылы Крейг "Футболдан расизмді жолайық" науқанына қол қоймаған жалғыз төраға болып, еліне әйгілі болды.
Craig took over the club in as chairman in 1990, taking over from Michael Sinclair, a former businessman who is now a local priest. He enjoyed success under the guidance of manager John Ward and, later, Alan Little, York enjoyed their best period in recent years. The club won promotion to what was then the English Second Division (now League One) in 1993 before making headlines with its giant killing cup exploits, beating Manchester United over two legs in the League Cup. The cup glory continued the following year. Craig earned national notoriety in 1994 by becoming the only chairman to refuse to sign up to the "Let's Kick Racism Out of Football" campaign.
Соңғы жылдары; сатылымдар және нәтижелер
Крейг басқарған келесі жылдар Йорк үшін ауыр болды, үшінші дивизионға түсіп, менеджерлер жиі алмасып тұрды. 1999 жылдың шілдесінде Крейг Йорк Ситидің барлық акционерлеріне клубты және Бутэм Крессент стадионын жаңа компанияға, Бутэм Крессент Холдингс (BCH) компаниясына беру жоспарын мақұлдау туралы өтініш жолдады. Крейг өзінің және үш директоры – Джон Квикфолл, Колин Уэбб және бұрынғы футболшы Бари Сваллоудың акциялардың 94 пайызына ие екенін және олардың жоспарды мақұлдағанын мәлімдеді. Бұл Йорк клубын күрделі қаржылық дағдарысқа ұшыратты, ал Крейг клубты барлық негізгі активтерді алып тастап, Джон Батчелорға шамамен 50 фунт стерлингке сатқаннан кейін клуб дереу басқаруға берілді. Кейін Йорк Сити клубының жанкүйерлері құрған траст клубты құтқарып қалды. Крейг стадионды жанкүйерлер трастына қайта сатты, бірақ бұл баға көп жыл бұрын клуб үшін төленген деген 50 000 фунт стерлингтен әлдеқайда жоғары болды. 2002 жылы Дуглас Крейг Футбол лигасының Уимблдон клубының Милтон-Кейнске көшуіне тыйым салған шешімін жоққа шығарған үш адамнан тұратын ФА комиссиясының құрамында болды. Апелляция нәтижесінде Футбол лигасы 2003 жылы Уимблдон клубының Милтон-Кейнске көшуіне рұқсат берді.
The following years under Craig were bleak for York, with relegation to Division Three and managers coming and going. In July 1999, Craig wrote to all York City's shareholders, asking them to approve a plan to transfer the club, and Bootham Crescent, to a new company, Bootham Crescent Holdings (BCH). Craig pointed out that he and his three fellow directors, John Quickfall, Colin Webb and the former playing hero Barry Swallow, owned 94 per cent of the shares and had already approved the plan. This sent York into serious financial turmoil, and the club went into administration shortly after Craig had sold it, minus all fixed assets, to John Batchelor for a fee rumoured to be £50. York City was later rescued by a trust, which had been set up by the club's supporters. Craig sold the ground back to the Supporter's Trust, but for a figure that was many times larger than the reputed £50,000 that he reputedly paid for the club, many years earlier. In 2002, Douglas Craig was on a 3 man FA panel that overruled The Football League’s decision that had prevented Wimbledon moving to Milton Keynes. On appeal, The Football League allowed Wimbledon to relocate to Milton Keynes in 2003.