Кіріспе

2006 жылдың 28 мамырында Колумбияда президенттік сайлау өтті. Альваро Урибе 2006 жылдың 7 тамызынан басталатын тағы бір төрт жылдық мерзімге президенттік лауазымға қайта сайланды. Ол 62,35% дауыс жинады, бұл екінші орын алған үміткермен екінші тур өткізу үшін қажетті 50%-ды басып өтті. Үкімет жүргізген конституциялық түзетулердің нәтижесінде, бұл 100 жылдан астам уақыттан бері Колумбия президентінің тікелей қайта сайлануға құқығы болған алғашқы жағдай еді.

Президент сайлауы

Колумбия саясаты дәстүрлі түрде екі ірі саяси партияның басымдығымен сипатталды: Колумбия консервативтік партиясы және Колумбия либералдық партиясы. Дегенмен, 2002 жылғы президенттікке үміткер Альваро Урибе бұрынғыдан өзгешелік танытып, либералдық партиядан бөлініп, мойындалмаған «Колумбияны бірінші орынға қою» партиясы атынан тәуелсіз кандидат ретінде сайлау науқанын жүргізді. Президент Андрес Пастрана Арангоның FARC-пен келісімге келген атысты тоқтату келісімінің сәтсіз аяқталуынан кейін, олармен диалогты қолдау азайды. Осының нәтижесінде Урибе либералдық қарсыласы Горасио Серпадан озып кетті. Колумбия – президенттік республика, онда президент бір немесе екі турда абсолютті көпшілік дауыспен сайланады. Колумбия үкіметі заң шығару, сот және атқарушы билік тармақтарына бөлінген, бірақ Колумбия президенті мемлекет басшысы және үкімет басшысы болып табылады (американдық үлгідегідей). 2005 жылға дейін және 2015 жылы конгресс дауыс бергеннен кейін президент қайта сайлануға құқығы жоқ еді; алайда, қолданыстағы президент Альваро Урибе қолдаған конституциялық реформа мерзім шектеуін жойды, осылайша оған 2006 жылы қайта сайлануға мүмкіндік берді.

Жарымәскери зорлық-зомбылық және үкіметтік келісім

2002 жылы Урибенің инаугурациясы FARC-тың Каса-де-Нариньоға және Боготаның төңірегіне жасаған қазалы зымыран шабуылымен бірге орын алды, нәтижесінде 13 адам қаза тапты. Президент бұл шабуылды төтенше жағдай режимін енгізу үшін сылтау ретінде пайдаланып, әскери күштердің өкілеттіктерін кеңейтті және ел бойынша «арнайы ұрыс аймақтарын» құрды. Оңшыл әскери топтармен сөз байласудан және АҚШ-тан әскери көмек алудан өзге, Урибе шетелдік баспасөз бостандығын шектеді; 2004 жылы Журналистерді қорғау комитеті Колумбияны әлемдегі медиа үшін ең қауіпті ел деп таныды (Алжирден кейін). 2003 жылдан бастап Урибе UAC жарымәскери коалициясының мүшелеріне амнистия ұсынып, осы топты таратуға тырысты. Адам құқықтарын бұзушыларға қысқа мерзімді түрме жазасын тағайындау туралы ұсынысы БҰҰ-ның Адам құқықтары жөніндегі Жоғарғы комиссарының кеңсесінен және Америкааралық Адам құқықтары комиссиясынан сынға ұшырады. Бұл таратуға жасалған әрекеттердің көпшілігі сәтсіздікке ұшырады деп есептеледі. UAC таратылғанына қарамастан, «Қара бүркіт» деп белгілі жаңа оңшыл жарымәскери топтардың пайда болуы азаматтық тұрғындар мен адам құқықтарын қорғаушыларға қарсы жасалған қиянаттардың (азаптау, зорлау, қорқыту, кісі өлтіру сияқты) жалғасуына себеп болды, бұл жарымәскериліктің қайта жаңғыруы деп сипатталды. Колумбия үкіметі, АҚШ және солшыл топтарға қарсы жарымәскерилер арасындағы ынтымақтастық 1962 жылдан бері жүріп келеді, негізінен FARC және Ұлттық азаттық армиясымен күресу мақсатында (План LAZO, Alianza Americana Anticomunista, Кордова және Ураба шаруаларының өздігінен қорғану ұйымдары, Los Pepes және CONVIVIR қараңыз). Көптеген жағдайларда, бұл байланыстар үкімет шенеуніктерін тікелей жарымәскери зорлық-зомбылыққа қатыстырды; 1997 жылғы Мапирипан қырғынында ондаған бейбіт тұрғындар UAC жарымәскерилерімен, Колумбия Ұлттық армиясының көмегімен (әсіресе АҚШ-та оқытылған полковник Лино Санчестің бұйрығымен) мүжілді. Әскерилер 2001 жылғы Алто Наядағы және 2003 жылғы Бетоес қырғындарына қатысып, жарымәскерилерге көмек көрсеткен, соңғы жағдайда UAC мүшелері кейпінде киініп алған.

Колумбиядағы параполитикалық жанжал

2006 жылдың 9 қарашасында Колумбияның Жоғарғы соты UAC-мен байланысы бар деп айыпталған үш конгрессменді қамауға бұйрық берді, ал одан кейін тағы көптеген адамдар (Урибедің көптеген жақтастары мен оның туысы Марио Урибе Эскобар да бар) тұтқындалды.

Колумбия жоспары

Колумбияның бастапқы жоспарын президент Андрес Пастрана Аранго 1999 жылы "Колумбия үшін Маршалл жоспары" деп ұсынды, бұл дамыған елдердің дамуға инвестицияларын арттырып, шаруаларға кока өсіруге баламалы табыс көзін ұсынуды мақсат еткен. Пастрана химиялық шашыратудың немесе әскери көмектің ұлғаюының орнына, егістікті қолмен жоюды тиімдірек деп сарды. АҚШ президенті Билл Клинтон жоспарды қаржылық тұрғыдан қолдауға уағдаланды, нәтижесінде жоспар АҚШ тарапынан толығымен қайта қарастырылды. Жоспардың соңғы нұсқасы толығымен ағылшын тілінде жазылды (ол күшке енгеннен кейін бірнеше ай өткен соң ғана испан тіліне аударылды).

Сыбайлас жемқорлық пен еркіндік

2006 жылы Freedom House Колумбияның саяси құқықтары мен азаматтық бостандықтарының рейтингін 4-тен 3-ке көтерді, себебі азаматтардың қауіпсіздігі жақсарды, баспасөз бостандығы артты және үкіметтік сыбайлас жемқорлықтың азаюы байқалды. Бұл қарамастан, елдегі еркін журналистикаға қауіп тудыратын фактор ретінде баспасөзді қорқытудың баламалы түрі – сот процестерінің көбейгені айтылуда.

Álvaro Uribe Vélez (Қазіргі билік басындағы)

Альваро Урибе солшыл бүлікшіл топтарға қарсы қатал ұстанымымен ерекшеленді, бастапқыда FARC сияқты топтармен кез келген жеңілдіктер мен келіссөздерге қарсы болды, сондай-ақ әскери қимылдарды күшейтуді, экономикалық және инфрақұрылымдық дамуды қолдады. Оның іс-әрекеттері солшыл көтерілісшіл топтарды әлсіретіп, оларға қарсы күресті, олардың аумағын және бақылау шегін азайтты, сондай-ақ үлкен жерлерді және тіпті кейбір қалалық аймақтарды басқару мүмкіндігін жойды. Ол келіссөздер жүргізіп, демобилизацияланған жарымәскери топтарға амнистия беру туралы заңдар қабылдады, ал кейбір қарсыластары оны "авторитарлық" деп сипаттады. Дегенмен, елдегі қауіпсіздік және экономикалық жағдайды жақсартуға қабілеті оны жалпы халыққа ұнатуға себеп болды.

Саяси мансап және айыптаулар

Юниверсидад де Антиокиядан заңгерлік білімі мен Гарвард университетінен менеджмент және әкімшілік мамандығы бойынша аспирантураны бітірген Урибе 24 жасында мемлекеттік қызметкер болды. 1977–1978 жылдары Еңбек министрлігінің Бас хатшысы болып тағайындалды. Кейін Урибе 1980–1982 жылдары Азаматтық авиация министрлігін басқарды, ал 1982–1986 жылдары Медельин қаласының мэрі және қалалық кеңес мүшесі болып сайланды. 1986–1990 жылдары сенатор болып сайланды, сол кезде ол «Жұлдызды сенатор», «Ең үздік бағдарламасы бар сенатор» және «Ең үздік сенатор» сыйлықтарын жеңіп алды. 1995 жылдан бастап Урибе Антиокия облысының губернаторы болып сайланды. Өкілеттігінің кезінде ол «Қауымдастық мемлекеті» деп аталатын азаматтық қатысу әдісін әзірледі. Оның іс-қимылдары үкіметтік жұмыстардың шамамен үштен бірін қысқартуға және мемлекеттік көлік құралдарын пайдалануды азайтуға, ал үнемделген қаражатты 103 000 жаңа студенттің біліміне жұмсауға әкелді. Урибе қабылдаған шешімдер 939 км жаңа жолдарды салуға, сондай-ақ бар жолдарды жөндеуге мүмкіндік берді. Оның өкіметтігі кезінде құқық бұзушылықтар 60%-ға төмендеді. 1998–1999 жылдары Урибе Оксфорд университетінде доцент болып жұмыс істеді. Осы уақытқа дейін Урибе Либералдық партия атынан сайланған лауазымдарда қызмет еткен. Newsweek журналының тілшісі Джозеф Контрерас жазған «Көлбестердің иелері» және Фернандо Гаравито мен Фабио Кастильоның «Кокаин аттылары» кітаптарында Урибе Азаматтық авиация министрлігінде жұмыс істеген кезінде белгілі есірткі сатушыларға ұшуға рұқсат бергені айтылады. АҚШ Мемлекеттік департаментінің 1991 жылғы баяндамасында Урибе «Пабло Эскобардың жақын досы» деп сипатталды, сондай-ақ Урибе әкесі Альберто Урибе есірткі саудасымен және жартылай әскери топтармен байланысты болды деп көрсетілді. Альберто, Альваро әкесі, Пабло Эскобар мен мафия басшысы Фабио Очоаның жақын досы болған. 1983 жылы Альберто ФАРК көтерілісшілері тарапынан оның меншігіндегі шаруашылықта өлтірілді, содан кейін Альваро мүлікті сатып, саясатқа белсенді түрде қатыса бастады. Алайда, 2004 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетіне жолданған пікір хатында Қорғаныс министрлігінің есірткі саудасына қарсы күрес жөніндегі орынбасары Мэри Бет Лонг 1991 жылғы Альваро мен Медельиндегі есірткі картелі немесе Пабло Эскобар арасындағы байланыс туралы айыптаулар ешқашан расталмағанын мәлімдеді. Антиокия облысының губернаторы ретінде Урибе Колумбияның Біріккен өзін-өзі қорғау күштері (AUC) жартылай әскери тобымен байланыс орнатты, олардың мақсаты солшыл көтерілісшілермен күресу болды. Оның «Қауымдастық мемлекеті» жоспары азаматтарды қаруландыруды және бүлікші топтарға қарсы күреске тартуды қамтыды, бұл стратегия ұрлау көрсеткіштерін күрт төмендетуге септігін тигізді деп есептеледі. Сонымен қатар, Урибе қолдаған және өзі басқарған CONVIVIR ұлттық бағдарламасы, бұрынғы жартылай әскери топтардан құрылған бүлікшілерге қарсы қорғаныс күштерін құрғандығы үшін сынға ұшырады, олар азаматтарға қарсы қылмыстар жасаған. Бұл оның ізашары (Андрес Пастрана) стратегиясынан айырмашылықты білдірді, ол солтүстік-шығыс ФАРК көтерілісшілері тұтқындарды жасыру, есірткі саудасы және елдің қалған бөлігінде әскери науқандарды жоспарлау үшін пайдаланған демилитаризацияланған аймаққа рұқсат берген бейбіт келісімге қол жеткізген. Урибе өмірінің соңына дейін Либералдық партияның мүшесі болды, тіпті саяси мансабын бастамас бұрын Либералдық жастар мен Либералдық белсенділер тобына қатысты. 2002 жылғы сайлауға дейін ол партиядан бөлініп, FARC-пен бейбіт келіссөздерді қолдағандықтан. Бұл сайлауда Урибе Консервативтік партияның қолдауын алды (ол оны қолдады және 2002 жылы өзі кандидат қоймады). Радикалды өзгеріс, Командалық қанаттар Колумбия, Азаматтық конвергенция, Демократиялық Колумбия және Колумбия Viva партиялары да Урибені қолдады. Гавирияның саяси философиясы азаматтардың дербестігіне, қадір-қасиетіне және жеке бостандықтарына негізделген, бірақ басқалардың мүдделеріне зиян келтірмесе. Осы философияның салдары ретінде кедейлік пен қоғамдық пікір алмасудың болмауы жеке адамдардың өмірін өздері басқаруына және Колумбияның нағыз демократиялық мемлекет болуына кедерілтіретініне сену болды.

Үгіт-насихат және позиция

Сенатор ретінде және науқан барысында Гавирия материалдық теңдікке және ЛГБТ, үндістер, әйелдер мен афроколумбиялықтар сияқты маргиналданған топтарға әділ қарауға алып келетін қайта бөлу саясатын қолдады. Ол жұмыспен қамтуды, мәдени дамуды және білім беруді күшейту арқылы, сондай-ақ көтерілісшілермен келіссөздер арқылы бейбітшілікке қол жеткізуді жақтады. Конгресте ол президент Урибемен салық реформасы, қайта сайлау және байларға көмек көрсететін саясаттар бойынша күресті. Науқан кезінде Гавирия мен Урибе арасында бірнеше дау туды. Біріншісі – Гавирияның барлық мемлекеттік қызметкерлердің арасында ең үлкен зейнетақыға ие екендігі туралы хабар. Бұл мәлімдемеге негізделген көптеген фактілер дұрыс емес екені дәлелденді, атап айтқанда, Гавирия сенатор болып сайланғанда зейнетақы алмаған, оған зейнетақы төлейтін бағдарлама бұрынғы судья ретіндегі зейнетақы бағдарламасынан өзгеше болған және зейнетақы сомасы есептемеде айтылған мәлімдемемен сәйкес келмеген. Гавирия мен «Альтернативті демократиялық полюс» Урибені оған шабуыл жасау үшін жалған және қасақана зиянды ақпарат таратқаны үшін айыптады, бұл айыптамаларды Урибе науқанының «кір соғысының әрекеттері» деп сипаттады. Кейін Урибе Гавирияны Колумбияны FARC-қа тапсыруға ниеттенген «коммунист» деп атады, бұл Гавирияны осы сөздерді және науқандағы тактиканы айыптауға мәжбүр етті. Гавирия өзін таза либерал деп атады және FARC-пен бейбіт келіссөздер жүргізу, абортты қылмыстан босату, бір жынысты некелерді мойындау және жеке тұтынуға арналған есірткіні иеленуге қатысты ұстанымдарын өзгертуден бас тартатынын мәлімдеді. Осы даулардың ортасында американдық ғалымдар, журналистер және сыртқы саясат сарапшылары, соның ішінде Ноам Чомски президентке хат жолдап, Урибеден AUC-ның Гавирияға жасаған қастандық туралы мәлімдемесін айыптауын және оны «жасырын коммунист» деп атағаны үшін кешірім сұрауын талап етті, Колумбия үкіметі кандидаттардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуде жеткіліксіздік танытып отырғанын мәлімдеді. 1986 жылы Либералдық партиядан Сенатқа сайланды. 1988–1996 жылдары президент Вирджилио Барко басшылығымен Бас прокурор және Үкімет министрі, Ұлттық Конституциялық Ассамблеяның тең төрағасы, ЕҰП-мен сәтсіз аяқталған келіссөздердегі бейбітшілік келіссөзшісі және президент Сезар Гавирия басшылығымен Ұлттық Конституциялық Ассамблеяның тең төрағасы, сондай-ақ президент Эрнесто Сампер басшылығымен Үкімет министрі лауазымдарына тағайындалды. Соңғы лауазымында ол Үкімет министрлігін Ішкі істер министрлігіне айналдырды. Ол Барко мен Сампердің сайлау кампанияларында қатысты. Осы лауазымдардың арасында ол сенатор болып сайланды және қызмет етті. «8000 процесі» деген даулы оқиғада Сампердің одақтастары оның сайлауын қолдау үшін Кали картеліне ақша төлегені анықталды. Серпа Сампердің ең адал жақтастарының бірі болды, президенттің оқиға туралы ештеңе білмегенін мәлімдеді. Ол Сенатты Самперді айыптамауға көндірді және өзі де ешқандай қылмыс жасағаны үшін айыптама алмады. Қала әкімі ретінде ол қоғам мен мінез-құлықты өзгертуге бағытталған символдық әрекеттерімен көп танылды, мысалы, құрғақшылық кезінде сабында қолданғанда суды жауып, суды үнемдеуді жарнамалады. Екі айдың ішінде су тұтынуы 14%-ға, ал соңында 40%-ға төмендеді. Ол 10%-ға жоғары ставкамен ерікті салық енгізді, оны 63 мың адам өз еркімен төледі. Қаланың хаостық көшелерінің танымалдығын азайту үшін ол «Суперазамат» кейіпкерінің костюмі мен плащын киіп көшеде жүрді, азаматтарға айналасындағылардың мінез-құлқына жауап ретінде қолдау немесе қарсылық білдіретін карточкаларды таратты және бастапқыда 20, содан кейін 420 мимді жол ережелерін бұзған жаяу жүргіншілерді күлдіруге үйретті. Мокус адам құқықтарын құрметтеуді, демократияны дамытуды және, ең бастысы, Конституцияны қорғау мен құрметтеуді колумбиялықтарды біріктіретін ең маңызды фактор деп есептейді. Ол салықтардың байлықты тең бөлуге мүмкіндік беретінін, мемлекеттің барлық аумақтарда болуы және заңның сақталуын қамтамасыз етуге көмектесуі керектігін, сондай-ақ қажетті қызметтерді ұсынуға қабілетті болуы керектігін айтты. Ол білім беру мен мәдениетті қаржыландыруды арттыру үшін табыс салығын көтеру қажеттігін мәлімдеді. Карлос Артуро Ринкон Баррето ең аз дауыс жинады, ол жалпы дауыс санының бестен бір пайызынан да аз құрады.

Мәселелер

Сайлау кезінде талқыланған басты мәселелер жеке әскери топтарды экстрадициялау және демилитаризациялау, есірткі және қылмыс, сыбайлас жемқорлық, босқындар, экономика және қайта сайлау өзі болды. Қайта сайланатын президент Урибе – тәуелсіз, партизанға қарсы, қылмысқа қарсы, АҚШ-ты қолдайтын платформасы бар либералдық диссидент еді, ол консерваторлардың және дәстүрлі либерал сайлаушылардың көп бөлігіне ұнады. Бұл Либералдық партияны бөліп, Freedom House пікірінше, партиялық саясаттың әдеттегі консервативтік-либералдық екіұшылықтан ауытқуына алып келді, Конгресс тиісінше Урибені қолдайтын және оған қарсы күштер ретінде қайта құрылды. Урибеге сын айтушылар ол әлеуметтік саясатқа немқұрайлы қарады деді. Сынға қарамастан, сауалнамалар Урибенің қайта сайланатынын көрсетті. Бұрынғы президент (және Либералдық партия төрағасы) Сесар Гавирияның қызы Лилиана Гавирия 2005 жылдың 27 сәуірінде қаза тапты, бұл Боготада және елдің барлық аймақтарында қауіпсіздік күштерінің күшеюіне әкелді. FARC партизандары сайлауды бұзуға тырыспады, керісінше колумбиялықтарды Урибеге қарсы дауыс беруге шақырды. Барлық үміткерлер жұмыссыздық деңгейін төмендетуге (сол кезде шамамен 13%) басымдық берді. Өзінің алғашқы мерзімінде Урибе АҚШ-пен еркін сауда келісімін ұсынды, оған басқа үміткерлер қарсы болды. Колумбия журналистер үшін, әсіресе сыбайлас жемқорлық және есірткі саудасы туралы хабарлағандар үшін қауіпті ел болып қала берді.

Қайта сайлау науқаны

Сот реформасы және азаматтар қауіпсіздігінің жақсаруы (ішкі әскери күштердің артуы, адам өлтіру және ұрлау көрсеткіштерінің төмендеуі) нәтижесінде президент Альваро Урибе Велес 2006 жылғы сайлауға дейін және оның барысында да халықтың қолдауын сақтап қалды. Сайлауға дейін Урибе Колумбия Конституциялық сотының бір мерзімдік шектеуді жойып, оған қайта сайлануға рұқсат беруі үшін үгіт жүргізді. Қайта сайлау науқаны 2005 жылдың қазан айында Конституциялық сот судьяларының Урибеге жақын дауыс беру үшін пара алды деген айыптауларынан кейін дау-дамайға ұшырады. Сот қараша айында бұрынғы шешімін күшінде қалдырды. Ол 34 провинцияның 32-сінде көпшілік дауысқа ие болды, оның ішінде 6 аймақта 70%-дан астам дауыс жинады (Антиокия, Касанар, Кундинамарка, Уила, Мета және Рисаральда). Карлос Гавирия Диас 22,03% дауыс алып, екінші орынға шықты және 34 провинцияның 2-сінде (Нарино және Ла Гуахира) аймақтық деңгейде жеңіске жетті. Хорасио Серпа 11,84% дауыспен үшінші орынды иеленді, бірақ аймақтық жеңіске қол жеткізбеді.

Департамент бойынша

ДепартаментУрибеГавирияСерпаМокусПахероЛейваРинконПустые бюллетениГолоса %Голоса %Голоса %Голоса %Голоса %Голоса %Голоса %Амазонас4,96741.75% 3,859 32.44% 2,651 22.28% 92 0.77% 110 0.92% 53 0.45% 32 0.27% 133 1.11%Антиокия1,108,08571.10% 279,775 17.95% 109,187 7.01% 12,624 0.81% 4,891 0.31% 2,534 0.16% 1,965 0.13% 39,330 2.52%Араука30,87866.42% 12,023 25.86% 2,168 4.66% 210 0.45% 173 0.37% 78 0.17% 55 0.12% 907 1.95%Атлантико185,78642.14% 169,034 38.34% 77,056 17.48% 2,691 0.61% 1,465 0.33% 440 0.10% 234 0.05% 4,201 0.95%Богота1,396,15564.02% 502,341 23.03% 165,687 7.60% 65,645 3.01% 3,709 0.17% 1,666 0.08% 3,337 0.15% 42,284 1.94%Боливар219,29859.45% 93,637 25.38% 47,209 12.80% 1,703 0.46% 2,031 0.55% 819 0.22% 445 0.12% 3,763 1.02%Бояка269,26563.18% 81,458 19.11% 58,811 13.80% 3,874 0.91% 2,148 0.50% 1,114 0.26% 1,630 0.38% 7,859 1.84%Кальдас249,98170.40% 60,125 16.93% 29,513 8.31% 4,281 1.21% 1,261 0.36% 545 0.15% 498 0.14% 8,878 2.50%Какета43,27062.92% 19,422 28.24% 3,386 4.92% 358 0.52% 269 0.39% 183 0.27% 140 0.20% 1,737 2.53%Касанаре78,46381.73% 8,954 9.33% 5,367 5.59% 485 0.51% 553 0.58% 244 0.25% 218 0.23% 1,716 1.79%Каука121,12940.42% 108,698 36.27% 57,032 19.03% 3,439 1.15% 1,479 0.49% 755 0.25% 420 0.14% 6,756 2.25%Сесар184,57566.84% 41,181 18.53% 27,850 12.53% 518 0.23% 992 0.45% 335 0.15% 198 0.09% 2,633 1.18%Чоко35,52449.79% 9,255 12.97% 23,340 32.71% 183 0.26% 860 1.21% 540 0.76% 160 0.22% 1,491 2.09%Консульства/За границей101,45984.17% 12,204 10.12% 2,866 2.38% 2,887 2.40% 150 0.12% 51 0.04% 76 0.06% 847 0.70Кордоба221,66158.48% 47,965 12.65% 101,105 26.68% 691 0.18% 3,127 0.83% 1,002 0.26% 561 0.15% 2,913 0.77%Кундинамарка517,29271.01% 131,100 18.00% 55,790 7.66% 6,561 0.90% 2,402 0.33% 1,075 0.15% 872 0.12% 13,353 1.83%Гуаиния2,37053.89% 1,358 30.88% 493 11.21% 41 0.93% 24 0.55% 12 0.27% 4 0.09% 96 2.18%Гуавьяре8,43762.77% 2,802 20.85% 1,371 10.20% 97 0.72% 106 0.79% 38 0.28% 37 0.28% 554 4.12%Уила197,74671.07% 52,337 18.81% 19,931 7.16% 1,709 0.60% 954 0.34% 399 0.14% 279 0.10% 4,875 1.75%Ла-Гуахира 42,610 39.8946,42743.46% 15,870 14.86% 220 0.21% 478 0.45% 217 0.20% 76 0.07% 927 0.87%Магдалена138,53756.35% 60,815 24.74% 40,739 16.57% 939 0.38% 1,629 0.66% 453 0.18% 231 0.09% 2,633 1.02%Мета156,58171.60% 42,923 19.63% 12,206 5.58% 2,105 0.96% 621 0.28% 293 0.13% 394 0.18% 3,575 1.63%Нариньо 145,643 40.89%154,41343.36% 44,285 12.43% 1,828 0.51% 1,504 0.42% 668 0.19% 580 0.16% 7,222 2.03%Норте-де-Сантанде239,33467.37% 67,193 18.91% 36,221 10.20% 2,679 0.75% 1,372 0.39% 590 0.17% 440 0.12% 7,417 2.09%Путумайо22,88343.31% 21,099 38.26% 8,309 15.07% 219 0.40% 200 0.36% 129 0.23% 86 0.16% 1,223 2.22%Киндио132,89669.31% 35,128 18.32% 15,802 8.24% 2,237 1.17% 462 0.24% 196 0.10% 177 0.09% 4,853 2.53%Рисаральда210,73872.62% 47,663 16.42% 20,418 7.04% 2,998 1.03% 1,134 0.39% 342 0.12% 356 0.12% 6,547 2.26%Сан-Андрес и Провиденсия6,37554.01% 1,523 12.90% 3,603 30.52% 63 0.53% 47 0.40% 17 0.14% 10 0.08% 166 1.41%Сантанде337,03950.96% 101,924 15.41% 198,605 30.03% 7,825 1.18% 2,373 0.36% 958 0.14% 520 0.08% 12,097 1.83%Сукре114,00951.73% 44,219 20.07% 55,826 25.79% 632 0.29% 2,018 0.92% 666 0.30% 227 0.10% 1,779 0.81%Толима252,89565.08% 74,940 19.29% 46,933 12.08% 2,981 0.77% 1,523 0.39% 663 0.17% 358 0.09% 8,280 2.13%Валье-дель-Каука649,99560.15% 275,247 25.47% 112,106 10.37% 13,668 1.27% 2,505 0.23% 1,141 0.11% 755 0.07% 25,194 2.33%Ваупес2,24058.50% 720 18.80% 720 18.80% 38 0.99% 43 1.12% 24 0.63% 9 0.24% 35 0.91%Вичада4,71965.83% 1,395 19.46% 788 10.99% 42 0.59% 39 0.54% 23 0.32% 8 0.11% 155 2.16%Источник: RNEC

Салдары

Урибедің Демократиялық қауіпсіздік саясатының жалғасуы ELN және FARC-қа қарсы күштірек шараларға әкелді, оның ішінде терроризмге және есірткі саудасына қарсы жаңа заңдар қабылданды, полицияның өкілеттігі артты. 2008 жылы Урибе FARC ұстаған көптеген тұтқындардың арасындағы белгілі саясаткер Ингрид Бетанкурдың босатылуына қол жеткізді. АҚШ-тың берік қолдауымен және қаржылық көмегімен, бұл саясат Колумбияның солшыл жарымәскери топтарымен күресті жалғастырды. Жобаның табысы мен жетістіктері үшін 2009 жылы Урибе АҚШ Президентінің Ерік-азаттық медалімен марапатталды.

Парасаяси жанжал

2006 жылғы сайлаудан кейін болған оқиғалар үкіметтегі парамилитарлық байланыстарды анықтау және шешуге бағытталған, бірнеше жылға созылған процестің басталуын белгіледі. 2006 жылдың қараша айында Урибе коалициясының ("урибистар") және парамилитарлық топ AUC-нің түрлі мүшелерін байланыстыратын құжат табылды, ол дауыстар мен қолдау үшін келіссөздер жүргізілгенін көрсетті. Бұл құжат, Ралито келісімі, 2001 жылы парамилитарлық топтардың өкілдерімен және 18 қазіргі және болашақ саясаткерлермен өткен кездесуде қол қойылды, олар онда "жаңа Колумбия құруға" уәде берді. Соның нәтижесінде туған Колумбияның параполитикалық дауы осы іске қатысты көптеген конгрессмендердің, соның ішінде бұрынғы сенатор және сол кездегі президент Марио Урибенің туысының тергеуге алынып, қамауға өкілді. Осылайша, 30 мыңнан астам парамилитарлық әскерді таратуға және президенттігінің бірінші мерзімінде Колумбияның түрлі парамилитарлық топтарымен бейбіт келісімге қол жеткізуге қарамастан, Урибе өзінің туысының осы оқиғаларға қатысы болғандығына күдік туды. Дегенмен ол бұл топтармен байланысы жоқ екенін мәлімдеді.

Мерзімдік шектердің өзгеруі

2015 жылы президенттің қызмет мерзімінің шегі бірден екіге дейін ұзартылып, одан кейін 10 жыл өткен соң, конгресс оны қайтадан бірге дейін төмендетуге дауыс берді. Алғашқы дауыс беру Урибе президенттігінің бірінші мерзімінде болды (конгресс депутаты Идис Мединаға пара берумен байланысты), бұл оған 100 жылдан астам уақыттан бергі Колумбия президенттерінің алғашқысы ретінде қайта сайлануға мүмкіндік берді. Оның ізбасары (және бұрынғы қорғаныс министрі) Хуан Мануэль Сантос та 2014 жылы екінші мерзімге сайлануға және сайлануға мүмкіндік алды. Алайда, Сантос (сол кезде екінші мерзімінде) өз қызметінен кеткеннен кейін күшіне енетін өзгерісті қолдады. Бұрынғы президент Урибе, қазір Демократиялық орталық партиясының сенаторы, лимиттерді қайта орнатуға қарсылық білдірді, бірақ дауыс беруде жеңіліске ұшырады.

Урибе мансабы

Урибе президенттік өкілеттігін толық пайдаланғаннан кейін жергілікті деңгейде саясатқа белсенді қатысуын жалғастырды. Ол президенттікке келген жаңадан сайланған Хуан Мануэль Сантосқа белгілі бір дәрежеде кеңесші болды. Бірақ, Сантостың президенттікке кірісуімен және түрлі саяси пікір келіспеушіліктердің анықталғаннан кейін бұл байланыс үзілді. Урибе түрлі консервативтік саяси партияларды ұстанып, облыс әкімі және қала әкімі лауазымдарына кандидаттыққа түсуін жалғастырды. Дегенмен, ол осы сайлауларда жеңіске жете алмады. Соңында ол Сантосқа қарсы қозғалыс ұйымдастырды, оған "Демократиялық орталық партиясы" деп ат қойды. Нәмісакер, Демократиялық орталық партиясынан сайланған ол 2014 жылы сенатор болып сайланды.