Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның Перуджа қаласындағы футбол клубы.
Association football club based in Perugia, Italy
1905 жылы Associazione Calcistica Perugia ретінде құрылған клуб 2005 жылы жабылып, сол жылы Perugia Calcio ретінде қайта құрылды, 2010 жылы қайтадан таратылып, қазіргі атауын алды. Клуб Серия А-да 13 рет ойнады; ең жақсы нәтижесі 1978–79 жылы жеңіліссіз күйінде екінші орынға ие болды, бұл Серия А маусымын жеңіліссіз аяқтаған алғашқы команда болды. Әр түрлі төменгі лигалардағы титулдардан басқа, клуб 2003 жылы УЕФА Интертото кубогын жеңіп алды және екі рет УЕФА кубогына қатысты. Ғасыр басында клуб президенті Лучано Гауччи басшылығымен Серия А-да Перуджа өз алаңында бірнеше сенсациялық жеңіске жетті, ең танымал жеңісі 2000 жылы соңғы турда «Ювентусқа» қарсы болды, нәтижесінде қарсыластары титулды «Лациоға» жоғалтты. Гауччи дәуірі 2004 жылы лигадан төмен түсумен аяқталды, содан кейін банкроттық жағдайы туды. Клуб ойыншылары тарихи киімдерінің түстері – қызыл жейделер мен шұлықтар, ақ шорттар болғандықтан «biancorossi» (қызыл-ақтар) және қалалық геральдикалық символынан шабыттанған «grifoni» (гриффиндер) деп аталады. Олар өз үй матчтарын 28 000 орындық Ренато Кури стадионында өткізеді. 1979–80 маусымында олар формаға спонсорлықты көрсеткен алғашқы итальяндық футбол командасы болды.
Founded in 1905 as Associazione Calcistica Perugia, the club folded in 2005 and were re founded the same year as Perugia Calcio, before dissolving once again in 2010, taking on its current name. The club has played 13 times in the Serie A; their best placement was finishing runners up in 1978–79 year unbeaten, becoming the first team under the round robin format to finish the Serie A season without defeats. In addition to various minor league titles, the club has won the 2003 UEFA Intertoto Cup, and has made two UEFA Cup appearances. In its Serie A spell under club president Luciano Gaucci around the turn of the century Perugia had some upset wins at home, most notably against Juventus on the final day in 2000, which lead to their opponents dropping the title win to Lazio. Gaucci's era ended with relegation in 2004 after which bankruptcy unfolded. The club's players are nicknamed "biancorossi" (red and whites) due to their historical kit colours, which include red shirts and socks accompanied by white shorts, and "grifoni" (griffins), inspired by their city's heraldic symbol. They play their home matches at the 28,000 capacity Stadio Renato Curi. In the 1979–80 season, they became the first Italian football team to show a kit sponsorship.
А.С. Перуджа (алғашқы жылдары)
А. С. Перуджа 1905 жылдың 9 маусымында U. S. Fortebraccio және Libertas клубтары біріккеннен кейін құрылды. 1900-жылдардың басында клуб көбінесе аймақтық жарыстарда өнер көрсетті. 1930 жылдары Перуджа айтарлықтай дамыды, нәтижесінде 1933 жылы Серия B-ге алғаш рет жолдама алды. 1937 жылы Перуджа өзінің алғашқы ресми стадионы – Санта Джулиананы салды. 1945–46 маусымында Серия B-ге екінші рет көтерілгеннен кейін, Перуджа 1950-жылдардың басым бөлігін төменгі лигаларда өткізді. Клуб түбегейлі жаңаруға ұшырады, президенттікке Апулия аймағынан келген кәсіпкер Франко Д'Аттома тағайындалды, сондай-ақ жаңа техникалық және басқарушылық құрам жеткізілді, оның ішінде бұрынғы ойыншы, өткен онжылдықтың басында команда үшін ойнаған Иларио Кастагнер жаттықтырушы болып, ал Сильвано Рамаччони спорт директоры болып тағайындалды. Командаға қорғаушы Пьерлуиджи Фрозио, жартылай қорғаушылар Франко Ваннини және Ренато Кури, шабуылшы Паоло Соллиер сияқты бірнеше жаңа ойыншылар қосылды. Соллиер футболдан тыс аймақтарда да танымал болды және алаңда жұмсақ тірекпен амандасуымен белгілі болды. Перуджа Комодан үш, ал Веронадан төрт ұпай артық алып, Серия А-ға жолдама алды.
A. C. Perugia were founded on 9 June 1905, after the merger of U. S. Fortebraccio and Libertas. During the early 1900s, the club primarily engaged in regional competitions. Throughout the 1930s, Perugia experienced significant growth, culminating in its inaugural promotion to Serie B in 1933. Notably, in 1937, Perugia constructed its first official stadium, Santa Giuliana. After a second promotion to Serie B in the season 1945–46, Perugia spent almost all of the 1950s in the lower divisions. The society underwent profound renewal, with the arrival of Apulian entrepreneur Franco D'Attoma as president and with a new technical and managerial staff, including Ilario Castagner, a former player for the team in the early part of the previous decade, as coach, and Silvano Ramaccioni as sporting director. Several new players joined the team, including defender Pierluigi Frosio, midfielders Franco Vannini and Renato Curi, and forward Paolo Sollier. Sollier gained attention beyond football circles and was known for using a clenched fist salute on the pitch. Perugia secured promotion to Serie A with a three point lead over Como and a four point lead over Verona.
А.С. Перуджа (Д'Аттома жылдары)
Жаңадан көтерілген «Перуджа» жаңа «Comunale di Pian di Massiano» стадионында өнер көрсетіп, алдыңғы маусымдағы құрамның көп бөлігін сақтап, «Серия А» чемпионатындағы алғашқы маусымын бастады. «Серия А»-дағы дебюттік матчы 1975 жылғы 5 қазанда «Миланға» қарсы өтті. 1976 жылғы 16 мамырда «Перуджаның» «Серия А»-ға жол ашудағы маңызды рөл атқарған Ренато Кури «Перуджа» – «Ювентус» матчында шешуші гол соқты, бұл «Ториноның» чемпионатта «Ювентусты» жеңуіне мүмкіндік берді. Сонымен қатар, «Перуджа» сол маусымда еуропалық жарыстарда дебют жасап, Митропа кубогына қатысты. Бұл жеңіліске қарамастан, «Перуджа» табысын жалғастырды. Келесі маусымда олар «Серия А» чемпионатын жеңіліссіз аяқтаған алғашқы команда болып тарихқа енді, 1979 жылы 11 жеңіс және 19 тең түсу нәтижесімен екінші орынды иеленді, бұл титул жеңбеген команда үшін бірегей жағдай болды. Президент Д'Аттоманың «Понте» макарон фабрикасымен жасасқан жаңа коммерциялық келісімі де ерекше аталып өтті, бұл итальян футбол командасының формасын демеушілік етудің алғашқы мысалы болды және итальян футболы тарихында жаңа үрдіс ашты. Кейін жарақат салдарынан карьерасын аяқтаған Ваннини сияқты маңызды жартылай қорғаушының қатысуы болмауы маусымға кері әсер етті. Алайда, клуб итальян футболындағы өзінің орнын нығайтқандай болғанда, күтпеген оқиғалар тізбегі орын алды. 1980 жылдың наурыз айында «Тотонеро» жанжалы күйзеліске ұшырады, ол тікелей Россиге қатысты және «Перуджаның» тағдырына кері әсер етті. Команда құлдырап, маусымды ешқандай ерекшеліксіз жетінші орында аяқтады және келесі маусымда бес ұпайдан айырылды, бұл 1981 жылы құлдырауға әкелді. Бірақ клубтың құлдырауы тоқтамады, 1986 жылы «Тотонеро» ісіне қатысқандықтан, «Серия C2» лигасына екі рет түсіп кетті, тіпті алаңдағы көрсеткіштері де құлдырауға соқтырды. Осы кезеңде Фабрицио Раванелли танымал болды, ол кейін «Реджана», «Ювентус», «Миддлсбро» және басқа да бірнеше клубтармен мансап жасап, соңында «Перуджаға» оралды.
The newly promoted Perugia, competing in the new Comunale di Pian di Massiano stadium, embarked on its inaugural Serie A campaign, retaining much of the squad from the previous season. Their debut match in Serie A was against Milan on October 5, 1975. On May 16, 1976, Renato Curi who played a pivotal role in Perugia's journey to Serie A scored the decisive goal in the Perugia Juventus match, sealing Torino's victory in the championship against Juventus. Additionally, Perugia made its debut in European competitions during that season, participating in the Mitropa Cup. Despite this loss, Perugia continued to excel. The following season, they made history by becoming the first team to complete a Serie A campaign undefeated, finishing runners up in 1979 with 11 wins and 19 draws, resulting in the only unbeaten side not to win a title. Also notable was President D'Attoma's pioneering commercial deal with the Ponte pasta factory, which marked the first instance of a kit sponsorship for an Italian football team, setting a precedent in the history of Italian football. The ongoing absence of a key midfielder like Vannini, who later retired due to injury, further hindered their season. However, as the club appeared to have solidified its position in Italian football, an unexpected turn of events occurred. In March 1980, the Totonero scandal erupted, implicating Rossi himself and indirectly impacting Perugia's fate. The team collapsed, finishing the season in a nondescript seventh place and was penalized five points in the following season, which ultimately led to relegation in 1981. However, the club's decline continued, culminating in a double relegation to Serie C2 in 1986 due to their involvement in the 1986 Totonero scandal, despite already facing relegation on the pitch. It was during this time that Fabrizio Ravanelli would be discovered, he would later go on to a career with Reggiana, Juventus, Middlesbrough and several other clubs before returning to Perugia.
А.С. Перуджа (Гаучи жылдары)
1991 жылы кәсіпкер және спортшы Лучано Гауччи клубтың басқаруын қолға алды. Оның командадағы ықпалды мұрасы 2005 жылға дейін сақталды, оның ішінде ерлер Serie A командасына алғашқы әйел футболшыны қабылдауға байланысты дау, 2000 жылы чемпиондыққа талапкер «Ювентусқа» қарсы күтпеген жеңіс және 2003 жылы Интертото кубогындағы жеңіс жатты. Ойыншылармен, жаттықтырушылармен және журналистермен ерекше қарым-қатынас жасау тәсілдерімен танымал Гауччи «Бьянкороссиді» жылдам түрде жоғары лигаға қайтаруға бейілді екенін мәлімдеді және бұл мақсатына бес жылдың ішінде қол жеткізді. 1991–1992 маусымда көтерілуге жақын болғанына қарамастан, «Перуджа» келесі жылы плей-офф матчында «Ачиреалені» жеңгеннен кейін Serie B-ге жолдама алды. Алайда, қуаныш ұзаққа соқпады, себебі Гауччи жақсы көретін төрешінің отбасына жылқы сыйлағандықтан туған жанжалға қатысты, нәтижесінде Италия футбол федерациясы Serie B-ге жолдама беруден бас тартты. Дегенмен, 1993–1994 маусымында Иларио Кастагнер басқарған «Перуджа» өз тобында үстемдік танытып, Serie B-ге жолдама алды, ал Корначкини екінші жыл қатарынан үздік мерген атанды. Команда Serie B-де екі маусым ғана тұрды, өйткені Джованни Галеоне басшылығымен 1995–1996 маусымында Serie A-ға жолдама алды. Капитан Федерико Джинти және шабуылшы Марко Негри бастаған «Перуджа» «Веронаны» жеңіп, 15 жылдық үзілістен кейін жоғары лигаға қайта оралды. «Перуджа» Гауччидің Галеонені Невио Скаламен алмастыру туралы шешімінен бұрын жақсы старт алды. Команданың көрсеткіштері кейін төмендеді, бірақ соңғы күш-жігер оларға аман қалуға мүмкіндік берді. Ақырғы турда «Пьяченцаға» 2:1 есебімен жеңіліс, ұпайлар теңдігінен туындаған теңдік ережелері бойынша құлдырауға әкелді. Келесі алты маусымда «Перуджа» 1998 жылы жапондық халықаралық ойыншы Хидетоши Накатаны қоса алғанда, шетелдік ойыншыларды тартқан Serie A-да өз орнын сақтап қалды. Команда Гауччи өзінің ойыншысы Оңтүстік Кореяның Ань Чжун Хванды 2002 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Италияны жеңген «алтын голдың» авторы болғаны үшін сынап, келісімшартты бұзған кезде сынға ілікті. Аньнің ұлттық құрамасының бас жаттықтырушысы Гус Хиддинк жұмыстан босатуқа қарсылық білдірді. 2003 жылдың жазында «Перуджа» ағылшын шабуылшысы Джей Ботройд және Ливия диктаторы Муаммар Каддафидің ұлы Аль Саади Каддафимен келісімшарт жасады. Осыдан кейін клуб 2003 жылғы УЕФА Интертото кубогының үш жеңімпазының бірі атанды, «Вольфсбургты» (Германия) жалпы есеп бойынша 3:0 есебімен жеңді. Бұл команданы 2003–04 жылғы УЕФА кубогына жолдады, онда олар үшінші турда «ПСВ Эйндховен» клубынан жеңіліс тапты.
In 1991, the entrepreneur and sportsman Luciano Gaucci took control of the club. His impactful legacy with the team endured until 2005, characterized by notable moments, including the contentious attempt to recruit the first female footballer for a male Serie A side, an unexpected victory against championship contender Juventus in 2000, and the triumph in the Intertoto Cup in 2003. Gaucci, known for his unconventional methods of dealing with players, coaches, and journalists, expressed his determination to swiftly return the Biancorossi to the top flight, a goal he achieved within five years. Despite narrowly missing promotion in the 1991–1992 season, Perugia secured promotion to Serie B the following year after defeating Acireale in a playoff match. However, the joy was short lived as Gaucci was embroiled in a scandal involving a gift of a horse to the family of a favorable referee, leading to the denial of Serie B promotion by the Italian Football Federation. Nevertheless, the 1993–1994 season saw Perugia, led by Ilario Castagner, dominate their group and earn promotion to Serie B, with Cornacchini clinching the top scorer title for the second consecutive year. The team's stay in Serie B lasted only two seasons, as they achieved promotion to Serie A in the 1995–1996 season under the guidance of Giovanni Galeone. Led by captain Federico Giunti and striker Marco Negri, Perugia secured promotion with a dramatic victory over Verona, ultimately sealing their return to the top flight after a fifteen year absence. Perugia started well before Gaucci's decision to replace Galeone with Nevio Scala. The side's form subsequently declined before a late rally gave them a chance of survival a 2–1 defeat at Piacenza in the final round ultimately determined relegation by tie breaker rules due to finishing level on points. The next six seasons saw Perugia hold their own in Serie A with foreign imports including the Japanese international Hidetoshi Nakata in 1998. The team came under scrutiny when Gaucci criticised and eventually terminated the contract of his own player, Ahn Jung Hwan of South Korea, for scoring the golden goal that knocked Italy out of the 2002 FIFA World Cup, and allegedly insulting the Italian nation. Ahn's national manager Guus Hiddink spoke out against the sacking. In the summer of 2003, Perugia signed English striker Jay Bothroyd, and Al Saadi Gaddafi (the son of Libyan dictator Muammar Gaddafi). Soon after, the club were one of three winners of the 2003 UEFA Intertoto Cup after beating VfL Wolfsburg of Germany 3–0 on aggregate. This qualified the team to the 2003–04 UEFA Cup, in which they were eliminated in the third round by PSV Eindhoven.
Перуджа Кальцио (2005 - 2010)
Жаңа төраға Винченцо Сильвестрини 2005 жылы клубты «Перуджа Кальсио» деп қайта құрды. 2009 жылы сатып алынуынан кейін «Перуджа Кальсио» меншігі перужалық кәсіпкер және бұрынғы «Пиза» клубының иесі және төрағасы Леонардо Ковареллиге өтті. 2010 жылдың 21 мамырында Перуджа соты «Перуджа Кальсио srl» клубының банкротын жариялады. Келесі аукционда ешкім клубты сатып алуға ниет білдірмеді, ал 2010 жылдың 30 маусымында клуб 2010–2011 жылдарғы Италияның үшінші лигасына қатыса алмады. Италия футбол федерациясы 2010 жылдың 8 шілдесінде банкротқа ұшыраған «Перуджа Кальсио Srl» клубының құрамын жою туралы шешім қабылдады.
The new chairman Vincenzo Silvestrini had re established the club in 2005 as Perugia Calcio. After a takeover, in 2009 Perugia Calcio property passed to Perugian entrepreneur and former Pisa owner and chairman Leonardo Covarelli. On 21 May 2010 the Court of Perugia declared the bankruptcy of Perugia Calcio srl. Nobody decided to take over the society at the subsequent auction and on 30 June 2010 the club was unable to join the Italian third level championship 2010–2011. The Italian Football Federation decided on 8 July 2010 to revoke the affiliation of the bankrupt Perugia Calcio Srl.
А.С. Перуджа Кальцио (2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2010 жылдың шілдесінде ASD Perugia Calcio-мен бірдей атаумен және ескі команданың тарихын мұра еткен жаңа клуб, жергілікті кәсіпкер Роберто Дамаски төрағалығымен Серия D лигасына қатысты. 2011 жылдың 10 сәуірінде Перуджа, Кастель Ригонеге қарсы өткен ойында 3:2 есебімен жеңіске жетіп, 2011–12 жылғы Серия D-ден Lega Pro Seconda Divisione лигасына көтерілген маусымның алғашқы командасы болды. Сондай-ақ, клуб 2010–11 жылғы Coppa Italia Serie D турнирін жеңіп, финалда Турристі 1:0 есебімен жеңді. 2011 жылдың жазында клуб Associazione Calcistica Perugia Calcio деп қайта аталды, бұл оларға Lega Pro Seconda Divisione/B лигасында ойнауға және бірден Lega Pro Prima Divisione лигасына жол ашты. 2014 жылдың 4 мамырында Фрозинонеді 1:0 есебімен жеңіп, AC Perugia 2013–14 жылғы Lega Pro Prima Divisione чемпионатын жеңіп алды және Италияның екінші деңгейдегі футбол лигасынан 9 жылдық үзілістен кейін Серия B-ға жолдама алды. Бұған қоса, римдік кәсіпкер Массимилиано Сантопадре клуб акцияларының толық иесі атанды. 2021 жылдың 2 мамырында Перуджа 2020–21 жылғы Серия C турнирінің B тобында бірінші орынды алып, Серия B лигасына қайта оралды. Бұл жоғарылау маусымның соңғы бес ойынында тікелей жеңіске жеткеннен кейін болды, бұл команданы үшінші орынға шығарды, ал бірінші орыннан алшақтығы алты ұпайды құрады.
In July 2010, a new club with the same denomination as ASD Perugia Calcio and inheriting the old side history, was entered into the Serie D with local entrepreneur Roberto Damaschi as chairman. On 10 April 2011, Perugia became the first team of the season to get promoted from Serie D to the Lega Pro Seconda Divisione 2011–12, after a 3–2 home victory against Castel Rigone. The club also won the 2010–11 Coppa Italia Serie D, beating Turris 1–0 in the final. In summer 2011 the club was renamed Associazione Calcistica Perugia Calcio, to play in the Lega Pro Seconda Divisione/B obtaining immediate promotion to Lega Pro Prima Divisione. On 4 May 2014, beating Frosinone 1–0, AC Perugia won the 2013–14 Lega Pro Prima Divisione championship and gained promotion to Serie B after a 9 year absence from Italy's second highest football division. Additionally, Roman entrepreneur Massimiliano Santopadre acquired full ownership of the club's shares. On 2 May 2021, Perugia finished in first place in group B of the 2020–21 Serie C, and were promoted back to the Serie B. Their promotion came after consecutive wins in the last five games on the season, having been in third place, six points from first place.