Кіріспе
Испандық велосипедші, уругвайлық футболшы Хосе Мария Хименес Састре (6 ақпан 1971 жылы Эль-Барако, Испания 6 желтоқсан 2003 жылы Мадрид) - испандық кәсіби велосипед жарысы. Карьерасы барысында ол альпинист ретінде ерекше болды, көптеген тау кезеңдерінде жеңіске жетті. Оның лақап аты "Эль Чава" болды.
the Uruguayan footballer
Jose María Jiménez Sastre (February 6, 1971 in El Barraco, Spain – December 6, 2003 in Madrid) was a Spanish professional road bicycle racer. During his career he excelled as a climber, winning numerous mountain stages. His nickname was "El Chava".
Мансап
Төрт ай стажировкадан кейін Хименес 1993 жылғы маусымның басында Испанияның "Банесто" командасына кәсіби спортқа ауысты. Бірінші жылы оның командаластары арасында Тур де Франс чемпиондары Педро Дельгадо мен Мигель Индурайн болды. Карьерасының алғашқы кезеңінде-ақ Хименес Индурайнның әлеуетті мұрагері болып саналды.
Испанияның тұңғыш туетасы
Хименес әсіресе Испанияның "Вуэльтасында" жетістіктерге қол жеткізді, барлығы тоғыз кезеңді жеңіп алды, 2001 жылы ұпайлар бойынша және 1997, 1998, 1999 және 2001 жылдары таулар бойынша. Оның Vuelta таулар жіктеліміндегі төрт жеңісі оны жарыстың тарихында жарыста ең көп жеңіске жеткен жүргізуші ретінде Хосе Луис Лагуядан кейін қалдырады. Оның ең үздік жылы 1998 жылы болды. Бұл жерде ол 6-шы кезеңді жеңгеннен кейін мансабында тұңғыш рет жалпы көшбасшылықты қолға алды. Алайда, ол 9-шы кезеңдегі жеке уақыт сынағы оған алдынғы орынды жоғалтуды қажет ететінін мойындады, өйткені бұл оның әлсіздігі болды. Бірақ Хименес 10, 11 және 16-шы кезеңдерді жеңіп алды. Алайда келесі кезең тағы бір уақыт сынағы болды, онда ол Оланоға 2,50 есебімен жеңіліп, нәтижесінде жалпы жеңіс алды. Келмелік Фернандо Эскартин де Хименесті жеңіске жетіп, жалпы есепте 3-орынға ие болды. Оның екінші ең жақсы жалпы көрсеткіші 1999 жылы 5-орынды иеленген. Бұған дейін ол 1996 жылы 12-ші, 1997 жылы 21-ші орынды иеленген. Ол Вюльтадағы мансабын 2001 жылы 17 орынға жетіп, үш кезеңді жеңіп алды. Сондай-ақ, ол басқа екі ірі турда, "Тур де Франс" және "Джиро д'Италия" жарыстарында да өнер көрсетті. 1995 жылы 26 орын алып, кішігірім Giro d'Italia дебютынан кейін, ол 1999 жылғы жарыста Banesto командасының көшбасшысы болып тағайындалды және 8-ші кезеңде Марко Пантаниден кейін 2-ші орын алып, жақсы бастады. Алайда, уақыт сынағы және кейін апатты 14-ші кезең болды, оның ішінде ол 20 минуттан астам жоғалтты, бұл оны жалпы 38-орынға түсірді. Ол өзінің Тур де Франстағы старттарында сәтті болды, 1997 жылы жеке кезеңдерде төрт үздік 10 нәтижеді қамтитын тұрақты өнер көрсетуден кейін жалпы есепте 8-орынды иеленді. Ол 2000 жылы баспа жарысында да жеңіске жетіп, 10-шы таулық кезеңде 3-ші, 15-ші кезеңде 2-ші орынды иеленді, тек Марко Пантани жеңіп алды. Дегенмен, ол жалпы есепте 23-ші орынды иеленді, жеңімпаз Ланс Армстронгтан 52 минутқа артта қалды.
Стиль
Велосипедте де, одан тыс жерде де, Хименес бірнеше ерекше жағдайларды қоспағанда, этаптық жарыстарда тұрақты жүруге тым бейімсіз болды. text="Ол ескі стильдегі салт атты еді. Жақсы болған кезде, өте жақсы болды. Жағдай жақсы болмағанда, мүлдем жақсы болмады. Ол жұмыстан тыс себептерге байланысты велосипедпен айналысудан кенеттен бас тартқан. "Bірақ бұл кейде ең қиын тау кезеңдерінде керемет жеңіске әкелді. Бұл әсіресе 1999 жылғы "Вуэлта а Испания" жарысының сегізінші кезеңі кезінде орын алды. Хименес жаңбыр мен тұман кезінде Англияның 23% ауытқуына шабуыл жасап, Павел Тонковтың ұзақ соло үзілісін ұстап, екі адамнан тұратын спринтте сахнаға шықты. Ол сызықтан өтіп бара жатқанда, жеңіс позициясы үшін энергиясы болмады. Бұл жарыста алғаш рет "Англиру" атты ат қолданылды. Алайда, ол кейіннен келесі кезеңде шабуылдау стилі үшін ақы төлейді, онда ол жиі 10 немесе одан да көп минуттан жеңіледі.
He often attacked without considering the consequences, which however sometimes resulted in spectacular wins in the toughest mountain stages. A particularly memorable instance of this occurred during stage eight of the 1999 Vuelta a España. Jiménez attacked the 23% gradient of the Angliru in rain and fog to catch Pavel Tonkov's long solo break at the line and take the stage in a two man sprint. As he crossed the line, he did not have the energy for the victory pose. It was the first time in the history of the race that the Angliru was used. However, he would subsequently pay for his attacking style in the next stage, where he would often lose by 10 or more minutes.
Өлім
Хименес депрессияға байланысты психологиялық емделіп, 2002 жылы кәсіби велосипед спортынан зейнеткерлікке шықты, ол кезде ол үйленді. 2003 жылдың желтоқсан айында 32 жасында Мадридтегі психиатриялық ауруханада жүрек ауруынан қайтыс болды. Испаниялық велоспортшы Карлос Састре - Хименестің қайын інісі. Ол 2008 жылғы "Тур де Франс" жарысындағы жеңісін Хименеске арнады.