Кіріспе
Пошта вагондары желісі The Central Overland California and Pike's Peak Express Company – 1860-шы жылдардың басында Американың батысында жұмыс істеген пошта вагондары желісі, бірақ ол ең танымал Пони Экспрестің негізгі компаниясы ретінде белгілі. Ол жүк тасымалдау компаниясы Расселл, Майорс және Уэдделлдің еншілес компаниясы ретінде құрылды, соңғы екі серіктес Расселлдің пошта вагондары желісін, яғни Левенворт және Пайкс Пик экспресс компаниясын сатып алғаннан кейін. Бұл желі 1859 жылдың 9 наурызында Миссури штатының Вестпорт қаласынан Денверге дейін алғашқы сапарын жасады. Оның пошта вагондары Сент-Джозефтен (Миссури) Денверге және Солт-Лейк-Ситиге дейін жүрді, сондай-ақ 1860 жылдың мамыр айында Ютадан Калифорнияға пошта тасымалын жүзеге асыру бойынша Джордж Чорпеннингпен жасалған келісімшартты іске асырды. АҚШ үкіметімен тиімді келісімшартқа қол жеткізу үшін 1860 жылдың 3 сәуірінде Сент-Джозеф пен Сан-Франциско арасында Pony Express деп аталатын жедел пошта қызметін іске қосты. Пони Экспрестің үздіксіз қызмет көрсетуі және ауыр шығындары C.O.C. & P.P. Экспресске беделдік тапсырды. Трансконтиненттік телеграф құрылысы аяқталғаннан кейін Пони Экспресс қажетсіз болып қалды, бизнес ақшадан қырылды және Бен Холладейге 100 000 долларға сатылды.
The Central Overland California and Pike's Peak Express Company was a stagecoach line that operated in the American West in the early 1860s, but it is most well known as the parent company of the Pony Express. It was formed as a subsidiary of the freighting company Russell, Majors, and Waddell, after the latter two partners bought out Russell's stage line, the Leavenworth and Pikes Peak Express Company. The stage line had made its first journey from Westport, Missouri, to Denver on March 9, 1859. Its stage lines ran from St. Joseph, Missouri, to Denver and Salt Lake City and it succeeded the George Chorpenning contract for mail service from Utah to California in May 1860. In an attempt to win a more lucrative contract with the United States government, it started an express mail service between St. Joseph and San Francisco on April 3, 1860, known as the Pony Express. Maintenance of frequent stage service and heavy losses from the Pony Express brought embarrassment to the C. O. C. & P. P. Express. When the Pony Express became obsolete upon completion of the Transcontinental Telegraph, the business ran out of cash and was sold to Ben Holladay for $100,000.
Расселл, Мейджорс және Уэдделл
19 ғасырдың басында АҚШ батысқа қарай кеңейген кезде әскерилер осы кеңеюді қорғау және қолдау үшін бекіністер мен жабдықтау қоймаларын салған. Бастапқыда федералды үкімет жеке тұлғалармен немесе шағын компаниялармен келісімшарт жасасып, әр бекетті жеке қамтамасыз еткен, бірақ әскери бекеттердің саны арта берген сайын бұл жүйе уақытты көп алатын және тиімсіз болып кетті. 1854 жылы кварталмейстер генерал Томас Джесуп жүйені өзгертуге шешім қабылдады және Миссури өзенінің батысындағы көптеген бекеттерді жабдықтау үшін екі жылдық келісімшарт жасады. Бұл бірыңғай келісімшартқа көп ақша жұмсалды және бұрынғы жеткізушілердің көпшілігіне қарағанда көбірек ресурстар қажет болды. Александр Мейджорс 1854 жылға дейін АҚШ үкіметімен әскери бекіністерді жабдықтау үшін келісімшарт жасаған адамдардың бірі болды. Ол Санта-Фе жолымен жүк тасыды және табысты жұмыс істегенімен белгілі болды. Уильям Уодделл Миссури штатындағы Лексингтон қаласындағы дүкен иесі болды. 1852 жылы Уодделл Уильям Хепберн Расселлмен бірлескен сауда фирмасын құрды, ол әлеуметтік амбициялары бар, ара-тұра табысқа жететін кәсіпкер еді. 1855 жылы Уодделл мен Расселл жаңа әскери жабдықтау келісімшартын алу үшін Мейджорсты серіктес ретінде шақырып алды. Олар серіктестік құрғаннан үш ай өткен соң, Расселл, Мейджорс және Уодделл фирмасы Миссисипи өзенінің батысындағы барлық әскери бекеттерді жабдықтауға екі жылдық келісімшарт алды. Үш серіктес фирмаға әкелген дағдыларына сүйене отырып, жұмысты бөлісті. Уильям Уодделл қаржыны басқарды және олардың іскерлік қызметінің жақсы жүзеге асырылуын қадағалады. Уильям Расселл компанияның сатушысы болды, үкіметпен және басқалармен келісімшарттар жасады, сондай-ақ қаржыны қамтамасыз ету үшін банкирлермен келіссөздер жүргізді. Александр Мейджорс жүк тасымалын қадағалады, оның ішінде жұмысшыларды жалдау, жүктерді тиеу және тасымалдауты бақылау, сондай-ақ пойыздың уақтылы жүруін қамтамасыз ету. Үш адамның қарым-қатынасы көбінесе жақсы болды; Мейджорс пен Уодделлдің консервативті мінездері ұқсас болды, ал Расселл олардан өзгеше болғанымен, ол көбінесе Шығыс жағалауында жаңа келісімшарттар мен инвестициялар іздеді. Батыстағы барлық жүк тасымалына дерлік монополия құрған Расселл, Мейджорс және Уодделл батыс Миссуридегі ең ірі жүк тасымалы компаниясы болды. Жаңа фирма 687 мильдік маршрутты зерттеп, жоспарлады, жиырма жеті станция салды, жаңа дилижанстар мен қашырларды сатып алды және барлық мүлкін басқару үшін жеткілікті адамдарды жұмысқа алды. Алғашқы сапар 1859 жылдың наурыз айында жасалды және он тоғыз күнге созылды, осы уақыт ішінде олар маршрутты салуды аяқтады. Кейінгі сапарлар алты күнге дейін азайды және жолаушылар билеті 100 доллар, экспресс-жүктер үшін 1 доллар, әр хат үшін 25 цент тұсты. Денвер қаласы Leavenworth City & Pike's Peak Express Company компаниясына 53 учаске жер сыйлады және алғашқы келуді Rocky Mountain News газеті жариялаған «экстра» басылыммен атап өтті. Leavenworth қаласына қайтып келген дилижанс 3500 долларлық алтын әкелді және оны сөздер мен музыкамен тойлады. Пайкс Пик аймағына көптеген адамдар келсе де, дилижансқа билет алуға шамасы келмейтін көптеген адамдар жаяу немесе атпен сапар шекті. Расселл мен Джонс АҚШ үкіметі үшін поштаны жеткізуге келісімшарт жасап, шығындарды өтемек болды. 1859 жылдың 11 мамырында Leavenworth City & Pike's Peak Express Company Hockaday & Company компаниясын сатып алды, бұл Миссури штатындағы Сент-Джозеф пен Солт-Лейк-Сити арасындағы пошта келісімшартына ие болған фирма еді. Hockaday & Company компаниясы бірнеше жеңіл дилижанстардан тұрды және Миссуриден Солт-Лейк-Ситиге дейінгі маршрут бойындағы жеті станцияны ғана пайдаланды. Пошта келісімшарты 1860 жылдың қарашасына дейін жалғасты және пошта кеңсесі сапарлар жиілігі мен жеткізу үшін төлемдерді азайғанға дейін тиімді болды. Маршрут бес бөлімге бөлінді: Сент-Джозеф – Форт-Керни, Форт-Керни – Horseshoe станциясы, Horseshoe станциясы – Солт-Лейк-Сити, Солт-Лейк-Сити – Робертс-Крик және Робертс-Крик – Сакраменто, әрқайсысының өз бақылаушысы болды. Маршрут Leavenworth City & Pike's Peak Express дилижанс желісімен бірдей жолдарды ұстанғанмен, жаңа қозғалысқа сәйкес көптеген жолдар жөндеуден немесе жаңартудан өтті. Көптеген қазіргі станциялар Pony Express үшін қайта жаратылды, бірақ станциялар арасындағы қашықтықты 16 шақырымға дейін қысқарту үшін бірнеше қосымша станциялар салынды. Pony Express жұмысын бастаған алғашқы айда аттылар қатыгез ауа райымен, қиын жерлермен және күніне 160 шақырымға дейін ерге жүріп, дене шынықтыру қиындықтарымен күресті. Осыған қарамастан, операция жақсы жүрді. Жіберілген хаттар саны компанияның шығындарын өтеуге жеткіліксіз болғанымен, желі бойындағы көптеген қауымдастықтар аттылар әкелген жаңалықтарды бағалады және жаңа экспресс операцияларын жоспарлау туралы әңгімелер тарады. 1860 жылдың 11 мамырында пошта министрі Джозеф Холт Джордж Чорпеннингпен жасалған пошта келісімшартын тоқтатып, оны C. O. C. & P. P. Express Co компаниясына ұсынды. Келісімшарт жыл сайын шамамен 260 000 доллар төледі, бұл Pony Express жұмысын жүргізу шығындарын өтеуге жеткілікті болды. 1860 жылдың басында Pyramid Lake соғысы Pony Express маршрутындағы Уильямс станциясындағы оқиғадан кейін басталды. Үш айдан астам уақыт бойы ақ тұрғындар мен жергілікті пайюттар арасында шайқастар мен шабуылдар болды. Pony Express станциялары көбінесе шабуылға оңай түсетін, көбінесе шалқары орналасқан және көптеген жабдықтары бар, азаматтары аз болған жерлер еді. Жоғалған қызметкерлер, станциялар және жылқылар салдарынан Pony Express маусымның соңына дейін Карсон аңғары мен Солт-Лейк-Сити арасындағы жұмысын тоқтатуға мәжбүр болды. C. O. C. & P. P. Express Co компаниясы қиратылған станцияларды қайта салды және осы маршруттың бойындағы әр станцияда бес сақшыға дейін қойды. Pony Express маусымның соңында қызметін қайта бастады, бірақ пайюттар мен ақ тұрғындар арасындағы жағдай тамызға дейін тоқтамады. 1860 жылдың наурыз айында Расселл, Мейджорс және Уодделл армияға жабдықтар жеткізу үшін керуенді жабдықтады. Көптеген күтпеген жағдайларға байланысты керуен тамыздың соңына дейін шыға алмады. Бұл кешігутің құны жоғары болды; адамдарға жалақы төлеу керек болды, вагон мен жабдықтар сақтауға алынды, ал қашырлар мен жылқыларға тамақ беру керек болды. Фирманың көптеген қарыздары жаздың ортасында мерзіміне жетті және олар осы жеткізуден түскен табыспен оларды төлеуді күткен, бірақ Соғыс министрлігі тауарлар алынғаннан кейін ғана төлем жасады. Компания бұрынғы қарыздарын жабу үшін тағы да қарыз алуға мәжбүр болды және осылайша олардың кредитіне нұқсан келтірді. Егер компания жылдық 600 000 – 900 000 долларлық пошта жеткізу келісімшартын ала алса, олардың қаржылық мәселелері шешілер еді. Азамат соғысы басталғаннан кейін Pony Express ақпаратты шығыстан батысқа жеткізудің ең жылдам жолы болды және осылайша үлкен сұранысқа ие болды. Бірақ телеграф жылдамдық бойынша оларға жақындап келе жатты, Калифорниядан шығысқа және Небраскадан батысқа қарай жылжыды. Тамыздың ортасына қарай Сан-Францискоға телеграфпен жеткізілген жаңалықтар Pony Express аттыларынан екі күн бұрын келді. Осыған қарамастан, экспресс поштасының көлемі арта берді. Бірақ трансконтиненталдық телеграф аяқталғаннан кейін Pony Express үкіметтен субсидия алуын тоқтатты және ақшасы таусылды. Қызметкерлер оны «Ақшасы таусылған және жалақысы нашар» деп атады. 1861 жылдың 26 сәуір күні Бела М. Хьюз компанияның президенті және бас кеңесшісі болып тағайындалды. Central Overland California and Pikes Peak Express Company компаниясы 1862 жылға дейін Overland Mail Company үшін Сент-Джозефтен Солт-Лейк-Ситиге дейін пошта жеткізуді жалғастырды. Осы кезде Overland Mail келісімшартты аукционға салды және оны Бен Холладей жеңіп алды. 1862 жылдың 21 наурыз күні Холладей C. O. C. & P. P. Express компаниясының мүлкін аукционда 100 000 долларға сатып алды және оны Overland Stage Company фирмасына біріктірді. Компания жұмысын тоқтатқаннан кейін оның Канзас-Сити, Миссури штатындағы West Bottoms ауданындағы нысандары ақырында Канзас-Сити мал базарына айналды.