Кіріспе
Лондондағы Етон алаң - Лондонның Белгравия ауданындағы тікбұрышты, тұрғын үй бақшасы алаң. Бұл Лондонның ең үлкен алаңы. Бұл 19-ғасырда Белгравияның негізгі бөлігін дамытқан кезде жер иелері Гросвенор отбасы салған үш алаңның бірі. Бұл алаңға Чеширдегі жерлердің есімі берілген. Бұл жағдайда Гросвенордың ауылдық үйі Итон Холл. Ол ауданның орталық бөлігі Белгрейв алаңына қарағанда үлкен, бірақ аз ұлы, және Честер алаңына қарағанда үлкен және ұлы. Бірінші блокты 1827 жылы Томас Кубитт құрды. 2016 жылы ол "Британиядағы мүлiк сатып алу үшін ең қымбат орын" деп аталды, толық қабатты үйдің құны орташа есеппен 17 миллион фунт стерлинг болды. Мұндай қала үйлерінің көбі қорғалған құрылымдар ішінде жоғары деңгейдегі пәтерлерге айналдырылды. Етон скверінің ағаштар отырғызылған алты орталық бақтары тарихи парктер мен бақтар тізілімінде ІІ дәрежеде санатталған. Барлық ғимараттар (No. 17, 8 12А, 1423, 24 және 24а-дан 48, 5162, 6366-ға дейін, Итон Хаус (No. 66а), 6771, 72, 7382, 83102 және 103118) заң бойынша ІІ* сыныпқа жатқызылады, 1-7 және 63-66а сыныптар ІІ сыныптың негізгі, бастапқы санатына жатады. Жоқ, жоқ. No 103-105 нөмірлері жалға алынып, Бельгия елшілігіне ішкі түріне ауыстырылды. Боливия елшілігі үшін 106. No 1 үйдің сыртындағы K6 қызыл телефон қосқышы. 103 - ІІ дәрежелі санатталған.
Eaton Square is a rectangular, residential garden square in London's Belgravia district. It is the largest square in London. It is one of the three squares built by the landowning Grosvenor family when they developed the main part of Belgravia in the 19th century that are named after places in Cheshire — in this case Eaton Hall, the Grosvenor country house. It is larger but less grand than the central feature of the district, Belgrave Square, and both larger and grander than Chester Square. The first block was laid out by Thomas Cubitt from 1827. In 2016 it was named as the "Most Expensive Place to Buy Property in Britain", with a full terraced house costing on average £17 million — many of such town houses have been converted, within the same, protected structures, into upmarket apartments. The six adjoining, tree planted, central gardens of Eaton Square are Grade II listed on the Register of Historic Parks and Gardens. All of the buildings (No. s 1–7, 8 12A, 14–23, 24 and 24a to 48, 51–62, 63–66, Eaton House (No. 66a), 67–71, 72, 73–82, 83–102 and 103–118) are statutorily listed, specifically at Grade II* save as to 1 to 7 and 63 to 66a which are in the mainstream, initial category of grade II. No. s 103 to 105 are leased and internally converted into the Belgian Embassy, as is No. 106 for the Bolivian Embassy. The K6 red telephone box outside No. 103 is Grade II listed.
Шолу
Итон скверіндегі үйлер үлкен, негізінен үш қабатты ғимараттар, классикалық стильде тұрақты террасаларда біріктірілген, төрт немесе бес негізгі қабатты, сонымен қатар төбешіктегі және жертөледегі және артындағы үйлер. Үйлердің көбі ақ сабанмен қапталған, бірақ кейбіреулері жоғары сапалы кірпішпен қапталған. Бүйірлері арақашықтығы 350 фут (107 м) және 1615 фут (492 м) арақашықтықта орналасқан. Жолдарға қатысты: бүкіл төртбұрышты алты бөлікке немесе аймаққа бөледі, өйткені оны Виктория немесе Бэкингем сарайының Король жолына дейінгі жолы бойлық жағынан екіге бөліп алады, ол Слоан алаңынан солтүстік-шығысқа қарай әртүрлі және қысқаша аталады). Қиылысқанда, ол төрт маңызды емес жолмен қамтылған, олардың барлығы алаң арқылы өту алдында және өткеннен кейін атауын өзгертеді. Етон сквері арқылы өтетін барлық жолдар Етон сквері атауын алады және олардың көпшілігі бір бағытта, ешқандай бір бағытта толық сыртқы контур рұқсат етілмейді немесе мүмкін емес. 1900 жылы Уэльстің өнеркәсіптік қауымдастығы 83-ші Итон скверінде көрме өткізді, оны Дунданольд графесі Винифред жалға алды, іс-шараға Уэльс ханшайымы Александра келді. Көрмеге кафедралық бөлмені жетекшілік еткен адам - Веллингтон герцогинясы Кэтлин, оған А. Дж. Уэльстің ұлттық киімін киген тартымды әйелдер тобымен бірге, Лановердің арфашысының Айвор және Альбертина Гербертімен бірге. 1916 және 1917 жылдар аралығында 87 ғимарат қысқа уақытқа "Дундональдтың графинясы ауруханасы" болды, Ұлы соғыста жарақаттанған көптеген адамдарды емдеді. Георг V және Тектің королевасы Мэри ауруханадағы науқастарға барды, оларды штаб және Дундональдтың графинясы қарсы алды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын көшедегі үйлер жоғарғы сыныптыкі ретінде саналды, бірақ Бельгрейв сквері, Гровенор сквері, Сент-Джеймс сквері немесе Парк-Лейндегі салыстырғыштардан жоғары болды. Соғыстан кейін олардың көпшілігі коммерциялық және институционалдық мақсаттарға айналдырылды, ал алаң толығымен тұрғын үй болып қалды, оның беделін арттырды. Кейбір үйлер бөлінбей қалды, бірақ көптеген үйлер Grosvenor Estate рұқсатымен немесе нұсқауларымен пәтерлерге немесе көп қабатты үйлерге (мазоннеттер) айналдырылды. Бұл көбінесе бүйірлік конверсиялар, яғни олар бастапқы үйлердің бірінен көп бөлігін кесіп өтеді, олар ең жоғарғы баға жиындарында әдеттегі ұзақ жалға беріледі, олардың нақты бағасы өлшемге, жалға алу мерзіміне және қолайлы жағдайға байланысты. Ал алаңның қасбеттері ойдағыдай және салынғандай болып қала береді. Көпшілігі, бірақ барлығы емес, ерікті шаруашылықтар әлі де Гросвенор тобына тиесілі. Хью Гровенор, 7-ші Вестминстер герцогы, ол 2016 жылы әкесі Джеральд Гровенордан Вестминстер герцогы атағын мұра етті, Лондондағы үйі ретінде бірін қолданады. 1920-жылдарға дейін оның алдыңғылары Гросвенор үйінде тұрды. Гросвенор үйі қонақ үйінің алғысы Грод Паркке қараған Парк Лейндегі Гросвенор үйі қонақ үйінде тұрды. Солтүстік-шығыс жағында 200 метрлік, ағаштармен қапталған Англия шіркеуі, классикалық стильдегі, алдыңғы жағында алты бағаналы ионикалық портик, артында жұқа сағаттық мұнара орналасқан. Ол Генри Хакивиллдің жобалауымен 1824 және 1827 жылдар аралығында (саябақтың құрылысы кезінде) салынған. 1940 және 1944 жылдар аралығында Бельгияның жер аударылған үкіметі оның үш нөмірін иеленді, олар ұзақ уақыт бойы сол елдің Ұлыбританиядағы елшілігі ретінде және Лондонның орталық бөлігіндегі басқа үй-жайлар олардың кішігірім үйлері мен кеңселері ретінде пайдаланылды.