Кіріспе
Австралиялық журналист және белсенді Нильсен әртүрлі мектептерде, соның ішінде Равенсвуд қыздар мектебі, Гордонда білім алған. Нильсен газет үшін сәнді киімдер мен шаштараздарды үлгіледі. Кингс-Кросс қауымдастығы бұл жобаға қарсы науқан жүргізді және 1972 жылы құрылысшылар мен жұмысшылар федерациясына (BLF) сайтқа жасыл тыйым салуға ықпал етті. Виктория көшесіне салық төлеушілер қауымдастығының мүшесі ретінде Нильсен жергілікті кеңеске даму ұсынысына қарсылық білдірді. 1973 жылдың шілдесінде Кингс-Крост қаласының тұрғыны Артур Кингті екі белгісіз адам ұрлап алып, өздерінің машинасының багажына салып қойды. Кингті қала сыртындағы мотелге апарып, үш күн ұстап, Кингс-Кростағы Венера бөлмесінің жанында босатты. Кинг тұрғындар тобының басшысы лауазымынан шығып, дереу сол аймақтан кетіп қалды. Полиция қызметкерлеріне сенімсіздігіне байланысты ол 1977 жылға дейін өзінің жоғалуы туралы шындықты айтпады. Кингс-Крост түнгі клубының менеджері Джеймс Маккартни "Джим" Андерсонның ұрлауға қатысы бар екендігіне дәлел бар. Виктория көшесінің басқа тұрғындарын Тиманның қызметкерлері үйлерінен шығарып жіберуге тырысқан кезде үнемі қинайтын. Бұл топты Фред Крахе басқарып отырды. Ол бұрынғы полиция қызметкері еді. Крахе ұйымдасқан қылмысқа қатысы бар деп танылды және ол оны жемқорлықпен айыптаған жезөкше Ширли Брифманды өлтірген деп күдікті болды. Кингс-Крост тұрғындары бір-бірінің үйіне көшіп-қонып, ешкімді қалдырмау үшін. 1973 жылы саудагер теңізшісі, джаз музыканты және коммунистік белсенді Джек Рабальд Фаулер, әдетте "Мик" деп аталатын, үйлерде тұрып жатқан тұрғындарды полиция 1974 жылдың 3 қаңтарында қуып шығарды. 1974 жылы Нильсен өзінің газетінде осы оқиғаға қарсылығын күшейтті. BLF-тің жасыл тыйым салуы 1974 жылдың соңында, BLF-тің федералды басшылығы, құрылыс салушылар пара берген кезде, Жаңа Оңтүстік Уэльс филиалының басшыларын жұмыстан босатты. Сонымен қатар, Нильсен Су кеңесі одағын өздерінің жасыл тыйым салуына сендірді. 1975 жылдың ақпан айында Тиман Нильсенмен кездесіп, оның дамуы туралы ойынан шығаруға тырысады. 1975 жылдың маусым айына Тименнің компаниясы қарызға алған ақшаның пайыздық мөлшерлемесі аптасына 16 800 долларды құрайтын болды. Виктория көшесін дамытудың бірінші кезеңі 1978 жылы аяқталды.
Nielsen was educated at various schools including Ravenswood School for Girls, Gordon. Nielsen modelled fashions and hairstyles for the newspaper. The Kings Cross community campaigned against the development, and successfully lobbied the Builders Labourers' Federation (BLF) to impose a green ban on the site in 1972. As a member of the Victoria Street Ratepayers Association, Nielsen also lodged an objection to the development proposal with the local council. In July 1973, Kings Cross resident Arthur King was kidnapped by two unidentified men, who put him in the boot of their car. King was driven to a motel outside the city and held for three days before being released near the Venus Room in Kings Cross. King quit as the head of the residents' action group and immediately moved out of the area. Distrustful of police because of recent harassment, he did not tell the truth about his disappearance until 1977. There is evidence that Kings Cross nightclub manager James McCartney "Jim" Anderson was involved with the kidnapping. Other residents on Victoria Street were regularly harassed by men employed by Theeman as he attempted to have them evicted from their houses. The men were led by Fred Krahe, a former detective sergeant with the New South Wales Police. Krahe was reputed to be involved in organised crime and he was suspected of murdering prostitute Shirley Brifman after she had accused him of corruption. Kings Cross residents would move into each other's houses so that no house was left unattended. In 1973, when merchant seaman, jazz musician, and Communist activist Jack Rabald Fowler, commonly known as "Mick" Residents who had squatted in the houses were evicted by police on 3 January 1974. In 1974, Nielsen stepped up her opposition to the development in her newspaper. The BLF's green ban was broken in late 1974 when the federal leadership of the BLF, bribed by developers, dismissed the leaders of the New South Wales branch. In addition, Nielsen convinced the Water Board Union to impose their own green ban. In February 1975, Theeman met with Nielsen and try unsuccessfully to change her mind about the development. By June 1975, interest charges on money borrowed by Theeman's company were accruing at a rate of $16,800 a week. The first stage of the Victoria Street development was completed in 1978.
Вулломулудағы құрылыс
1975 жылы жақын маңдағы Вуллоомуолу маңындағы Вуллоомуолу алабының дамуы үшін Нью-Йорк Уэльс және Федералдық үкімет Теманмен келісімге келді. Нильсен 1975 жылы қатерлі ісімен айналысқан "Вулломолулу тұрғындарының іс-қимыл тобының" мүшесі болды.) Сиднейдегі ұйымдасқан қылмыстың басты тұлғасы болған Эйб Сафронның бақылауында болған бірнеше барлар мен түнгі клубтардың бірі. Клубты Джим Андерсон басқаратын, ол кейіннен тергеу барысында Теманға 260 000 австралиялық доллар (2011 жылы шамамен 1,6 миллион австралиялық доллар) қарыз болған. Сафронның ұлы Аланның айтуынша, Сафрон Сиднейдің бірнеше танымал бизнесмендеріне, соның ішінде Тиманға үлкен ақшалай қарыз берген. Карусель бұрын Нильсенмен қарым-қатынаста болған жоқ, бірақ 1975 жылы 13 маусымда Андерсон Нильсенге клубтағы баспасөз кешінде қатысуға шақыру жіберіп, байланыс орнатты. Әдетте ол шақырылмас еді, өйткені оның газеті NOW коммерциялық жобаларға тегін жарнама бермейді. Нильсен бұл іс-шараға қатыспады, ал Андерсонның ашулы болғаны хабарланды. 29 маусымда Карусельдің PR менеджері Ллойд Маршалл Нильсенді Camperdown Travelodge-дегі кездесуге шақырды, бұл жерде ландшафтқа байланысты жарнама туралы талқылау керек еді, бірақ оның серіктесі Дэвид Фаррелл кейінірек Нильсеннің күдікке беріліп, қатысудан бас тартқанын айтты. 30 маусымда Эдвард Фредерик "Эдди" Тригг және Шейн Мартин Симмондс, екеуі де "Карусель" қызметкерлері, Нильсеннің үйіне NOW-те жарнама туралы сөйлесу үшін барды. Кейіннен олар Нильсен есікті ашқан кезде оны ұстауға ниетті екендері белгілі болды, бірақ олардың жоспары Фарелл есікті ашқан кезде бұзылып қалды. Екі адам өздерінің бүркеме әңгімесін ойнады, бірақ Нильсен көрші бөлмеде тыңдап отырды және олар кеткеннен кейін Фарреллге сұранысты қалай жүргізгенін мақтады, оны жолға жіберіп, жарнаманы сататынын айтып, оны ренжітті. Фарреллдің айтуынша, Нильсен сол кезде белсенділігі өзін қауіпке ұшыратады деп қатты алаңдай бастады. Ол өзінің қорқынышы туралы жоғалып кетуінен екі апта бұрын Фарреллге айтып берді және ол оны өзінің қайда екені туралы үнемі хабардар етіп отыруға тырысты. Бейсенбі күні, 3 шілдеде, сағат 17.30-да Тригг Нильсенге клубтың жарнамасын талқылау үшін кездесуді жоспарлау үшін қоңырау шалады. Олар келесі күні сағат 10.15-де клубта кездесеміз деп келісті.
Жоғалу
1975 жылы 4 шілдеде Нильсен Кингс-Кросттегі Карусель клубына Триггпен өткен түні ұйымдастырылған жарнама туралы кездесуге барды. Сағат 10.30-да ол Фарреллге телефон шалып, кездесуге кешігеді деп айтты. Полицияға берген бастапқы мәлімдемелерінде Тригг пен Кроуфорд кездесуден кейін Нильсен клубты жалғыз қалдырды деп мәлімдеді, бірақ 1976 жылы Кроуфорд өзінің әңгімесін Нильсен мен Тригг бірге кетті деп өзгертті. Жергілікті жылжымайтын мүлік агенті полицияға Нильсеннің клубтың сыртында сары машинаға отырғанын көргенін айтты; машинада екі ер адам болды. Бұл Нильсеннің соңғы рет көрінгені. Сенбі күні Фаррелл Нильсенді полицияға жоғалған адам ретінде хабарлаған. Полиция Триггті тергеген кезде ол кездесуді растады және Нилсеннің жарнамаға аванстық төлем жасағаны туралы қолхатты ұсынды. Ол түскі асқа кеткенін айтты. Нильсеннің қол қалтасы мен басқа да заттары 7 шілдеде Сиднейдің батысындағы Пенритке жақын автокөлік жолында тасталып кеткен күйінде табылды.
Ұшып кетулер бойынша сот
1977 жылдың соңында Тригг, Шейн Мартин Симмондс және Ллойд Маршалл, барлығы бір кездері Карусель клубының қызметкерлері, Нильсенді оның жоғалуынан бұрын болған оқиғалар бойынша ұрлау үшін сөз байласты деген айып тағылды. 1977 жылы 6 қарашада полициямен сұхбаттасқанда Мартин Симмондс жарнамалық оқиғаның айла-амал екенін және олардың нақты ниеті Нильсенді жалғыз қалған жағдайда ұрлап, онымен сөйлескісі келетін адамдарға апару екенін растады. Ол өзінің және Триггтің "Оның қолын ұстап, айқайлап қалмасын, қатты сөз айтпа, қылмыскерлік қылмысты жасама" деген ниеті бар екенін айтты. Біз оған екі жігіт келіп, кел деп айтса, келмесе, ол жараланып қалуы мүмкін деп ойлауға жеткілікті деп ойладық. Ол бөлмеге кіргенде, біз туралы сөйлестік, біреуіміз сол жерде тұрды, ал екіншісі оның артына келіп, жай ғана тынышпен оның қолын ұстап, аузын немесе басын жастықпен жауып тастады ". Мартин Симмондс полицияға Нильсенмен сөйлескісі келген адамдардың кім екенін білмейтінін айтты.
" Just grab her arms and stop her calling out, no real rough stuff, no gangster stuff. We thought that just two guys telling her to come would be enough to make her think if she didn't come she might get hurt we talked about when she came into the room, one of us would be standing there and the other one would come up behind her and just quietly grab her by the arms and maybe put a hand over her mouth or a pillowslip over the head." Martin Simmonds told police he didn't know the identity of the people who wanted to talk to Nielsen.
Корольдік тергеу
1983 жылы сот отырысы өтті. Бұл сот NSW тарихындағы ең ұзақ сотты болды, ол 13 апта бойы жалғасты және 69 куәгердің куәлігін тыңдады. Теман Нильсеннің өзінің даму жоспарларына қауіп төндіретінін жоққа шығарды. Тергеу барысында Андерсонның Теман отбасымен жеке және іскерлік байланыстары бар екені белгілі болды. Андерсон өзінің айқын күдікті екеніне келісті, бірақ тікелей немесе жанама түрде қатысы бар екенін жоққа шығарды. Тергеуді жүргізген кеңес оны "ақиқатқа бейтаныс" деп сипаттады. Андерсон Нильсеннің өлімі үшін детектив Фред Крахты кінәлады. Сотталғандарды тергеу кезінде сот тергеушісі де, адвокаттар да белгілі бір адамға қарсы іс қозғауға жеткілікті дәлелдер бар деп дәлелдемеді. Қазылар алқасы Нильсеннің "1975 жылдың 4 шілдесінде немесе одан кейін көп ұзамай" қайтыс болғанын анықтады, бірақ оның қалай қайтыс болғанын немесе оны кім өлтіргенін көрсетуге жеткілікті дәлел жоқ еді. Сотталғандар "полицияның тергеуіне сол кездегі іс жүзіндегі немесе ойдағыдай жемқорлық атмосферасы кедергі келтіргенін көрсететін дәлелдер" тапты.
Федералды парламенттік комитет
1994 жылы Ұлттық қылмыс жөніндегі ұлттық қылмыс жөніндегі парламенттік бірлескен комитет полицияның кемшіліктерін сынға алды және Нильсеннің жоғалуы мүліктік құрылысшылар мен Кинг-Крост қылмыстық дүниесіне байланысты болды.
Кейінгі БАҚ-тағы мәлімдемелер
Жаңа Зеландияда туған Мэрилин Кинг Эдвард Триггтің бұрынғы қыз жолдасы бір журналиске 4 шілдеде Триггтің киімінде қан болған күйі үйіне оралғандығын айтты. Оның қалтасындағы қағаздың үстіне де қан салынған. Бұл Нильсеннің Тригг төлеген жарнамалық ақша үшін қол қойған қолхаты болуы керек. Кингтің айтуынша, Тригг футболканы және қанды қағазды лақтырып тастаған. Нильсенді өлтірудің айқын себебі Виктория көшесінің құрылысына қарсылық білдіруі еді. Алайда, ол Кресс-те өнеге, жемқорлық және заңсыз құмар ойындар туралы экспозиция жасауға тырысып жатқаны туралы да мәлімдемелер болды. Ол кездегі жігіті Джон Глейб Нильсеннің телефон арқылы қорқытулар туралы айтып бергеніне куәлік берді, сонымен қатар ол оның қол қалтасында кассеталық таспалар бар екенін айтты. Глейбтің айтуынша, Нильсен оған таспалар "жұмылып жатқан мәселенің бетін ақтара алатынын" айтқан. 2005 жылы The Bulletin журналында журналист Барри Уорд Нильсенге жеке детектив Аллан Хонисетт "Сиднейдің танымал тұлғалары" туралы деректерді бергенін мәлімдеді және бұл құжаттар Сиднейдің заңсыз ойын индустриясына қатысы бар директорларды әшкерелегенін болжады. Тригг 2013 жылдың 25 ақпанында Сиднейдің ішкі маңындағы Ватерлоодағы Эбботтс қонақ үйінде жалдаған бөлмеде жалғыз қайтыс болды. Австралиялық газеттің хабарлауынша, қайтыс болғанға дейін Тригг бұл іске қатысқаны туралы жазба жазды, онда қатысқандардың "аты-жөні" және Нильсеннің сүйегінің жерленген жері ашылды.
Сыйлық
2021 жылы Хуанита Нильсеннің жоғалуы туралы ақпарат үшін сыйақы 1 миллион долларға дейін екі еселенді. Отбасы мен полиция Нильсеннің сүйегін табады деген үміт білдірді.
Австралия мәдениетінде
Нильсеннің жоғалуы 1981 жылы Дональд Кромбидің "Ангел көшесіне қастандық жасау" романында ойдан шығарылған. Кромби фильмді түсірудің жандылықпен толы екенін айтты: біз оны өте мұқият зерттеп, айуанға өте жақын болдық деп ойлаймын. Бізді ерекше ескерткен адам - Джон Дауд, ол қазір судья, меніңше. Ол Тони Баклиге телефон шалып, бұл фильмнің аздап түйсіксіз екенін айтты. Ол мен туралы: "Оның кішкентай балалары бар, не істеп жатқанын ойлап көрсін", - деді. Бірақ сіз екі күн бойы машинаның астына қарап, "Бұл не?" деп ойладыңыз. Олар бірге өте ыңғайлы. 1982 жылы тағы бір фильм - Филипп Нойстің "Жылу толқыны" жарық көрді. 2018 жылы "Занни Беггтің ара қорабы" атты көркем деректі фильм жарық көрді. Сидней қалалық кеңесі 1983 жылы Вулломулу қаласында Хуанита Нильсеннің қоғамдық орталығын ашты.
We researched it pretty thoroughly and we got fairly close to the beast, I think. We were peculiarly warned off by none other a person than John Dowd, who's a judge now, I believe. He rang Tony Buckley and said that this film was a bit close to the bone and talking about me he said, "He's got young children and he should be thinking a bit about what he's doing." It didn't put us off, but you did look under the car for about two days afterwards because you thought, hang on a minute, what's all this about And the nexus between government and big business and crime. They're very comfortable together. This was swiftly followed by another movie, Phillip Noyce's Heatwave, in 1982. An artistic documentary, Zanny Begg's The Beehive, came out in 2018. The City of Sydney Council opened the Juanita Nielsen Community Centre in Woolloomooloo in 1983.