Кіріспе

Австралиялық кісі өлтіру құрбаны (шамамен 1972 – 2002)

Жанель Паттон – 29 жастағы Сидней қаласының тұрғыны, ол 2002 жылғы 31 наурызда Норфолк аралында қанымен өлтірілді. Бұл қылмыс Австралия мен Жаңа Зеландияда кеңінен танымал болды, себебі 1893 жылдан бері Норфолк аралында адам өлтірілген алғашқы оқиға еді.

Өлім және оның тарихы

Паттон бастапқыда Сиднейден, Жаңа Оңтүстік Уэльске, Норфолк аралына, Жаңа Зеландияның Солтүстік аралының солтүстік-батысындағы Австралия аумағына жиырма жасының соңында көшіп келді; бұл қадам оның материктегі өмірінің жағдайына қанағаттанбағандықтан және күйзелгеннен кейін болды. Паттон әртүрлі достары мен туыстарына үлкен қаладағы өмірдің ығы-зығысынан "қашып кетуге" тырысатынын айтқан. Жеке және жұмыс перспективаларынан басқа, жас әйел Сиднейде бірнеше сәтсіз және дауыл-дауыс қарым-қатынастардан кейін өзінің махаббат өмірінде жаңа бастама іздеді. Бір жігіт оның жауын сындырып алған. Норфолк аралына көз тігіп, Паттон сол аумаққа қысқа сапар шегіп, аралдың қонақ үйлерінің бірінде жұмыс істеп, пәтер алды. Кейінірек Паттонның аралдағы отбасы мен достары ол жерде кездесетін ер адамдарға көңілі қалды деп мәлімдеді. Айтылымы бойынша, ол мұны білген-білмегенін, Паттон кем дегенде бір адаммен қарым-қатынаста болған; ашулы қызбен болған жанжал кезінде бір әйел Паттонның бетін шапалақпен шапты. Жаннел өлтірілген кезде ата-анасының келіп қалуын асыға күтіп отырған. Оның ата-анасының ұшағы оның өлтірілуінен бір күн бұрын Австралиядан келді; олар жақын маңдағы қонақ үйде тұрды, ал Паттон оның пәтерінде қалды. Оның ата-анасы неге қыздарымен бірге қалмағаны белгісіз. Паттон таңғы сағат бірде қонақ үйден ата-анасын алып келуге келіп, таңғы сағат бірде қонақ үйден шығатынын айтып, ертеңгісін ата-анасын тамаққа шақырды. Уақыт өте келе, ол ешкімге хабарласпады. Паттон соңғы рет жұмыс алдында үйінің маңында жағалау бойындағы жол бойында серуендеп жүргені көрінді. Сондай-ақ, ол азық-түлік дүкенінің камералық бақылауында болған. Ата-анасы сол түстен кейін іздеуді бастады, оның әріптестерінің біріне және ақырында үй иесіне тап болды; екеуі де сол таңнан бері Паттонды көрмеді. Сол күні кешке қарай оның ата-анасы полицияға хабарласып, қыздың жоғалғанын хабарлаған. Паттондар қыздарының жоғалғанын хабарлағаннан кейін, Жаңа Зеландиядан келген екі турист Жаннелдің сипаттамасына сәйкес келетін әйелдің денесін тапты. Денесі Пэттон соңғы рет көрінген аралдың қарама-қарсы шетіндегі Кокпит шарлауық қорымынан табылды. Жанелдің кім екенін үй иесі растады, ол ата-анасын өлімнен сақтағысы келді. Медициналық сараптамалар Паттонның өзіне шабуыл жасаған адаммен күрескеніне сенді, өйткені оның денесінде бірнеше қорғаныс жаралары болды, негізінен оның қолында. Ол ұзаққа созылған шабуылды тоқтату үшін, қастандықшының пышағының қыртысын ұстап алған, оның бас бармағы қатерлі ісіктен қаза тапқан. Оның шашынан сынық шыны, пластик және құм бөлшектері табылды, денесі көкжиеге толы болды, бұл тергеушілерді шыны бөтелкемен немесе металл бағанамен немесе осыған ұқсас нәрсемен соқты деп ойлауға итермеледі. Паттон ұзаққа созылған шабуылға ұшырап, жамбас сүйегі мен аяқ-қолдың сынғаны, сондай-ақ бас сүйегінің сынуы - оның көзіне үлкен күшпен пышақ соғудың салдары. Сондай-ақ, оған 65-тен астам рет пышақ соғылған. Өлімнің түпкі себебі - өкпесін тесіп кеткен көкірек жарақат.

Тұтқындау

Паттонның қанына батқан қылмыстық іс ұзаққа созылып, қиынға түсті, бірақ негізгі сараптамалық дәлелдер Паттонның өзін қорғауға тырысқанда алған жарақаттары, оның үстіне оралған қара мата және шашындағы жасыл шыны сынықтары болды. Ол кейін бұл мәлімдемесінен бас тартты. Ол Сиднейдегі Сильвервотер түзеу орталығына ауыстырылды.

Сот

2007 жылдың 1 ақпанында МакНилл кісі өлтіру ісі бойынша сотқа тартылды. 2007 жылдың 1 наурызында МакНилл Жоғарғы Сотта: "Мен Жанел Паттонды өлтірмедім", "Мен оны құсырламадым" және "Мен Жанел Паттонды сол күні көрмедім" деді. Бірақ, оның денесінде табылған белгісіз әйел ДНК-сының себебі түсініксіз қалды.

Апелляциялық шағымдар

МакНилл өзінің айыптау үкімін Федералдық соттың толық құрамына шағымдады, оның ішінде полицияға берген мәлімдемесі оған қарсы куә ретінде қабылданбауы тиіс еді деген негіздер келтірді. Толық құрамдағы сот, бас судья Блэк және судьялар Ландер мен Бесанко оның шағымын қабылдамады. 2008 жылғы 14 қарашада Австралияның Жоғарғы соты апелляция жасауға арнайы рұқсат беруден бас тартты.