Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Даниялық велосипедші
Danish cyclist
Якоб Сторм Пиль (9 наурыз 1973 жылы туған) – Данияның бұрынғы кәсіби жол велосипедшісі, кейін көп жылдар бойы Оденсе қаласында тұрған. Ол – жан-жақты жүретін, агрессивті стильдегі ездісімен танылған, дұрыс топтан бөлініп шығуды шеберлікпен істейтін шабандоз. 1996 және 2000 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысқан. Ол Данияның бұрынғы кәсіби велосипедшісі Жорген В. Педерсеннің туысы.
Jakob Storm Piil (born 9 March 1973) is a Danish former professional road bicycle racer, where he later lived many years in Odense. He is an all round rider, known for his aggressive style of riding, whose speciality is to pick the right breakaways. He competed at the 1996 Summer Olympics and the 2000 Summer Olympics. He is the cousin of Danish former professional bicycle racer Jørgen V. Pedersen.
Өмірбаян
Пиль Копенгагеннің Вирум қаласында дүниеге келген. Ол мансабын тректік жарыстарда бастады, алты күндік жарыстарда даниялық Майкл Сандстед, Тайеб Бракия және Джимми Мадсен сияқты серіктестермен бірге өнер көрсетті. 1997 жылы RDM кәсіби велокомандасына қосылды, алғашқы жылында бірнеше үздік ондық нәтиже көрсетті. 1998 жылы Данияның Acceptcard командасына ауысты, онда 1998 жылы GP Skive жарысын жеңіп, мансабындағы алғашқы, маңызды емес жеңіске қол жеткізді. 1999 жылы көптеген жақсы нәтижелер мен USPRO чемпионатында жеңіс алып, кәсіби өмірінде маңызды жетістіктерге қол жеткізді. 2000 жылы CSC командасына (сол кезде Memory Card – Jack & Jones деп аталған) өтті. CSC командасындағы алғашқы жылы толығымен сәтті болмады, себебі Милан-Сан-Ремоға дейін көлікке соқтығысу маусымының алғашқы төрт айын құртты, бірақ ол бірнеше шағын нәтижелерге қол жеткізді. 2001 жылы Пиль үшін жақсы маусым болды, ол Бейбітшілік жарысын жеңіп алды және, оның кейінгі мансабы үшін ең маңыздысы, 2001 жылғы Тур де Франста 17-ші кезеңде 2-орын алды. 16 адамнан тұратын топ 5 километрден кейін құрылғаннан кейін, Пиль 16 адамнан тұратын топтағы үш велошабандыздың бірі болды, бірақ финиш сызығында Серж Багеден жеңіліп қалды. 2002 жылы Пиль Париж-Тур және Дания айналымын жеңіп алды, сондай-ақ 2002 жылғы Тур де Франста кезеңді жеңуге тағы бір рет тырысты. 18-ші кезеңде Пиль кезеңді жеңіп алу үшін спринтке қолайлы жағдайда болды, бірақ финиш сызығына 250 метр қалғанда аяғы педальдан шығып кетті, нәтижесінде үшінші орынға ие болды. 2003 жылғы Тур де Франста Пиль ақыры іздеген жетістігіне қол жеткізді. 219 километрлік 10-ші кезеңде Пиль тоғыз адамнан тұратын топтан бөлініп шықты, нәтижесінде Пиль мен Фабио Сакки арасында кезеңді жеңу үшін тартыс болды. Екі велошабандыз финиш сызығына жақындағанда, олар жақсы спринт үшін қолдасты, ал Сакки Пильдің доңғалағында ашылды, осы артықшылығын пайдаланып, финиш сызығынан бұрын Саккиден өтті. 2004 жылы Пиль тағы да тырысты, ол 2004 жылғы Тур де Франста ең агрессивті велошабандыз атағын жеңіп алды, бірақ осы күш-жігері үшін кезеңді жеңіп алмады. 2005 жылғы маусымның көп бөлігі жарақаттарға байланысты құрт болды, және Пиль 2005 жылғы Тур де Франсқа арналған CSC командасының құрамына енбеді. Оның орнына ол Вуэльта-а-Эспания жарысына қатысты, онда ол тағы да шабуылға деген табандылығын көрсетті және ауру оны жарыстан шығуға мәжбүр еткенше жақсы формада болды. Ол велосипедпен әлем чемпионатына дейін сауығып, маусымдағы ең жақсы нәтижесін көрсетті – жеңімпаз Том Буненнен кейін бесінші орын алды. 2006 жылы Якоб Пиль ірі турларға қатыспады, ал 2006 жылғы Вуэльта-а-Эспания командасынан шығарылғаннан кейін ол T Mobile Team командасымен келісімшарт жасады.
Piil was born in Virum, Copenhagen. He started his career as a track racer, riding six day races with shifting partners, including the Danish riders Michael Sandstød, Tayeb Braikia, and Jimmi Madsen. In 1997 he signed up for the RDM professional cycling team, getting only a handful of top ten results in his first year as a pro. He moved to Danish Team Acceptcard in 1998, where he got the first, minor, victory of his career at the GP Skive in 1998. 1999 was his professional breakthrough with many good results, and a meriting win of the USPRO Championship. In 2000, he switched to Team CSC, back then known as Team Memory Card – Jack & Jones. His first year at Team CSC wasn't entirely successful, as a crash into a car just before the Milan–San Remo ruined the first four months of his season, though he still managed a few minor results. 2001 was a better season for Piil, as he won the Peace Race and, perhaps most importantly for his later career, finished a 2nd at stage 17 in the 2001 Tour de France. After a 16 man break away was established after only five kilometres, Piil was one of three riders in the 16 man group who were able to keep the peloton behind them, but Piil found himself beaten by Serge Baguet at the finish line. In 2002 Piil won Paris–Tours and Danmark Rundt, and once again tried his luck at winning a stage in the 2002 Tour de France. At the 18th stage, Piil was lined up in a favourable position to sprint for the stage win, when his foot jumped out of the toe clip with 250 meters to go, and Piil came in third. In the 2003 Tour de France, Piil finally got the success he sought. At the 219 kilometres long stage 10, Piil was a part of a nine man breakaway which ended up in a duel for the stage win between Piil and Fabio Sacchi. As the two riders neared the finishing line, they shook hands on a good final sprint, and Sacchi opened with Piil on the wheel, a position Piil used to his full advantage, sprinting past Sacchi just before the finishing line. In 2004, Piil tried again, and he won the title of the most aggressive rider in the 2004 Tour de France, but didn't get a stage win for his effort. Most of the 2005 season was ruined due to injuries, and Piil was left out of Team CSC's setup for the 2005 Tour de France. Instead, he rode the Vuelta a España, where he once again showed his tenacity to attack, and looked in great form until illness forced him to retire from the race. He recuperated in time for the World Cycling Championship where he got the biggest result of the season with a fifth place, behind winner Tom Boonen. In 2006 Jakob Piil did not participate in any of the grand tours, and shortly after being left out of the 2006 Vuelta a España team, he wrote a contract with T Mobile Team.