Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Императорлық граф Генрих фон Бюнау (Heinrich Reichsgraf von Bünau; 2 маусым 1697 – 7 сәуір 1762) – қазіргі Германияның бір бөлігі болып табылатын Саксония сайлау округінен шыққан саясаткер және тарихшы.
Imperial Count Heinrich von Bünau (Heinrich Reichsgraf von Bünau; 2 June 1697 – 7 April 1762) was a politician and historian from the Electorate of Saxony, now part of Germany.
Өмір
Вайсенфельсте дүниеге келген Бюнау, Генрих фон Бюнаудың (1665–1745) ұлы, ол Саксония сайлаушысының канцлері болған және 1742 жылғы 24 наурызда Киелі Рим империясының император графы (Reichsgraf) атағын алды. Анасы – Джулиана Доротея фон Гейсмар. Лейпциг университетінде оқығаннан кейін Бюнау Саксония сайлаушыларының қызметіне қабылданып, Лейпцигтегі Жоғарғы сотта (Oberhofgericht) бағалаушы болып жұмыс істеді. Кейін ол Жоғары консисторияның президенті және құпия кеңесші (Wirklicher Geheimrat) дәрежесіне көтерілді. Саксония сайлаушылары кабинетінің министрі, оның екінші әйелінің ағасы – граф фон Хоймның көмегімен оның мансабы өсті. 1734 жылы граф Брюль Хоймды қызметтен шеттетуінен кейін Генрих фон Бюнау Айслебендегі Мансфельд графтығының аға қадағалаушысы лауазымына төмендетілді. Бірақ 1741 жылы ол император Карл VII-нің қызметіне кіріп, императорлық құпия кеңесші (Reichshofrat) болып тағайындалды – бұл қызметті атқарган алғашқы протестант. Ол сондай-ақ Жоғарғы және Төменгі Саксония аймағында елші ретінде жұмыс істеді. 1745 жылы император қайтыс болғаннан кейін Бюнау Дрезденге жақын Нотництегі өз иелігіне шегініп, ғылыми және тарихи зерттеулерін жалғастырды. 1744 және 1751 жылдар аралығында әйелі арқылы алған Дален иелігінде Дален қасiлiн салдырды және оны безендіру үшін 1756 жылы Адам Фридрих Озерге тапсырыс берді. Нотниц, Дален және Османштедт иеліктерінен басқа, Бюнау Домсен, Геллниц және Гросс Таушвиц иеліктеріне де ие болды. Ол 1762 жылғы 7 сәуірде қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Османштедт 1762 және 1775 жылдар аралығында Саксен-Веймар-Эйзенах герцогинясы Анна Амалия (Эрнест Август II-нің жесірі және Англия королевасы Каролинаның әпкесі) мен оның ұлдары үшін жазғы үй ретінде пайдаланылды.
Born in Weissenfels, Bünau was the son of Heinrich von Bünau (1665–1745), a Chancellor of the Elector of Saxony who was created a Imperial Count of the Holy Roman Empire (Reichsgraf) on 24 March 1742 and Juliana Dorothea Dorothea von Geismar. After studying at the University of Leipzig, Bünau entered the service of the Electors of Saxony and became an assessor in the Upper Court (Oberhofgericht) at Leipzig. Later he became Senior Consistory President and Privy Councillor (Wirklicher Geheimrat). He received advancement through the good offices of the Cabinet Minister of the Electors of Saxony, Count von Hoym, the uncle of his second wife. In 1734, after Hoym had been ousted by Count Brühl, Heinrich von Bünau was downgraded to the position of Senior Overseer of the County of Mansfeld in Eisleben. In 1741 however he entered the service of the Emperor Charles VII, who made him an Imperial Privy Councillor (Reichshofrat), the first Protestant to fill that role, and employed him as an ambassador in the area of Upper and Lower Saxony. In 1745, after the death of the emperor, Bünau withdrew to his estate at Nöthnitz near Dresden to pursue his scientific and historical studies. Between 1744 and 1751 he had Dahlen Castle built, on the Dahlen estate he had acquired by marriage, and for the decoration of which he commissioned Adam Friedrich Oeser in 1756. Apart from the estates of Nöthnitz, Dahlen, and Ossmannstedt, Bünau also owned those of Domsen, Göllnitz and Gross Tauschwitz. where he died on 7 April 1762. after his death Ossmannstedt was used as a summer house by the Duchess Anna Amalia of Saxe Weimar Eisenach (widow of Ernest Augustus II, Duke of Saxe Weimar Eisenach and aunt to Queen Caroline of England) and her sons between 1762 and 1775.
Кітапхана
Бюнаудың жеке кітапханасы шамамен 42 000 том кітаптан тұрды. Алғашқыда ол Дрезденде, кейін Нотниц сарайында орналасты, және Бюнау оған қоғамның кіруіне мүмкіндік берді. Стендаль қаласынан келген археолог Иоганн Йоахим Винкельман 1748 жылдан 1754 жылға дейін Нотницте Бюнаудың хатшысы болып жұмыс істеді.
Bünau's private library comprised some 42,000 volumes. It was housed at first in Dresden, then on his estate at Nöthnitz Palace, and he allowed public access to it. The archaeologist Johann Joachim Winckelmann from Stendal worked at Nöthnitz between 1748 and 1754 as Bünau's secretary.