Бірінші дүниежүзілік соғысының батыры Чарльз Уайт Уиттлси
Charles W. Whittlesey
Чарльз Уайтс Уиттлси – АҚШ армиясының «Құрмет медалі» иегері, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы «Жоғалған батальонның» басшысы. Өмірбаяны, қайғылы өлімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Уайт Уитлси (20 қаңтар 1884 – 26 қараша 1921) – Бірінші дүниежүзілік соғыста Моаза-Аргонне шабуылында жоғалған батальонды басқарған және «Құрмет медалімен» марапатталған АҚШ армиясының офицері. 1921 жылғы 26 қарашада Гаванаға бағыт алған кемеден секіріп, суға батып, өзіне-өзі қол жұмсады, оның жасы 37 болған.
United States Army Medal of Honor recipient
Charles White Whittlesey (January 20, 1884 – November 26, 1921) was a United States Army Medal of Honor recipient who led the Lost Battalion in the Meuse–Argonne offensive during World War I. He committed suicide by drowning when he jumped from a ship en route to Havana on November 26, 1921, at age 37.
Ерте өмір
Чарльз Уайт Уитлси Флоренцияда, Висконсин штатында дүниеге келді, онда оның әкесі орман шаруашылығымен айналысты, ал ол Грин-Бэйдегі мектепке барды. 1894 жылы ол отбасымен Массачусетс штатының Питтсфилд қаласына көшті, онда 1901 жылы Питтсфилд орта мектебін бітірді. Ол Уильямс колледжіне түсті, онда Сент-Энтони залының мүшесі болды және 1905 жылы бітірді. Оны сыныптағы "үшінші ең дарынды адам" деп таныды, ал аристократиялық мінезі үшін оған "Граф" деген лақап ат қойылды. 1908 жылы ол Гарвард құқық мектебінде заңгер мамандығын алды. Бітіргеннен кейін көп ұзамай ол Нью-Йоркте Уильямстағы сыныптасы Дж. Байард Пруинмен заң серіктестігін құрды. Уильямстағы досы және бөлмедесі Макс Истменнің ықпалымен Уитлси бірнеше жыл Америка Социалистік партиясының мүшесі болды, бірақ қозғалыстың күшейіп бара жатқан радикализміне көңілі толмағандықтан мүшеліктен бас тартты.
Charles White Whittlesey was born in Florence, Wisconsin, where his father worked as a logger, and he attended school in Green Bay, Wisconsin. He moved with his family in 1894 to Pittsfield, Massachusetts, where he graduated from Pittsfield High School in the class of 1901. He enrolled at Williams College, where he was a member of St. Anthony Hall, graduating in 1905. He was voted the "third brightest man" in his class, and because of his aristocratic manner was nicknamed "Count." He earned a law degree from Harvard Law School in 1908. Soon after graduating, he formed a law partnership with his Williams classmate J. Bayard Pruyn in New York City. Influenced by his friend and roommate at Williams, Max Eastman, Whittlesey spent several years as a member of the American Socialist Party before resigning his membership in disgust over what he viewed as the movement's increasing extremism.
Кейінгі өмірі
Уитлси майдан данымен подполковникке көтеріліп, 1918 жылғы 6 желтоқсанда соғыстағы ерлігі үшін табысталған алғашқы үш «Құрмет медалінің» бірін алып, АҚШ-қа соғыс батыры ретінде оралды. (Ал қалған екеуінің бірі оның жанындағы Джордж Г. Макмертриге берілді.) «Жоғалған батальон» оқиғасы Бірінші дүниежүзілік соғыстың ең көп талқыланған оқиғаларының бірі болды. 1919 жылы осы оқиғалар Уитлсинің қатысуымен фильмге түсірілді. Ол мансабына қайта оралуға тырысып, Уолл-стриттегі «Уайт & Кейс» фирмасында заңгер болып жұмыс істеді, бірақ үнемі сөз сөйлеуге, шерулерге және құрметті атақтар алуға шақырылып тұрды. Бұл қысым оны шаршатып, ол бір досына былай деді: «Күнделікті ескі әріптестерімнен қайғы-қасірет пен бақытсыздық туралы хабар естімейтін күн болмайды. Мен мұны одан артық көтере алмаймын».
Whittlesey received a battlefield promotion to lieutenant colonel and returned to the United States as a war hero, receiving on December 6, 1918, one of the first three Medals of Honor awarded for valor in the war. (One of the other two went to his second in command, George G. McMurtry.) The story of the Lost Battalion was one of the most talked about events of World War I. In 1919, the events were made into a film in which Whittlesey was featured. He tried to return to his career, working as a lawyer at the Wall Street firm of White & Case, but found himself in constant demand for speeches, parades, and honorary degrees. The pressure wore on him; he said to a friend: "Not a day goes by but I hear from some of my old outfit, usually about some sorrow or misfortune. I cannot bear it much more."
Өлім
1921 жылы қарашада Уиттлси Арлингтон ұлттық зиратында белгісіз сарбаздың жерлеу рәсіміне, құрмет медалімен марапатталған Сэмюэл Вудфилл мен Элвин Йоркпен бірге, табыт көтеріп жүрді. Бірнеше күннен кейін ол Нью-Йорктен Гаванаға «Юнайтед Фрут Компани» кемесімен билет алды. 1921 жылы 26 қарашада, Нью-Йоркке алғашқы түні, ол кеме капитанымен бірге кешкі ас ішіп, сағат 23:15-те темекі шегу бөлмесінен шығып, демалуға баратынын айтты. Капитан оның көңіл-күйі жақсы екенін байқады. Уиттлси қайтадан көрінбеді және суға секіріп, өз-өзіне қол жұмсады; оның денесі табылған жоқ. Нью-Йоркке кетер алдында ол өсиетнама жасап, мүлкін анасына қалдырды. Сондай-ақ, ол каютасында туыстары мен достарына арналған бірнеше хат қалдырды. Хаттар ата-анасына, ағалары Элиша мен Мелзарға, әйелі Гранвилл Уиттлсиге, сондай-ақ достары Джордж Макмертриге, Дж. Байард Пруинге, Роберт Форсайт Литтлге және Герман Ливингстонға жолданды. Уиттлсидің өзін-өзі өлтіруі жаңалықтардың бірінші бетінде жарияланды, бірақ оған жақын адамдар бұл оқиғаға көңіл бөлген жоқ. Уиттлсидің жерлеу рәсімінде 308-ші полктің командирі полковник Аверилл оның өлімі «шын мәнінде соғыс салдарынан болған және ол неміс оғынан қаза тапқандай, қызметтік міндетін орындау барысында қаза тапқан» деді.
In November 1921, Whittlesey acted as a pallbearer at the burial of the Unknown Soldier at Arlington National Cemetery, along with fellow Medal of Honor recipients Samuel Woodfill and Alvin York. A few days later he booked passage from New York to Havana aboard the , a United Fruit Company ship. On November 26, 1921, his first night out of New York, he dined with the captain and left the smoking room at 11:15 p. m. stating he was retiring for the evening and it was noted by the captain that he was in good spirits. Whittlesey was never seen again and committed suicide by jumping overboard; his body was never recovered. Before leaving New York, he prepared a will leaving his property to his mother. He also left a series of letters in his cabin addressed to relatives and friends. The letters were addressed to his parents, his brothers Elisha and Melzar, his uncle Granville Whittlesey, and to his friends George McMurtry, J. Bayard Pruyn, Robert Forsyth Little and Herman Livingston Jr. Whittlesey's suicide was front page news although those close to him were not surprised. In his eulogy at Whittlesey's funeral, Colonel Averill, the 308th's commander, said Whittlesey's death "was in reality a battle casualty and that he met his end as much in the line of duty as if he had fallen by a German bullet."
Ескерткіштер мен мемориалдар
Уиттлсидің кенотафы Массачусетс штатының Питтсфилд қаласындағы зиратта орналасқан. Оның денесі ешқашан табылған жоқ. 1948 жылы Нью-Йорк қаласындағы Уильямс клубында Чарльз Уайт Уиттлси атындағы бөлме ашылды.
Whittlesey's cenotaph is in a cemetery in Pittsfield, Massachusetts. It notes that his body was never recovered. In 1948, the Charles White Whittlesey Room was dedicated at New York City's Williams Club.
Танымал мәдениетте
2001 жылы АҚШ-тың A&E телеарнасы шайқас туралы естеліктер негізінде "Жоғалған батальон" атты телефильм жасады. Онда Уиттлси рөлін Рик Шродер ойнады. 2020 жылы Кэтлин Рунидің "Шер Ами және майор Уиттлси" романы жарық көрді. 2021 жылы Sabaton тобы "Жоғалған батальон" әнін шығарды, мысалы.
In 2001, U. S. television channel A&E made a television movie called The Lost Battalion based on accounts of the battle. In that portrayal Whittlesey was played by Rick Schroder. In 2020, the novel Cher Ami and Major Whittlesey by Kathleen Rooney was released. In 2021 the songs Sabaton eg. The lost batalion.