Ричард Мейн: Лондон Полициясының алғашқы комиссары
Richard Mayne
Ричард Мейн: Лондон метрополитен полициясының бірінші комиссары, 39 жыл қызмет еткен, тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен басшы. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық адвокат және Метрополис полициясының бірлескен комиссары басқа адамдар
English barrister and joint Commissioner of Police of the Metropolis
other people
Сэр Ричард Мейн ККБ (1796 жылдың 27 қарашасы – 1868 жылдың 26 желтоқсаны) – адвокат және Метрополис полициясының алғашқы бірлескен комиссары, Лондон Метрополис полициясының басшысы (1829–1868). 39 жыл қызмет еткен ол полиция тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен комиссар, сондай-ақ тағайындалғандағы ең жас комиссар болды.
Sir Richard Mayne KCB (27 November 1796 – 26 December 1868) was a barrister and the joint first Commissioner of Police of the Metropolis, the head of the London Metropolitan Police (1829–1868). With an incumbency of 39 years, he was also the longest serving Commissioner in the force's history, as well as the youngest on his appointment.
Ерте өмір және мансап
Мейн Дублинде судья Эдвард Мейн мен Сара Фиддестің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол он үш баланың бірі болған. 1818 жылы Дублин Тринити колледжінде бакалавр, ал 1821 жылы Кембридж Тринити колледжінде магистр дәрежесін алды. 1822 жылдың 9 ақпанында Линкольн Иннінде адвокаттыққа қабылданды және Солтүстік аймақта тәжірибе жинауға кірісті. 1814 жылы ол үлкен ағасы Чарльз Мейнмен бірге Еуропа елдерін аралап шықты.
Mayne was born in Dublin, the son of Judge Edward Mayne and Sarah Fiddes. He was one of thirteen children. He gained his BA from Trinity College, Dublin in 1818 and his MA from Trinity College, Cambridge, in 1821. He was called to the Bar at Lincoln's Inn on 9 February 1822 and commenced practice on the Northern Circuit. In 1814 in the company of his eldest brother Charles Mayne, he made a tour of the continent.
Екінші бірлескен комиссар
Англия адвокатурасының қарқынды дамып келе жатқан жұлдызы ретінде Мейн 1829 жылы жаңа Метрополитен полициясының бірлескен комиссарларының бірі болуға үміттү болды және ешқандай тексеруден өтпестен таңдалды. Оның жоғары тұрған әріптесі лейтенант-полковник Чарльз Роуэн болды. Роуэн тәртіпті және ұйымдастыру дағдыларын қамтамасыз етуге тиіс болды, ал Мейн заңдық сараптаманы ұсынуға міндетті болды. Олар 1829 жылдың 7 шілдесінде жаңа қызметтеріне кірісіп, Роуэн 21 жылдан кейін зейнеткерлікке шыққанға дейін тығыз байланыста жұмыс істейтін жақын достарға айналды. Сол айдың соңында олар 4 Уайтхолл-плейс мекенжайындағы кеңселерге көшіп, жаңа полиция күшін құрудың зор міндетін бастады. 29 тамызда олар Лорд-барон сэр Уильям Александрдың алдында Бейбітшілік судьясы ретінде ант берді. 16 қыркүйекте екі комиссар жеке өздерінің жаңа констебльдерін Foundling ауруханасында антқа шақырды. Жаңа күш алғаш рет 29 қыркүйекте сағат 18:00-де көшеге шықты. Мейн полиция қызметкерінің заңдық мәртебесі мен өкілеттіктерін, сондай-ақ оның сақтауға тиіс заңдарды баяндайтын Жалпы нұсқаулық кітабының екінші бөліміне жауапты болды. Бұл нұсқаулар бүгінгі күнге дейін британдық полиция констеблінің өкілеттіктерінің негізін құрап, полиция қызметкерлерінің соттан рұқсатсыз жеке азаматтарға бұйрық беруге құқығы жоқ екенін (және қазір де жоқ екенін) нақтылайды. Жеке азаматтар полиция қызметкерлеріне шағымдануға және қажет болған жағдайда сотқа жүгінуге құқылы. Полиция қызметкерінің міндеті – өзінің немесе қоғамның белгілі бір тобының моральдық принциптерін сақтау емес. Мейн Роуэнге қарағанда қатал және кескілескен адам болды және ол Ішкі істер министрлігінің тұрақты хатшысы Сэмюэл Филипппен жиі келіспейтін. Филипп комиссарлардың тек Ішкі істер министріне ғана емес, оған және оның қызметкерлеріне де есеп беруі керек деп санады. Бұл өзара ұнамаушылыққа ұласты, және Роуэн көбірек дипломатиялық болғанымен, Метрополитен полициясы мен Ішкі істер министрлігі арасында алпыс жыл бойы шиеленіс сақталды. 1848 жылы Мейн Бат орденінің серігі (CB) атағымен марапатталды. Роуэн сол кезде Бат орденінің кавалер-командоры (KCB) болып тағайындалғандықтан, баспасөз Мейн әдейі назардан тыс қалған болуы мүмкін деген болжамдар жасады (бірақ шындығында Роуэн 1815 жылдан бері әскери қызметтері үшін CB орденін иеленген және жай ғана орденде жоғарылауға ие болды).
As a rising star of the English Bar, Mayne applied in 1829 to be one of the Joint Commissioners of the new Metropolitan Police and was selected without interview. His senior colleague was to be Lieutenant Colonel Charles Rowan. Rowan was to provide the discipline and organisational skills, while Mayne was to provide the legal expertise. They took up their new appointments on 7 July 1829 and were to become firm friends, working closely together until Rowan's retirement 21 years later. Later that month, they moved into their offices in 4 Whitehall Place and set about the monumental task of creating the new police force from nothing. On 29 August, they were sworn in as Justices of the Peace by Lord Chief Baron Sir William Alexander. On 16 September, the two Commissioners personally swore in their new constables at the Foundling Hospital. The new force first took to the streets at 6:00 p. m. on 29 September. Mayne was responsible for the second section of the General Instruction Book, which laid down the legal standing and powers of a police officer and the law he was required to enforce. These instructions are still the basis of the powers of a British police constable and made it clear that police officers did (and do) not have carte blanche to give orders to private citizens without a warrant from a magistrate. Private citizens could make complaints against police officers and pursue them in the courts if necessary. It was not a police officer's job to enforce his own morality or that of a particular section of society. Mayne was a more rigid and abrasive man than Rowan, and frequently clashed with Samuel Philipps, the Permanent Secretary of the Home Office, who believed that the Commissioners should answer to him and his officials, and not just to the Home Secretary. It was a mutual dislike, and although Rowan was more tactful, the Metropolitan Police and Home Office were at odds for sixty years. In 1848, Mayne was appointed Companion of the Order of the Bath (CB). Since Rowan was at the same time appointed Knight Commander of the Order of the Bath (KCB), there were suggestions in the press that Mayne may have been deliberately passed over (although in fact Rowan had held the CB for his military services since 1815 and was therefore simply being promoted in the order).
Бірінші бірлескен комиссар
1850 жылы Роуэн зейнеткерлікке шықты, ал Мэйн жалғыз комиссар болады деп күтті. Бірақ Ішкі істер министрлігі әскери адамды да тағайындау қажет деп шешті, соның салдарынан капитан Уильям Хей екінші комиссар болды. 1851 жылы Мэйн Ұлы көрменің қауіпсіздігін жеке өзіне алды. Бұл, әскери комиссар ретінде осы жұмыс оған тиесілі деп ойлаған Хейді ашуландырды, ол дереу наразылық білдіре бастады. Дегенмен, Мэйннің Ұлы көрмендегі қауіпсіздік шаралары өте сәтті болды, нәтижесінде ол Бат орденінің кавалер-командоры (KCB) атағымен марапатталды.
In 1850, Rowan retired, and Mayne expected to become sole Commissioner. However, the Home Office decided that a military man should also be appointed and Captain William Hay became Second Commissioner. In 1851, Mayne took personal charge of policing at the Great Exhibition. This angered Hay, who believed that as military commissioner he should have had the job, and he immediately began protesting. However, Mayne's policing at the Great Exhibition was so successful that he was finally appointed Knight Commander of the Order of the Bath (KCB).
Жалғыз комиссар
1855 жылы Хей қайтыс болды, ал 1856 жылғы Метрополитен полиция туралы заңда болашақта бір ғана комиссар және екі көмекші комиссар болуы тиіс деп белгіленді. Келесі он үш жыл бойы Мэйн Метрополитен полициясын жеке басқарды. Алайда, жалғыз комиссар ретінде Мэйн халықтан да, өзінің қызметкерлерінен де көбірек алшақтады. Ол өзінің қызметкерлерінен құрмет пен қорқынышқа ие болды, бірақ Роуэн сияқты жақсы көрілмеді, өйткені ол ескі комиссардың араласу және түсіндіру қабілетіне ие болмады. Ол Альберт ханзада енгізген жаңа Виктория дәуірінің «әдеп-ғұрыптарын» қабылдап, көптеген адамдардың қарапайым және қажетсіз деп санайтын ережелерді (мысалы, балаларға қоғамдық жерлерде қар шаруасын лақтыруға тыйым салу) күшіне енгізуді бұйырды. Шындығында, оның жаңа көзқарасы жас кезінде жазған нұсқауларымен көптеген жағынан қайшы болды; енді полиция орта таптың әдеп-ғұрыптарын қатаң сақтап, ақсүйектер мен аристократияға олардың қызметтік міндеттеріне кедергі келтіретін сыйлы қарым-қатынас көрсетті. Жоғары шенді офицерлер де енді офицерлік сыныптардан тағайындала бастады, бұл бастапқы идеяға қайшы келеді, онда осы сыныптардан тек комиссарлар ғана тағайындалуы керек еді. Бұл мәселе 1940 жылдарға дейін шешілмеді. 1866 жылы Мэйн Хайд-парктегі демонстрацияны басуды жеке өз мойнына алды, бақылаудан шығып, өзі де дене жарақатын алды. Ішкі істер министрі Спенсер Уолпол оның кінәлі екенін жариялады, бірақ ол отставкаға кетерге рұқсат бермеді. 1867 жылы Клеркенвеллде болған жарылыс оқиғасын полиция дұрыс басқармағандықтан оның отставкасы тағы да қабылданбады.
In 1855, Hay died, and the Metropolitan Police Act 1856 laid down that in future there should be a single Commissioner, with two Assistant Commissioners. For the next thirteen years, Mayne ran the Metropolitan Police single handedly. As sole Commissioner, however, Mayne became increasingly aloof and distant from both the public and his men. He was feared and respected by his men, but not loved as Rowan had been, lacking the older man's talent for conciliation and explanation. He embraced the new Victorian 'morality' introduced by Prince Albert and instructed his men to enforce regulations that were seen by many as petty and unnecessary (such as forbidding children to throw snowballs in public places). In fact, in many ways his new attitude was conflicting with the instructions written by him as a younger man; now the police were very much enforcing middle class morality and were treating the gentry and aristocracy with a deference that sometimes interfered with their duties. Senior officers also started to be drawn from the officer classes, which conflicted with the original idea that only the Commissioners should be appointed from these classes. This issue was not resolved until the 1940s. In 1866, Mayne took personal charge of suppressing the Hyde Park demonstration, and lost control, suffering physical injury himself. The Home Secretary, Spencer Walpole, let him take full blame, although he did refuse his resignation. In 1867, his resignation was again refused after the police mishandling of the Clerkenwell bombing.
Өлім және мұра
Мейн 1868 жылы Бокс күні Честер скверіндегі үйінде шаршап, көңілі қалған күйде қайтыс болды. Ол қателіктер жасағанымен, таңғажайып жетістіктерге қол жеткізді. Оның қызмет еткен кезінде бастапқыда 1000-нан аспайтын күш 8000-ға жуық адамға дейін өсті. Полиция бақылайтын аумақ бастапқы өлшемнен он есеге ұлғайды, ал идея елдің әрбір округі мен қаласына тарады. Мейн Лондонның Кенсал Грин зиратында жерленді. Ол 1831 жылы үйленген Йоркширдегі Уайк Манорындағы Томас Карвиктің үлкен қызы, жесір Джорджина Марианна Кэтрин және Корольдік теңіз күштерінің контр-адмиралы Ричард Мейн сияқты балаларынан аман қалды. "Мистер Уичердің күдіктері" (2011) телефильмінде және оның 2013 жылғы жалғасында оның рөлін Тим Пигот Смит ойнады.
Mayne died, tired and embittered, at his home in Chester Square on Boxing Day 1868. Although he had made mistakes, he had achieved astonishing things. The original force of less than 1,000 men had grown during his commissionership to nearly 8,000. The area it policed had increased to ten times its original area, and the idea had spread to every county and town in the country. Mayne was buried in Kensal Green Cemetery, London. He was survived by his widow, Georgina Marianne Catherine, eldest daughter of Thomas Carvick of Wyke Manor, Yorkshire, whom he had married in 1831, and children including his son, Rear Admiral Richard Mayne of the Royal Navy. In the television film The Suspicions of Mr Whicher (2011) and its 2013 sequel he was played by Tim Pigott Smith.