Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Чатем сортауығы немесе Чатем аралы сортауығы (Haematopus chathamensis) – сортауықтардың бір түрі. Бұл Жаңа Зеландияның Чатем аралдарына ендемик, суға батып жүретін құс. Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) бұл түрді жойылу қаупі төніп тұрған түр ретінде бағалаған, және 2004 жылғы санақ бойынша қазіргі таралған саны 310-325 құсқа жетеді. Басты қауіп – кіргізілген жыртқыштар.
The Chatham oystercatcher or Chatham Island oystercatcher (Haematopus chathamensis) is a species of oystercatcher. It is a wading bird endemic to the Chatham Islands, New Zealand. This species is rated by the IUCN as endangered, and has a current population of 310 to 325 birds (2004 census). The main threat is from introduced predators.
Сипаттама
Чатэм остригасы ерекше қара және ақ түсті қауырсынымен және ұзын, жуан қызыл-сары қарлығашымен ерекшеленеді. Басы, мойны, кеудесі, арқасы, қанаттары және құйрығы қара түсті. Көдесі ақ түсті, бірақ кеудесінде шекарасы анық емес. Көздері қызыл, ал көздің айналасындағы шеңбер сары түсті. Қысқа, жуан аяқтары қызғылт түсті. Ересек остригалардың ұзындығы шамамен…
The Chatham oystercatcher has distinctive black and white plumage and a long, thick orange red beak. The head, neck, breast, back, wings and tail are black. The lower underparts are white with an unclear demarcation on the breast. The irises are red and the eyes have orange orbital rings. The short, thick legs are pink. Adults are about in length.
Тарату
Чатем сайрақтары Чатем аралдарында ғана кездеседі, бұл аралдар Жаңа Зеландияның оңтүстік-шығысында орналасқан. Бас аралдардың төртеуінің әрқайсысында шағын көбейту популяциялары бар.
The Chatham oystercatcher is only found on the Chatham Islands, an archipelago about south east of New Zealand. Each of the four main islands has small breeding populations.
Мінез-құлық
Чатэм острицасы моллюскалармен және теңіз құрттарымен қоректенеді, оларды құмнан өзінің тұмсығымен қазып шығарып, қабықтарын ашу үшін соққымен ұрады. Олар көбінесе лагуна жағалауына қарағанда жағажайда азық іздеуді ұнатады, көбінесе су астындағы тасты платформаларда және құмды жағажайларда (бірақ кейбір құстар жайылымды артық көреді). Ұя жағажайда, құмды немесе тасты жағалауда салынады және қарапайым шұңқырдан тұрады. Кейде ол төменгі өсімдіктердің арасында салынып, көбірек күрделі болуы мүмкін. Әдетте екі-үш жұмыртқа салады. Жас құстар ұядан ұшып шыққаннан кейін шамамен 33 күн өткен соң туған жерін тастап кетеді. Бұл құстың басты қауіптері – жыртқыштар, әсіресе жабайы мысықтар, олар жұмыртқаларын және балапандарын жейді, сондай-ақ жағажайда еркіндікпен жүретін мал (ірі қара және қой), олар ұяларды таптап кетуі мүмкін. Сонымен қатар, келтірілген, ұшпайтын уэка (Gallirallus australis) да ұяны жойғыш болып табылады.
The Chatham oystercatcher feeds on molluscs and marine worms, digging them out of the sand with its beak and hammering the shells to open them. They prefer foraging on coastline to lagoon shoreline, foraging mostly on intertidal rock platforms and sandy beaches (though some birds preferred pasture). The nest is built on the beach on sandy or rocky shores and consists of a simple scrape. Sometimes it is built among low vegetation and may be rather more elaborate. Two or three eggs are usually laid. Young birds left their birth territory about 33 days after fledging. The main threats faced by this bird are predation, particularly by feral cats on eggs and chicks, and the cattle and sheep which roam onto the beaches and may trample the nests. The introduced flightless weka (Gallirallus australis) is also a nest predator.