Кіріспе

Француз адмиралы және елшісі Антуан, 1-ші граф де Ноэль (4 қыркүйек 1504 – 11 наурыз 1563) Франция адмиралы болды және үш жыл бойы, 1553–1556 жылдары Англияда елшілік қызметін атқарды, испан елшісі Симон Ренармен батыл, бірақ нәтижесіз бәсекелестік жүргізді. Антуан Луи де Ноэль мен Катерина де Пьер Буффиердің 19 баласының үлкені болды, оның үш ағасы француз дипломаттары қызметінде болды. Оның ағалары Жиль мен Франсуа дін қызметкерлері және дипломаттар еді.

Дипломатиялық мансап

Оның мансабы 25 жасында Франсис де ла Тур, Туренн виконтымен бірге Францияның Франсис I-і мен Австрияның Элеонорасының некесін ұйымдастыру үшін Испанияға сапармен басталды және ол соңғы неке шартына қол қойды. Содан кейін ол 1548 жылы Италия соғыстарына қатысып, Шотландияға екі рет сапар жасады. Ноэль Брест және Гаврдегі кемелерді жабдықтауға көмектесті, олар Шотландия королевасы Мэриді Думбартоннан алып кету үшін Шотландияға бағытталды. Антуан де Ноаль 1553 жылдың 30 сәуірінде Лондонға келді және 1556 жылдың 4 маусымына дейін туысы Рене де Лаваль де Бойздаффиннің орнына елші қызметін атқарды. Англия королі Эдуард VI қайтыс болғаннан кейін, ол императорлық елші Саймон Ренардтың қарсыласы болды, ол Англия королевасы Мэри I және оның үкіметіне жақын болған.

Ноэль және Шотландия

Франция Шотландияның ұзақ жылдар бойы сақталған Ескі Одақ арқылы одақтасы болды, ал Ноайль дипломат және әскербасы Анри Клеутиннің досы болды, ол 1554 жылы Шотландияның регенті болған Гиз Мариясына қызмет етті. Ноайль мен Клеутин 1553 жылғы 29 шілдеде Мариямен кездесу үшін Нью-Холлға сапар жасады. Клеутин Эдинбургке оралды, ал Ноайль Францияның констеблі Ан де Монморенсиге Клеутинге Лондон оқиғалары туралы хабар беретінін мәлімдеді. Ноайль Леннокс графы мен оның әйелі Маргарет Дугластың Шотландия регенттігін алуды жоспарлап отырғанын білді, бірақ Мария өзінің жақындарына Арчибальд Дуглас, 6-шы Ангус графынан қолдау алу үшін Шотландияға оралуға рұқсат бермеді. Ол Шотландиядағы Гизге және Клеутинге Пьемонттағы Верчелли қаласының құлауы және Сүлейменнің ұлы, Шәхзада Мұстафаның қазасы туралы хабар жіберді. 1553 жылдың желтоқсанында Ноайль шотланд шекарасы мәселелерін Гранж Уильям Кирккалдимен талқылады және Шотландиядағы кейбір француз әскерлерін қаржыландыруға итальяндық банкир Тимоти Каньоли жартылай жауапты екенін түсінді, ол әскерлердің шығындарының тізімін жүргізді. 1554 жылдың қаңтар айында Ноайль Испанияның Филиппімен Мария I-нің некеге тұруы туралы келіссөздер туралы хабарды Шотландиядағы Гиз Мариясына жіберді.

Ноэль мода және Мэри I-нің таққа отырғызылуы туралы

Ноэльс Мэридің сарайындағы киімді француз стилінде, кең жеңді және қымбат маталардан жасалған деп сипаттады. Ол бұл киім Эдуард VI тұсындағы діни көзқарастардың ықпалымен туған сәнге, оны ол «аса сенімдер» деп атаған, қарама-қайшы келетінін айтты. Ол 3 тамызда Лондонға жасалған патшалық салтанатты кіруге қатыспады және (Генри Клеутинмен бірге) Чартерхаусқа орналасты. Ренардың сөзіне қарағанда, Ноэльс терезесінен кейбір шараларды бақылап, шерудің сипаттамасын беруге үлкерді. Ренар Мэринің алтынмен тігілген көйлек және жеңі бар күлгін түсті барқыт кигенін атап өтті. Ноэльс 30 қыркүйекте өткен тәж кигізу салтанаты туралы «баяндамасын» ұсынды, онда Гасконь және Нормандия герцогтықтарын бейнелейтін киім киген екі адам болды. Ноэль Мэридің күміс киім кигенін, ал оның көлігі мен жылқылары алтын матамен жабылғанын хабарлады. Елизавета мен Клевстік Анна да күміс киім киген. Француз стилінде күміс пен алтынға киінген сарай әйелдері, қызыл «крамозий» барқытымен жабылған жылқылармен бірге жүрді (бұл егжей-тегжейлі басқа деректерде әртүрлі айтылған). Ол тәж кигізу рәсімі мен Вестминстер залында өткен той туралы да мәлімет берді. Ноэльдің айтуынша, леди Елизавета қарындасы тәж киген кезде берген әшекейлерді киюден бас тартты немесе олардан қашып тырысты. 1553 жылдың қыркүйегінде Ноэль Франция королі Генрих II және Екатерина Медичиге Мэридің киімге құштар екенін және «крепс, коллет, манша және осыған ұқсас ұсақ-түйектер», бас киімдер, жағалар, жеңдер және басқа да осындай ұсақ заттар сияқты киімдерді сыйлық ретінде алғанын қуанатынын жазды. Ол сондай-ақ суреттерді алмасуды ұсынды. Сондай-ақ, ол Мэри де Гизге ағылшын сарайындағы жаңа мода және киімдегі шектен тыс әсемдік туралы, әсіресе қарт әйелдердің қазір киетін жарқын түсті киімдері мен қымбат маталары, сондай-ақ ерлер сарайындағы кестеленген шалбарлары туралы жазды.

Ақпарат жинау

Ноэльс хабаршылар мен тыңшыларға тәуелді бола бастады. Олардың арасында: «Николас» атымен танымал француз суретшісі; Мэридің жеке бөлмесіндегі қызметкерлердің бірі; және 1542 жылы Шотландия королі Джеймс V-тің қасында болған, оны улаған деген күдік туған және Эдинбург қамалында түрмеге қамалған, жер аударылған шотланд дәрігері Майкл Дурхам. Дурхам ағылшын қазынасынан жалақы алды. Пинки шайқасында шотландтарға қарсы күрескен француз әскері Жан де Фонтенэ, Бертевиль бароны, Антуан де Ноэльді Мэри I-ге қарсы қастандық жасаған сэр Генри Дадлимен таныстырды. Мэридің қызметшілерінің бірі Сьюзан Кларенсиос Ноэльге 1555 жылы королева Мэридің жүктілігіне күмән келтіргенін айтты. Ноэль 1555 жылы Мэридің жалған жүктілігінің себебі киста немесе ісік болуы мүмкін деп ойлады.

Уайттың көтерілісі

1554 жылдың қаңтар айында Мэри I Ноэльге оның үйленуі Франциямен жасалған бейбіт келісімдерге деген міндеттемесін өзгертпейтінін мәлімдеді, ол бұл уәдені Францияның Шотландиядағы одақтастарына жеткізді. Император сарайындағы сарай қызметкері және кварталмейстер Хьюг Кузен ле Вьё айтуынша, Ноэль некеге қарсылық көрсетуде және бүлікке ұлтау болуда маңызды рөл атқарды. Ноэль мен Анри Клеутин Мэридің сарайында некеге қарсылармен, сондай-ақ Девонның 1-ші графы Эдвард Куртенэй сияқты баламалы күйеудің жақтастарымен байланыс жасады. Олар Уайттың бүлігіне қатысқан заговоршыларға, оның ішінде Джеймс Крофтқа қолдау көрсету туралы ұсыныс жасады. Франция королі Генрих II арнайы елшісі Ла Маркты жіберді, ол Николя Дюран де Вильгейнон басқаратын кемелер флотын Девон мен Корнуолл жағалауында орналастыруды ұсынды. Сэр Джон Ли (1502–1566) – Марияның Испанияның Филиппімен үйленуіне наразы болғандар арасындағы байланыстары бар пайдалы тұлға болды. Ноэльдің шотландтық адамы Броутон Лондон милициясының капитандары, «Ақ халаттарды» Рочестер маңында Марияның қызметінен дезертирлеуге итермеледі және оларға пара берді. Замандас жазушы Джон Проктор Струдтағы Госпиталь Хилліндегі төбеде капитандардың жақтарын ауыстырғанын сипаттады. Ноэль 1554 жылдың ақпанында бүлік сәтсіз аяқталғаннан кейін Уайттың жақтастарын жазалау испандық неке жоспарларына кері әсер етеді деп ойлады және оппозицияның үндемегенін түсінді. Уайт өзінің мойындауында Клеутиннің кінәлі екенін айтты. Францияда констебль Монморенси Ноэль мен Клеутиннің әрекеттерін ағылшын елшісі Николас Воттонға қорғауға мәжбүр болды. Сәуір айында Ноэль француз қаржысы оппозицияны қайта құруы мүмкін деп ойлады. 7 мамырда Ноэль Мэри мен оның кеңесіне Филипптің француз кемелеріне қауіп төндіретін кемелер флоты туралы айтты, кездесу екі тараптан да ашулы сөздермен аяқталды және француздар соғыс жасайтын сияқты әсер қалдырды. Ноэль өтініш етуге және пікірін қайтаруға мәжбүр болды, бірақ үйлену жоспарларын бұзудың жолдарын іздеуді жалғастырды. Ноэль Лондон мұнарасынан жақында босатылған леди Елизаветаның құрметін сақтауға тырысты. Ол оған алма сыйлық ретінде жіберді, бірақ оның елшісі Ричмонд сарайында тұтқындалды.

Ноаль әулеті

Оның кенже інісі Жиль де Ноаль дипломатиялық агент қызметін атқарды. Олардың бауыры Франсуа де Ноаль 1556 жылдың 6 қарашасынан 1557 жылдың 21 маусымына дейін Лондондағы елші болды. Олардың дипломатиялық хат алмасуының бір бөлігі 1763 жылы Рене Обер де Верто тарапынан "Англиядағы Ноаль мырзаларының елшіліктері" деген атпен бес томдық жинақта жарияланды.

Неке

Оның әйелі Жанна де Гонто болды, ол күйеуі қайтыс болғаннан кейін Екатерина де Медичидің қызметшісі болды.