Кіріспе

Уильям Уорнер (1840–1916) – американдық саясаткер.

Уильям Уорнер (11 маусым 1840 – 4 қазан 1916) – Миссури штатының Канзас-Сити қаласындағы американдық заңгер және саясаткер. Ол 1871 жылы Канзас-Сити қаласының мэрі болып, бір жылдық мерзімде қызмет етті. Кейін ол Миссури штатынан АҚШ Өкілдер палатасы мен АҚШ Сенатына өкіл болып сайланды.

Ерте өмір

Уорнер Висконсин штатының Лафайетт округіндегі Шуллсбург қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы оның жастығында қайтыс болды, оны қарындасы Мэри Энн Уорнер Уэбб және оның күйеуі Дэниел Уэбб III тәрбиеледі. Ол Лоуренс университетінде және Мичиган университетінде (Энн-Арбор қаласында) құқық білімін оқыды және 1861 жылы адвокаттық практикаға қабылданды. 1862 жылы Висконсин штатының 33-ші ерікті жаяу әскер полкіне 1-ші лейтенант болып қатысты және Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Мэдисон, Висконсин қаласында майор шынжырғымен демобилизацияланды. Ол 1866 жылдың 7 тамызында София Фрэнсис Булленге үйленді. Олардың алты баласы болды.

Саяси мансап

Уорнер кейін өзінің ісін Канзас-Ситиге көшірді, онда ол 1867 жылы қалалық прокурор, 1868 жылы аудандық прокурор, ал 1871 жылы Миссури штаты Канзас-Сити қаласының мэрі болып қызмет етті. Ол 49-шы және 50-ші Конгресстерге республикашыл ретінде сайланды, 1885 жылдың 4 наурызынан 1889 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті, бірақ 1888 жылы қайта сайлануға түспеді. Уорнер 1888 жылы бір жылдық мерзімге Республиканың Ұлы армиясының бас қолбасшысы болып сайланды. Ол сондай-ақ АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Висконсин бөлімінің мүшесі болды. Уорнер 1892 жылы Миссури губернаторына республикалық кандидат ретінде сәтсіз сайланды, бірақ 1882, 1884, 1898 және 1902–1905 жылдары Миссури штатының батыс округінің АҚШ округ прокуроры болды. 1882 жылы ол Канзас-Сити клубының негіздеушілерінің бірі болды. 1905 жылы Уорнер АҚШ Сенатына республикашыл ретінде сайланды, ол 1905 жылдың 18 наурызынан 1911 жылдың 3 наурызына дейін 60-шы және 61-ші Конгресстерде қызмет етті, онда ол Миссисипи өзені және оның салалары жөніндегі Сенат комитетінің төрағасы болды және ішкі су жолдары комиссиясында жұмыс істеді. Ол қайта сайлануға түспеді.

Кейінгі өмірі

Уорнер заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады және Қару-жарақ және бекіністер жөніндегі кеңеске азаматтық мүше ретінде, сондай-ақ мүгедек еріктілерге арналған Ұлттық үйдің басқарушылар кеңесіне мүше болып тағайындалды. Оның әйелі София 1923 жылы қайтыс болғанға дейін зейнетақы алып отырды.