Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы бұрынғы темір жол станциясы
Former railway station in England
Стэнмор ауылы темір жол станциясы Англияның оңтүстігіндегі Стэнмор, Миддлсекс (қазіргі Үлкен Лондон) ауданында орналасқан станция болды. Алғашқыда жай ғана Стэнмор деп аталған бұл станция 1890 жылдың 18 желтоқсанында Фредерик Гордонға тиесілі болған «Харроу және Стэнмор темір жолы» компаниясымен ашылды. Бұл станция Харроу және Уилдстоуннан солтүстікке қарай созылған қысқа тармақ желісінің соңғы аялдамасы болды. Пойыздарды «Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы» (LNWR) жүргізді. Станция Гордон даңғылы мен Ескі шіркеу көшесінің қиылысының оңтүстік жағында орналасқан (қиылыстың солтүстік бөлігі бастапқыда Станция көшесі деп аталды) және ауыл шіркеуіне ұқсас архитектуралық стилімен, соның ішінде қысқа мұнарасымен ерекшеленді. 1952 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылды.
Stanmore Village railway station was a station in Stanmore, Middlesex in the south of England (now in Greater London). Originally called simply Stanmore, it was opened on 18 December 1890 by the Harrow and Stanmore Railway, a company owned by the hotel millionaire Frederick Gordon, as the terminus of the Stanmore branch line, a short branch line running north from Harrow & Wealdstone. Trains were operated by the London & North Western Railway (LNWR). The station was located on the south side of the junction of Gordon Avenue and Old Church Lane (the section north of the junction was originally named Station Road), and was noted for its architectural style, designed to resemble a village church, including a short spire. It closed to passenger traffic in 1952.
Тарих
1882 жылы кәсіпкер және қонақүй иесі Фредерик Гордон Стэнмордың жанында орналасқан үлкен ауыл үйін – Бентли Приорин сатып алды. Ол оны бай қонақтарға арналған елдік демалыс орны ретінде ашуды жоспарлаған. "Қонақүй әлемінің Наполеоны" деп аталған Гордон табысты халықаралық бизнесмен болды және өзінің халықаралық қонақүй желісі арқылы миллиондаған ақша тапқан. Сол кезде Стэнмор шалғайдағы ауыл болды, ал Гордон өзінің елдік қонақүйіне бай клиенттерді тарту үшін Харроудан жеке темір жол желісін салды. Ол Харроудағы басты желіге ие болған LNWR теміржол компаниясымен Стэнмор желісін өз атынан пайдалану туралы келісім жасады. Гордонның жоспары жергілікті тұрғындардың қарсылығына тап болды және ол наразылықтарды азайту үшін темір жол желісін шығысқа қарай қайта бағыттауға мәжбүр болды. Стэнмордағы Олд Черч Лейнде терминал үшін орын таңдалды. Жергілікті тұрғындардың алаңдаушылығын сейілту және әулетті клиенттеріне ұнату үшін Гордон сәулетшіге готикалық стильдегі ағылшын ауыл шіркеуіне ұқсайтын әсем станция ғимаратын жобалауды тапсырды. Харроу және Уилдстоун станциясындағы басты желіге қосылыс Лондоннан қарама-қарсы бағытта болды, бұл тікелей пойыз қатынасынсыз кері бұрылуды талап етті; жолаушылар тасымалы Харроу және Уилдстоуннан Стэнморға дейін, көбінесе итеру-тарту жүйесімен жұмыс істеді.
In 1882 the entrepreneur and hotelier Frederick Gordon purchased Bentley Priory, a large country house near Stanmore. He planned to open it up as a country retreat for wealthy guests. Known as "The Napoleon of the Hotel World", Gordon was a successful international businessman, and had earned his millions through his international hotel chain. At the time, Stanmore was a remote, rural location, and Gordon built his own railway line from Harrow in an attempt to attract affluent clientele to his country hotel. He negotiated a contract with the LNWR, the railway company that owned the mainline at Harrow, to operate the Stanmore line on his behalf. Gordon's scheme met with some local opposition and he was forced to re route the railway line further east to mitigate objections. The site for a terminus was selected in Old Church Lane in Stanmore. To allay the concerns of the local inhabitants — and to appeal to his well heeled customers — Gordon commissioned an architect to design an elegant station building that resembled a Gothic style English country church. The connection to the main line at Harrow & Wealdstone station faced away from London preventing through trains operating without a reversal; the passenger service was thus operated as a shuttle from Harrow and Wealdstone to Stanmore, normally run as a push–pull train.
Құлдырау
1932 жылы Метрополитен темір жолының солтүстік-шығысқа қарай өзінің Станмор станциясын ашуы (кейін Бейкерлу желісі, ал қазір Юбилей желісімен қызмет етеді) Вест-Энд пен Лондон қаласына жылдам, тікелей қатынас ұсынды. Бұл қазір Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы (LMS) басқаратын Ауыл станциясына күшті бәсекелестік тудырды. LMS тармақтық желісінде жолаушыларды көбейту үшін Белмонтта аралық станция салынды, ол 1932 жылдың 12 қыркүйегінде ашылды. 1966 жылы темір жолдар алынып тасталды, ал қалған учаскесі Харроу кеңесіне өткізілді. Бұрынғы желінің бөліктері сатылып, олардың орнына құрылыс салынып, бірақ желінің көп бөлігі жабайы өсімдіктерге толып қалды. Станмор ауылының платформалық ғимараттары 1970 жылдары жаңа үйлер салу үшін бұзылды, ал бұл үйлер жолдың бір бөлігі бойымен салынған. Архитектуралық құндылығына қарамастан, Станмор ауылы станциясының құлауына рұқсат етілді. Ғимаратты сақтап қалуға әрекеттер жасалды, бірақ ол қараусыз қалды және вандализмге ұшырады. 1969 жылы ол бір үй салушымен қайта жаңартылды, ол готикалық сәулет элементтерінің көп бөлігін алып тастап, оны тұрғын үйге айналдырды, ол әлі күнге дейін Гордон даңғылында тұр. Үйдің қабырғасына орнатылған тақта станцияның орнын көрсетеді.
The opening in 1932 by the Metropolitan Railway of its own Stanmore station about to the north east (later served by the Bakerloo line and now by the Jubilee line), introduced a rapid, direct service to the West End and the City of London. This presented strong competition to the Village station, now operated by the London, Midland and Scottish Railway (LMS). An intermediate station on the LMS branch line was constructed at Belmont in order to attract more passengers, opening on 12 September 1932. The railway tracks were taken up in 1966 and the remaining trackbed was purchased by Harrow Council. Sections of the former line were sold off and built upon, but most of the line was left to grow wild. The Stanmore Village platform buildings were demolished in the 1970s for the construction of a road of new houses, September Way, which was built along part of the track alignment. Despite its architectural merit, Stanmore Village station was allowed to fall into ruin. Attempts were made to preserve the building, but it suffered from neglect and vandalism. In 1969 it was redeveloped by a property developer, who removed most of the Gothic architectural features and converted it into a residential property, which still stands today on Gordon Avenue. A plaque mounted on the wall of the house indicates the site of the station.
Сәулет
Станмор – әулетті әрі консервативті қауымдастық болатын, ал Ұлы Станмор еншілес кеңесі Фредерик Гордонның жаңа станция ғимаратының айналағы ортамен үйлесетін жоғары сапалы дизайнға ие болуын талап етті. Станция готика стилінде салынды, оның дизайны әдейі шағын ағылшын шіркеуін еске түсіретіндей етілді – төртбұрышты мұнарасы, шпилі және гаргульдермен әшекейленген, тіреулі готикалық портигінің үстінде үлкен сағат пен шіркеу стиліндегі кіреберіс есігі бар. Станцияда темір мен шыныдан жасалған шатырмен жабылған бір ғана платформа болды. Оны тіктеп тұрған бағаналарда Гордон отбасының гербі бейнеленген: қарағайлар мен раушан гүлдерімен ораңдалған үш қабан басы.
Stanmore was an affluent and conservative community, and Great Stanmore Parish Council stipulated that Frederick Gordon's new station building should be of a high quality design that would blend in with its surroundings. The station was built in a Gothic style, deliberately design to resemble a small English church complete with a square tower topped with a spire and decorated with gargoyles, a large clock on top of a buttressed Gothic portico, and an ecclesiastical style entrance door. The station had a single platform covered by a cast iron and glass canopy. The supporting pillars bore the coat of arms of the Gordon family: three boars' heads surrounded by thistles and roses.
Фильм түсіру орны
Станмор Вилладж станциясы бірнеше туындының түсірілім алаңы ретінде қолданылды, оның ішінде Вернон Грей мен Айви Сент-Хелиердің басты рөлде ойнаған "The Gold Express" (1955) фильмі және BBC телеспектаклі "The Sun and I" (1955).
Stanmore Village station was used as a filming location for several productions including The Gold Express (1955), which starred Vernon Gray and Ivy St. Helier, and a BBC television play, The Sun and I (1955).