Джеффри Фукар Чью: Теория күшті өзара әрекеттесулер мен ядролық демократияның негізін қалаушысы
Geoffrey Chew
Жоғарғы энергиялық физика саласындағы көрнекті ғалым, Джеффри Фукар Чью туралы ақпарат. Bootstrap теориясы, UC Berkeley профессоры, өмір жолы мен ғылыми еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық теориялық физик (1924–2019), британдық музыколог.
American theoretical physicist (1924–2019)
the British musicologist
Джеффри Фукар Чью (/tʃ//uː/; 5 маусым 1924 – 12 сәуір 2019) – американдық теориялық физик. Ол күшті өзара әрекеттесудің боутстрап теориясын жасаушы ретінде танымал.
Geoffrey Foucar Chew (/tʃ//uː/; June 5, 1924 – April 12, 2019) was an American theoretical physicist. He is known for his bootstrap theory of strong interactions.
Өмір
1957 жылдан бастап UC Берклиде физика профессоры болып жұмыс істеді және 1991 жылдан бері зейнеткерлікте болды. Чикаго университетінде 1944–1946 жылдары теориялық бөлшектер физикасы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. 1950–1956 жылдары Иллинойс университетінде физика факультетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Одан бөлек, Чью Ұлттық ғылым академиясының және Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болды. Сондай-ақ ол Халықаралық трансдисциплинарлық зерттеулер орталығының (CIRET) негіздеушілерінің бірі еді. Чью Энрико Фермидің шәкірті болды. Оның студенттерінің арасында 2004 жылғы физика саласындағы Нобель сыйлығының лауреаты Дэвид Гросс және жота теориясының негізін қалаушылардың бірі Джон Шварц бар.
Chew worked as a professor of physics at the UC Berkeley since 1957 and was an emeritus since 1991. Chew held a PhD in theoretical particle physics (1944–1946) from the University of Chicago. Between 1950 and 1956, he was a physics faculty member at the University of Illinois. In addition, Chew was a member of the National Academy of Sciences as well as the American Academy of Arts and Sciences. He was also a founding member of the International Center for Transdisciplinary Research (CIRET). Chew was a student of Enrico Fermi. His students include David Gross, one of the winners of the 2004 Nobel Prize in Physics, and John H. Schwarz, one of the pioneers of string theory.
Жұмыс
Чью күшті өзара әрекеттесуге және оған байланысты боутстрап принципіне S матрицалық тәсілдің жетекшісі ретінде танылды, бұл теорияның танымалдылығы 1960 жылдары Калифорния университеті, Берклиде ықпалды теориялық топты басқарған кезде ең жоғары деңгейге жетті. S матрицасы теоретиктері күшті өзара әрекеттесуді түсінуге тырысты, нүктелік бөлшектер өрісі теориясы бар деген болжамсыз, шашыраңқы матрицаның аналитикалық қасиеттерін пайдаланып байланған күйлердің өзара әрекеттесуін есептеуге ұмтылысты. S матрицалық тәсіл жергілікті кеңістік-уақыт сипаттамасын бермеді. Бұл тәсіл бірден тәжірибешілерге түсініксіз болғанымен, кванттық гравитация теориясын құру үшін табиғи ая болды. Чьюдің бағдарламаға жасаған маңызды үлесі 1961 жылы болды: Стивен Фрауцшимен бірлесіп, олар мезондардың отбасыларға (түз сызықты Редж траекторияларына) жататындығын анықтады, онда мезон массасының квадраты спинге сызықты пропорционал (олардың схемасында спин масса квадратына қарсы кестеге түсірілген). Кванттық механикадағы байланған күйлер табиғи түрде осы сияқты отбасыларға жататындықтан, олардың тез қабылданылған қорытындысы – күшті өзара әрекеттесетін ешқандай бөлшек элементар емес еді. Консервативті көзқарас бойынша, байланған күйлер элементар бөлшектерден тұрады, бірақ Чьюдің одан да кең көзқарасы – нүкте тәрізді құрамдас бөліктері жоқ байланған күйлердің өзара әрекеттесуін сипаттайтын жаңа теорияның пайда болуы еді. Бұл тәсіл кейбір бөлшектерді элементар деп бөліп көрсетуден аулақ болғандықтан, кейде «ядролық демократия» деп аталды.
Chew was known as a leader of the S matrix approach to the strong interaction and the associated bootstrap principle, a theory whose popularity peaked in the 1960s when he led an influential theory group at the University of California, Berkeley. S matrix theorists sought to understand the strong interaction by using the analytic properties of the scattering matrix to calculate the interactions of bound states without assuming that there is a point particle field theory underneath. The S matrix approach did not provide a local space time description. Although it was not immediately appreciated by the practitioners, it was a natural framework in which to produce a quantum theory of gravity. Chew's central contribution to the program came in 1961: along with collaborator Steven Frautschi, they noted that the mesons fall into families (straight line Regge trajectories) where the square of the mass of a meson is linearly proportional to the spin (in their scheme, spin is plotted against mass squared on a so called Chew–Frautschi plot), with the same constant of proportionality for each of the families. Since bound states in quantum mechanics naturally fall into families of this sort, their conclusion, quickly accepted, was that none of the strongly interacting particles were elementary. The conservative point of view was that the bound states were made up of elementary particles, but Chew's more far reaching vision was that there would be a new type of theory which describes the interactions of bound states which have no point like constituents at all. This approach was sometimes called nuclear democracy, since it avoided singling out certain particles as elementary.
Мұра
Күшті өзара әрекеттесулерге S матрицалық тәсіл 1970-ші жылдары бөлшектер физикасы қауымдастығы кванттық хромодинамика пайдасына көбінесе тастап кеткенімен, түптеп келгенде, тік сызықты траекториялардағы байланысқан күйлердің шашырауына арналған дәйекті теория құрылды және қазіргі кезде ол жол теориясы (string theory) деп белгілі. Жол теориясы аясында Эдвард Виттен S матрицалық теорияны голографиялық принциптің жазық кеңістіктегі тұжырымы ретінде қайта қарастырды. Профессор Чью дін мен ғылым туралы пікірсайыстарға қатысты. Ол былай деді: "Кванттық ғаламның жартылай классикалық лимитқа қарай дамуының себебін түсіндіру үшін, 'неге тұрақты болуы керек?' деген сұраққа жауап беру үшін Құдайға жүгіну қажет болуы мүмкін". Чью бөлшектер ғана емес, оқиғалар немесе (алдын ала) оқиғалар тұжырымының негізгі рөл атқаратын модельдерді зерттеді. Ол өзінің тәсілі мен Альфред Норт Уайтхедтің «мүмкіндік» (occasion) түсінігі арасындағы ұқсастықтарды байқады.
Although the S matrix approach to the strong interactions was largely abandoned by the particle physics community in the 1970s in favor of quantum chromodynamics, a consistent theory for the scattering of bound states on straight line trajectories was eventually constructed and is nowadays known as string theory. Within string theory, Edward Witten reinterpreted S matrix theory as a flat space statement of the holographic principle. Professor Chew participated in religion and science discussions. He stated that an "appeal to God may be needed to answer the 'origin' question, 'Why should a quantum universe evolving toward a semiclassical limit be consistent?'" Chew investigated into models in which the concept of happenings or (pre )events play a fundamental role, not only particles. He saw similarities among his approach and the notion of occasion of Alfred North Whitehead.
Марапаттар
1962 жылы Чу күшті өзара әрекеттесулердің боутстрап теориясы үшін Америка физика қоғамының Хьюз сыйлығымен марапатталды. Ол 1969 жылы Лоренс сыйлығын, ал 2008 жылы Майорана сыйлығын жеңіп алды.
Chew received the Hughes Prize of the American Physics Society for his bootstrap theory of strong interactions in 1962. He also won the Lawrence Prize in 1969 and Majorana Prize in 2008.