Роберт Кох: Микробиологияның негізін қалаушы және туберкулез ашқан ғалым
Robert Koch
Роберт Кох – неміс дәрігері, бактериологияның негізін қалаушы. Туберкулез, холера, жұқпалы аурулардың себептерін ашты. Денсаулық сақтаудағы ғылыми негіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс дәрігері және бактериологы (1843–1910)
German physician and bacteriologist (1843–1910)
Генрих Герман Роберт Кох (/lang//k//ɒ//x/ KOKH, ; 11 желтоқсан 1843 – 27 мамыр 1910) – неміс дәрігері және микробиологы. Туберкулез, холера және көкжәнді (антракс) қоса алғанда, қауіпті жұқпалы ауруларды қоздыратын нақты себептерді ашқандықтан, ол қазіргі заманғы бактериологияның негізін қалаушылардың бірі саналады. Сондықтан ол халық арасында микробиологияның әкесі (Луи Пастермен бірге) және медициналық бактериологияның әкесі деп аталады. Оның 1876 жылы көкжәнді бактериясын (Bacillus anthracis) ашқаны – қазіргі бактериологияның тууы деп есептеледі. Кох өз жаңалықтарын микробтардың "нақты ауруды тудыруға қабілетті" деген тұжырымды құру үшін пайдаланды және аурулардың микробтық теориясын тікелей дәлелдеді, осылайша халық денсаулығының ғылыми негізін қалыптастырып, миллиондаған адамның өмірін сақтап қалды. Кохтың өмірлік еңбегі үшін ол қазіргі медицинаның негізін қалаушылардың бірі ретінде танылады. Жеке дәрігер болып жұмыс істеген кезінде Кох микробиологияда көптеген жаңа әдістерді әзірледі. Ол микроскопияда майға батырылатын линзаны, конденсорды және микрофотографияны алғаш рет қолданды. Агар және шыны табақтарды пайдалана отырып бактерия өсіру әдісін ойлап табуы (кейіннен оның көмекшісі Джулиус Ричард Петри бұл әдісті Петри табағы ретінде жетілдірді) оны зертханада бактерия өсірудің алғашқы иесі етті. Оның еңбегін бағалап, 1880 жылы Императорлық денсаулық сақтау кеңсесінің үкіметтік кеңесшісі болып тағайындалды, 1882 жылы жоғары лауазымға (Geheimer Regierungsrat) көтерілді, 1885 жылы Берлин университетінің Гигиена институтының директоры және Медицина факультетінің гигиена кафедрасының профессоры, ал 1891 жылы Корольдік Пруссия Жұқпалы аурулар институтының директоры болды (кейіннен оның өлімінен кейін Роберт Кох институты деп аталды). Бактериологияда Кох қолданған әдістер Кох постулаттары деп аталатын медициналық концепцияның қалыптасуына әкелді, бұл патогендердің нақты аурулармен байланысын анықтауға арналған төрт жалпыланған медициналық принцип. Бұл концепция әлі де көп жағдайда қолданылады және Брэдфорд Хилл критерийлері сияқты эпидемиологиялық принциптерге әсер етеді. Кох туберкулезді емдеу үшін туберкулинді ашқан кезде үлкен дау туды, бірақ ол тиімді емес екені дәлелденді, бірақ оның өлімінен кейін туберкулезді диагностикалау үшін пайдаланылды. Туберкулезді зерттеулері үшін 1905 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды. 24 наурыз 1882 жылы, туберкулез бактериясын ашқанын жариялаған күні, 1982 жылдан бері Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымымен "Дүниежүзілік туберкулез күні" ретінде атап өтіледі.
Heinrich Hermann Robert Koch (/lang//k//ɒ//x/ KOKH, ; 11 December 1843 – 27 May 1910) was a German physician and microbiologist. As the discoverer of the specific causative agents of deadly infectious diseases including tuberculosis, cholera and anthrax, he is regarded as one of the main founders of modern bacteriology. As such he is popularly nicknamed the father of microbiology (with Louis Pasteur), and as the father of medical bacteriology. His discovery of the anthrax bacterium (Bacillus anthracis) in 1876 is considered as the birth of modern bacteriology. Koch used his discoveries to establish that germs "could cause a specific disease" and directly provided proofs for the germ theory of diseases, therefore creating the scientific basis of public health, saving millions of lives. For his life's work Koch is seen as one of the founders of modern medicine. While working as a private physician, Koch developed many innovative techniques in microbiology. He was the first to use the oil immersion lens, condenser, and microphotography in microscopy. His invention of the bacterial culture method using agar and glass plates (later developed as the Petri dish by his assistant Julius Richard Petri) made him the first to grow bacteria in the laboratory. In appreciation of his work, he was appointed to government advisor at the Imperial Health Office in 1880, promoted to a senior executive position (Geheimer Regierungsrat) in 1882, Director of Hygienic Institute and Chair (Professor of hygiene) of the Faculty of Medicine at Berlin University in 1885, and the Royal Prussian Institute for Infectious Diseases (later renamed Robert Koch Institute after his death) in 1891. The methods Koch used in bacteriology led to establishment of a medical concept known as Koch's postulates, four generalized medical principles to ascertain the relationship of pathogens with specific diseases. The concept is still in use in most situations and influences subsequent epidemiological principles such as the Bradford Hill criteria. A major controversy followed when Koch discovered tuberculin as a medication for tuberculosis which was proven to be ineffective, but developed for diagnosis of tuberculosis after his death. For his research on tuberculosis, he received the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 1905. The day he announced the discovery of the tuberculosis bacterium, 24 March 1882, has been observed by the World Health Organization as "World Tuberculosis Day" every year since 1982.
Ерте өмір және білім
Кох 1843 жылғы 11 желтоқсанда Германияның Клаусталь қаласында Герман Кохтың (1814–1877) және Матильда Джули Хенриеттің (құрметті есімі Бивенд; 1818–1871) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі кен инженері болған. Ол он үш баланы екіншісі еді. Ол ерте жасынан-ақ оқуда көзге түсті. 1848 жылы мектепке түсуге дейін ол өзінен-өзі оқуға және жазуға үйренген. 19 жасында, 1862 жылы Кох Геттинген университетіне табиғат ғылымдарын оқуға түсті. Ол математика, физика және ботаниканы оқыды. Ол университеттің патологиялық мұражайында ассистент болып тағайындалды. Үш семестрден кейін ол медицинаны оқуға көшті, себебі ол дәрігер болуға ниеттенді. Медициналық мектептегі бесінші семестрінде 1840 жылы жұқпалы аурулар туралы теория жариялаған анатомист Джейкоб Хенле оны жатыр жүйкесінің құрылымын зерттеу жобасына қатысуға шақырды. Бұл зерттеу үшін ол университеттің ғылыми сыйлығын алды және сол кезде "Германияның ең танымал дәрігері" деп есептелген Рудольф Вирховтың басшылығымен қысқа мерзімге оқуға мүмкіндік алды.
Koch was born in Clausthal, Germany, on 11 December 1843, to Hermann Koch (1814–1877) and Mathilde Julie Henriette (née Biewend; 1818–1871). His father was a mining engineer. He was the third of thirteen siblings. He excelled academically from an early age. Before entering school in 1848, he had taught himself how to read and write. At the age of 19, in 1862, Koch entered the University of Göttingen to study natural science. He took up mathematics, physics and botany. He was appointed assistant in the university's Pathological Museum. After three semesters, he decided to change his area of study to medicine, as he aspired to be a physician. During his fifth semester at the medical school, Jacob Henle, an anatomist who had published a theory of contagion in 1840, asked him to participate in his research project on uterine nerve structure. This research won him a research prize from the university and enabled him to briefly study under Rudolf Virchow, who was at the time considered as "Germany's most renowned physician."
Көміршік
Роберт Кох сиыр көкжәнін зерттеумен айналысып, оның өлімге әкелетін ауруының себепшісін Bacillus anthracis деп анықтағанымен кеңінен танымал. 1872 жылы Польшадағы Вольштейн (қазіргі Вольстин) қаласында аудандық дәрігер болып тағайындалғаннан кейін, Роберт антракс ауруын зерттей бастады. Вольштейн маңында адамдар мен малдың өмірін алып жатқан сиыр көкжәнінің себебін түсіндіретін ешқандай дәлел болмады. Ақырында, 1876 жылы Кох антракс ауруын бір ғана патогеннің тудыратынын анықтады. Кохтың антракс спораларының – аурудың жасырын сатысын табуы, оған осы аурудың құпиясын ашуға мүмкіндік берді. Осы патогенді жақсырақ түсіну арқасында ол бактерияның қоршаған орта факторларына қарсы керемет төзімділігін анықтады (“Robert Koch – Nobel Lecture” 2018). Бұл маңызды жаңалық Кохты аурудың таралуына микроскопиялық организмнің себеп болатынын ашқан алғашқы ғалым ретінде таныстырды. Оның зерттеулері ерекше әсерлі болды, өйткені олар Вольштейндегі жабдығы нашар зертханада жүргізілді. 1876 жылы Велльштейнде жұмыс істеген кезінде ол бұл жаңалықты "Die Ätiologie der Milzbrand Krankheit, Begründet auf die Entwicklungsgeschichte des Bacillus Anthracis" (Антракс ауруының этиологиясы, Bacillus anthracis бактериясының даму тарихы негізінде) деп аталатын кітапшада жариялады. 1877 жылы оның антракс бактериясының құрылымы туралы жариялаған еңбегі бактерияның алғашқы суреті болды. Оның антракспен жұмысы ерекше, себебі ол алғаш рет нақты бір микроорганизмді нақты бір аурумен байланыстырды, өзінен пайда болу идеясын жобады және аурудың микробтық теориясын қолдады. Сонымен қатар, ол таңдалған патогендерді таза зертханалық ортада оқшаулап, өсіруге қол жеткізді. 1877 жылы олар Кохты жаңа бактериясын көрсетуге шақырды. 1879 жылы Кох Бреслауға аудандық дәрігер болып ауыстырылды. Бір жылдан кейін ол Берлинге кетіп, Императорлық денсаулық сақтау кеңсесінде кеңесші болып тағайындалды, онда 1880 жылдан 1885 жылға дейін жұмыс істеді. Туберкулез бактериясын ашқаннан кейін, 1882 жылдың маусым айында ол Geheimer Regierungsrat – жоғары атқарушы лауазымға көтерілді. 1885 жылы Кох Берлин университетінде әкімші және профессор болып тағайындалды. Ол Гигиена институтының директоры және Медицина факультетінің гигиена кафедрасының профессоры болды. 1906 жылы ол трипаносомиаз (ұйқы ауруы) ауруын емдеу үшін Шығыс Африкаға көшіп барды. Ол "Бугула" зерттеу лагерін құрды, онда тәжірибелік препарат "Атоксилмен" күніне 1000-ға жуық адам емделді.
Robert Koch is widely known for his work with anthrax, discovering the causative agent of the fatal disease to be Bacillus anthracis. After officially becoming a district physician in Wollstein (today's Wolsztyn), Poland, in 1872, Robert began to delve into the disease called Anthrax. Near Wollstein, anthrax disease was regularly taking the lives of humans and livestock without evidence explaining why. Eventually, in 1876, Koch was able to make an incredible discovery that anthrax was triggered by one singular pathogen. Koch’s discovery of the dormant stage, the anthrax spores, allowed him to successfully unravel the mystery behind the anthrax disease. By gaining a better understanding of this pathogen, he was able to shed light on the bacterium’s remarkable resistance against environmental factors (“Robert Koch – Nobel Lecture” 2018). This groundbreaking achievement marked Koch as the pioneer scientist to discover that a microscopic organism was causing a disease to spread. His findings were especially impressive as they were done in a poorly equipped laboratory in Wollstein. He published the discovery in a booklet as "Die Ätiologie der Milzbrand Krankheit, Begründet auf die Entwicklungsgeschichte des Bacillus Anthracis" (The Etiology of Anthrax Disease, Based on the Developmental History of Bacillus Anthracis) in 1876 while working at in Wöllstein. His publication in 1877 on the structure of anthrax bacterium marked the first photography of a bacterium. His work with anthrax is notable in that he was the first to link a specific microorganism with a specific disease, rejecting the idea of spontaneous generation and supporting the germ theory of disease. Furthermore, he managed to isolate and grow selected pathogens in a pure laboratory culture. and invited Koch to demonstrate his new bacterium there in 1877. Koch was transferred to Breslau as district physician in 1879. A year after, he left for Berlin when he was appointed a government advisor at the Imperial Health Office, where he worked from 1880 to 1885. Following his discovery of the tuberculosis bacterium, he was promoted to Geheimer Regierungsrat, a senior executive position, in June 1882. In 1885, Koch received two appointments as an administrator and professor at Berlin University. He became Director of Hygienic Institute and Chair (Professor of hygiene) of the Faculty of Medicine. In 1906, he moved to East Africa to research a cure for trypanosomiasis (sleeping sickness). He established the Bugula research camp where up to 1000 people a day were treated with the experimental drug Atoxyl.
Бактерияларды зерттеу әдістері
Роберт Кох микроскопияда екі маңызды жаңалық жасады; ол майға батырылатын линзаны және кішкентай объектілерді көруге мүмкіндік беретін конденсорды алғаш рет қолданды. Агар – 37°C температурада қатты күйде қалатын, көптеген бактериялармен ыдыратылмаған және тұрақты, мөлдір ортаны қамтамасыз ететін полисахарид.
Robert Koch made two important developments in microscopy; he was the first to use an oil immersion lens and a condenser that enabled smaller objects to be seen. Agar is a polysaccharide that remains solid at 37 °C, is not degraded by most bacteria, and results in a stable transparent medium.
Петри табағының дамуы
Кохтың 1881 жылы жарық көрген "Zur Untersuchung von Pathogenen Organismen" (патогенді организмдерді зерттеу әдістері) атты кітапшасы "бактериологияның Киелі кітабы" деп белгілі болды. Онда ол бактерияларды өсіру үшін агармен шыны слайдты пайдаланудың жаңа әдісін сипаттады. Бұл әдіс шыны слайдқа сұйық агар құюды және содан кейін оның үстіне жұқа желатин қабатын жаюды қамтиды. Желатин бактериялық үлгілерді біркелкі таратуға мүмкіндік беретін өсіру ортасын қатайтады. Бактериялар өсірілген орта содан соң кішкентай ылғалды қағазбен бірге шыны табаққа салынады. Кох осы ыдысты feuchte Kammer (ылғалды камера) деп атады. Типик камера – диаметрі 20 см, биіктігі 5 см болатын дөңгелек шыны ыдыс, ол ластанудың алдын алу үшін қақпақпен жабылған. Шыны тақтасы мен мөлдір өсіру ортасы бактериялардың өсуін бақылауды жеңілдетті. Кох өзінің мүжілу әдісін 1881 жылғы тамызда Лондонда өткен жетінші Халықаралық медициналық конгресте көрсетті. Сол жерде Луи Пастер: "C'est un grand progrès, Monsieur!" ("Мырза, бұл үлкен жетістік!") деп айқайлады. Мәдениет табағына Петри табағы деген ат берілді. Көптеген адамдар Петри жаңа мәдениет табағын жасады деп есептейді, бірақ бұл дұрыс емес. Ол жай ғана шыны табақты пайдаланбай, айналмалы шыны ыдысты тікелей, ылғалды камера ретінде ғана емес, сонымен қатар негізгі мәдениет контейнері ретінде қолданды. Бұл жұқпаның таралу мүмкіндігін азайта түсті. Ал Пауль Эрлих кейіннен осы сәтті өзінің "ең маңызды ғылыми тәжірибесі" деп еске алды. Кох холерадан қайтыс болған адамдардың ішектерінде бактериялық инфекция бар екенін анықтады, бірақ бактериялар ауруды тудыратын патогендер ме екенін растай алмады. Мысырдағы індет басылғаннан кейін ол Үндістанның Калькутта қаласына (қазіргі Колката) ауыстырылды, онда жағдай нашарлаған. Ол Ганг өзені холераның көзі екенін анықтады. Шамамен 100 денеге қабір ашып зерттеу жүргізіп, олардың барлығында бактериялық инфекция тапты. Ол су резервуарларынан да сол бактерияларды анықтап, инфекцияның көзін анықтады. Оның жаңа алынған қан үлгілерімен жасаған тәжірибесі бактерияның қызыл қан жасушаларын өлтіре алатынын көрсетті және бактерия ауруды тудыру үшін бір түрлі у қолданғанын болжады. Кох 2 ақпанда өз жаңалығын Германияның ішкі істер министріне жеткізді және келесі айда Deutsche Medizinische Wochenschrift (Германияның медициналық апталығы) журналында жариялады. Кох бактерияның холера патогені екеніне сенімді болғанымен, ол бактерияның сау адамдарда симптомдарды тудырғанын дәлелдейтін нақты мәліметтер таба алмады (Кохтың постулаттары бойынша). Оның таза бактериялық мәдениетін пайдаланып жануарлармен жасаған тәжірибесі ауруды тудырмады және жануарлардың адам патогеніне қарсы иммунитеті бар екенін дұрыс түсіндірді. Бактерия сол кезде "комма бациллы" деп, ал ғылыми тұрғыдан Bacillus comma деп аталды. Кейіннен бактерияны итальяндық дәрігер Филиппо Пачини 1854 жылы сипаттағаны және шамамен сол уақытта каталондық дәрігер Хоаким Бальселс и Паскуал да байқағаны анықталды. Бірақ олар бактерияның холераның себебі екенін анықтамады. Кохтың әріптесі Рихард Фридрих Иоганнес Пфайффер комма бациллының Пачинидің вибрионы екенін дұрыс анықтады және 1896 жылы оны Vibrio cholera деп атады.
Koch's booklet published in 1881 titled "Zur Untersuchung von Pathogenen Organismen" (Methods for the Study of Pathogenic Organisms) has been known as the "Bible of Bacteriology." In it he described a novel method of using glass slide with agar to grow bacteria. The method involved pouring a liquid agar on to the glass slide and then spreading a thin layer of gelatin over. The gelatin made the culture medium solidify, in which bacterial samples could be spread uniformly. The whole bacterial culture was then put in a glass plate together with a small wet paper. Koch named this container as feuchte Kammer (moist chamber). The typical chamber was a circular glass dish 20 cm in diameter and 5 cm in height and had a lid to prevent contamination. The glass plate and the transparent culture media made observation of the bacterial growth easy. Koch publicly demonstrated his plating method at the Seventh International Medical Congress in London in August 1881. There, Louis Pasteur exclaimed, "C'est un grand progrès, Monsieur!" ("What a great progress, Sir!") The culture plate was given an eponymous name Petri dish. It is often asserted that Petri developed a new culture plate, but this was not so. He simply discarded the use of glass plate and instead used the circular glass dish directly, not just as moist chamber, but as the main culture container. This further reduced chances of contaminations. On the other hand, Paul Ehrlich later recollected that this moment was his "single greatest scientific experience." Koch soon found that the intestinal mucosa of people who died of cholera always had bacterial infection, yet could not confirm whether the bacteria were the causative pathogens. As the outbreak in Egypt declined, he was transferred to Calcutta (now Kolkata) India, where there was a more severe outbreak. He soon found that the river Ganges was the source of cholera. He performed autopsies of almost 100 bodies, and found in each bacterial infection. He identified the same bacteria from water tanks, linking the source of the infection. His experiment using fresh blood samples indicated that the bacterium could kill red blood cells, and he hypothesized that some sort of poison was used by the bacterium to cause the disease. Koch reported his discovery to the German Secretary of State for the Interior on 2 February, and published it in the Deutsche Medizinische Wochenschrift (German Medical Weekly) the following month. Although Koch was convinced that the bacterium was the cholera pathogen, he could not entirely establish a critical evidence the bacterium produced the symptoms in healthy subjects (following Koch's postulates). His experiment on animals using his pure bacteria culture did not cause the disease, and correctly explained that animals are immune to human pathogen. The bacterium was then known as "the comma bacillus", and scientifically as Bacillus comma. It was later realised that the bacterium was already described by an Italian physician Filippo Pacini in 1854, and was also observed by the Catalan physician Joaquim Balcells i Pascual around the same time. But they failed to identify the bacterium as the causative agent of cholera. Koch's colleague Richard Friedrich Johannes Pfeiffer correctly identified the comma bacillus as Pacini's vibrioni and renamed it as Vibrio cholera in 1896.
Туберкулезді емдеу және туберкулин
Кох өзінің ғылыми жұмысының басым бөлігін туберкулезді зерттеуге арнады. Әлемнің әртүрлі жерлеріне жасаған медициналық экспедицияларынан кейін, ол 1880-ші жылдардың ортасынан бастап қайтадан туберкулезге назар аударды. Осы кезде Императорлық денсаулық сақтау басқармасы туберкулезбен ауыратын науқастардың қақырысын дезинфекциялау жобасын жүзеге асырып жатты. Кох арсен мен креозотты мүмкін дезинфекциялаушы заттар ретінде сынақтан өткізді. Алайда, бұл химиялық заттар мен қолда бар басқа да дәрілер тиімсіз болды. Бұл вакцинаны теріге көптеген беткей тесіктер арқылы сіңіруді қамтиды, сондықтан көптеген науқастар мен дәрігерлер Кохтың емді алу үшін Берлинге баруға мәжбүр болды. Бұл туберкулезбен ауырған адамға вакцина салынғаннан кейін бірнеше күн ішінде БЦЖ вакцинасы салынған жерде пайда болатын күшті тері реакциясы болып табылады. Егер таза туберкулез микробтарын сау теңіз шошқасына енгізсе, жара тез жабылып, бірнеше күнде жазылатын. Бірақ кейіннен инъекция жасалған жер қайтадан ашылып, жануар өліміне дейін жара пайда болады. Дегенмен, егер дәл осы мәдениет бұрын туберкулезбен ауырған теңіз шошқасына енгізілсе, инъекция орны қараңғы түске енеді, содан кейін қалыпты және жылдам жазылады (Moreland, 2024). Химиялық құрамының белгісіздігі салдарынан бұл құбылысқа "Кохтың құбылысы" деген ат берілді.
Koch gave much of his research attention on tuberculosis throughout his career. After medical expeditions to various parts of the world, he again focussed on tuberculosis from the mid 1880s. By that time the Imperial Health Office was carrying out a project for disinfection of sputum of tuberculosis patients. Koch experimented with arsenic and creosote as possible disinfectants. These chemicals and other available drugs did not work. This absorbs the vaccine through the skin by means of multiple shallow punctures on the skin and many patients and doctors went to Berlin to get Koch's remedy. This is known as an extreme skin reaction that manifests itself at the BCG vaccination site within a few days after the vaccine is administered to an individual infected with tuberculosis. When a normal guinea pig was inoculated with pure tubercle bacillus, the wound would close rapidly and heal within several days. Afterwards, the site of the injection would open and form an ulcer until the animal died. However, if the same inoculated culture was injected into a guinea pig that was previously infected with tuberculosis, the site of the injection becomes dark, and eventually heals normally and quickly (Moreland, 2024). The uncertainty in the chemical nature coined the term phenomenon in the name “Koch’s phenomenon.”
Кох өзінің тәжірибелерін 1891 жылдың 15 қаңтарында жарияланған Deutsche Medizinische Wochenschrift журналында басып шығарды, ал Британдық медициналық журналы бірден ағылшын тіліндегі нұсқасын сол күні жариялады. Ағылшын тіліндегі нұсқасы сол айда Nature және The Lancet журналдарында да жарияланды. The Lancet бұл жаңалықты "ұлы қуанышпен қабылданған жақсы хабар" деп сипаттады, ал Кох осы препаратты кейіннен "туберкулин" деп атады. 1891 жылғы клиникалық сынақтар туралы алғашқы есеп көңіл көншітпеді. Осыған дейін ішкі органдарының туберкулезімен ауырған 1061 науқасқа және сыртқы тіндерінің туберкулезімен ауырған 708 науқасқа ем жасалған. Туберкулинді емдік препарат ретінде қолдануға жасалған тыраш әрекет Кохтың "ең үлкен сәтсіздігі" деп есептеледі.
Koch published his experiments in the 15 January 1891 issue of Deutsche Medizinische Wochenschrift, and The British Medical Journal immediately published the English version simultaneously. The English version was also reproduced in Nature, and The Lancet in the same month. The Lancet presented it as "glad tidings of great joy." and Koch subsequently adopted as "tuberkulin." The first report on the clinical trial in 1891 was disappointing. By then 1061 patients with tuberculosis of internal organs and of 708 patients with tuberculosis of external tissues were given the treatment. An attempt to use tuberculin as a therapeutic drug is regarded as Koch's "greatest failure."
Жеке өмір
1867 жылдың шілде айында Кох Эмма (Эмми) Адольфин Жозефина Фрацқа үйленді, және 1868 жылы олардың Гертруда есімді қызы дүниеге келді.
In July 1867, Koch married Emma (Emmy) Adolfine Josephine Fraatz, and the two had a daughter, Gertrude, in 1868.
Марапаттар мен құрметтер
Кох 1890 жылы 19 қарашада Пруссияның Қызыл бұрқыт орденінің Ұлы крестінің рыцары атанды және 1897 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды. 1905 жылы "туберкулезге қатысты зерттеулері мен жаңалықтары үшін" физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды. 1906 жылы туберкулез және тропикалық аурулар бойынша жүргізген зерттеулері үшін "Pour le Mérite" орденін, ал 1908 жылы ең көрнекті дәрігерлерді құрметтеу үшін тағайындалған Роберт Кох медалін алды. Денсаулық сақтау қызметінің Бас дәрігері және Кайзер Вильгельм қоғамының Ғылым сенатының мүшесі болды. Берлиннің Митте ауданындағы Қайырымдылық ауруханасының солтүстігінде орналасқан Роберт Кох алаңында Кохтың үлкен мәрмәр мүсіні орнатылған. Оның өмірі 1939 жылы түсірілген неміс фильмінде бейнеленді, онда Оскар жүлдесінің иегері Эмиль Яннингс басты рөлді сомдады. 2017 жылдың 10 желтоқсанында Google Кохтың туған күніне арналған Doodle жариялады. Кох пен туберкулезді диагностикалау механизмін жасаған Пол Эрлих арасындағы қарым-қатынас 1940 жылғы "Д-р Эрлихтің сиқырлы оғы" фильмінде көрсетілді.
Koch was made a Knight Grand Cross in the Prussian Order of the Red Eagle on 19 November 1890, and was elected a Foreign Member of the Royal Society (ForMemRS) in 1897. In 1905, he was awarded the Nobel Prize in Physiology and Medicine "for his investigations and discoveries in relation to tuberculosis." In 1906, research on tuberculosis and tropical diseases won him the Order Pour le Merite and in 1908, the Robert Koch Medal, established to honour the greatest living physicians. Surgeon General of Health Service, and Fellow of the Science Senate of Kaiser Wilhelm Society. A large marble statue of Koch stands in a small park known as Robert Koch Platz, just north of the Charity Hospital, in the Mitte section of Berlin. His life was the subject of a 1939 German produced motion picture that featured Oscar winning actor Emil Jannings in the title role. On 10 December 2017, Google showed a Doodle in celebration of Koch's birthday. Koch and his relationship to Paul Ehrlich, who developed a mechanism to diagnose TB, were portrayed in the 1940 movie Dr. Ehrlich's Magic Bullet.
Луи Пастер
1881 жылы тамызда Лондонда өткен жетінші халықаралық медициналық конгресте Кох пен Пастер бірінші кездесуде бір-біріне жылы қарым-қатынас жасады. Бірақ олардың мансаптарының қалған бөлігі ғылыми дау-жанжалдармен өтті. Бұл қақтығыс 1876 жылы Кохтың көкжар бацилласын ашқанда оны себеп-салдарлық байланыс ретінде түсіндіруімен басталды, яғни, бактерия көкжар инфекциясын тудырды. Оның постулаттары әлі қалыптаспаған болса да, ол бактерияны аурудың себебі деп нақты анықтамаған еді – бұл тек болжам болды. Пастер Кохтың ашуы себептіліктің толыққанды дәлелі емес екенін, ал 1881 жылы жасалған оның сиыр шамасы вакцинасы дәлелдегенін айтты. Кох 1881 жылы жасаған қорытындысында былай деді: «Антракс ешқашан тірі антракс бациллалары немесе споралары болмаса пайда болмайды. Менің ойымша, антракс бациллаларының антракстің нағыз және жалғыз себебі екенін дәлелдейтін одан артық нақты дәлел табу мүмкін емес» және Пастердің айтқандай, вакцинация мүмкін емес. Вакцинасын дәлелдеу үшін Пастер өзінің көмекшісі Луи Тюльерді Германияға демонстрация үшін жіберді және Кохтың идеясын жоққа шығарды. Олар 1882 жылы Женевада өткен Халықаралық гигиена конгресінде қызу пікірталас өткізді, онда Кох Пастердің әдістерін «сенімсіз» деп сынап, олардың «жалған екенін және [сондай болғандықтан] олар сөзсіз қателіктік тұжырымдарға әкеледі» деп мәлімдеді. Бір аптадан кейін Кох бұл препараттың туберкулез бацилласының таза өсірілімінен алынған глицерин экстракты екенін жариялады. Бұл кейінірек ветеринариялық тәжірибеде факт ретінде қабылданды. Осыған байланысты АҚШ-та ет пен сүтті тексеру жөніндегі заңдар қабылданды. 1898 жылы американдық мал дәрігері Теобальд Смит егжей-тегжейлі салыстырмалы зерттеу жариялады және туберкулез бактерияларының құрылымы, өсу үлгілері және патогенділігі бойынша ерекшеленетінін анықтады. Ол сонымен қатар әрбір түрдің өзгеше екенін анықтады. Ол қорытындысында екі маңызды тұжырым жасады:
At their first meeting at the Seventh International Medical Congress in London in August 1881, Koch and Pasteur were friendly towards each other. But the rest of their careers followed with scientific disputes. The conflict started when Koch interpreted his discovery of anthrax bacillus in 1876 as causality, that is, the germ caused the anthrax infections. Although his postulates were not yet formulated, he did not establish the bacterium as the cause of the disease: it was an inference. Pasteur therefore argued that Koch's discovery was not the full proof of causality, but Pasteur's anthrax vaccine developed in 1881 was. Koch published his conclusion in 1881 with a statement: "anthrax never occurs without viable anthrax bacilli or spores. In my opinion no more conclusive proof can be given that anthrax bacilli are the true and only cause of anthrax," and that vaccination such as claimed by Pasteur would be impossible. To prove his vaccine, Pasteur sent his assistant Louis Thuillier to Germany for demonstration and disproved Koch's idea. They had a heated public debate at the International Congress for Hygiene in Geneva in 1882, where Koch criticised Pasteur's methods as "unreliable," and claimed they "are false and [as such ] they inevitably lead to false conclusions." One week later, Koch publicised that the drug was a glycerine extract of a pure cultivation of the tuberculosis bacilli. This later assumption was taken as a fact in veterinary practice. Based on it, legislations were made in US for inspection of meat and milk. In 1898, an American veterinarian Theobald Smith published a detailed comparative study and found that the tuberculosis bacteria are different based on their structure, growth patterns, and pathogenicity. In addition he also discovered that there were variations in each type. In his conclusion, he made two important points:
Адам туберкулезінің бацилласы малды жұқтыра алмайды. Бірақ ірі қара малдың бацилласы адамдарға жұғуы мүмкін, өйткені ол өте қауіпті. Сол кезде ірі қара малдың туберкулезі ет пен сүт арқылы адамдарға жұғатыны белгілі болды. Осы есептерден кейін Кох екі бацилланың әртүрлі екенін мойындады, бірақ ірі қара малдың туберкулезі денсаулыққа қауіпті емес деп мәлімдеді. 1901 жылы шілдеде Лондонда өткен Туберкулез жөніндегі үшінші халықаралық конгресте сөйлеген сөзінде ол ірі қара малдың туберкулезі адамдарға қауіпті емес және медициналық араласу қажет емес деді. Конгресс төрағасы Джозеф Листер Кохты сынап, адамдардағы ірі қара малдың туберкулезі туралы медициналық дәлелдерді түсіндірді.
Human tuberculosis bacillus cannot infect cattle. But cattle bacillus may infect humans since it is very pathogenic. By that time, there was evidence that cattle tuberculosis was transmitted to humans through meat and milk. Upon these reports, Koch conceded that the two bacilli were different but still advocated that cattle tuberculosis was of no health concern. Speaking at the Third International Congress on Tuberculosis, held in London in July 1901, he said that cattle tuberculosis is not dangerous to humans and there is no need for medical attention. Chair of the congress, Joseph Lister reprimanded Koch and explained the medical evidences of cattle tuberculosis in humans.
1902 жылғы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығы
Нобель комитеті 1902 жылы малярияның таралуын ашқаны үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын беруге шешім қабылдады. Бірақ, британдық хирург Рональд Росске немесе итальяндық биолог Джованни Баттиста Грассиге беру керектігін нақты анықтай алмады. Росс 1897 жылы адамға жұқтыратын малярия паразитінің белгілі бір масалар арқылы тасымалданатынын, ал келесі жылы құс маляриясының жұқтырған құстардан сау құстарға маса шағуы арқылы жұғатынын анықтады. Грасси Plasmodium vivax және құс маляриясының паразитін ашты, сондай-ақ 1898 жылдың соңында Anopheles claviger масалары арқылы адамдар арасында Plasmodium falciparumның таралуын анықтады. Нобель комитетінің таңғалуына орай, екі үміткер өзінің еңбектерінің маңыздылығын ашық түрде дәлелдеу үшін бір-біріне қарсы пікір таластарын жүргізді. Осыдан кейін Роберт Кох "бейтарап төреші" ретінде тағайындалды. Айыпқа тиіс болған жайт, Грасси 1898 жылы эпидемияны зерттеу кезінде Кохтың малярия жөніндегі зерттеулерін сынаған болатын. Кохтың "Грасси осы құрметке лайық емес деп, өзінің зор ықпалын толыққанды қолдануының нәтижесінде" Росс сыйлыққа ие болды.
The Nobel Committee selected the 1902 Nobel Prize in Physiology or Medicine to be awarded for the discovery of the transmission of malaria. But it could not make the final decision on whom to give it to — the British surgeon Ronald Ross or the Italian biologist Giovanni Battista Grassi. Ross had discovered that the human malarial parasite was carried by certain mosquitoes in 1897, and the next year that bird malaria could be transmitted from infected to healthy birds by the bite of a mosquito. Grassi had discovered Plasmodium vivax and the bird malaria parasite, and towards the end of 1898 the transmission of Plasmodium falciparum between humans through mosquitoes Anopheles claviger. To the surprise of the Nobel Committee, the two nominees exchanged polemic arguments against each other publicly justifying the importance of their own works. Robert Koch was then appointed as a "neutral arbitrator" to make the final decision. To his disadvantage, Grassi had criticised Koch on his malaria research in 1898 during an investigation of the epidemic, Ross was selected for the award, as Koch "threw the full weight of his considerable authority in insisting that Grassi did not deserve the honor."