Батыс Сассекс аймағындағы Богнор теміржол станциясының тарихы

Кіріспе

Батыс Сассекстегі теміржол станциясы, Англия.

Бұл бастапқы Богнор станциясы 1846 жылғы қарашада Богнор үшін Вудгейт деп қайта аталды және Брэдшоуда Вудгейт немесе Богнор деп тұрақсыз аталған сияқты. 1845 жылы Гилфордтан Барнхэмге теміржол қатынасы ұсынылды, бірақ ол, сондай-ақ 1853 және 1855 жылдары ұсынылған жергілікті желілер де сәтсіз аяқталды. Дегенмен, теміржол қатынасы болмаған жағдайда, ауыр материалдарды тасымалдаудың жоғары құнынан қауымның қиын жағдайда екені анық болды. Сондықтан, жергілікті мүдделер 1861 жылғы 11 шілдедегі заңмен бекітілген «Богнор теміржолы» жобасын ұсынды. Жаңа тармақ желісі 1864 жылғы 1 маусымда қызметке кірісті; басты желідегі бұл тармақпен қосылатын жерде Барнхэм деген жаңа станция салынды. Аралық станциялар болған жоқ. Ескі Барнхэм (немесе Вудгейт) станциясы, сондай-ақ басты желідегі Яптон станциясы жабылды. Жаңа тармақ желісінің ұзындығы 3 миль 46 шынжыр (5.75 км) және ол бір рельстік болды. Вудгейт станциясының бастығы Мистер Робинсон болды; ол 1862 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның қызы Мисс Робинсон билет кеңсесінде жұмысқа орналасып, келесі жылы тұрмысқа шыққанға дейін қызмет етті. «Ол Ұлыбританиядағы теміржолдардағы алғашқы әйелдердің бірі болуы керек». Bognor Railway Company LBSCR-ден тәуелсіз болды, бірақ 1870 жылы оның құрамына енді. Богнор станциясы екі рет жартылай қирады: 1897 жылы дауылдан зардап шекті, ал 1899 жылы өртенді. Қазіргі станция ғимараттары компанияның сәулетшісі C. D. Коллинстің 1902 жылғы жобасы бойынша салынды және Эдвард дәуіріндегі теңіз жағалауындағы станция аялдамасы ретінде ІІ санаттағы мәдени ескерткіш мәртебесіне ие болды. 1902 жылы Богнор станциясының жанындағы учаскеде екі рельстік желі салынды. Ресми ашылу 1938 жылғы 30 маусымда өтті, ал тұрақты электр пойыздары 1938 жылғы 2 шілдеде басталды. Викториядан Богнор Региске қатынайтын жылдам пойыздар Саттон, Доркинг және Хоршем арқылы Барнхэмде бөлінетін. Алдыңғы төрт вагондық бөлім Портсмутқа қарай жүрді, ал артқы 8 вагон (4 Buf + 4 Cor) Богнор Региске қатынайтын. Жүкті уақытта кейбір Лондон пойыздары Үш көпір арқылы немесе Лондон көпірінен және одан қатынайтын.

This original Bognor station was renamed Woodgate for Bognor in November 1846, and seems to have been erratically named in Bradshaw as Woodgate or Bognor. In 1845 a railway connection to Barnham from Guildford had been proposed, but that, and later proposed local lines in 1853 and 1855 foundered. Nevertheless it was obvious that without a railway connection, a community was at a severe disadvantage due to the high cost of transporting heavy materials, and local interests put forward a further scheme, which was authorised as the Bognor Railway, by Act of 11 July 1861. The new branch line opened for traffic on 1 June 1864; a new station, called Barnham, was provided on the main line at the point of junction of the branch. There were no intermediate stations. The old Barnham (or Woodgate) station, together with Yapton station, nearby on the main line, closed. The new branch line was 3 miles 46 chains (5.75 km) in length, and was single track. The station master at Woodgate had been a Mr Robinson; on his death in 1862, his daughter Miss Robinson had been employed in the booking office and continued until leaving on marrying, the following year. "She must have been one of the earliest women clerks on railways in Britain." The Bognor Railway Company was independent of the LBSCR, but was absorbed by it in 1870. Bognor station suffered partial destruction twice: it was blown down in a gale in 1897, and then burned down in 1899. The present station buildings by the company architect C. D. Collins date from 1902 and have achieved grade II listed building status as an Edwardian period seaside station terminus. The line was doubled at the immediate area of Bognor station in 1902 to ease station working, from Bearsted Crossing, a distance of about 200 yards (180 m). The official inauguration took place on 30 June 1938, and regular electric services commenced on 2 July 1938. The normal fast train service to Bognor Regis from Victoria was via Sutton, Dorking and Horsham, dividing at Barnham. The front four car unit detached and continued forward to Portsmouth, and the rear 8 cars (4 Buf + 4 Cor) ran to Bognor Regis. At peak times some London trains ran via Three Bridges, or to and from London Bridge.

Апаттар мен оқиғалар

2008 жылдың 14 қарашасында жолаушылар пойызы станцияда сигналдау жұмыстары мен бір жолмен қозғалыс кезінде диспетчердің қателігінен рельстен шығып кетті. 2020 жылдың 22 қазанында 313 сыныпты 313212 электрлік пойыз диспетчердің қателігі салдарынан станцияда рельстен шығып кетті.