Кіріспе

Мар Чикита (испан тілінде сөзбе-сөз "Кіші теңіз") немесе Мар де Ансенуза – Аргентинаның орталық бөлігіндегі Кордоба провинциясының солтүстік-шығысында орналасқан эндорхейлік тұзды көл. Көлдің солтүстік-шығыс бөлігі Сантьяго-дель-Эстеро провинциясының оңтүстік-шығысына дейін созылады. Бұл Аргентинадағы табиғи тұзды көлдердің ең ірісі. Көл екі провинцияның бес ауданында орналасқан. Көл Аргентинаның Эспиналь аймақтық жүйесінде орналасқан. Ол 50 миль/80 км (солтүстік-оңтүстік) және 28 миль/45 км (шығыс-батыс) өлшемдері бар ойыстың оңтүстік бөлігін алып жатыр. Оның су бетінің ауданы шамамен 10 метр тереңдігіне байланысты 2000-6000 км² (1242-3728 миль²) аралығында өзгереді.

Гидрология

Мар Чикита негізінен солтүстіктегі Сантьяго-дель-Эстеродан келетін Дульсе өзенінің тұзды суларымен толығады, оған Саладилло өзені қосылғаннан кейін. Дульсе және Мар Чикитаның төменгі ағысы маңындағы жерлер ылғалды жерлер болып табылады, онда жоғары биологиялық әртүрлілік (әсіресе су құстары) қоныстанған. Көлге оңтүстік-батыстан Примеро/Сукия және Сегундо/Ханаес өзендері, сондай-ақ бірнеше арналар құяды; бұл ағындар құрғақ және жаңбырлы маусымдарда күрт өзгереді. Мар Чикитаның тұздылығы өте өзгермелі, ең жоғары көрсеткіштері су деңгейі төмендеген кезде 250 г/л-ге дейін, ал ылғалды жылдары шамамен 40 г/л-ге дейін жетеді, мысалы, 1977 жылдан кейінгі онжылдықта рекордтық жауын-шашын Мирамардың көп бөлігін су бастырған кезде. Көлде бірнеше арал бар, олардың ең ірісі – Медано аралы. Мар Чикита буланудың артуы және түбінің көтерілуі салдарынан көлемі азайып барады, соңында тұзды далаға айналуы мүмкін. Моно көлі комитетінің мәліметінше, Aves Argentinas және Argentina Natura International "Лагуна Мар Чикитада Аргентинаның ең үлкен ұлттық паркін" құруға тырысып жатыр, ол (солтүстік) қыста Wilson's Phalaropes-терінің көп санына пана болады. Бұрын көлде дамыған туризм индустриясы болған, 1945 жылдан 1980 жылға дейін жұмыс істеген және көптеген құпиялар мен дау-дамайлардың орталығы болған ес, көл жағасындағы сәнді мекеме болған.