Кіріспе

Американдық физик Томас Джон Ипсилантис (Θωμάς Υψηλάντης; 1928 жылғы 24 маусым – 2000 жылғы 16 тамыз) – грек тегіндес американдық физик. Ипсилантис 1955 жылы Оуэн Чемберлен, Эмилио Сегре және Клайд Вигандпен бірге антипротонды қосымша ашқандығымен белгілі. Осы жұмыстан кейін ол CERN-ге көшіп, бөлшектер физикасында қолдану үшін Черенков сәулелену детекторын жасаумен айналысты.

Өмірбаян

Том Ипсилантис 1928 жылы Солт-Лейк-Ситиде дүниеге келген. Оның әкесі 1931 жылы шаңқайдан қаза тапты. Ол 1945 жылы Оңтүстік орта мектебін бітіріп, 1949 жылы химия мамандығы бойынша Юта университетін тәмамдады. Содан кейін ол Берклидегі Калифорния университетінде оқыды, онда ол Беркли Беватронындағы төрт адамнан тұратын топқа қосылды, ол алғашқы антипротонды байқады; бұл оның докторлық диссертациясының тақырыбы болды және осы топтың екі аға мүшесі 1959 жылы физика бойынша Нобель сыйлығын жеңіп алды. Ипсилантис Берклидегі Калифорния университетінде физика профессоры болды және Грекияның Афина қаласындағы Демокрит зерттеу орталығын құруға зор үлес қосты. 1969 жылы ол Женеваға CERN (Еуропалық Ядролық Зерттеулер Орталығы) -нда жұмыс істеуге барып, Жаку Сегиномен танысты. 1977 жылы Ипсилантис пен Сегино кейіннен "Шеренков сақиналық бейнелеуі" (RICH) деп аталатын техниканы ұсынды. Олар Торд Экелофпен бірге бұл техниканы жоғары энергиялық физикаға енгізді: алғашқы кең ауқымды қолданылуы LEP-дегі DELPHI экспериментіне қатысты болды. Кейіннен олар LAAS жобасы аясында асыл сұйық калориметриясы және жылдам RICH техникасына негізделген өте үлкен су нейтрино детекторы бойынша жұмыс істеді. Ипсилантис сондай-ақ CERN-дегі LHCb экспериментіне маңызды үлес қосты. Ол Женевадағы аға ғылыми директор, Италияның Болонья қаласында жоба директоры және Франциядағы Сакледегі француз ядролық агенттігінің консультанты қызметін атқарды.