Феликс Блох: Швейцария-Америкалық физик және Нобель сыйлық иесі
Felix Bloch
Феликс Блох: швейцариялық-американ физигі, физика бойынша Нобель сыйлығының лауреаты (1952). Ядролық магниттік резонанс және ферромагнетизмді зерттеген. ЦЕРН директоры.
the Swiss physicist
Swiss American physicist (1905–1983)
Феликс Блох (23 қазан 1905 – 10 қыркүйек 1983) – швейцариялық-американдық физик және Нобель сыйлығының физика саласындағы лауреаты, негізінен АҚШ-та жұмыс істеді. Ол мен Эдвард Миллс Пурселл 1952 жылы «ядролық магниттік прецизиондық өлшемдердің жаңа тәсілдері мен әдістерін жасағаны үшін» физика бойынша Нобель сыйлығымен марапатталды. 1954–1955 жылдары ол CERN-нің тұңғыш бас директоры болып бір жыл қызмет етті. Феликс Блох ферромагнетизмді және кристалл торындағы электрондардың қасиеттерін түсінуге маңызды теориялық үлес қосты. Ол сондай-ақ ядролық магниттік резонанстың дамушыларының бірі саналады.
Felix Bloch (23 October 1905 – 10 September 1983) was a Swiss American physicist and Nobel physics laureate who worked mainly in the U. S. He and Edward Mills Purcell were awarded the 1952 Nobel Prize for Physics for "their development of new ways and methods for nuclear magnetic precision measurements." In 1954–1955, he served for one year as the first director general of CERN. Felix Bloch made fundamental theoretical contributions to the understanding of ferromagnetism and electron behavior in crystal lattices. He is also considered one of the developers of nuclear magnetic resonance.
Балалық шағы, білім алуы және отбасы
Блох Швейцарияның Цюрих қаласында еврей ата-анасы Густав пен Агнес Блохтың отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Густав Блох қаржылық жағдайына байланысты университетте оқи алмады және Цюрихта оптом астық сатушы болып жұмыс істеді. Густав 1890 жылы Моравиядан Цюрихке көшіп келіп, Швейцария азаматы болды. Олардың тұңғыш баласы 1902 жылы қыз болып дүниеге келсе, Феликс үш жылдан кейін туды. Блох Гейзенбергтің алғашқы аспиранты болды және 1928 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Олардың төрт баласы болды: егіздер Джордж Джейкоб Блох пен Дэниел Артур Блох (15 қаңтар 1941 жылы туған), ұлы Фрэнк Сэмюэл Блох (16 қаңтар 1945 жылы туған) және қызы Рут Хеди Блох (15 қыркүйек 1949 жылы туған).
Bloch was born in Zürich, Switzerland to Jewish parents Gustav and Agnes Bloch. Gustav Bloch, his father, was financially unable to attend University and worked as a wholesale grain dealer in Zürich. Gustav moved to Zürich from Moravia in 1890 to become a Swiss citizen. Their first child was a girl born in 1902 while Felix was born three years later. Bloch became Heisenberg's first graduate student, and gained his doctorate in 1928. They had four children, twins George Jacob Bloch and Daniel Arthur Bloch (born January 15, 1941), son Frank Samuel Bloch (born January 16, 1945), and daughter Ruth Hedy Bloch (born September 15, 1949).
Мансап
Блох Еуропалық академиялық ортада қалып, Цюрихте Вольфганг Паулимен бірге суперөткізгіштік бойынша жұмыс істеді; Голландияда Ханс Крамерс және Адриаан Фокермен; Хайзенбергпен ферромагнетизм бойынша, онда ол қазір "Блох қабырғалары" деп аталатын магниттік домендер арасындағы шекаралардың сипаттамасын жасады және магниттік құрылымның қоздырылымдары – спин толқындарының теориялық тұжырымдамасын ұсынды; Копенгагенде Нильс Бормен бірге, ол зарядталған бөлшектердің материя арқылы өтуін тоқтатудың теориялық сипаттамасы бойынша жұмыс істеді; және Римде Энрико Фермимен. 1934 жылы Стэнфорд физика кафедрасының төрағасы Блохты оқытушылық қызметке шақырды. Соғыстан кейін ол ядролық индукция және ядролық магниттік резонансқа қатысты зерттеулерге ден қойды, бұл қазіргі МРТ-ның негізгі принциптері болып табылады. 1946 жылы ол ядролық магниттелудің уақыт бойынша өзгеруін анықтайтын Блох теңдеулерін ұсынды. 1948 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Эдвард Перселлмен бірге Блох ядролық магниттік индукция бойынша жұмысы үшін 1952 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды. 1950 жылдардың басында CERN құрылған кезде, оның негізін қалаушылар жаңа халықаралық зертхананы басқаруға лайықты беделді және халықаралық деңгейде танымал тұлғаны іздеді, және 1954 жылы профессор Блох CERN-нің бірінші бас директоры болды, осы кезде қазіргі Мейрин алаңында құрылыс жұмыстары басталып, алғашқы құрылғылардың жобалары жасалып жатқанда. CERN-нен кеткеннен кейін ол Стэнфорд университетіне оралды, онда 1961 жылы Макс Стайн атындағы физика профессоры атанды. 1964 жылы Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясының шетелдік мүшесі болып сайланды. Ол сондай-ақ Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі болды. Блох 1983 жылы Цюрихте дүние салды.
Bloch remained in European academia, working on superconductivity with Wolfgang Pauli in Zürich; with Hans Kramers and Adriaan Fokker in Holland; with Heisenberg on ferromagnetism, where he developed a description of boundaries between magnetic domains, now known as "Bloch walls", and theoretically proposed a concept of spin waves, excitations of magnetic structure; with Niels Bohr in Copenhagen, where he worked on a theoretical description of the stopping of charged particles traveling through matter; and with Enrico Fermi in Rome. In 1934, the chairman of Stanford Physics invited Bloch to join the faculty. After the war, he concentrated on investigations into nuclear induction and nuclear magnetic resonance, which are the underlying principles of MRI. In 1946 he proposed the Bloch equations which determine the time evolution of nuclear magnetization. He was elected to the United States National Academy of Sciences in 1948. Along with Edward Purcell, Bloch was awarded the 1952 Nobel Prize in Physics for his work on nuclear magnetic induction. When CERN was being set up in the early 1950s, its founders were searching for someone of stature and international prestige to head the fledgling international laboratory, and in 1954 Professor Bloch became CERN's first director general, at the time when construction was getting under way on the present Meyrin site and plans for the first machines were being drawn up. After leaving CERN, he returned to Stanford University, where he in 1961 was made Max Stein Professor of Physics. In 1964, he was elected a foreign member of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. He was also a member of the American Academy of Arts and Sciences and the American Philosophical Society. Bloch died in Zürich in 1983.