Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вольф эффектісі (кейде Вольф қабысуы) – электромагниттік спектрдегі жиілік өзгерісі. Бұл құбылыс сәулелену физикасындағы бірнеше тығыз байланысты құбылыстарда байқалады, ал жарық шашырауында осыған ұқсас әсерлер туындайды. Оны алғаш 1987 жылы Эмиль Вольф болжаған, кейіннен 1988 жылы акустикалық көздерде Mark F. Bocko, David H. Douglass және Robert S. Knox зертхана жағдайында растады, ал бір жыл өткен соң Dean Faklis және George Morris оптикалық көздердегі.
The Wolf effect (sometimes Wolf shift) is a frequency shift in the electromagnetic spectrum. The phenomenon occurs in several closely related phenomena in radiation physics, with analogous effects occurring in the scattering of light. It was first predicted by Emil Wolf in 1987 and subsequently confirmed in the laboratory in acoustic sources by Mark F. Bocko, David H. Douglass, and Robert S. Knox, and a year later in optic sources by Dean Faklis and George Morris in 1988.
Теориялық сипаттама
Оптикада сәулелену энергиясын шығаратын Ламберт емес екі көз спектрлік сызықтардың ығысуына себеп болатын өзара әрекеттесуге түсуі мүмкін. Бұл, механикалық түрде дыбыс тақтасымен байланыстырылған, ұқсас жиіліктері (биіктіктері) бар екі дыбыс тақтасына ұқсас; күшті байланыс бар, нәтижесінде резонанстық жиіліктер биіктігі бойынша "төменге тартылады". Вольф эффектісі үшін көздерден шыққан толқындар жартылай когерентті болуы керек – толқын фронттары жартылай түрде фазада болуы тиіс. Лазерлік жарық когерентті, ал шам жарығы когерентті емес, әр фотонның фазасы кездейсоқ. Ол бақылаушының тұрғысына байланысты қызыл немесе көк ығысу тудыруы мүмкін, бірақ бақылаушы тікелей бағытталғанда қызыл ығысу пайда болады. Вакуум арқылы бөлінген екі көз өзара әрекеттескенде, Вольф эффектісі көздің спектрлік сызығының енінен асатын ығысуларды тудыра алмайды, себебі бұл жаңа жиіліктерді жасау әдісі емес, көз спектрінің таралуындағы орналасуға байланысты өзгеріс. Дегенмен, ортамен өзара әрекеттескенде, Бриллуин шашырауы сияқты эффектілермен бірге, көздің желісінің енінен үлкен бұрмаланған ығысуларды тудыруы мүмкін.
In optics, two non Lambertian sources that emit beamed energy can interact in a way that causes a shift in the spectral lines. It is analogous to a pair of tuning forks with similar frequencies (pitches), connected together mechanically with a sounding board; there is a strong coupling that results in the resonant frequencies getting "dragged down" in pitch. The Wolf Effect requires that the waves from the sources are partially coherent the wavefronts being partially in phase. Laser light is coherent while candlelight is incoherent, each photon having random phase. It can produce either redshifts or blueshifts, depending on the observer's point of view, but is redshifted when the observer is head on. For two sources interacting while separated by a vacuum, the Wolf effect cannot produce shifts greater than the linewidth of the source spectral line, since it is a position dependent change in the distribution of the source spectrum, not a method by which new frequencies may be generated. However, when interacting with a medium, in combination with effects such as Brillouin scattering it may produce distorted shifts greater than the linewidth of the source.