Сега Genesis: 16-биттік үйлік ойын консолі

Кіріспе

Sega Genesis, Солтүстік Америкадан тыс жерлерде Mega Drive (メガドライブ, Mega Doraibu) деп те аталады, Sega компаниясы әзірлеген және сатқан 16 биттік төртінші буын үй видео ойындары консолі. Бұл Sega-ның үшінші консолі және Master System-нің мұрагері болды. Sega оны 1988 жылы Жапонияда Mega Drive ретінде, ал 1989 жылы Солтүстік Америкада Genesis ретінде шығарды. 1990 жылы оны Mega Drive ретінде Virgin Mastertronic компаниясы Еуропа, Ozisoft компаниясы Австралия және Tectoy компаниясы Бразилияда таратты. Оңтүстік Кореяда оны Samsung Electronics Super Gam*Boy және кейіннен Super Aladdin Boy ретінде таратты. Хидеки Сато мен Масами Ишикаваның бақылауымен ҒЗЖ тобы жасаған Genesis, Sega-ның System 16 аркадалық тақтасынан алынған, ол процессор ретінде Motorola 68000 процессоры, дыбыс контроллері ретінде Zilog Z80 және аппараттық спрайттар, тайлдар мен прокрутканы қолдайтын бейне жүйесімен жабдықталған. Ол ROM-ға негізделген картридждерде 900-ден астам ойын кітапханасын ойнатады. Бірнеше қосымшалар шығарылды, соның ішінде Master System ойындарын ойнау үшін Power Base Converter да бар. Ол бірнеше түрлі нұсқада шығарылды, кейбіреулерін үшінші тараптар жасады. Sega Genesis-ті қолдау үшін екі желілік қызмет құрылды: Sega Meganet және Sega Channel. Жапонияда Mega Drive өзінің екі негізгі бәсекелесіне, Nintendo-ның Super Famicom және NEC-тің PC Engine-ге қарсы нашар нәтиже көрсетті, бірақ Солтүстік Америкада, Бразилияда және Еуропада едәуір жетістікке жетті. Оның табысына аркадалық ойын порттарының кітапханасы, Sega-ның Sonic the Hedgehog сериясының танымалдылығы, бірнеше танымал спорттық франшизалар және жасөспірімдер үшін салқын консоль ретінде орналастырған жасөспірімдерге бағытталған агрессивті маркетинг әсер етті. 1991 жылы Солтүстік Америкада Super Nintendo Entertainment System шығарылуы АҚШ пен Еуропада "консоль соғысы" деп аталатын нарық үлесі үшін қызу шайқасты тудырды. 1982 жылдан бастап аркада бизнесінің құлдырауы компанияға ауыр соққы берді, бұл Gulf+Western компаниясын Солтүстік Америкадағы аркада өндіріс ұйымын және оның аркада ойындарының лицензиялық құқықтарын Bally Manufacturing компаниясына сатуға мәжбүр етті. Компания Sega-ның Солтүстік Америкадағы ҒЗЖ операцияларын, сондай-ақ оның жапондық еншілес компаниясы Sega Enterprises, Ltd. ойын автоматтары бизнесінің құлдырауымен Sega Enterprises, Ltd. президенті Хаяо Накаяма компанияның сол кездегі үй консольдары нарығына кіру үшін өзінің аппараттық тәжірибесін пайдалануын ұсынды. Накаяма осы жобаны жүзеге асыруға рұқсат алды, бұл 1983 жылдың шілдесінде Sega-ның алғашқы үй видео ойыны SG 1000-нің шығарылуына әкелді. SG 1000 екі жыл ішінде Sega Mark III-ге ауыстырылды. Бұл арада Gulf+Western компаниясы өзінің негізгі емес бизнесін компанияның негізін қалаушы Чарльз Блуддорнның өлімінен кейін тастай бастады, сондықтан Накаяма және Sega-ның бұрынғы бас директоры Дэвид Розен 1984 жылы жапондық еншілес компанияның басқарушылық сатып алуын ұйымдастырды. Бұл қаржылай қолдау CSK корпорациясынан, танымал жапондық бағдарламалық қамтамасыз ету компаниясынан алынды. Содан кейін Накаяма Sega Enterprises, Ltd. бас директоры болып тағайындалды. 1986 жылы Sega Солтүстік Америкада Master System ретінде шығару үшін Mark III-ті қайта жобалады. Келесі жылы Еуропалық нұсқасы шығарылды. Master System Еуропада, кейін Бразилияда сәттілікке қол жеткізгенімен, ол жапондық немесе Солтүстік Америка нарықтарында елеулі қызығушылық туғызбады, олар 1980-жылдардың ортасынан соңына дейін Nintendo-ның үстемдігімен болды. Sega-ның ішкі нарыққа ену қиындықтары жалғасып жатқандықтан, Sega-ның Масами Ишикава басқарған және Хидеки Сато бақылаған консольдық ҒЗИ тобы, консоль шығарылғаннан кейін дереу Master System-нің мұрагері бойынша жұмыс істей бастады. 1987 жылы Sega өзінің консоль бизнесіне тағы бір қауіп төндірді, өйткені жапондық компьютерлік алып NEC үлкен жарнама аясында PC Engine-ді шығарды. Екі қалыптасқан тұтынушы электроника компанияларына қарсы бәсекеге қабілетті болу үшін Ишикава мен оның командасы жаңа жүйелеріне 16 биттік микропроцессорды қосу керек деп шешті және нарықта әсер ету үшін Sega System 16 аркада тақтасын үй консолі үшін архитектураға бейімдеу үшін Sega-ның аркада индустриясындағы күш-қуатына тағы бір рет бет бұрды. Сатоның айтуынша, Mega Drive-ның жапондық дизайны аудио ойнатқыштың көрінісіне негізделген, қуатты әсер ету үшін алтын металл қаптамаға "16 бит" басылған. Консоль жапондық "Бип!" ойын журналының 1988 жылғы маусымдағы санында жарияланды, Mark V деп аталды, бірақ Sega басшылығы мықтырақ атауды қалады. 300-ден астам ұсынысты қарағаннан кейін компания "Мега Драйв" жобасына шешім қабылдады. Солтүстік Америкада атау "Жаратылыс" деп өзгертілді. Сато кейбір дизайн элементтері өзгерген, мысалы, алтын "16 бит" жазуы сарғыш түске ұқсамас үшін. Ол бұл өзгерістер әртүрлі жапондық және американдық мәдени құндылықтарды көрсетеді деп сенді. Бірақ Sega алғашқы жылы 400 000 дана ғана сата алды. Сатуды арттыру үшін Sega әртүрлі аксессуарлар мен ойындарды шығарды, соның ішінде онлайн-банкинг жүйесі және жауап беру машинасы, Mega Anser деп аталды. 16 биттік дәуір бойында Жапонияда Nintendo-ның Super Famicom және NEC-тің PC Engine-ге қарағанда алыс үшінші орында қалды. Sega жүйенің Солтүстік Америкада шығару күнін 1989 жылдың 9 қаңтарында жариялады. Сол кезде Sega-ның Солтүстік Америкада сату және маркетингтік ұйымы болмады және Master System-ін Tonka арқылы таратты. Tonka-ның өнімділігіне наразы болған Sega, Солтүстік Америкада Genesis-ті тарту үшін жаңа серік іздеді және құқықтарды Atari Corporation-ға ұсынды, онда әлі 16 биттік жүйе болмады. Дэвид Розен бұл ұсынысты Atari бас директоры Джек Трамиелге және Atari Entertainment Electronics бөлімінің президенті Майкл Катцке жасады. Трамиел жаңа консольді сатып алудан бас тартты, оны тым қымбат деп санады, және Atari ST-ға назар аударуды жөн көрді. Sega өздігінен Sega of America еншілес компаниясы арқылы консольді іске қосуға шешім қабылдады, ол 1989 жылдың 14 тамызында Нью-Йорк және Лос-Анджелесте шектеулі іске қосылды. Genesis сол жылы Солтүстік Американың қалған бөлігінде шығарылды. Mega Drive-тың еуропалық нұсқасы 1990 жылдың қыркүйегінде, бағасы 199 фунт стерлингке тең шығарылды. Бұл шараны Virgin Mastertronic жүзеге асырды, ол кейін 1991 жылы Sega сатып алып, Sega of Europe болды. Space Harrier II, Ghouls 'n Ghosts, Golden Axe сияқты ойындар. 1990 жылдың шілдесі мен тамызы аралығында Virgin бастапқыда 20 000 Mega Drive бірлігіне тапсырыс берді. Бірақ алдын ала тапсырыстар күтілгеннен асып кеткендіктен компания тапсырысты 10 000 бірлікке арттырды, ал консольдің ECES іс-шарасындағы табысынан кейін тағы 10 000 бірлік қосылды. 1990 жылдың қыркүйегі мен желтоқсаны аралығында сатуға жоспарланған бірліктер саны Ұлыбританияда ғана 40 000-ға жетті. Басқа компаниялар консольді әртүрлі елдерде таратқанға көмектесті. Ozisoft Австралиядағы Mega Drive-тың іске қосылуын және маркетингін жүзеге асырды, бұрын Master System үшін жасағандай. Бразилияда Mega Drive 1990 жылы Tectoy компаниясымен шығарылды, бразилиялық Master System шығарылғаннан бір жыл өткен соң. Tectoy бразилиялық нарық үшін ойындар жасады және 1995 жылы Sega Meganet онлайн-қызметін Бразилияда іске қосты. Samsung Кореяда сату және таратуды жүзеге асырды, онда ол Super Gam*Boy деп аталды және Samsung атауымен қатар Mega Drive логотипі сақталды. Кейін ол Super Aladdin Boy деп өзгертілді. Үндістанда Sega 1994 жылдың сәуір айында импорттық тарифтің 80%-ын айналып өту үшін Shaw Wallace компаниясымен тарату туралы келісім жасады, әрбір бірлік 18 000 INR₹ бағасында сатылды. Ресейде Sega 1994 жылы консольді жергілікті дистрибьютор Forrus компаниясына ресми түрде лицензиялады, ол 1996 жылы Bitman компаниясымен ауыстырылды. Сол жылы видео ойын консолі нарығы Ресейде 200 000 000 доллардан 250 000 000 долларға дейін кіріс әкелді, Sega елдегі консоль сатудың жартысын құрады. Бірақ сатудың шамамен 15% ғана Bitman таратып отырған ресми Sega бірліктері болды, ал қалғаны ресми емес, жалған көшірмелер еді.

Home video game console

The Sega Genesis, also known as the Mega Drive (メガドライブ, Mega Doraibu) outside North America, is a 16 bit fourth generation home video game console developed and sold by Sega. It was Sega's third console and the successor to the Master System. Sega released it in 1988 in Japan as the Mega Drive, and in 1989 in North America as the Genesis. In 1990, it was distributed as the Mega Drive by Virgin Mastertronic in Europe, Ozisoft in Australasia, and Tectoy in Brazil. In South Korea, it was distributed by Samsung Electronics as the Super Gam*Boy and later the Super Aladdin Boy. Designed by an R&D team supervised by Hideki Sato and Masami Ishikawa, the Genesis was adapted from Sega's System 16 arcade board, centered on a Motorola 68000 processor as the CPU, a Zilog Z80 as a sound controller, and a video system supporting hardware sprites, tiles, and scrolling. It plays a library of more than 900 games on ROM based cartridges. Several add ons were released, including a Power Base Converter to play Master System games. It was released in several different versions, some created by third parties. Sega created two network services to support the Genesis: Sega Meganet and Sega Channel. In Japan, the Mega Drive fared poorly against its two main competitors, Nintendo's Super Famicom and NEC's PC Engine, but it achieved considerable success in North America, Brazil, and Europe. Contributing to its success was its library of arcade game ports, the popularity of Sega's Sonic the Hedgehog series, several popular sports franchises, and aggressive youth marketing that positioned it as the cool console for adolescents. The 1991 North American release of the Super Nintendo Entertainment System triggered a fierce battle for market share in the United States and Europe known as the "console war". A downturn in the arcade business starting in 1982 seriously hurt the company, leading Gulf+Western to sell its North American arcade manufacturing organization and the licensing rights for its arcade games to Bally Manufacturing. The company retained Sega's North American R&D operation, as well as its Japanese subsidiary, Sega Enterprises, Ltd. With its arcade business in decline, Sega Enterprises, Ltd. president Hayao Nakayama advocated that the company leverage its hardware expertise to move into the home console market in Japan, which was in its infancy at the time. Nakayama received permission to proceed with this project, leading to the release of Sega's first home video game system, the SG 1000, in July 1983. The SG 1000 was replaced by the Sega Mark III within two years. In the meantime, Gulf+Western began to divest itself of its non core businesses after the death of company founder Charles Bluhdorn, so Nakayama and former Sega CEO David Rosen arranged a management buyout of the Japanese subsidiary in 1984 with financial backing from CSK Corporation, a prominent Japanese software company. Nakayama was then installed as CEO of Sega Enterprises, Ltd. In 1986, Sega redesigned the Mark III for release in North America as the Master System. This was followed by a European release the next year. Although the Master System was a success in Europe, and later in Brazil, it failed to ignite significant interest in the Japanese or North American markets, which, by the mid to late 1980s, were both dominated by Nintendo. With Sega continuing to have difficulty penetrating the home market, Sega's console R&D team, led by Masami Ishikawa and supervised by Hideki Sato, began work on a successor to the Master System almost immediately after that console launched. In 1987, Sega faced another threat to its console business when Japanese computer giant NEC released the PC Engine amid great publicity. To remain competitive against the two more established consumer electronics companies, Ishikawa and his team decided they needed to incorporate a 16 bit microprocessor into their new system to make an impact in the marketplace and once again turned to Sega's strengths in the arcade industry to adapt the successful Sega System 16 arcade board into architecture for a home console. According to Sato, the Japanese design for the Mega Drive was based on the appearance of an audio player, with "16 bit" embossed in a golden metallic veneer to create an impression of power. The console was announced in the June 1988 issue of the Japanese gaming magazine Beep! as the Mark V, but Sega management wanted a stronger name. After reviewing more than 300 proposals, the company settled on "Mega Drive". In North America, the name was changed to "Genesis". Sato said some design elements changed, such as the gold "16 bit" wording, in case it was mistaken for yellow. He believed the changes represented different Japanese and American cultural values. However, Sega only managed to ship 400,000 units in the first year. In order to increase sales, Sega released various peripherals and games, including an online banking system and answering machine called the Sega Mega Anser. and remained a distant third in Japan behind Nintendo's Super Famicom and NEC's PC Engine throughout the 16 bit era. Sega announced a North American release date for the system on January 9, 1989. At the time, Sega did not possess a North American sales and marketing organization and was distributing its Master System through Tonka. Dissatisfied with Tonka's performance, Sega looked for a new partner to market the Genesis in North America and offered the rights to Atari Corporation, which did not yet have a 16 bit system. David Rosen made the proposal to Atari CEO Jack Tramiel and the president of Atari's Entertainment Electronics Division, Michael Katz. Tramiel declined to acquire the new console, deeming it too expensive, and instead opted to focus on the Atari ST. Sega decided to launch the console through its own Sega of America subsidiary, which executed a limited launch on August 14, 1989, in New York City and Los Angeles. The Genesis was released in the rest of North America later that year. The European version of the Mega Drive was released in September 1990, at a price of , i. e. The release was handled by Virgin Mastertronic, which was later purchased by Sega in 1991 and became Sega of Europe. Games like Space Harrier II, Ghouls 'n Ghosts, Golden Axe, Between July and August 1990, Virgin initially placed their order for 20,000 Mega Drive units. However, the company increased the order by 10,000 units when advanced orders had exceeded expectations, and another 10,000 units was later added following the console's success at the ECES event. The projected number of units to be sold between September and December 1990 had eventually increased to 40,000 units in the United Kingdom alone. Other companies assisted in distributing the console to various countries worldwide. Ozisoft handled the Mega Drive's launch and marketing in Australia, as it had done before with the Master System. In Brazil, the Mega Drive was released by Tectoy in 1990, only a year after the Brazilian release of the Master System. Tectoy produced games exclusively for the Brazilian market and brought the Sega Meganet online service there in 1995. Samsung handled sales and distribution in Korea, where it was named Super Gam*Boy and retained the Mega Drive logo alongside the Samsung name. It was later renamed Super Aladdin Boy. In India, Sega entered a distribution deal with Shaw Wallace in April 1994 in order to circumvent an 80% import tariff, with each unit selling for INR₹18,000. In Russia, Sega officially licensed the console to local distributor Forrus in 1994, replaced in 1996 by Bitman. That year, the video game console market generated between $200,000,000 and $250,000,000 in Russia, with Sega accounting for half of all console sales in the country. However, only about 15% of the sales were official Sega units distributed by Bitman, while the rest were unofficial counterfeit clones.

Солтүстік Америкадағы сату және маркетинг

Солтүстік Америка нарығында Atari Corporation Entertainment Electronics бөлімшесінің бұрынғы президенті және Sega of America компаниясының жаңа бас директоры Майкл Кац сатуды арттыру үшін екі сатылы тәсіл енгізді. Бірінші сатысы Nintendo-ға тікелей қарсы тұруға және Genesis-те қол жетімді аркада тәжірибесіне баса назар аударуға бағытталған маркетингтік кампанияны қамтыды, соның ішінде "Genesis не істейтін, Nintendon't істей алмайтын" сияқты ұрандар қолданылды. Дегенмен, Sega тұтынушылардың үйлерінде Nintendo-ның беделін жеңуге күресті. Накаяма алғашқы жылы бір миллион дана сатуды тапсырған, бірақ Кац пен Sega of America тек 500 000 дана сата алды. 1990 жылдың ортасында Накаяма Том Калинскеді Кацтың орнына Sega of America компаниясының бас директоры етіп тағайындады. Калинске видео ойын нарығы туралы көп білмегенімен, өзін саланың тәжірибелі кеңесшілерімен қоршады. "Жылыстағыш және пышақ" моделіне сене отырып, ол төрт пункттен тұратын жоспар жасады: консольдің бағасын төмендету, американдық нарыққа бағытталған ойындарды жасау үшін американдық команда құру, агрессивті жарнамалық кампанияны кеңейту және Altered Beast ойынын жаңа ойынмен – Sonic the Hedgehog ойынымен алмастыру. Бірақ бұл төрт пункттің бәріне Накаяма келісім берді және Калинскеге: "Еуропа мен Америка үшін шешімдер қабылдау үшін сені жалдадым, енді алға бас" деді. Sonic the Hedgehog-тың танымалдылығының арқасында Genesis 1991 жылғы мерекелік маусымда АҚШ-та SNES-тен шамамен екі есе көп сатылды. 1992 жылдың қаңтарында Sega 16-бит консоль нарығының 65% құрады, бұл Nintendo-ның 1985 жылдан бері консоль нарығында көшбасшы болмаған алғашқы жағдайы еді. Genesis екі жылдық артықшылығы, төмен бағасы және SNES-ке қарағанда үлкен ойын кітапханасының арқасында төрт жыл қатарынан Рождество маусымында SNES-тен артық сатылды. Sega-ның SNES-тегі әрбір ойынға он ойыны болды, ал SNES Final Fight ойынының эксклюзивті нұсқасына ие болса, Sega-ның ішкі әзірлеу командаларының бірі Streets of Rage ойынын жасады, ол үлкен деңгейлерге, күшті жауларға және жоғары бағаланған саундтрекке ие болды. Sega жарнамасы Genesis-ті көбірек ұнайтын консоль ретінде көрсетті. Genesis көбінесе SNES-тен 2:1 арақатынаста сатылғандықтан, Nintendo және Sega нарықтың қабылдауын басқаруға көп көңіл бөлді, тіпті алдауға дейін барды; Nintendo 1991 жылы нақты сатқаннан да көп консоль сатқанын мәлімдеді және 1992 жылдың соңына дейін 6 миллион консоль сататынын болжады, ал 1992 жылдың соңында АҚШ-тағы нақты орнатылған базасы 4 миллионнан астам бірлік құрады. Осы тактикалардың салдарынан нарықтағы үлесте нақты көшбасшыны бірнеше жыл анықтау қиын болды, Nintendo-ның АҚШ-тағы 16-бит нарығындағы долларлық үлесі 1992 жылдың соңында 60% -дан 1993 жылдың соңында 37% -ға дейін төмендеді, Sega 1994 жылы барлық 16-бит аппараттық сатудың 55% құрады, ал Donkey Kong Country SNES-ке 1995 жылдан 1997 жылға дейін Genesis-тен артық сатуға көмектесті. 2004 жылғы NPD сату деректеріне сәйкес, Genesis американдық 16-бит консоль нарығында Super NES-тен алда болды. Алайда, 2014 жылғы Wedbush Securities компаниясының қайта қарастырылған NPD сату деректеріне негізделген есебіне сәйкес, SNES Sega Genesis-ті АҚШ нарығында 1,5 миллион данаға сатып жіберді.

For the North American market, former Atari Corporation Entertainment Electronics Division president and new Sega of America CEO Michael Katz instituted a two part approach to build sales. The first part involved a marketing campaign to challenge Nintendo head on and emphasize the more arcade like experience available on the Genesis, with slogans including "Genesis does what Nintendon't". Nonetheless, Sega struggled to overcome Nintendo's presence in consumers' homes. Tasked by Nakayama to sell one million units within the first year, Katz and Sega of America sold only 500,000. In mid 1990, Nakayama hired Tom Kalinske to replace Katz as CEO of Sega of America. Although Kalinske knew little about the video game market, he surrounded himself with industry savvy advisors. A believer in the razor and blades model, he developed a four point plan: cut the price of the console, create an American team to develop games targeted at the American market, expand the aggressive advertising campaigns, and replace the bundled game Altered Beast with a new game, Sonic the Hedgehog. but all four points were approved by Nakayama, who told Kalinske, "I hired you to make the decisions for Europe and the Americas, so go ahead and do it." In large part due to the popularity of Sonic the Hedgehog, the Genesis outsold the SNES in the United States nearly two to one during the 1991 holiday season. Sega controlled 65% of the 16 bit console market in January 1992, the first time Nintendo had not been the console leader since 1985. The Genesis outsold the SNES for four consecutive Christmas seasons due to its two year lead, lower price point, and larger game library compared to the SNES at its release. Sega had ten games for every game on SNES, and while the SNES had an exclusive version of Final Fight, one of Sega's internal development teams created Streets of Rage, which had bigger levels, tougher enemies, and a well regarded soundtrack. Sega's advertising positioned the Genesis as the cooler console, With the Genesis often outselling the SNES at a ratio of 2:1, Nintendo and Sega focused heavily on impression management of the market, even going to the point of deception; Nintendo claimed it had sold more consoles in 1991 than it actually had, and forecasted it would sell 6 million consoles by the end of 1992, while its actual U. S. install base at the end of 1992 was only just more than 4 million units. Due to these tactics, it was difficult to ascertain a clear leader in market share for several years at a time, with Nintendo's dollar share of the U. S. 16 bit market dipping down from 60% at the end of 1992 to 37% at the end of 1993, Sega claiming 55% of all 16 bit hardware sales during 1994, and Donkey Kong Country helping the SNES to outsell the Genesis from 1995 through 1997. According to a 2004 study of NPD sales data, the Genesis maintained its lead over the Super NES in the American 16 bit console market. However, according to a 2014 Wedbush Securities report based on revised NPD sales data, the SNES outsold the Sega Genesis in the U. S. market by 1.5 million units.

Электрондық өнер

Nintendo-мен бәсекелесу үшін Sega жаңа ойын түрлеріне көбірек ашық болды, бірақ үшінші тарап ойындарын мақұлдау процесін қатаң бақылады және картридждерді өндіруге жоғары баға белгіледі. Американдық баспагер Electronic Arts (EA) жақсы шарттар іздеді, бірақ Sega қарсылық көрсетті. Олар 1984 жыл шамасында Phoenix Technologies компаниясы IBM персональды компьютерінің BIOS-ын кері инженериялау үшін қолданған әдіске ұқсас, «таза бөлме» әдісін пайдаланып Genesis-ті кері инженериялауға шешім қабылдады. EA штаб-пәтерінде «Чернобыль» деп аталған, тек бір адамға – Майк Шварцқа ғана кіруге рұқсат етілген бақылау бөлмесі құрылды. Шварц Sega-ның авторлық құқыққа ие даму нұсқаулықтары мен құралдарын қарап шықты, Genesis аппараттық құрылғысын және ойындарын зерттеді, содан кейін өз талдамасын жинақтаған түпнұсқалық құжаттама жазды. Бұл процеске оған шамамен бір ай уақыт кетті. Бірнеше айдан кейін EA Genesis үшін дамыту жұмыстарын толыққанды бастады. Sonic the Hedgehog ойынының геймплейі Yuji Naka жасаған технологиялық демонстрациядан туындады, ол ұзақ, иілгіш түтік арқылы шарда айналып жылдам қозғалатын кейіпкерді бейнелейтін платформалық ойынның прототипін жасады. Бұл идея Ohshima-ның кейіпкерлер дизайнымен және дизайнер Хироказу Ясухара ойлап тапқан деңгейлермен дамытылды. Кац пен Sega of America маркетинг мамандары Sonic-ті ұнатпады, американдық балаларға ұнамайтынына сенімді болды, бірақ Калинске Sonic the Hedgehog-ты ойын жинағы ретінде орналастыру стратегиясы сәтті болды. Sonic the Hedgehog Солтүстік Америкада Genesis-тің танымалдығын күрт арттырды, бұл жинақ Sega-ның Nintendo-ға қарсы нарықта 65% үлеске ие болуына көмектесті. Mega Drive 1994 жылға дейін SNES-тен өзінің басымдығын сақтап келді. Sonic the Hedgehog 2 ең жылдам сатылатын ойын рекордын орнатып, екі апта ішінде бүкіл әлемде 3,2 миллион дана сатылды, ал Sonic the Hedgehog 3 және Sonic & Knuckles бірлесіп 4 миллион дана сатылды.

Сауда белгілерінің қауіпсіздік жүйесі және Sega v. Accolade

1989 жылы Genesis консолі шығарылғаннан кейін, Accolade видео ойындарын шығарушы компания өз PC ойындарының бір бөлігін консольде шығару мүмкіндіктерін қарастыра бастады. Сол кезде Sega үшінші тарапты әзірлеушілерге арналған лицензиялық келісімшартты қолданысқа енгізді, бұл әзірлеушілерге арналған шығындарды арттырды. Accolade негізін қалаушы Алан Миллердің айтуынша, "Оларға әр картридж үшін нақты аппараттық өндіріс құнына қоса 10-15 доллар төлейсің, сондықтан тәуелсіз баспагер үшін тауар құны шамамен екі есеге артады". Лицензиялаудан қашу үшін Accolade өз ойындарын Genesis консоліне әкелудің басқа жолын іздеуді шешті. Ол үшін үш Genesis ойынының атқарылатын кодын декомпиляциялау үшін сатып алды. Осы ақпарат жаңа Genesis картридждерін бағдарламалау үшін пайдаланылды, бұл лицензияланбаған ойындарды ойнауға кедергі келтіретін Genesis консолінің қауіпсіздік құлпын ашуға мүмкіндік берді. Бұл стратегия 1990 жылы Ishido: The Way of Stones ойынын Genesis консоліне сәтті жеткізуге мүмкіндік берді. Ол үшін Accolade Sega-ның авторлық құқыққа ие ойын кодын бірнеше рет көшіріп, Sega-ның лицензияланған Genesis ойындарының бағдарламалық жасақтамасын кері инженериялау арқылы жасады. Кейбір елдердегі пираттық және лицензиясыз әзірлеу мәселелерінің салдарынан Sega 1990 жылы жаңа Genesis III нұсқасына техникалық қорғау механизмін енгізді. Бұл жаңа нұсқада Trademark Security System (TMSS) деп аталатын код болды, ол ойын картриджі енгізілген кезде картриджтегі жадтың белгілі бір бөлігінде "SEGA" деген тізбектің болуын тексерді. Егер тізбек болса, консоль ойынды іске қосып, қысқаша хабарламаны көрсетті: "sega enterprises, ltd лицензиясы бойынша өндірілген". Аудандық сот бастапқыда Sega пайдасына шешім шығарып, Accolade компаниясына Genesis консолін кері инженериялауды жалғастыруға тыйым салды. Бірақ Accolade бұл шешімге Тоғызыншы апелляциялық сотқа шағымданып, сот шешімін жоққа шығарды және Accolade компаниясының Sega бағдарламалық жасақтамасын декомпиляциялауы әділ пайдалану болып табылады деп шешті. Соттың жазбаша пікірі 1992 жылдың 20 қазанында жарияланды, онда бағдарламалық жасақтаманы пайдалану коммерциялық болғанымен, оның пайдаланушылық емес екені атап өтілді. Сонымен қатар, сот TMSS қауіпсіздік жүйесінің Genesis ойынын жүйеде іске қосу үшін қажетті тауар таңбасын бұзу әділ пайдалану актісімен кездейсоқ туындағанын және Sega-ның бұрыс таңбалауға себеп болғанын анықтады. Лицензиялау шарттары, соның ішінде Accolade компаниясына арнайы келісімдер немесе жеңілдіктер жасалған-жасалмағаны жұртшылыққа жарияланбады. Келісімнің қаржылық шарттары да жарияланбады, бірақ екі компания да өздерінің заңдық шығындарын өтеуге келісті.

After the release of the Genesis in 1989, video game publisher Accolade began exploring options to release some of their PC games on the console. At the time, Sega had a licensing deal in place for third party developers that increased the costs to the developer. According to Accolade co founder Alan Miller, "One pays them between $10 and $15 per cartridge on top of the real hardware manufacturing costs, so it about doubles the cost of goods to the independent publisher." To get around licensing, Accolade chose to seek an alternative way to bring their games to the Genesis. It did so by purchasing one in order to decompile the executable code of three Genesis games. Such information was used to program their new Genesis cartridges in a way that would allow them to disable the security lockouts on the Genesis that prevented unlicensed games from being played. This strategy was used successfully to bring Ishido: The Way of Stones to the Genesis in 1990. To do so, Accolade had copied Sega's copyrighted game code multiple times in order to reverse engineer the software of Sega's licensed Genesis games. As a result of piracy in some countries and unlicensed development issues, Sega incorporated a technical protection mechanism into a new edition of the Genesis released in 1990, referred to as the Genesis III. This new variation of the Genesis included a code known as the Trademark Security System (TMSS), which, when a game cartridge was inserted, would check for the presence of the string "SEGA" at a particular point in the memory contained in the cartridge. If the string was present, the console would run the game, and would briefly display the message: "produced by or under license from sega enterprises, ltd." Although the district court initially ruled for Sega and issued an injunction preventing Accolade from continuing to reverse engineer the Genesis, Accolade appealed the verdict to the United States Court of Appeals for the Ninth Circuit. As a result of the appeal, the Ninth Circuit overturned the district court's verdict and ruled that Accolade's decompilation of the Sega software constituted fair use. The court's written opinion followed on October 20, 1992, and noted that the use of the software was non exploitative, although commercial. Further, the court found that the trademark infringement, being required by the TMSS for a Genesis game to run on the system, had been inadvertently triggered by a fair use act and was the fault of Sega for having caused false labeling. The terms of the licensing, including whether or not any special arrangements or discounts were made to Accolade, were not released to the public. The financial terms of the settlement were also not disclosed, although both companies agreed to pay their own legal costs.

Конгресс видео ойындардағы зорлық-зомбылық туралы тыңдау өткізді

1993 жылы американдық БАҚ белгілі бір бейнеойындардың ересектерге арналған мазмұнына көбірек назар аудара бастады. Sega CD-ге арналған Night Trap сияқты ойындар ең көп сынға ұшырады. Night Trap мәселесі Ұлыбританияда талқыланды, бұрынғы Sega Europe даму директоры Майк Броган: «Night Trap Sega-ға үлкен жарнама әкелді, сондай-ақ нақты актерлерді пайдаланғаны үшін Ұлыбритания Парламентінде '15' санатына жатқызылды» деп мәлімдеді. Бұл Sega өзінің қатал және жаңашыл компания ретіндегі имиджін пайдаланып жатқан кезінде болды, бұл имидж одан әрі нығайтылды. Ал SNES нұсқасы рейтингсіз шығарылды, Nintendo SNES нұсқасын цензуралағаны үшін сынға ұшырады. Осы тыңдаулар аяқталғаннан кейін бейнеойындарды жасаушылар Либерман талап еткен рейтинг жүйесін құру үшін бірікті. Бастапқыда Sega өз жүйесін барлығына бірдей қабылдауды ұсынды, бірақ Nintendo және басқалар наразылық білдіргеннен кейін, Sega жаңа жүйе құруға қатысты. Осылайша, Либерман мақтаған тәуелсіз ұйым – Ойын-сауық бағдарламалық құралдарды бағалау кеңесі (Entertainment Software Rating Board) құрылды. Сонымен қатар 800,000 32X құрылғысы сатылды. Келесі буын 32 биттік Sony PlayStation және Sega Saturn құрылғылары шығарылғаннан кейін, 1995 жылы 16 биттік аппараттық және бағдарламалық құралдар сатылымы бейнеойындар нарығының 64% құрады. Накаяманың Сатурнға баса назар аудару шешімі, жүйелердің Жапониядағы өнімділігіне негізделген, осы қателікке себеп болған басты фактор ретінде қарастырылады. Sega Enterprises, Ltd. компаниясымен Сатурнға баса назар аударуға байланысты туындаған шиеленістерден кейін, 1991 жылы Genesis-тің өркендеуіне жетекшілік еткен Калинске бизнеске деген қызығушылығын жоғалтып, 1996 жылдың ортасында жұмысынан кетті. Sega бүкіл әлем бойынша 30,75 миллион Genesis құрылғысын сатты. Оның ішінде 3,58 миллионы Жапонияда, ал 1997 жылдың маусым айына дейін (содан кейін Sega осы жүйені енді өндірмейтін болды) 18-18,5 миллионы сатылды. 1998 жылы Sega Genesis-ті Солтүстік Америкада қайта шығару үшін Majesco Entertainment компаниясына лицензия берді. Majesco миллиондаған сатылмаған картридждерді және 150,000 Genesis екінші моделінің бірлігін төмен бағамен сата бастады. Ол 1998 жылдың соңына дейін 1,5 миллион дана сатуды жоспарлап, Genesis 3 консолін шығарды.

In 1993, the American media began to focus on the mature content of certain video games. Games such as Night Trap for the Sega CD, an add on, received unprecedented scrutiny. Issues about Night Trap were brought up in the United Kingdom, with former Sega of Europe development director Mike Brogan noting that "Night Trap got Sega an awful lot of publicity it was also cited in UK Parliament for being classified as '15' due to its use of real actors." This came at a time when Sega was capitalizing on its image as an edgy company with attitude, and this only reinforced that image. Meanwhile, the tamer SNES version shipped without a rating. while Nintendo was criticized for censoring the SNES version. After the close of these hearings, video game manufacturers came together to establish the rating system that Lieberman had called for. Initially, Sega proposed the universal adoption of its system, but after objections by Nintendo and others, Sega took a role in forming a new one. This became the Entertainment Software Rating Board, an independent organization that received praise from Lieberman. and 800,000 32X units. Following the launch of the next generation 32 bit Sony PlayStation and Sega Saturn, sales of 16 bit hardware and software continued to account for 64% of the video game market in 1995. Nakayama's decision to focus on the Saturn, based on the systems' relative performance in Japan, has been cited as the major contributing factor in this miscalculation. Following tensions with Sega Enterprises, Ltd. over its focus on the Saturn, Kalinske, who oversaw the rise of the Genesis in 1991, lost interest in the business and resigned in mid 1996. Sega sold 30.75 million Genesis units worldwide. Of these, 3.58 million were sold in Japan, and 18–18.5 million as of June 1997 (at which time Sega was no longer manufacturing the system) respectively. In 1998, Sega licensed the Genesis to Majesco Entertainment to rerelease it in North America. Majesco began reselling millions of unsold cartridges at a budget price, together with 150,000 units of the second model of the Genesis. It released the Genesis 3, projecting to sell 1.5 million units of the console by the end of 1998.

Техникалық ерекшеліктер

Негізгі микропроцессор — 16/32 биттік Motorola 68000 процессоры, 7,6 МГц жиілікпен жұмыс істейді. 8 биттік Zilog Z80 процессоры дыбыс жабдығын басқарады және Master System жүйесімен кері үйлесімділікті қамтамасыз етеді. Genesis-те 64 КБ жедел жад, 64 КБ бейне жады және 8 КБ аудио жад бар. Ол бір мезгілде 512 түстің ішінде 61 түске дейін көрсетуге қабілетті. Ойындар ROM картридж форматында және үстіңгі жағына салынады. Model 1 консолінің артқы жағында RF шығыс порты (антенна және кабельдік жүйелермен пайдалануға арналған) және арнайы 8 қондырғылы DIN порты орналасқан, олар бейне және дыбыс шығаруды қамтамасыз етеді. Екі шығыс та монофониялық дыбыс береді; консольдің алдыңғы жағындағы құлақаспап ұясы стерео дыбыс береді. Model 2 консолінде DIN порты, RF шығыс порты және құлақаспап ұясы 9 қондырғылы мини DIN портымен алмастырылған, ол артқы жағында орналасқан және композиттік бейне, RGB және стерео дыбыс, сондай-ақ стандартты RF қосқышы үшін қолданылады. Алдыңғы Model 1 консольдерінде 9 қондырғылы кеңейту порты бар. Консольдің оң жақ төменгі бөлігіндегі жиек жалғауышына сыртқы құрылғы қосылуы мүмкін. American Laser Games және Konami сияқты басқа үшінші тараптар жарық тапаншасы сияқты сыртқы құрылғыларды жасады. Көркемдік бағдарламалар үшін шығарылған Sega Mega Mouse үш түймеге ие және Eye of the Beholder сияқты бірнеше ойындармен ғана үйлесімді. Көбікпен қапталған BatterUP және TeeVGolf гольф клубы Genesis және SNES үшін шығарылды. Ол алғаш рет 1993 жылғы қаңтарда Consumer Electronics Show (CES) көрмесінде көрсетілді, онда Streets of Rage 2 ойынымен бірге демонстрацияланды. Mortal Kombat және Street Fighter II: Special Champion Edition сияқты бірнеше танымал ойындар сыртқы құрылғыны қолдау үшін бейімделді. Бұл құрылғы негізінен оның дәлдігінің жетіспеуі мен жоғары бағасының салдарынан коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. IGN редакторы Крейг Харрис Sega Activator-ды жасалған ең нашар видео ойын контроллері деп атады. EA және Sega бір уақытта екі ойыншыдан көп ойнауға мүмкіндік беретін мультитаптарды шығарды. Бастапқыда EA нұсқасы, 4 Way Play және Sega адаптері, Team Player тек әр баспагердің ойындарын қолдады. Шағымдарға жауап ретінде Sega барлық Genesis мультитап ойындарымен жұмыс істейтін жаңа Team Player шығарылатынын мәлімдеді. Кейінгі ойындар 4 Way Play және Team Player екеуімен де жұмыс істеу үшін жасалды. Sega 1994 жылы рульдік сыртқы құрылғыны шығаруды жоспарлады және Virtua Racing-тің Genesis нұсқасы «рульдікке үйлесімді» деп жарнамаланды, бірақ сыртқы құрылғы жобасы тоқтатылды.

The main microprocessor is a 16/32 bit Motorola 68000 CPU clocked at 7.6 MHz. An 8 bit Zilog Z80 processor controls the sound hardware and provides backward compatibility with the Master System. The Genesis has 64 KB of RAM, 64 KB of video RAM and 8 KB of audio RAM. It can display up to 61 colors at once from a palette of 512. The games are in ROM cartridge format and inserted in the top. The back of the Model 1 console provides an RF output port (designed for use with antenna and cable systems) and a specialized 8 pin DIN port, which both provide video and audio output. Both outputs produce monophonic sound; a headphone jack on the front of the console produces stereo sound. On the Model 2, the DIN port, RF output port, and headphone jack are replaced by a 9 pin mini DIN port on the back for composite video, RGB and stereo sound, and the standard RF switch. Earlier Model 1 consoles have a 9 pin extension port. An edge connector on the bottom right of the console can be connected to a peripheral. Other third parties created light gun peripherals, such as American Laser Games and Konami. Released for art creation software, the Sega Mega Mouse features three buttons and is only compatible with a few games, such as Eye of the Beholder. A foam covered bat called the BatterUP and the TeeVGolf golf club were released for both the Genesis and SNES. It was first shown at the January 1993 Consumer Electronics Show (CES), where it was demonstrated with Streets of Rage 2. Several high profile games, including Mortal Kombat and Street Fighter II: Special Champion Edition, were adapted to support the peripheral. The device was a commercial failure, due mainly to its inaccuracy and its high price point. IGN editor Craig Harris ranked the Sega Activator the third worst video game controller ever made. Both EA and Sega released multitaps to allow more than two players to play at once. Initially, EA's version, the 4 Way Play, and Sega's adapter, the Team Player, only supported each publisher's games. In response to complaints, Sega said a new Team Player, which would work with all Genesis multitap games, would be released. Later games were created to work on both the 4 Way Play and Team Player. Sega planned to release a steering wheel peripheral in 1994, and the Genesis version of Virtua Racing was advertised as "steering wheel compatible", but the peripheral was cancelled.

Желілік қызметтер

Онлайн ойындарға алғаш рет қадам шиғарған Sega, 1990 жылдың 3 қарашасында Жапонияда таныстырылған Sega Meganet жүйесін жасады. Картридж және "Мега Модем" деп аталатын қосымша құрылғы арқылы жұмыс істейтін бұл жүйе, Mega Drive ойыншыларына жалпы он жеті ойынды онлайн ойнау мүмкіндігін берді. 1990 жылдың қаңтарында Қысқы Тұтыну Электроникасы Көрмесінде (Қысқы CES) Солтүстік Америка нұсқасы "Tele Genesis" деп жарияланды, бірақ ешқашан шығарылмады.

1994 жылы Sega, Time Warner Cable және TCI кабельдік теледидар қызметтерін пайдалана отырып, Sega Channel ойын тарату жүйесін іске қосты. Арнайы қосымша құрылғы арқылы Genesis ойыншылары әр ай сайын елу ойыннан тұратын кітапханадан ойындарды және жаңа шығатын ойындардың демо нұсқаларын жүктей алатын болды. Ойындар ішкі жадқа жүктелді және консоль өшірілген кезде жойылып кетті. Sega Channel өркендеген кезеңінде 250 000 абонентке жетті және Sega Saturn шығарылғаннан кейін де, 1998 жылдың 31 шілдесіне дейін жұмыс істеді.

Кітапхана

Genesis кітапханасы бастапқыда шағын болды, бірақ әртүрлі ойыншыларға ұнату үшін ойындардың саны артып, кеңейді. Алғашқы жиынтықтағы ойын Altered Beast болды, ол 1991 жылы Sonic the Hedgehog ойынымен ауыстырылды. Sega Enterprises әрекетке толы ойындарды жасауға, ал Sega of America спорттық ойындарды жасауға бағытталды. Genesis кітапханасының тартымдылығының көп бөлігі оның ойындарының аркада тәжірибесіне, сондай-ақ Ecco the Dolphin сияқты қиын ойындарына және Joe Montana Football сияқты спорттық ойындарына байланысты болды. Ол миллионнан астам дана сатылды. Genesis-ті бастапқыда қолдаған ірі үшінші тарап компанияларының бірі Electronic Arts болды. EA негізін қалаушы және президенті Трип Хокинс, Genesis-тің жылдам графикалық өнімділігі оны SNES-ке қарағанда спорттық ойындарға артық етеді деп сенді, және EA-ның Genesis-тегі табысы EA Sports брендін дамытуға көмектесті деп санайды. Жүйе үшін тағы бір танымал үшінші тарап ойыны – Mortal Kombat порты болды. Аркадалық ойын SNES және Genesis платформаларында бірдей уақытта шығарылса да, екі порттың арасында айырмашылықтар болды. SNES нұсқасы аркадалық ойынға көбірек ұқсады, бірақ Genesis нұсқасы ойыншыларға цензураны айналып өтуге мүмкіндік берді, бұл оның танымалдылығын арттырды. 1997 жылы Sega of America Genesis консоліне 16 ойынды орнату көрсеткіші бар екенін мәлімдеді, бұл SNES-тің көрсеткішінен екі есе көп.

Sega Virtua процессоры

[[Файл:VirtuaRacing. PNG|thumb|Графика, жасалған Sega Virtua процессорымен, Nintendo Super FX чипіне ұқсас. Sega SVP чипін Genesis-ке жеке жаңарту модулі ретінде сатуды жоспарлаған, бірақ күш-жігерін қуатты 32X қосымшасына бағыттау үшін ол тоқтатылды. Екі қосымша да 1996 жылы ресми түрде тоқтатылды. Sega Mega CD-ді Жапонияда шығарды. CD қосымшасы Солтүстік Америкада 1992 жылдың 15 қазанында Sega CD ретінде 299 АҚШ доллары бағасымен шығарылды. Ол жоғары баллдарды, конфигурациялық деректерді және ойынның барысын сақтауға мүмкіндік беретін батареямен қамтамасыз етілген RAM-ді қамтамасыз етті. Кейіннен Sega CD және Sega 32X қосымшаларын пайдаланатын шектеулі ойындар жасалды. Mega CD Жапонияда алғашқы жылы 100 000 дана ғана сатылды, бұл күткеннен әлдеқайда төмен болды. Көптеген тұтынушылар оның жоғары бағасын айыптап отырса да, ол шағын бағдарламалық кітапханадан зардап шекті; іске қосылған кезде тек екі ойын болды. Бұл Sega өзінің бағдарламалық жасақтамасын үшінші тарап әзірлеушілеріне ұсынуға дейінгі ұзақ кешіктіріске байланысты болды. 1994 жылдың қаңтар айында өткен қысқы тұтынушы электроникасы көрмесінде Sega of America компаниясының ғылыми-зерттеу және әзірлеу бөлімінің басшысы Джо Миллер Накаямадан телефон арқылы хабарласып, Накаяма Atari Jaguar-ға тез жауап берудің маңыздылығын атап өтті. Бір идея Sega Enterprises компаниясының концепциясынан шыққан, оны Sega of America компаниясының бұрынғы продюсері Майкл Латэм "Genesis 2" деп атаған. Миллер мен оның командасының ұсынысы бойынша Sega 32X-ті қолданыстағы Genesis-тің перифериялық құрылғысы ретінде жасап, оның қуатын екі 32 биттік SuperH 2 процессорымен кеңейтті. SH 2 1993 жылы Sega және жапондық Hitachi компаниясының бірлескен кәсіпорны ретінде әзірленген. Тұтынушы электроникасы көрмесінің соңында, 32X негізгі дизайны орындалғаннан кейін, Sega Enterprises Sega of America компаниясын жаңа қосымшаны әзірлеуге көмектесуге шақырды. Бұл Sega-ның екі платформа да бір уақытта жұмыс істейтіндігі және 32X-тің қымбат Сатурнды сатып ала алмайтын ойыншыларға арналғандығы туралы мәлімдемесімен негізделген. 4 ай бұрын, бастапқыда жоспарланған 1995 жылдың 2 қыркүйегінде. Сатурн, өз кезегінде, әзірлеушілерді консольдан одан әрі жалтарып, 32X кітапханасына күмән тудырды, тіпті Sega-ның жүйе үшін көптеген ойындар жасалатынына сендіргенімен. 1996 жылдың басында Sega 32X-тен тым көп нәрсеге уәде бергенін мойындады және Сатурнға назар аудару үшін жүйені өндіруді тоқтатуға шешім қабылдады. 32X-тің бағасы төмендеп, дүкендерден шығарылды. Sega-ның үлгілеріне қоса, Majesco Entertainment, AtGames, JVC, Pioneer Corporation, Amstrad және Aiwa сияқты басқа компаниялар да модельдер жасады. Оның өмір сүру кезінде бірнеше контрабандалық клондар жасалды. Sega Genesis CDX (Еуропада Multi Mega ретінде сатылады) атты Genesis/Sega CD-нің жартылай портативті құрамын шығарды. Бұл құрылғы; бұл Genesis және Sega CD құрылғыларының жеке жинақталған бағасынан әлдеқайда көп болды, өйткені Sega CD жарты жыл бұрын ғана сатылды. CDX Sonic CD, Sega Classics Arcade Collection және Sega CD нұсқасы Ecco the Dolphin-мен бірге шығарылды. CDX-де аудио CD-ді ойнату үшін қолданылатын шағын LCD экран бар, ол ойнатылып жатқан жолды көрсетеді. Осы мүмкіндікпен және жүйенің жеңіл салмағы (салмағы екі фунт) арқылы Sega оны ішінара портативті CD ойнатқышы ретінде сатты. Жапон нарығына тек TeraDrive, Mega Drive IBM PC-мен үйлесімді компьютермен біріктірілді. Sega сонымен қатар Mega Drive-ға негізделген үш аркадтық жүйелік тақтаны шығарды: System C 2, MegaTech және MegaPlay, олар шамамен 80 ойынды қолдайды.) оны орташа тұтынушының қолынан аулақ ұстады. Бұл Pioneer LaserActive-ге қатысты да солай болды, оған Sega-ның Mega LD пакеті деп аталатын қосымша қажет, Genesis және Sega CD ойындарын ойнау үшін. LaserActive 3DO Interactive Multiplayer-мен бәсекелесу үшін дайындалған болса да, жүйенің және Mega LD пакетінің біріктірілген бағасы оны Sega ойыншылары үшін өте қымбат нұсқаға айналдырды. Айва CSD GM1 шығарды, бұл Genesis / Sega CD жиынтығы бумбоксқа салынған. Бірнеше компания Mega Drive-ды Sega-ның TeraDrive-тың дизайнын еліктеп, дербес компьютерлерге қосты; Бұларға Кувейт пен Йеменде таратылатын MSX модельдері AX 330 және AX 990 және Еуропа мен Австралияда таратылатын Amstrad Mega PC кіреді. Бұл нұсқа бұрынғы модельдермен салыстырғанда тіпті кішірек, бірақ тек стандартты картридждерді ойнай алады, өйткені Sega CD және 32X-ті қолдамайды. Португалияда да осындай жағдай орын алды, онда Sega компаниясының елдегі дистрибьюторы Ecofilmes Mega Game II-ді сату лицензиясын алды. Бұл нұсқа екінші бірінші партиялық модельге көбірек ұқсас болды, алты түйме контроллерін және әртүрлі ойын аймақтары арасында ауысу үшін коммутаторды қосуға болады, бұл нұсқада барлық ойындарды кез келген құрылғыны немесе модификацияны аймақтық шектеулерді айналып өту үшін пайдалану қажеттілігінсіз ойнауға мүмкіндік береді.

[[File:VirtuaRacing. PNG|thumb|The graphics produced by the Sega Virtua Processor are comparable to those of Nintendo's Super FX chip. Sega planned to sell the SVP chip as a separate upgrade module for the Genesis, but it was canceled, in order to focus its efforts on the more powerful 32X add on. Both add ons were officially discontinued in 1996. Sega launched the Mega CD in Japan The CD add on was launched in North America on October 15, 1992, as the Sega CD, with a retail price of US$299; It provided battery backed storage RAM to allow games to save high scores, configuration data, and game progress. A limited number of games were later developed that use both the Sega CD and the Sega 32X add ons. The Mega CD sold only 100,000 units during its first year in Japan, falling well below expectations. Although many consumers blamed its high launch price, it also suffered from a tiny software library; only two games were available at launch. This was due in part to the long delay before Sega made its software development kit available to third party developers. At the Winter Consumer Electronics Show in January 1994, Sega of America research and development head Joe Miller took a phone call from Nakayama, in which Nakayama stressed the importance of a quick response to the Atari Jaguar. One idea came from a concept from Sega Enterprises, referred to by former Sega of America producer Michael Latham as "Genesis 2", At the suggestion from Miller and his team, Sega designed the 32X as a peripheral for the existing Genesis, expanding its power with two 32 bit SuperH 2 processors. The SH 2 had been developed in 1993 as a joint venture between Sega and Japanese electronics company Hitachi. At the end of the Consumer Electronics show, with the basic design of the 32X in place, Sega Enterprises invited Sega of America to assist in development of the new add on. This was justified by Sega's statement that both platforms would run at the same time and that the 32X would be aimed at players who could not afford the more expensive Saturn. four months earlier than its originally intended release date of September 2, 1995. The Saturn, in turn, caused developers to further shy away from the console and created doubt about the library for the 32X, even with Sega's assurances that there would be a large number of games developed for the system. In early 1996, Sega conceded that it had promised too much out of the 32X and decided to stop producing the system in order to focus on the Saturn. Prices for the 32X dropped to and cleared out of stores at In addition to models made by Sega, alternate models were made by other companies, such as Majesco Entertainment, AtGames, JVC, Pioneer Corporation, Amstrad, and Aiwa. A number of bootleg clones were created during its lifespan. Sega released a combined, semi portable Genesis/Sega CD unit, the Genesis CDX (marketed as the Multi Mega in Europe). This unit retailed at ; this was roughly more than the individual Genesis and Sega CD units put together, as the Sega CD had been reduced to half a year before. The CDX was bundled with Sonic CD, Sega Classics Arcade Collection, and the Sega CD version of Ecco the Dolphin. The CDX features a small LCD screen that, when the unit is used to play audio CDs, displays the current track being played. With this feature and the system's lightweight build (weighing two pounds), Sega marketed it in part as a portable CD player. Exclusive to the Japanese market was the TeraDrive, a Mega Drive combined with an IBM PC compatible computer. Sega also produced three arcade system boards based on the Mega Drive: the System C 2, the MegaTech, and the MegaPlay, which support approximately 80 games combined.) kept it out of the hands of average consumers. The same was true of the Pioneer LaserActive, which requires an add on known as the Mega LD pack, developed by Sega, in order to play Genesis and Sega CD games. Although the LaserActive was lined up to compete with the 3DO Interactive Multiplayer, the combined price of the system and the Mega LD pack made it a prohibitively expensive option for Sega players. Aiwa released the CSD GM1, a combination Genesis/Sega CD unit built into a boombox. Several companies added the Mega Drive to personal computers, mimicking the design of Sega's TeraDrive; these include the MSX models AX 330 and AX 990, distributed in Kuwait and Yemen, and the Amstrad Mega PC, distributed in Europe and Australia. This version is even smaller in comparison to earlier models, but it can only play standard cartridges as it omitted support for the Sega CD and the 32X. A similar thing happened in Portugal, where Ecofilmes, Sega's distributor in the country, obtained a license to sell the Mega Game II. This version was more akin to the second first party model, being noteworthy the inclusion of six button controllers and a switch to alternate between different game regions, enabling this version to play all games without the need for any device or modification to bypass region locking.

Қайта шығару және эмуляция

Genesis және Mega Drive эмуляторларының көптеген түрлері жасалды, оның ішінде GenEM, KGen, Genecyst, VGen, Gens және Kega Fusion. GameTap абоненттік ойын қызметі Genesis эмуляторын қамтыды және оның каталогында бірнеше ондаған лицензияланған Genesis ойындары болды. Console Classix абоненттік ойын қызметі эмуляторды қамтиды және каталогында бірнеше жүз Genesis ойыны бар. Genesis ойындарының жинақтары басқа консольдар үшін шығарылды. Оларға PS2, Xbox және GameCube үшін Sonic Mega Collection және Sonic Gems Collection; PS2 және PSP үшін Sega Genesis Collection; ал PlayStation 3 және Xbox 360 үшін Sonic's Ultimate Genesis Collection (PAL аймақтарында Sega Mega Drive Ultimate Collection деп аталады) кіреді. 2006 жылғы ойын әзірлеушілер конференциясындағы негізгі сөйлеуінде Nintendo президенті Сатору Ивата Sega-ның Wii-дің виртуалды консолінде жүктеуге қолжетімді Genesis/Mega Drive ойындарын ұсынатынын хабарлады. Xbox Live Arcade арқылы Xbox 360-та Sonic the Hedgehog және Sonic 2 сияқты таңдалған Genesis ойындары қолжетімді, сондай-ақ PlayStation Network және Steam арқылы да қолжетімді ойындар бар. Radica Games сияқты компаниялар Genesis және Mega Drive ойындарының әртүрлі жинақтарын жүйе контроллеріне ұқсас "қосып ойнау" жинақтарында шығарды.

Кейінгі релиздер

2006 жылдың 22 мамырында Солтүстік Америкадағы Super Fighter Team компаниясы 1996 жылғы қытайлық түпнұсқадан аударылған Beggar Prince ойынын шығарды. Ол бүкіл әлем бойынша таралды және 1998 жылдан бері Солтүстік Америкадағы алғашқы коммерциялық Genesis ойыны болды. Кейіннен Super Fighter Team жүйеге Legend of Wukong және Star Odyssey атты тағы екі ойын шығарды. Бұл сол кезде консоль үшін жасалған ең үлкен 16 биттік ойын болды, көлемі 64 Мб (шамамен 8 МБ). Pier Solar – бұл Sega CD-ді кеңейтілген саундтрек пен дыбыс эффектілері дискісін ойнату үшін қосымша пайдалануға болатын жалғыз картридждік ойын. 2013 жылы тәуелсіз бағдарламашы Future Driver Диснейдің Wreck It Ralph фильмінен шабыт алып, Genesis үшін Fix It Felix Jr. ойынын жасады. 2017 жылы американдық Mega Cat Games компаниясы Sega Genesis үшін Coffee Crisis, Beat 'em up жанрындағы ойынды шығарды. 2007 жылдың 5 желтоқсанында Tectoy компаниясы жиырма кіріктірілген ойынмен бірге Genesis/Mega Drive портативті нұсқасын шығарды. "Mega Drive Guitar Idol" деп аталатын тағы бір нұсқа екі алты түймелі джойпад пен бес түймелі гитара контроллерімен бірге келеді. Guitar Idol ойынында бразилиялық және халықаралық әндердің қосындысы бар. Консольде 87 кіріктірілген ойын бар, оның ішінде мобильді телефон нұсқаларына негізделген Electronic Arts ойындары да бар. 2016 жылы Tectoy компаниясы Genesis консолінің жаңа нұсқасын жасағанын хабарлады, ол Genesis-тің бастапқы моделіне өте ұқсас, сонымен қатар дәстүрлі картридж ұясы мен SD карта оқырманына ие, ол 2017 жылдың маусым айында шығарылды. 2009 жылы қытайлық AtGames компаниясы Genesis/Mega Drive үйлесімді консолін, Firecore-ды шығарды. Ол жоғарыдан салынатын картридж ұясын ұсынады және түпнұсқа Genesis-тің алты түймелі контроллеріне ұқсас екі контроллерді қамтиды. Консольде 15 ойын кіріктірілген және аймақтық шектеулерсіз, картридждік ойындарды олардың аймағына қарамастан ойнауға мүмкіндік береді. Екі машина да Blaze Europe дистрибуциялық компаниясы арқылы Еуропа нарығына шығарылды. 2018 жылы Sega арнайы консоль, Genesis/Mega Drive Mini-ді жариялады. Консольде 40 ойын бар, оның ішінде Gunstar Heroes және Castlevania: Bloodlines ойындары бар, әртүрлі аймақтар үшін әртүрлі ойындармен және кез келген жерде сақтау мүмкіндігімен жабдықталған. Streets of Rage композиторы Юзо Коширо меню музыкасын жазды. Консоль 2019 жылдың 19 қыркүйегінде бүкіл әлем бойынша шығарылды. Соңғы жылдары жаппай қаржыландырылатын Sega Genesis ойындары шығарылды, Tanglewood, жұмбақ-платформер 2018 жылдың 14 тамызында, ал Xeno Crisis 2019 жылдың 28 қазанында жарық көрді. Екі ойын да инди-ойын әзірлеушілер жасаған, Genesis-пен үйлесімділікті қамтамасыз ету үшін Sega-ның нақты әзірлеу жабдықтарын пайдаланған. 2020 жылдың 16 желтоқсанында WaterMelon-ның Pier Solar-дың жалғасы Paprium, он жылға жуық уақыт дамығаннан кейін шығарылды.

On May 22, 2006, North American company Super Fighter Team released Beggar Prince, a game translated from a 1996 Chinese original. It was released worldwide and was the first commercial Genesis game release in North America since 1998. Super Fighter Team would later go on to release two more games for the system, Legend of Wukong and Star Odyssey. and was the biggest 16 bit game ever produced for the console at the time at 64 Mb (roughly 8 Megabytes). Pier Solar is the only cartridge based game which can optionally use the Sega CD to play an enhanced soundtrack and sound effects disc. In 2013, independent programmer Future Driver, inspired by the Disney film Wreck It Ralph, developed Fix It Felix Jr. for the Genesis. In 2017, American company Mega Cat Games released Coffee Crisis, a Beat 'em up, for the Sega Genesis. On December 5, 2007, Tectoy released a portable version of the Genesis/Mega Drive with twenty built in games. Another version called "Mega Drive Guitar Idol" comes with two six button joypads and a guitar controller with five fret buttons. The Guitar Idol game contains a mix of Brazilian and international songs. The console has 87 built in games, including some from Electronic Arts based on the mobile phone versions. In 2016, Tectoy announced that they had developed a new Genesis console that not only looks almost identical to the original model of the Genesis, but also has a traditional cartridge slot and SD card reader, which was released in June 2017. In 2009, Chinese company AtGames produced a Genesis/Mega Drive compatible console, the Firecore. It features a top loading cartridge slot and includes two controllers similar to the six button controller for the original Genesis. The console has 15 games built in and is region free, allowing cartridge games to run regardless of their region. Both machines have been released in Europe by distributing company Blaze Europe. In 2018, Sega announced a dedicated console, the Genesis/Mega Drive Mini. The console includes 40 games, including Gunstar Heroes and Castlevania: Bloodlines, with different games for different regions and a save anywhere function. Streets of Rage composer Yuzo Koshiro provided the menu music. The console was released worldwide on September 19, 2019. Crowdfunded Sega Genesis games have been released in recent years, with Tanglewood, a puzzle platformer being released on August 14, 2018, and Xeno Crisis released on October 28, 2019. Both games were created by indie game developers using actual Sega development hardware to ensure compatibility with the Genesis. On December 16, 2020, Paprium, WaterMelon's follow up game to Pier Solar, was released after nearly a decade in development.

Қабылдау

Шығарған кезде Genesis консолі жағымды пікірлер алды. New Computer Express журналының Энди Сторер консольдің жылдам реакция жасайтын басқаруын және графикасын жоғары бағалады, сондай-ақ Genesis-тің «тікелей болашақтан келген» сияқты екенін айтты. Сол сияқты, Electronic Gaming Monthly (EGM) журналы 1989 жылы консольдің алдын ала шолуында жүйенің аппараттық құралдарына жоғары баға берді, бірақ Sega-ның Master System-мен туған қиындықтарды ескере отырып, консольді қолдауға қабілетіне күмән келтірді. New Computer Express 1990 жылы Genesis-ті «алынуға тиіс [консоль]» деп атады, оған 5 жұлдыздың 5-ін берді, сонымен қатар консольдің нарықтың жетекшісі болатынын болжады. Осы жылы EGM Genesis ойындарының консольдің аппараттық мүмкіндіктерін қаншалықты тиімді пайдаланғанын атап өтті, бірақ жаңа ойындардың шығуының баяу қарқынына алаңдаушылық білдірді, төрт рецензент консольге 9, 8, 8 және 10 балдан 10 бал берді. 1995 жылы Genesis-ті шолып жазған Game Players журналы Super NES-пен бәсекелестіктің жанрға байланысты бұрмаланғанын, Genesis-тің спорттық ойындарының артықшылығы бар екенін, ал Super NES-тің RPG-лері жоғары деңгейде екенін атап өтті. Genesis аспаптарының ескіріп, жаңа бағдарламалық жасақтаманың азайып бара жатқанын айта отырып, олар тұтынушыларға келесі буын консолін немесе Genesis Nomad-ты сатып алуды ұсынды, сонымен қатар Genesis-ке ие болғандарға оны сатпауға кеңес берді. 1997 жылдың соңындағы шолуда EGM журналының бес редакторы Genesis-ке 4.5, 5.0, 4.0, 4.5 және 7.5 бал берді – барлық бес редактор үшін бұл шолудағы бес консольдің кез келгеніне берген ең төмен балл. Басты сын-ескертпелері алдағы ойын шығарылымдарының жоқтығы және ескірген аппараттық құралдар болса да, олар Genesis-тің графикалық мүмкіндіктері, дыбыс чипі және ойын кітапханасы жағынан Super NES-тен кем екендігіне келісті. Джон Риккарди, әсіресе, Genesis-тің жоғары бағаланғанын айтты, ол Super NES және TurboGrafx 16-да үнемі көбірек ләззат алатынын мәлімдеді, ал Дэн Хсу мен Криспин Бойер классикалық ойындардың таңдауына және Sega ұсынған алты ойын жинағының ақшаға лайықтылығына негізделген оны ұсынды.

At the time of its release, the Genesis received positive reviews. Andy Storer of New Computer Express praised the console's responsive controls and graphics, and said the Genesis was "straight out of the future". Similarly, Electronic Gaming Monthly (EGM) in a 1989 preview of the console spoke highly of the system's hardware but questioned Sega's ability to support the console given their difficulties with the Master System. New Computer Express called the Genesis "the [console] to have" in 1990, rating it 5 out of 5 stars while predicting the console would lead the market. In the same year, EGM complemented how well the Genesis' games took advantage of the console's hardware, but expressed concern about the slow pace of new releases of games, with four reviewers scoring the console 9, 8, 8, and 10 out of 10. Reviewing the Genesis in 1995, Game Players noted that its rivalry with the Super NES was skewed by genre, with the Genesis having superior sports games and the Super NES superior RPGs. Commenting that the Genesis hardware was aging and the new software drying up, they recommended consumers buy a next generation system or a Genesis Nomad instead, but also advised those who already owned a Genesis to not sell it. In a 1997 year end review, a team of five EGM editors gave the Genesis scores of 4.5, 5.0, 4.0, 4.5, and 7.5 – for all five editors, the lowest score they gave to any of the five consoles reviewed in the issue. While their chief criticisms were the lack of upcoming game releases and dated hardware, they also concurred that the Genesis was clearly inferior to the Super NES in terms of graphics capabilities, sound chip, and games library. John Ricciardi, in particular, considered the Genesis overrated, saying he had consistently found more enjoyment in both the Super NES and TurboGrafx 16, while Dan Hsu and Crispin Boyer recommended it based on its selection of classic titles and the high value for money of the six pack in games Sega was offering at the time.

Мұра

Genesis жиі ең жақсы видео ойын консольдарының қатарына кіреді. 2009 жылы IGN оны спорттық ойындардағы артықшылығы мен Mortal Kombat-тың жақсырақ үй нұсқасы үшін бесінші ең жақсы видео ойын консолі деп атады, сондай-ақ "көптеген адамдар жасалған ең ұлы контроллер деп санайтын: алты түймелі" контроллерді жоғары бағалады. 2007 жылы GameTrailers Genesis-ті "ойын тарихында із қалдырған" ең үздік он консольдің тізіміне енгізді, оның керемет ойындары мен сенімді контроллерін атап өтті және Sonic the Hedgehog-тың "алтын дәуірі" туралы жазды. 2008 жылдың қаңтар айында технология жазушысы Дон Рейзингер Genesis-ті "көрермендерге дейін индустриядағы ең жақсы консоль соғысын жасады" деп мәлімдеді, себебі Sonic the Hedgehog, жоғары сапалы спорттық ойындар және Sega Master System-мен кері үйлесімділік. 2008 жылы GamingExcellence оны 10 ең жақсы консольдің алтыншы орынына қойды, "Genesis-ті ойын индустриясындағы маңызды кезең ретінде көруге болады" деді. Сонымен қатар, GameDaily оны есте қалған ойындары үшін оннан тоғызыншы орынға ие етті. 2014 жылы USgamer-дің Джереми Пэриш былай жазды: "Егер Atari буыны видео ойындарды 70-ші жылдардың қысқа ғасырлық әуесқойлығы ретінде таныстырса, ал NES буыны оны жастардың берік құмарлығына айналдырса, Sega Genesis осы ортаны қазіргі заманғы формаға жақындатуды бастады", - деп түсіндірді. Жүйе "заманауи спорттық франшизалардың негізгі инкубаторы" болып табылды, Nintendo-ның шектеулі лицензиялық саясатымен бұрын кемсітілген батыс үшінші тарап өнімдеріне пайдалы балама ұсынып, "консольдарды шынымен халықаралық деңгейге" көтерді, Sega Channel арқылы "PlayStation Plus-тан 15 жыл бұрын" онлайн-абоненттік қызметті құрды және "АҚШ-тағы Nintendo-ның дерлік монополиялық үстемдігін жойып, Ұлыбританияны теледидарлық ойындардың артықшылықтарына оятып, ойын индустриясының өркендеуіне және болашағына үлкен үлес қосты". Калинске өз тарапынан Sega-ның ересектерге арналған ойындарды әзірлеудегі және "Sonic the Hedgehog 2" ойынының Солтүстік Америка мен Еуропада бірдей күні шығуымен "көшелік дата" тұжырымдамасын енгізудегі рөлін атап өтті. Retro Gamer-ден Джон Сцепаняк: "Бұл жүйе тек аппараттық және ойындардың ғана емес, сонымен қатар сол кездегі журналдардың, ойын алаңдарындағы пікірталастардың, атмосфераның және саясаттың тартымдылығының туындаған жері болды" деп мәлімдеді.

The Genesis has often ranked among the best video game consoles. In 2009, IGN named it the fifth best video game console, citing its edge in sports games and better home version of Mortal Kombat, and lauding "what some consider to be the greatest controller ever created: the six button". In 2007, GameTrailers named the Genesis as the sixth best console of all time in their list of top ten consoles that "left their mark on the history of gaming", noting its great games and solid controller, and writing of the "glory days" of Sonic the Hedgehog. In January 2008, technology columnist Don Reisinger proclaimed that the Genesis "created the industry's best console war to date", citing Sonic the Hedgehog, superior sports games, and backward compatibility with the Sega Master System. In 2008, GamingExcellence ranked it sixth of the 10 best consoles, declaring, "one can truly see the Genesis for the gaming milestone it was." At the same time, GameDaily rated it ninth of ten for its memorable games. In 2014, USgamer's Jeremy Parish wrote, "If the Atari generation introduced video games as a short lived '70s fad and the NES generation established it into an enduring obsession for the young, Sega's Genesis began pushing the medium toward something resembling its contemporary form", expounding that the system served as "the key incubator for modern sports franchises", made "consoles truly international" by providing Western third parties previously put at a disadvantage by Nintendo's restrictive licensing policies with a more profitable alternative, created "an online subscription service" that foreshadowed "PlayStation Plus more than 15 years early" with the Sega Channel, and "played a key role in ensuring the vitality and future of the games industry by breaking Nintendo's near monopolistic hold on the U. S. and awakening the U. K. to the merits of television gaming". For his part, Kalinske highlighted Sega's role in developing games for an older demographic and pioneering "the concept of the 'street date with the simultaneous North American and European release of Sonic the Hedgehog 2. John Sczepaniak of Retro Gamer noted, "It was a system where the allure was born not only of the hardware and games, but the magazines, playground arguments, climate, and politics of the time."