Футболшылар трансфері және клубтар арасындағы ауысулар

Кіріспе

Спорттық іс-әрекет, онда ойыншы клубтар арасында ауысады. Кәсіби футболда трансфер – бұл ойыншы келісімшарт бойынша клубтар арасында ауысқан кезде жасалатын амал. Ол ойыншының бір футбол клубынан екіншісіне тіркеу құқығын беруді білдіреді. Әдетте, ойыншыларды трансферлік терезе кезінде және басқарушы орган белгілеген ережелерге сәйкес ауыстыруға болады (ФИФА, континенттік және ұлттық органдардың, сатып алу және сату клубтарын реттейтін талаптарын орындау арқылы). Келісілген трансфер ақысы – бұл ойыншының ойын құқығына ие клубқа, қызығушылық танытқан клуб төлейтін қаржылық өтемақы. Ойыншы бір клубтан екіншісіне ауысқанда, ескі келісімшарты тоқтатылады, ал ойыншы мен жаңа клубы жаңа келісімшарт шарттары бойынша келіссөздер жүргізеді (немесе жеке шарттар туралы бұрын келісіп алған). Сондықтан, трансфер ақысы – кәсіби футболшының келісімшарын мерзімінен бұрын тоқтату үшін төленетін қаржылық өтемақы (ойын құқығына ие клубқа). Трансфер ақысы ойыншының қазіргі футболдық қабілеттеріне, болашақ әлеуетіне, қолданыстағы келісімшарттың мерзіміне, қалған келісімшарт мерзіміндегі жалақы сомасына және клубтардың сұраныс пен ұсыныс арқылы экономикалық тепе-теңдікке келуге дайындығына байланысты. Футболдағы трансфер американдық, канадалық және австралиялық спорт түрлеріндегі саудадан ерекшеленеді, онда командалар негізінен қолданыстағы ойыншылар келісімшарттарын саудалайды. Дегенмен, ақшалай төлемдер немесе келісімшарт міндеттемелері ойыншының орнына немесе онымен бірге қолданылуы мүмкін, мысалы, Бас лига және Ұлттық футбол лигасы жалақы төлемі мен басқа да қаржылық мәселелерді шешу үшін. Бірақ кейбір сирек жағдайларда трансферлер ойыншы саудасына ұқсас болуы мүмкін, командалар қаржылық өтемақыны төмендету үшін алмасу келісімдері түрінде өтемақының бөлігі ретінде өз құрамындағы басқа ойыншыны ұсынуы мүмкін. ФИФА мәліметінше, 2018 жылдың қаңтар және қыркүйек аралығында 15 049 ер адам ойыншысы халықаралық трансферге жіберілді, олардың жалпы құны 7,1 миллиард АҚШ долларын құрады, ал 577 әйел ойыншысы 493 235 АҚШ долларына халықаралық трансферге жіберілді. Көптеген трансферлік амалдар Еуропалық жазғы трансферлік терезеде (Еуропалық маусым алдындағы терезеде) жүзеге асырылады, ол әдетте жылдың 1 шілдесі мен 31 тамызы аралығында (екі күнді де қоса алғанда) өтеді, әрбір ұлттық лига үшін басталу және аяқталу күндері шамалы өзгеруі мүмкін. Сондай-ақ, маңызды трансферлер 1-31 қаңтардағы Еуропалық қысқы трансферлік терезеде де жүзеге асырылады. Бұл кәсіби ойыншыларды бақылауға тырысу үшін ойыншыларды тіркеу жүйесін енгізуге әкелді. Ойыншылар әр маусымда клубқа тіркелуі керек еді, тіпті ол бұрынғы маусымдағыдай сол клубта болса да. Ойыншы сол маусымға тіркелмейінше, ойнауға рұқсат етілмейді. Ойыншы бір клубқа тіркелсе, ФА мен оның тіркелуін жүргізген клубтың рұқсатысыз бір маусымда басқа клубқа тіркелуге немесе ойнауға рұқсат етілмейді. Дегенмен, ойыншылар әр маусымның басында басқа клубқа қосылуға құқылы болды, тіпті бұрынғы клуб оларды ұстап қалуды қаласа да. 1888 жылы Футбол лигасы құрылғаннан кейін, Футбол лигасы клубтарды басқа клубтардың ойыншыларын тартып алудан қорғайтын, осылайша клубтардың ойыншыларын жоғалтуын және лиганың бірнеше бай клубтардың үстемдігіне түсуін болдырмайтын ұстап тұру және трансфер жүйесін енгізуді шешті. 1893-94 маусымының басынан бастап, футболшы Футбол лигасы клубында тіркелгеннен кейін, тіркелген клубтың рұқсатысыз басқа клубқа тіркеле алмайды, тіпті келесі маусымдарда да. Бұл ереже ойыншының клубпен жылдық келісімшарты мерзімі өткеннен кейін жаңартылмаса да қолданылады. Клуб оларды ойнатуға міндетті емес, ал келісімшарт болмаса, ойыншы жалақы алуға құқылы емес. Дегенмен, егер клуб оның тіркелуін жариялаудан бас тартса, ойыншы басқа Футбол лигасы клубында ойнамайды. Футбол лигасы клубтары ойыншының тіркеуін босатуға немесе ауыстыруға келіскені үшін кез келген басқа Футбол лигасы клубынан трансфер ақысын талап ете бастады. 1912 жылы Чарльз Сатклифф Кингби ісі кезінде өзінің клубы Астон Вилланың атынан ойнап, осы ұстап қалу және трансфер жүйесінің заңдылығын анықтауға көмектесті. Вилланың бұрынғы ойыншысы Герберт Кингби клубқа қарсы оны ойнаудан бас тартқаны үшін сотқа жүгінді. Алайда Кингбидің кеңесі ұстанған қате стратегия сот ісінің тоқтатылуына әкелді. Англияда 1963 жылы Eastham v Newcastle United ісі бойынша жоғары сот шешімінен кейін жүйенің "ұстап тұру" аспектісі алынып тасталды, ол оның негізсіз екенін көрсетті.

Sports action in which a player moves between clubs

In professional football, a transfer is the action taken whenever a player under contract moves between clubs. It refers to the transferring of a player's registration from one association football club to another. In general, the players can only be transferred during a transfer window and according to the rules set by a governing body (fulfilling the requirements of FIFA, continental and national bodies regulating the purchasing and selling clubs). A negotiated transfer fee is agreed financial compensation paid from an interested club, to the club that possesses the player's exclusive contracted playing rights. When a player moves from one club to another, their old contract is terminated whilst the player and their new destination club will both negotiate on new contract terms (or have earlier mutually agreed on the personal terms). As such, the transfer fee functions as financial compensation (paid to the club which possesses the existing playing rights) for the early mutually agreed termination of the contract of a professional football player. Transfer fees are contingent on the player’s current football abilities, future potential, duration of the existing contract, amount of future salary owed (within the remaining duration of the existing contract) and the willingness of clubs to agree on an economic equilibrium through supply and demand. A transfer in association football differs significantly to a trade in American, Canadian, and Australian sports, where teams essentially trade existing player contracts. However, cash or contract obligation can be used instead of or with a player such as Major League Baseball and the National Football League to alleviate salary cap and other financial concerns. In some uncommon cases, however, transfers can function in a similar manner to player trades, as teams can offer another player on their squad as part of the compensation in the form of swap deals, in order to lower the financial compensation of the transfer fee. According to FIFA, from January to September 2018 there were 15,049 international transfers of male players with fees totalling US$7.1 billion, and 577 international transfers of female players for US$493,235. Most transfer activity is conducted during the European summer transfer window (European pre season window), that overlaps in between 1 July and 31 August of any given year (both dates inclusive), with slight variations of both the start date and end date, for each respective domestic league. Prominent transfers also occur during the European winter transfer window of 1–31 January. it sought to control professional players by introducing a player registration system. Players had to register with a club each season, even if he remained with the same club as in the season before. A player was not allowed to play until he was registered for that season. Once a player was registered with a club he was not allowed to be registered with or play for another club during the same season without the permission of the FA and the club that held his registration. However players were free to join another club before the start of each season, even if their former club wished to retain them. Sometime after the Football League was formed in 1888 the Football League decided to introduce the retain and transfer system, which restricted clubs from luring players from other clubs, thereby preventing clubs from losing their players and preventing the league from being dominated by a handful of rich clubs. From the start of the 1893–94 season onwards, once a player was registered with a Football League club, he could not be registered with any other club, even in subsequent seasons, without the permission of the club he was registered with. It applied even if the player's annual contract with the club holding their registration was not renewed after it expired. The club was not obliged to play them and, without a contract, the player was not entitled to receive a salary. Nevertheless, if the club refused to release his registration, the player could not play for any other Football League club. Football League clubs soon began to demand and earn a transfer fee from any other Football League club as consideration for agreeing to release or transfer the player's registration. In 1912 Charles Sutcliffe helped establish the legality of this retain and transfer system when he successfully represented his club Aston Villa during the Kingaby case. The former Villa player Herbert Kingaby had brought legal proceedings against the club for preventing him from playing. However an erroneous strategy pursued by Kingaby's counsel resulted in the suit being dismissed. In England, the "retain" aspect of the system was removed after a decision by the High Court in 1963 in Eastham v Newcastle United that it was unreasonable.

1995: Босман туралы шешім

Босман үкіміне дейін трансфер жүйесі өзгеріссіз қалды. Бұл үкім 1990 жылы Бельгия кубогын жеңіп алған RFC Liège клубының ойыншысы, бұрынғы бельгиялық футболшы Жан Марк Босманның есімімен аталады. Оның шарты аяқталғаннан кейін, ол француздық Dunkerque командасына өтуді қалады, бірақ Dunkerque Liège талап еткен 500,000 фунт стерлингтік трансфер ақысын төлеуден бас тартты. Алғашқы танымал "Босман трансфері" - Эдгар Давидс, ол Ajax командасынан Milanға кетіп, бірақ Milanда бір жылдан кейін лигадағы қарсыласы Juventusқа 5 миллион фунт стерлингке ауысты. Сол жазда Луис Энрике өзінің Real Madrid шартының аяқталуын күтіп, лигадағы қарсыласы Barcelonaға қосылуға шешім қабылдады. 1999 жылы Стив Макманаман өзінің туған клубы Liverpoolдан Real Madridке ауысты, ал 2001 жылы Сол Кэмпбелл Tottenham Hotspurдан Arsenalға ауысқанда, барлық уақыттағы ең даулы "Босман трансфері" деп есептелді. 2011 жылы ойыншы Андреа Пирло Juventusқа ауысу алдында A.C. Milanмен шартын аяқтады. 2014 жылы Borussia Dortmund шабуылшысы Роберт Левандовски шарты аяқталған жазда лигадағы қарсыласы Bayern Munichке кететіні жарияланды. Бұл істің тағы бір салдары – шетелдік ойыншыларға қатысты ережелерге әсері болды. Үкім шыққанға дейін, Еуропаның клубтары шетелдік ойыншылардың санын шектеуге және еуропалық жарыстарда ең көп үш ойыншыны ғана пайдалануға рұқсат етілді. FIFA үкімге "наразы екенін" білдірді, ал Гордон Тейлор бұл шешімнің үлкен әсер етеді және "біздің ойынымызға зиян келтіретін шетелдік ойыншылардың көптелуіне әкеледі" деп ойлады. 2007 жылға қарай Англия мен Германиядағы шетелдік ойыншылардың үлесі 57%-ға жетті, ал Испания мен Францияда 39%-ға, Италияда 30%-ға жетті. Ағылшыз құрамасынан тұратын соңғы команда 1999 жылдың ақпанында Aston Villa болды, бұл футбол матчындағы алғашқы толық шетелдік құрамнан тоғыз ай бұрын болды.

2002 ж.: трансферттік терезенің құрылуы

Бұл тәжірибені қолданып жүрген лигалар болғанымен, УЕФА 2002-03 маусымына қарай континенттік трансферлік терезені міндетті етуге шешім қабылдады. УЕФА-ның бас атқарушы директоры Герхард Айгнер трансферлік терезені міндетті етудің себептерінің бірі маусым ішінде клубтардың құрамын ішінара тұрақтандыру және "Босманнан кейінгі жағдайдың шатасуын тоқтату" екенін айтты. Сондай-ақ, бұл шағын клубтардың қаржылық жағдайына зиян келтіруі мүмкін екенін ескеріп, клубтардың "бір ойыншының трансферіне тәуелді болып, маусымды асып өтуі" дұрыс емес екенін мәлімдеді. 2002 жылдан бері Еуропаның көптеген лигаларында ойыншыларды сатып алуға екі мүмкіндік бар: маусым соңынан 31 тамызға дейін және қаңтар айының толық мерзімінде. Англияда клуб төрағалары бұл ұсынысты "негізінен қарсы болғанымен" қабылдауға мәжбүр болды, ал ФИФА келісімшарты біткен ойыншыларға қатысты ережелерді жеңілдетіп, оларға кез келген уақытта жаңа клубпен келісімшарт жасауға мүмкіндік берді, осылайша футболшыларды маусымдық трансферлік терезеден тыс қалған кезде де табыс табудан айырмады.

2003: Несие туралы заң жаңартылды

2003 жылы Англия Премьер-лигасы лигадағы клубтар арасындағы жалға беруді тыйым салған заңды жойды. Кәсіби футболшылар қауымдастығының төрағасы Гордон Тейлор жаңа жүйе "ойынның спорттық және бәсекелестік элементін әлсіретеді" деп қорқып, бұл өзгеріске сын айтты. 2004 жылдың ақпан айында «Ньюкасл Юнайтед» клубы шабуылшы Ломана ЛуаЛуаға 100 000 фунт стерлингке үш айға «Премьер-лиганың» «Портсмут» клубына жалға берілуіне рұқсат берді. 29 ақпанда ЛуаЛуа 89-шы минутта «Ньюкаслға» қарсы өткен 1:1 есебімен теңестірді, кейін «Ньюкасл» жанкүйерлерінен кешірім сұрады. Заң қайтадан өз клубына қарсы ойнауға тыйым салу үшін өзгертілді, бұл қадамды Грэм Тейлор сынға алды. «Арсеналдың» ұзақ жылдар бойы бас жаттықтырушысы Арсен Венгер бұл ережеге бірнеше рет сын айтты. 2012 жылы ол ережелерді өзгертуді сұрады, яғни тек 21 жасқа дейінгі ойыншыларды ғана жалға алуға болады; 2013 жылы ол ережеде «әділетсіздік» бар деді; ал 2014 жылы жүйе «қорғауға келмейді» және ойыншыларды жалға берген клубтарды қорғайды деді. 2013 жылы Футбол лигасы клубтары «Уотфордқа» шетелден 14 ойыншыны, оның ішінде «Удинезеден» он ойыншыны жалға алуға мүмкіндік берген «ақылға сыймас» заң бұзушылықты жабу үшін бірауыздан дауыс берді.

2006-2014 жж.: үшінші тараптың меншік құқығы туралы дау

2006 жылдың тамызында «Вест Хэм Юнайтед» Аргентинаның әлем чемпионатының жұлдыздары Карлос Тевес пен Хавьер Маскераноны «Коринтианнан» сатып алып, «үлкен табыс» деп атады. «Вест Хэмнің» ресми баспасөз хабарламасында Тевес пен Маскерано «жария етілмеген сомаға қол қойып, тұрақты келісімшарттар жасады» делінген, бірақ «ауысудың барлық басқа аспектілері құпия және жарияланбайды» екені де айтылды. Ойыншылардың құқықтарына кімнің ие екендігі жөніндегі құпиялық бірден туды және үш жылдан кейін Тевес «Манчестер Юнайтедке» өткенге дейін сақталды. 2007 жылдың наурызында «Вест Хэм» трансферлерге қатысты айыптама алды, ал Премьер-лига клубтың екі ережені бұзғанын мәлімдеді: U6 және U18. Олар тиісінше, «Ешбір адам тікелей немесе жанама түрде бірден көп клубтың басқаруына немесе әкімшілігіне қатыса алмайды немесе оған ықпал ете алмайды» және «Ешбір клуб өз саясатына немесе лига матчтарындағы командасының өнер көрсетуіне материалдық түрде әсер ету мүмкіндігін қамтамасыз ететін келісімшартқа кірмейді». «Вест Хэм» ұпай айырылмайын шартты, бірақ Премьер-лига оған рекордтық 5,5 миллион фунт стерлинг айыппұл салды. Тевес клубта ойнауын жалғастыруға рұқсат алды және маусымның соңғы матчында гол соғып, «Вест Хэмді» Премьер-лигада қалдырды. Маусым соңында Премьер-лигада төмендеген «Шеффилд Юнайтед» «Вест Хэмді» сотқа берді және шамамен 20 миллион фунт стерлингтік өтемақы алды. Маскерано 2007 жылдың қаңтарында «Вест Хэмді» тастап, «Ливерпульге» жалға берілді, бірақ бұрынғы дау-дамайларға байланысты Премьер-лига трансферді ратификациялауын күтуге мәжбүр болды, ал трансфер үш аптадан кейін бекітілді. 2008 жылдың 29 ақпанында «Ливерпуль» Маскераномен төрт жылдық келісімшартқа қол қойды, агенті Киа Жоорабчианға 18 миллион фунт төленді. Жоорабчиан «Вест Хэмге» 2 миллион фунт төлегеннен кейін Тевес маусым соңында екі жылға «Манчестер Юнайтедке» жалға берілді, «Юнайтед» жылына 5 миллион фунт төледі. Жалға алу мерзімі аяқталғаннан кейін Тевес 47 миллион фунт стерлингке «Манчестер Ситиге» ауысты. 2012 жылы УЕФА президенті Мишель Платини үшінші тараптың меншігін тыйым салу жоспарларын жариялады, «комитет футболшылардың үшінші тараптарға тиесілігін қағидаттық тұрғыдан тыйым салу керек деп шешті» деді, ал УЕФА бас хатшысы Джанни Инфантино «ойыншылардың үшінші тарапқа тиесілігі көптеген қауіп-қатерлерге әкеледі және бәсекелестіктің тұтастығына байланысты көптеген мәселелер бар, оны реттеудің және оған қатысты ұстаным қабылдаудың уақыты келді» деді. 2014 жылы Платини бұл практиканы тоқтатуға тағы шақырды: «Егер ФИФА әрекет етпесе, біз бұл мәселені Еуропадағы жарыстарда шешеміз. УЕФА атқару комитеті бұл мәселеге қатысты ұстаным қабылдады және біз оны жүзеге асырамыз», - деп атап өтті, сондай-ақ бұл «біздің спортқа қауіп төндіреді» және «біздің жарыстардың адалдығына қауіп төндіреді, футболдың беделін түсіреді, клубтардың қаржысына ұзақ мерзімді қауіп төндіреді және тіпті адамның қадір-қасиетіне қатысты сұрақтар тудырады». Оған 65 мың кәсіби футболшыны біріктіретін FIFPro ұйымы қолдау көрсетті, ол ойыншылардың құқықтары «қорғаусыз қалғанын» мәлімдеді. 2014 жылдың қыркүйегінде ФИФА президенті Сепп Блаттер үшінші тараптың меншігіне белгісіз мерзімді өтпелі кезеңнен кейін толық тыйым салынатынын жариялады.

On transfer deadline day in August 2006, West Ham United pulled off what was described as a "major coup" by signing Argentina World Cup stars Carlos Tevez and Javier Mascherano from Corinthians. West Ham's official press release stated Tevez and Mascherano had "been signed for an undisclosed fee and put pen to paper on permanent contracts", but that "all other aspects of the transfers will remain confidential and undisclosed". Mystery shrouded the transfer immediately with regards to who owned the rights to the players, and continued until three years later when Tevez signed for Manchester United. In March 2007, West Ham were charged over the transfers, with the Premier League claiming the club had breached two regulations, U6 and U18, which state respectively, "No person may either directly or indirectly be involved in or have any power to determine or influence the management or administration of more than one club," and, "No club shall enter into a contract which enables any other party to that contract to require the ability materially to influence its policies or the performance of its teams in league matches." West Ham escaped a points deduction, but were given a record fine of £5.5 million by the Premier League. Tevez was also cleared to carry on playing for the club, and he scored the goal on the final matchday of the season, which kept West Ham in the Premier League. Sheffield United, who were relegated from the Premier League at the end of the season, sued West Ham and eventually received a settlement of approximately £20 million. Mascherano agreed to leave West Ham to join Liverpool on loan in January 2007, but had to wait for the Premier League to ratify the transfer due to the previous controversy, and the transfer was cleared three weeks later. On 29 February 2008, Liverpool signed Mascherano on a four year contract, with a fee of £18 million paid to agent Kia Joorabchian. After Joorabchian had paid £2 million to West Ham, Tevez departed for Manchester United at the end of the season on a two year loan, with United paying £5 million per year. After the loan ended, Tevez transferred to United's rivals Manchester City for a reported fee of £47 million. and in 2012, then UEFA president Michel Platini released a statement in which plans to ban third party ownership were revealed, stating that "the committee decided that the ownership of football players by third parties should be prohibited as a matter of principle", while then UEFA general secretary Gianni Infantino said, "Third party ownership of players bears many threats and there are many issues linked with the integrity of the competition and it is really time to regulate that and to have a stance on that." In 2014, Platini again called for the practice to end: "If FIFA fails to act, we will address this issue in our own competitions in Europe. The UEFA Executive Committee has already adopted a position on this issue in principle, and we will see this through," also adding it is a "danger to our sport" and "threatens the integrity of our competitions, damages football's image, poses a long term threat to clubs' finances and even raises questions about human dignity". He was backed by FIFPro, the worldwide representative organisation for 65,000 professional football players, who stated the rights of the players were "under attack". In September 2014, it was announced by then FIFA president Sepp Blatter that third party ownership was to be banned completely following an indeterminate transitional period.

2006: Вебстер туралы шешім

2006 жылдың сәуірінде «Хартс» клубының ойыншысы Энди Вебстер агентінің «Рейнджерс» клубына өтуіне ықпал ету әрекетінен кейін клуб тарапынан трансферлік тізімге енгізілді. Маусым айының соңында Романов Вебстердің және командаласы Руди Скацелдің «Саутгемптонға» өту туралы келісімдер жүргізіп жатқанын растады. Бірнеше күннен кейін Романов ойыншылар Австриядағы дайындық лагеріне ұшу үшін әуежайға келмегені үшін ФИФА-ға шағымданып берді. Айдың соңында Вебстер ФИФА ережелеріндегі жаңа қағиданы қолданды, ол ойыншыларға төрт жылдық келісімшарттың үшінші жылында болса және ағымдағы клубына тиісті хабарлама берсе, келісімшарттарын бұзып, басқа елдегі клубқа қосылуға мүмкіндік берді. Ол «Уиган Атлетик» клубымен келісімге қол қоюға дайын болды. Қыркүйек айында ФИФА трансферді растады, «Хартс» Вебстерді қайтадан қолға алуға тырысқанына қарамастан. Дегенмен, «Уиган» үшін бес матч өткізгеннен кейін, 2007 жылдың қаңтарында ол «Рейнджерс» клубына жалға берілді және «Хартс» шағымданғаннан кейін ойнауға рұқсат алды. 2007 жылдың мамырында «Хартс» клубына төленетін өтемақыны анықтау үшін сот отырысы өтті, «Хартс» 5 миллион фунт стерлингке дейін талап етті, бірақ нәтижеде 625 000 фунт стерлинг ғана алды. Шотландия кәсіби футболшылар қауымдастығының өкілі Фрейзер Вишарт бұл шешімді «көрегендік» деп сипаттады. 2008 жылдың қаңтарында апелляциядан кейін Спорттық арбитраж соты (CAS) өтемақы сомасын 150 000 фунт стерлингке дейін төмендетті. 2007 жылы Матузалем Вебстер сияқты соңғы шартты пайдаланып, «Шахтер» (Донецк) клубымен келісімшартын бұзып, «Реал Сарагоса» клубына өтті. Матузалем келісімшартты бұзғаны үшін кінәлі деп танылды және ол мен «Сарагоса» клубы «Шахтер» клубына 11 миллион фунт стерлинг өтемақы төлеуге міндеттелді.

2013: Неймар Сантостан Барселонаға ауысты

2010 жылдың тамызында бразилиялық «Сантос» командасының 18 жасар шабуылшысы Неймар ағылшын «Челси» клубынан шамамен 25 миллион фунт стерлингтік ұсыныс алды. 2011 жылдың маусым айында Неймар тағы да жоғары деңгейдегі трансферлік ұсыныстарға ие болды: «Челси» мен «Реал Мадрид» 45 миллион еуролық ұсыныстар дайындап жатқандары хабарланды, бірақ Неймар «Сантоспен» жаңа келісімшартқа отыру үшін олардан бас тартты. 2011 жылдың желтоқсанында 2011 жылғы ФИФА Клубтар әлем чемпионатының финалына дейін «Барселона» «Сантосқа» Неймардың болашақ трансфері үшін 10 миллион еуро төлегені хабарланды, трансфер 2014 жылға дейін кез келген уақытта жүзеге асырылуы мүмкін еді. Испаниялық Cadena SER радиостанциясы наурыз айында осыған ұқсас 14 миллион еуро сомасын хабарлады, сонымен қатар екі клуб арасында жалпы трансфер ақысы 58 миллион еуроға келісілгенін мәлімдеді. Неймардың әкесі «Барселона» ұлы үшін «тамаша нұсқа» екенін айтты. Бір жылдан кейін әкесі ұлының мүмкін болатын трансфері туралы тағы да айтты, ол 2014 жылы Бразилияда өтетін ФИФА Әлем чемпионатынан кейін «Сантос» клубын тастап кететінін және «Барселона» – «ең дұрыс жол» екенін мәлімдеді. Бразилия құрамасының сол кездегі бас жаттықтырушысы Мано Менезес, Неймардың турнир алдында ойыншы ретінде дамуы үшін Әлем чемпионатынан бұрын Еуропаға көшуі ең жақсы болады деп ойлады, ал Неймар өзі: «Мен бір рет айтамын, қазір «Сантос» клубын тастамаймын» деді. 2013 жылдың 25 мамырында «Барселона» Неймарды сатып алу үшін «Сантоспен» келісімге келгенін жариялады, ал Неймар өзінен кейін дереу мәлімдеме жасады: «Мен дүйсенбіге дейін күте алмаймын. Менің отбасым мен достарым менің шешімімді біледі. Дүйсенбіде «Барселонамен» келісімшартқа отырамын». 3 маусымда Неймар «Барселонамен» 5 жылдық келісімшартқа отырғаны расталды, трансфер құны 48,6 миллион фунт стерлингке бағаланды, бұл туралы кейін «Барселона» вице-президенті Жозеп Мария Бартомеу растады. Трансфер расталғаннан кейін көп ұзамай DIS Esporte атқарушы директоры Роберто Морено DIS-ке ойыншының 40% үлесіне пропорционалды сома төленбегенін мәлімдеді; DIS инвесторларына тек 9,7 миллион еуро төленді, Мореноның сөзіне қарағанда, «Сантос» алған трансфер ақысы 17 миллион еуро ғана болды. Морено трансфер туралы ішкі мәлімет білетіндерге заңдық шаралар қолданумен қорқытты: «Мен тағы бір апта күтемін, содан кейін ақпарат алу үшін сотқа жүгінемін». Сот ісі қозғалды, нәтижесінде «Сантос» сотқа дәлел ретінде құжат ұсынды, онда «Сантос ФК жақсы біледі, Неймардың барлық федеративтік және экономикалық құқықтары үшін жалпы трансфер ақысы 17,1 миллион еуроға белгіленген, бұл екі клуб қол қойған трансфер шартында көрсетілген» делінген, сондай-ақ үшінші тараптарға төлемдер жасау бойынша кез келген заңбұзушылықты жоққа шығарды, «Осы сомалар «Сантос ФК», TEISA және DIS арасында келісімшарт бойынша келісілген сомаларда бөлінеді» деді. «Барселона» сонымен қатар үш басқа «Сантос» ойыншыларына «артықшылықты құқықтар» үшін 7,9 миллион еуро төледі, Бартомеу бұл трансфер ақысының бөлігі емес екенін мәлімдеді. Желтоқсан айында «Барселона» мүшесі Жорди Кас «қаржыны теріс пайдалануды» дәлелдеу үшін сотқа жүгінді, «Барселона» төлеген жалпы соманың іс жүзінде 74 миллион еуроны құрады. Қаңтар айында «Барселона» мәлімдеме жасап, Неймардың ата-анасына 40 миллион еуро төлегенін мәлімдеді. 22 қаңтарда судья Пабло Руз «Барселона» президенті Сандро Розельге қарсы сот ісі аясында ақпарат жинақтайтыны хабарланды. Розель келесі күні президенттік лауазымынан кетті, ал бір күннен кейін «Барселона» трансфер туралы толық мәліметтерді жариялады; трансфер оларға жалпы сомасы 57,1 миллион еуроға (48,6 миллион фунт стерлингке) шақ келді, Неймардың ата-анасы 40 миллион еуро алғанын растады. 20 ақпанда «Барселона» мен Бартомеу салық алаяқтығымен айыпталды және клубтың беделін сақтап қалу үшін сол аптада 13,6 миллион еуро «ерікті» төледі. «Барселона» өз әрекеттерін қорғауын жалғастырды, клубтың «бұл операцияға қатысты мәмілелері және барлық қол жетімді ақпараттар барлық уақытта тиісті заңдарға сәйкес келгенін» мәлімдеген мәлімдемені жариялады, ал Неймар келісімнің бір бөлігі ретінде әкесі алған ақшаға құқығын қорғады. Розельдің отставкасынан кейін клуб президенті болып тағайындалған Бартомеу өзінің және клубтың келісім әділ екеніне сенетінін және клубтың барлық мәліметтерді ашық жариялағанын мақтады. Бартомеуға қарсы салықтық айыптаулар қыркүйек айында тоқтатылды.

In August 2010, Brazilian team Santos' 18 year old homegrown striker Neymar was the subject of a bid in the region of £25 million from English team Chelsea, before he signed a new five year contract. In June 2011, Neymar was again the subject of a high profile transfer bids: Chelsea and Real Madrid were both reported as preparing offers of €45 million, before Neymar eventually turned them down to sign another new contract with Santos. In December 2011, ahead of the 2011 FIFA Club World Cup Final, it was reported that Barcelona had paid Santos a €10 million instalment for the guaranteed future transfer of Neymar at any point until 2014. A similar figure of €14 million was reported in March by Spanish radio station Cadena SER, which also reported a total transfer fee of €58 million had already been agreed between the two clubs. Neymar's father was quoted as saying Barcelona was a "great option" for his son. A year later, his father again spoke of a possible transfer for his son, saying he would leave Santos after the 2014 FIFA World Cup, taking place in Brazil, and that Barcelona was the "best path". The manager of the Brazil national team at the time, Mano Menezes, thought a move to Europe before the World Cup would be the best way for Neymar to develop as a player ahead of the tournament, while Neymar himself said, "I'm saying once and for all that I'm not leaving Santos right now." On 25 May 2013, Barcelona announced they had agreed a deal with Santos to sign Neymar, who himself released a statement shortly afterwards, saying, "I am not going to wait until Monday. My family and friends now know my decision. On Monday I will sign with Barcelona." The transfer was confirmed on 3 June, with Neymar signing a five year contract with Barcelona for a fee reported as £48.6 million, a fee later confirmed by Barcelona vice president Josep Maria Bartomeu. Shortly after the transfer was confirmed, DIS Esporte executive director Roberto Moreno revealed that DIS had not been paid a proportionate amount that equalled their 40% stake in the player; the investors of DIS had been paid only €9.7 million, which Moreno said meant the transfer fee Santos received was just €17 million. Moreno threatened legal action to those privy to the inside knowledge of the transfer deal, saying, "I am going to wait one more week and then I will open a case in court to get access to the information." The legal action was pursued, forcing Santos to produce a document as evidence in which they claimed, "As Santos FC well knows, the total transfer fee for all the federative and economic rights of Neymar Jr was established at €17.1M as stated in the transfer contract signed by both clubs," and they denied any wrongdoing with regards to payments to third parties, stating, "Such amounts will be shared among Santos FC, TEISA and DIS in the amounts contractually agreed between these entities." Barcelona also paid Santos a fee of €7.9 million for "preferential rights" for three other Santos players, which Bartomeu claimed was not part of the transfer fee. In December, Barcelona club member Jordi Cases took the case to court in an attempt to prove "misappropriation of funds", claiming the total fee Barcelona paid was actually €74 million. In January, Barcelona released a statement in which they denied any wrongdoing, citing they had disclosed the €40 million payment to Neymar's parents from the beginning. On 22 January, it was announced that judge Pablo Ruz would gather information as part of a lawsuit against Barcelona president Sandro Rosell. Rosell resigned from his position as president the next day, and a day later, the details of the transfer were revealed by Barcelona; the transfer had in fact cost them a total of €57.1 million (£48.6M), with Neymar's parents confirmed to have received a €40 million sum. On 20 February, Barcelona and Bartomeu were charged with tax fraud, and paid a "voluntary" amount of €13.6 million in the same week in an attempt to save the image of the club. Barcelona continued to defend their actions, releasing a statement stating that the club's "dealings with respect to this operation, and in light of all information available, was at all times in line with the relevant legal legislation", while Neymar defended his father's rights to the money he received as part of the deal. Bartomeu, who had been appointed club president following Rosell's resignation, reiterated the belief of himself and the club that the deal was fair and praised the transparency of the club to reveal all the details. The tax charges which had been brought against Bartomeu were dropped in September.

2013: FIFPro-ның заңдық талабы

2013 жылы FIFPro трансферлік жүйеге шағымдану үшін сотқа жүгінді. FIFPro президенті Филип Пиат: «Трансферлік жүйе әлемдегі ойыншылардың 99 пайызы үшін сәтсіз аяқталады, футбол индустриясы үшін де, әлемдегі ең сүйікті ойын үшін де тиімсіз» деді. FIFPro-ның Еуропа президенті Бобби Барнстың сөзіне қарағанда, трансфер ақысынан түскен ақшаның 28 пайызы агенттерге төленеді. Жаңа талаптар бойынша, өз клубынан жалақы алмаған, зәбір көріп немесе қатыгездікке ұшыраған ойыншылар келісімшартты бұзып, клубтан кетуге құқылы.

2014: Бірлескен меншік тоқтатылады

2014 жылдың мамырында Италия футбол федерациясы (FIGC) Серия А-ны Еуропаның басқа лигаларымен үйлестіру мақсатында ойыншылардың бірлесіп меншік құруын тоқтатуға бел буды.

Медициналық тексеру

Ойыншылар трансфер аяқталуына дейін әдетте медициналық тексеруден және/немесе физикалық жарамдылық тестінен өтеді. Кейде бұрын белгілі болмаған медициналық мәселелер анықталып, трансферге немесе трансфер сомасына қауіп тудыруы мүмкін. Сирек жағдайларда, ойыншы медициналық тексеруден өтпесе де, қызығушылық танытқан клубпен келісімшартқа отырады, мысалы, Доминик Маттео Ливерпульден Лидс Юнайтедке өтуі алдында медициналық тексеруден өтпегенімен, Лидс Юнайтед оған 4,75 миллион фунт стерлинг жұмсаған. Футболшы Шон Дерридің сөзіне сүйенсек, оның алғашқы медициналық тексеруі тек тізедегі тұрақтылықты тексеру үшін еңкейіп, бармақтарымен аяқтарына тиюден тұрған, бірақ спорт ғылымының дамуымен қатар, қазіргі медициналық тексеруге МРТ сканері де кіреді. Медициналық тексеруді жүргізетін маман барлық ірі буындарды, байланыстырғыштарды және ойыншының көру қабілетін тексереді.

Медициналық тексерістен өтпеген

Ұлыбританияда медициналық мәселелерге байланысты тоқтатылған трансфердің ең алғашқы және ең жоғары беделді мысалы 1971 жылдың қараша айында Аса Хартфордтың «Вест-Бромвич Альбионнан» «Лидс Юнайтедке» ауысуының сәтсіз аяқталуы болды. Көп шу көтерілген жағдайда екі клуб 177 000 фунт стерлингтік келісімге келді, бұл «Лидс Юнайтед» үшін сол кездегі рекордтық сома еді. Бірақ медициналық тексеру кезінде Хартфордтың жүрегінде ине тігіп қойғандай кішкентай тесік бар екені анықталды – ол туғаннан бері бар, бірақ оның карьерасына ешқандай әсер етпеген жеңіл ақау. «Лидс Юнайтед» медициналық қызметкерлерінің кеңесі бойынша трансферді тоқтатты. Осыған қарамастан, Хартфорд ұзақ және сәтті карьера жасады, тіпті 1978 және 1982 жылғы әлем чемпионаттарында Шотландия құрамасы сапында өнер көрсетті, ал оның жүрек ақауы ешқандай қиындық тудырмады. 2000 жылдың жазында Руд ван Нистелрой «ПСВ» клубынан «Манчестер Юнайтедке» 18,5 миллион фунт стерлингке ауысуға келісім берді, бұл клуб үшін рекордтық трансфер болатын. Ван Нистелрой төрт күннен кейін баспасөз конференциясында таныстырылуы тиіс еді, бірақ оның орнына трансфер оның физикалық жағдайына байланысты кейінге шегерілді – ол тізесіне байланысты бір ай бойы ойнамаған еді. «ПСВ» қосымша медициналық тексерулерге келіспегендіктен трансфер тоқтатылды, ал ертесі күні жаттығу кезінде тізедегі алдыңғы крест тәсілдемесі (ACL) жыртылып, ол бір жылға жарақат алды. Бір жыл өткен соң, Ван Нистелрой медициналық тексеруден сәтті өткеннен кейін бес жылдық келісімшартқа қол қойды. 2000 жылы «Уимблдон» шабуылшысы Джон Хартсонның «Тоттенхэм Хотспур», «Рейнджерс» және «Чарлтон Атлетик» клубтарына жасаған көп миллиондық трансферлік ұсыныстары, ол әр клубта медициналық тексеруден өтпегендіктен сәтсіз аяқталды. 2001 жылдың ақпан айында Хартсон, ақыры «Ковентри Ситиге» ауысты. 2003 жылдың шілдесінде Габриэль Милитоның «Индепендьентеден» «Реал Мадридке» ауысуы испан клубының медициналық тексеруінен кейін тоқтатылды. «Реал Мадрид» дәрігерлері Милитоның тізелері алдағы жылдары ауыр жарақаттануы мүмкін екенін айтты. Содан кейін Милито «Реал Сарагосамен» келісімшарт жасасты, ол Ла Лигадағы ең табысты қорғаушылардың бірі болды. Келесі маусымда «Сарагоса» «Копа дель Рей» финалында «Реал Мадридті» ұтты. 2007 жылы ол «Реал Мадридтің» қарсыласы «Барселонаға» қосылды, бірақ алғашқы маусымының соңында тізе жарақат алып, екі жылға алаңнан шықты. 2008 жылы Лилиан Турам «Барселонадан» тегін трансфер бойынша «Пари Сен-Жермен» клубына келісімшарт жасады. Медициналық тексеру кезінде оның жүрегінде ауыр ақау бар екені анықталды, бұл оның бауырының өмірін қиып, Турамды зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. 2009 жылы «Милан» «Портудан» Алай Сисохоны сатып алуға дайын болды, бірақ медициналық тексеру оның тісінде дене тұрқының нашарлауына және бұлшықет проблемаларына әкелуі мүмкін проблема бар екенін көрсетті, нәтижесінде «Милан» трансферді тоқтатты. Бір айдан кейін Сисохо «Лионға» ауысты. 2013 жылдың қаңтар айында трансфер терезесінің соңғы күні «Ноттингем Форест» Джордж Бойдты «Питерборо Юнайтедтен» сатып алуға тырысты, бірақ көзге тексеру нәтижесі анық болмағандықтан келісім шартқа қол қойылмады. Бойд кейіннен ақпан айында «Халл Ситиге» ауысты, содан кейін наурыз айында «Форстқа» қарсы ойында гол соғып, әйелдерге арналған әйнектерді имитациялап, оларды қысымға алды. Мамыр айында тұрақты трансфер жасалды.

One of the earliest, and most high profile, example of a transfer being cancelled due to medical issues in the UK was in November 1971 when Asa Hartford's transfer to Leeds United from West Bromwich Albion collapsed. Amidst a high level of publicity, the two clubs had agreed a fee of £177,000, a then record for Leeds United; but a medical examination found Hartford had a pin sized hole in his heart, a slight defect he had been born with but had never impacted the progression of his career. On the advice of their medical staff, Leeds United cancelled the transfer. Despite this, Hartford went on to have a long successful playing career, including appearing for Scotland in the 1978 and 1982 World Cups, with his minor heart defect never causing an issue. In the summer of 2000, Ruud van Nistelrooy looked set to complete a club record £18.5 million transfer to Manchester United from PSV. Van Nistelrooy was to be unveiled at a press conference four days later, but instead this was used to announce the transfer had been postponed over concerns about his fitness; he had not played for a month due to problems with his knee. The transfer was then cancelled after PSV would not agree to further medical tests, and the next day, he ruptured his anterior cruciate ligament (ACL) in his knee during a training session, leaving him injured for a year. One year later, Van Nistelrooy signed a five year contract after passing his medical. Throughout 2000, Wimbledon striker John Hartson's proposed multimillion pound moves to Tottenham Hotspur, Rangers and Charlton Athletic all fell through after he failed medicals at each club. In February 2001, Hartson finally transferred to Coventry City. In July 2003, Gabriel Milito's transfer to Real Madrid from Independiente was cancelled after the medical examination by the Spanish club. Real Madrid doctors said Milito's knees would suffer severe injuries in the incoming years. Milito then signed with Real Zaragoza, becoming one of the most successful defenders in La Liga. In the incoming season, Zaragoza went to win the Copa del Rey final against Real Madrid. In 2007, he joined Real Madrid's rivals, Barcelona, but at the end of his first season he suffered a knee injury that ruled him out for two years. In 2008, Lilian Thuram agreed to sign for Paris Saint Germain on a free transfer from Barcelona. During his medical, it was discovered he had a severe heart defect which had also ended his brother's life, forcing Thuram to retire. In 2009, Milan were set to sign Aly Cissokho from Porto when a medical revealed he had a dental problem which could cause deterioration in posture and potential muscle problems, prompting Milan to cancel the transfer. Cissokho eventually transferred to Lyon one month later. On transfer deadline in January 2013, Nottingham Forest were attempting to sign George Boyd from Peterborough United when it collapsed due to an inconclusive eye test. Boyd later signed for Hull City in February, and subsequently scored against Forest in a fixture in March and mocked them with a celebration whereby he used his fingers to make fake glasses. A permanent transfer was arranged in May.

Ең жоғары алымдар

Алғашқы трансферлік алымы 100 фунттан асып кеткен ойыншы – шотландтық шабуылшы Уилли Гроувс. Ол 1893 жылы «Вест Бромвич Альбионнан» «Астон Виллаға» ауысқанда, спортта кәсібилік заңдастырылғанына сегіз жыл өткен соң осы көрсеткішті белгіледі. 1000 фунтқа жеткеніне 12 жыл ғана кетті, ол кезде «Сандерлендтің» шабуылшысы Альф Коммон «Миддлсброға» көшті. 1928 жылы ғана алғашқы бес таңбалы трансфер орын алды. «Болтонның» ойыншысы Дэвид Джекке «Арсенал» қызығушылық танытты, ал «Арсенал» менеджері Герберт Чэпман «Болтонның» өкілдерін мас етіп, ақыны төмендетуге тырысты. «Болтон» 13000 фунт сұрағаннан кейін «Арсенал» 10 890 фунт төледі, бұл «Сандерлендтің» «Бернлидің» Боб Келлисі үшін 6500 фунт төлеген кездегі бұрынғы рекордтан екі есе көп болды. Осыдан кейін жыл сайын жаңа әлемдік рекордтар тіркелді, сондай-ақ ондаған жылдар бойы ағылшын клубы трансферлік ақы бойынша әлемдік рекордты бұзған алғашқы клуб атанды. Бұл сондай-ақ 1992 жылы Премьер-лига құрылғаннан бері ағылшын трансферлік ақыларының тез өсуін көрсетті. Бес жыл бұрын, жаңа лига құрылғанға дейін бір жыл бұрын, ұлттық рекордтық ақы 2,9 миллион фунт стерлинг болды. Тіпті Коллимордың Ширерден 12 ай бұрын жасаған трансфері де соңғы рекордтық трансфер үшін төленген ақшаның жартысынан аспады. Роналду келесі жылы «Барселонадан» 17 миллион фунт стерлингке «Интер Миланға» көшті, ал 1998 жылы бразилиялық жерлесі Денильсон «Сан-Паулудан» (Бразилия) «Реал Бетиске» (Испания) 21 миллион фунт стерлингке ауысты. 1999 және 2000 жылдары итальяндық клубтар рекордтық көрсеткіштерге оралды: Кристиан Виери 28 миллион фунт стерлингке «Лациодан» «Интерге» ауысты, ал Эрнан Креспоның «Пармадан» «Лациоға» ауысуы оны 30 миллион фунт стерлингтен астам тұратын алғашқы ойыншы етті. Виеридің трансфері «Лацио» жанкүйерінің өзін-өзі өлтіруіне әкелді, ол өлім хатында «Футболшы үшін барлық ақша, бірақ өмірде ақша бәрі емес» деп жазды, ал Креспоның трансфері BBC-ге «Әлем есінен шығып кетті ме?» деген сұрақ тудырды. Ширердің әлемдегі ең қымбат футболшы мәртебесі бір жылға ғана созылғанымен, ол төрт жыл бойы Англияның ең қымбат футболшысы ретінде теңдесі жоқ болды, ол кезде «Челси» голландиялық шабуылшы Джимми Флойд Хассельбайнкті 15 миллион фунтқа сатып алды. Сол жылы «Лидс Юнайтед» «Вест Хэм Юнайтедтің» Рио Фердинанды 18 миллион фунтқа сатып алып, Ширердің рекордын ақыры бұзды. 2001 жылдың жазында ағылшын рекорды бірнеше апта ішінде екі рет бұзылды, екеуін де «Манчестер Юнайтед» жасады: алдымен голландиялық шабуылшы Рууд ван Нистелройды 19 миллион фунтқа, содан кейін аргентиналық жартылай қорғаушы Хуан Себастьян Веронды 28,1 миллион фунтқа сатып алды. Бір жылдан кейін олар «Лидс Юнайтедтен» Рио Фердинандты 29 миллион фунт стерлингке сатып алып, ағылшын рекордтық трансферлік ақысын бұзды. Бұл «Ливерпульдің» Диан Сондерске қол қойған кезде ағылшын рекордтық трансферлік ақысын белгілеу үшін осы соманың оннан бір бөлігін төлегенінен 11 жыл өткен соң болды. Луис Фигоның «Барселонадан» «Реал Мадридке» 37 миллион фунт стерлингке ауысуы екі аптаға созылды. Сол кезден бастап 2015-16 маусымына дейін «Реал Мадрид» рекордты ұстады, ал келесі рекордты бұзған ойыншылар 2001 жылы Зинедин Зидан болды, ол «Ювентустан» 46 миллион фунтқа қол қойды, және сол жылы «Манчестер Юнайтедтен» 80 миллион фунт стерлингке Криштиану Роналдудың трансфері. Бұл рекорд 2017 жылы «Пари Сен-Жермен» Неймарды «Барселонадан» сатып алу үшін 222 миллион евро жұмсағанда бұзылды. Кейде әлемдік рекордтық ұсыныс жасалып, бірақ ол ешқашан жүзеге аспады. 2003 жылы Роман Абрамович «Челсиді» өз қолына алғаннан кейін, клуб «Реал Мадридтің» Рауль үшін 71,4 миллион фунт стерлинг (101,5 миллион евро) ұсынды, ол қабылданбады, ал 2009 жылы Мансур бин Заид Аль Нахайянның қолына кіргенде, «Манчестер Сити» Миланның Кака үшін 100 миллион фунт стерлинг (111 миллион евро) ұсынды. Ұсыныс қабылданды, бірақ бір апта көшіру туралы ойланғаннан кейін Кака апталық жалақысы 500 000 фунт стерлинг болғанымен, көшіруден бас тартты. 1990 жылдан бастап, әсіресе үшінші мыңжылдықта, теледидар құқықтары мен демеушілік төлемдерінің жоғарылауына байланысты трансферлік ақылардың күрт өсуі байқалды. Мысалы, 2013 жылы жаңа телеарна BT Sport үш жыл ішінде 897 миллион фунт стерлинг төлеуге келіскенін мәлімдеді. Трансферлік ақылар әрқашан транзакциялық клубтармен ресми түрде расталмайды, және ресми емес көздер жариялаған сандар агенттерге немесе үшінші тарапқа төленген, сыйақының нәтижеге байланысты элементтері және кез келген айырбасқа түскен ойыншылардың шартты құны сияқты түрлі жағдайларды ескермеуі мүмкін. Бұл әртүрлі көздерден әртүрлі сандарды алуға әкеледі. Нәтижеге байланысты шарттар соңғы жылдары жиірек қолданылады, бұл ең үлкен трансферлік ақылардың нақты тізімін жасауды қиындатады. Мысалы, 2004 жылы Уэйн Рунидің «Эвертоннан» «Манчестер Юнайтедке» трансфері бастапқыда 20 миллион фунтқа бағаланған, бірақ ол клуб сапындағы ойындары мен жеңістерінің санына байланысты 27 миллион фунтқа дейін өсті. Төмендегі кестелерде ойыншылар мен жаттықтырушылар үшін ең үлкен трансферлік ақылар еуро валютасында көрсетілген. Біріншісінде ойыншыларды қатыстырған ең қымбат 20 трансфер тізімделген, олардың арасында Неймардың 2017 жылғы, Поль Погба, Гарет Бэйл, Криштиану Роналду, Зинедин Зидан, Луис Фиго және Эрнан Креспоның рекордты бұзған трансферлері бар. Екінші тізімде жаттықтырушыларды қатыстырған ең қымбат 20 трансфер көрсетілген. Жаттықтырушы бір клубтан екінші клубқа ауысқанда, әдетте аз мөлшерде компенсация төленеді, және бұл сома сирек жария етіледі. Осы себепті, компенсация ретінде 1 миллион фунттан астам ақша алған жаттықтырушылардың саны 20-ға жетеді, олар туралы мәліметтер кестеде көрсетілген.

The first player to ever be transferred for a fee of over £100 was Scottish striker Willie Groves when he made the switch from West Bromwich Albion to Aston Villa in 1893, eight years after the legalisation of professionalism in the sport. It took just 12 years for the figure to become £1,000, when Sunderland striker Alf Common moved to Middlesbrough. It was not until 1928 that the first five figure transfer took place. David Jack of Bolton Wanderers was the subject of interest from Arsenal, and in order to negotiate the fee down, Arsenal manager Herbert Chapman got the Bolton representatives drunk. Arsenal paid £10,890 after Bolton had asked for £13,000, which was double the previous record made when Sunderland signed Burnley's Bob Kelly a fee of for £6,500. kickstarted a year by year succession of global record breaking transfers, as well as being the first time in decades that an English club had broken the world record for a transfer fee. It also reflected the rapid rise in English transfer fees since the creation of the Premier League in 1992. Five years earlier, a year before the new league's creation, the national record fee had stood at £2.9 million. Even Collymore's transfer 12 months before Shearer's was little more than half of the money paid for the latest record breaking transfer. Ronaldo moved the following year to Inter Milan from Barcelona for a fee of £17 million, which was followed in 1998 by the shock transfer of his fellow countryman Denílson from São Paulo of Brazil to Real Betis of Spain for a fee of approximately £21 million. In 1999 and 2000, Italian clubs returned to their record breaking ways, with Christian Vieri transferring from Lazio to Inter for £28 million, while Hernán Crespo's transfer from Parma to Lazio ensured he became the first player to cost more than £30 million. The transfer of Vieri led to the suicide of a Lazio fan, who wrote in his suicide note, "All that money for a footballer, but money is not everything in life," while the Crespo transfer prompted the BBC to ask, "[H]as the world gone mad?" Although Shearer's status as the world's most expensive footballer would only last for one year, he remained unmatched as the most expensive footballer in England for four years, when Chelsea signed the Dutch striker Jimmy Floyd Hasselbaink for £15 million. Later that year, Shearer's record was finally eclipsed when Leeds United paid £18 million for West Ham United's Rio Ferdinand. In the summer of 2001, the English record was broken twice in the space of a few weeks, both times by Manchester United, who first signed Dutch striker Ruud van Nistelrooy for £19 million, and then signed Argentine midfielder Juan Sebastián Verón for £28.1 million. A year later, they broke the English record fee again by signing Rio Ferdinand from Leeds United for a fee in the region of £29 million, 11 years after Liverpool had paid a mere tenth of that figure to set an English record transfer fee when they signed Dean Saunders. It took two weeks for the record to be broken when Luís Figo made a controversial £37 million move from Barcelona to fierce rivals Real Madrid. From that time through the 2015–16 season, Real Madrid held the record, with the next players to subsequently break the record being Zinedine Zidane in 2001 when he signed for £46 million from Juventus,
and £80 million transfer of Cristiano Ronaldo from Manchester United in the same year, This record was broken in 2017 when Paris Saint Germain spent €222 million to sign Neymar from Barcelona. There have been occasions when a world record bid has been made but the transfer was never completed. In 2003, shortly after Roman Abramovich had taken over Chelsea, the club made a bid of £71.4 million (€101.5M) for Real Madrid's Raúl, which was rejected, and in 2009, shortly having been taken over by Mansour bin Zayed Al Nahyan, Manchester City made a bid of £100 million (€111M) for Milan's Kaká. The bid was accepted, but after deliberating over the move for a week, Kaká turned down the transfer despite being offered weekly wages of £500,000. The sharp rise in transfer fees since the 1990s, and in particular into the third millennium, has been attributed primarily to a large rise in television rights fees and sponsorship. For example, in 2013, new broadcaster BT Sport announced they had agreed to pay £897 million over a three year period to gain exclusive broadcast rights to the UEFA Champions League and UEFA Europa League. Transfer fees are not always officially confirmed by the transacting clubs, and figures published by unofficial sources may or may not take into account various fees such as those paid to agents or a third party, performance related elements of the fee, and the notional value of any players included in part exchange. This leads to different figures being given by different sources. Performance related clauses have become more common in recent years, meaning that it is harder to produce definitive lists of the largest transfer fees than was the case in the past. For example, the 2004 transfer of Wayne Rooney from Everton to Manchester United cost an initial fee of £20 million that rose to £27 million due to the number of appearances he made and the number of trophies he won with the club. The following tables show the highest transfer fees ever paid in euro for players and managers. The first features the top 20 most expensive transfers involving players, and contains eight transfers which broke the world transfer record: those of Neymar in 2017, Paul Pogba, Gareth Bale, Cristiano Ronaldo, Zinedine Zidane, Luís Figo and Hernán Crespo all broke the record. The second list shows the top 20 most expensive transfers involving managers. When a manager moves from one club to another, it usually involves a small figure of compensation being paid, and the figure is rarely released publicly. Because of this, there have only been 20 managers who have ever cost more than £1 million in compensation, as detailed in the table.

Басқа трансферттер түрлері

Осы ойыншыны бір клубтың "меншігінде" қалдыратын стандартты трансфер түрінен өзге, Оңтүстік Америка және Оңтүстік Еуропа елдерінде трансфердің тағы да басқа түрлері қолданылады.

Келісімшарт алдындағы шарт

Алдын ала келісімшарт – ойыншының келісімі және оны кейін тіркеуге уәде беру. 1995 жылғы Босман шешімінен кейін бұл кеңінен танымал болды. Клуб ойыншы әлі басқа клубта ойнап жүрген кезде, ол болашақта, әдетте қазіргі клубымен келісімшарты бітіскен соң, клубқа өтуге келісетін алдын ала келісімшартқа қол қоюы мүмкін. Босман шешіміне сәйкес, ойыншы жаңа клубпен бұрынғы келісімшартының мерзімі аяқталуға алты ай қалғанда келісімшартқа қол қоя алады. Ойыншы немесе клуб, алдын ала келісімшарттың шарттарының толықтығына және жергілікті заң бойынша оның жарамды келісімшарт ретінде қарастырылу деңгейіне байланысты оны бұзуы мүмкін. 2014 жылы «Пекин Ренхе ФК» мен Марчин Робак ісінде ойыншы қытай клубының иесімен кездесіп, мерзімі мен сыйақысы туралы келісті, оларды жазбаша түрінде бекітті, қазіргі клубынан трансфер келісімшарты мен еңбек келісімшартының қол қойылған көшірмесін алды, бірақ «Пекин Ренхе ФК» келісімшарттан бас тартып, оның кететін клубымен трансфер шарттарын аяқтауға келмейтінін мәлімдеді. ФИФА-ның дауларды шешу органы, айырбасталған құжаттардағы кең көлемді ережелер мен қолтаңбаларға байланысты, заңды күші бар келісімшарт жасалғанын және Робакқа 330 000 евро өтемақы төленді деп шешті. Апелляцияда CAS бұл шешімді растады, бірақ кейбір жалпы келісімшарт ережелерінің белгісіздігі немесе болмауы салдарынан, бұл шын мәнінде төмен өтемақыға жататын алдын ала келісімшарт екенін айтты (бірақ барлық тараптарды соңғы келісімшарт шарттарын адал ниетпен шешуге міндеттейді, бірақ сатып алушы клуб мұны істемеді). Басқа бір жағдайда, алайда Бриттен үш айдан кейін отбасылық себептерді келтіре отырып, ойынды өзгертті. «Росс Каунти» ойыншыны маусым айында өздерінің құрамына тіркеді, ал Шотландия Футбол қауымдастығымен келіссөздерден кейін «Сент Джонстон» мен «Росс Каунти» Бриттенді клубта қалдыруға келісті, егер «Росс Каунти» өтемақы төлесе, «Сент Джонстон» алдын ала келісімшартты бұзуға келісті. Көбінесе алдын ала келісімшарт ойыншының болашақ тіркелуін қамтамасыз ету үшін жасалса да, тіркеуді алған клуб ойыншыны ертерек қол қою үшін басқа клубқа ақы төлеуге келісе алады, мысалы, 2013 жылдың қаңтарында «Шальке 04» клубының жартылай қорғаушысы Льюис Холтби, келісімшартының мерзіміне алты ай қалғанда, «Тоттенхэм Хотспур» клубымен алдын ала келісімшартқа қол қойды, бірақ ай соңында «Тоттенхэм» трансферді жылдамдату үшін 1,5 миллион фунт төледі.

A pre contract is an agreement by a player and an agreeing to take his registration at a later date, and became more well known after the Bosman ruling in 1995. A club may sign a pre contract with a player while he is still with another club, by which the player agrees to move to the club at a future date, usually after his contract with his current club expires. Under the Bosman ruling, a player can sign a contract with a new club up to six months before his existing contract expires. A pre contract agreement may be broken by the player or the club, depending on the completeness of the terms of that pre contract and thus how close it was to being considered a valid contract under local law. In the 2014 case of Beijing Renhe FC v. Marcin Robak, the player met with the Chinese club's owner, agreed on length and compensation, put those in writing, received a signed copy of both the transfer agreement from his current club and his employment contract, and then Beijing Renhe FC retracted the agreement while saying they couldn't finalize transfer terms with his departing club. FIFA's Dispute Resolution body ruled that due to the extensive provisions and signatures on the exchanged documents, a legally binding contract had been entered into, and awarded €330,000 to Robak in compensation. On appeal, CAS upheld the award but further ruled that because of the tentative nature or omission of some common contract provisions, it was in fact a pre contract, subject to lower damages (while still obliging all sides to resolve final contract terms in good faith, which the acquiring club had not done). In another case, but Brittain changed his mind three months later, citing family reasons. Ross County registered the player as their own in June, and, after discussions with the Scottish FA, St Johnstone and Ross County came to an agreement to let Brittain stay at the club, with St Johnstone cancelling the pre contract agreement if Ross County paid compensation. Although a pre contract agreement is usually signed to secure the future registration of a player, an agreement can be reached where the club gaining the registration can pay a fee to the other club to sign the player earlier, as was the case in January 2013, when Schalke 04 midfielder Lewis Holtby, who had six months remaining on his contract, signed a pre contract agreement with Tottenham Hotspur, but at the end of the month, Tottenham paid a fee of £1.5 million to bring the transfer forward.

Бірлескен меншік

Бірлескен меншік – бұл клуб ойыншының келісім-шартының 50%-ын бір жылға сатып алып, жалақысын төлейтін, сондай-ақ ол екі клубтың қайсысында ойнайтынын шешетін жүйе. Жыл соңында екі клуб та аукционға қатысып, ең жоғары ұсыныс берген клуб жеңіске жетеді. Ол алғашқы 50%-ы үшін 2,5 миллион евро төлеген, ал ойыншының табысты өткен жылынан кейін келісімшарттың қалған бөлігін 3,8 миллион евроға сатып алған. 2014 жылдың мамыр айында Италия футбол федерациясы (FIGC) ойыншылардың бірлескен меншігін тоқтату туралы хабарлады, бұл Serie A-ны Еуропаның басқа лигаларымен үйлестіру мақсатында жасалды. Қолданыстағы меншік келісімдері бір жылға жасалуы мүмкін, ал мерзімі біткен соң ойыншы мен клуб келісімге келуі тиіс. Карлос Тевестің 2009 жылы 47 миллион фунт стерлингке «Манчестер Ситиге» ауысуы үшінші тарап иесі Media Sports Investment (MSI) атқарған рөліне байланысты дау тудырды.

Қарыз

Трансферге альтернатива немесе аралық кезең – несие. Бұл ойыншыға қазіргі уақытта келісімшарты бар клубтан өзге клубта уақытша ойнауға мүмкіндік береді. Несиелік келісімдер бірнеше аптадан бастап, толық маусымға дейін, тіпті бірнеше маусымға созылуы мүмкін. Сирек жағдайларда, ойыншының несиеге алынуы басқа ойыншының трансферіне қосымша шарт ретінде қарастырылады. Мысалы, 2008 жылы Димитар Бербатовтың «Тоттенхэм Хотспурдан» «Манчестер Юнайтедке» 31 миллион фунт стерлингке жасаған трансферіне Фрейзер Кэмпбеллдің кері бағытта несиеге алынуы да кірген. Несиелік келісімдерде, әдетте, несие алған клуб несие берген клубқа ойыншының қызметін пайдаланғаны үшін несие ақысын төлеуі қажет. Сондай-ақ, несие алған клуб, қарыз мерзімі ішінде ойыншыға тиіс жалақының барлық сомасын төлеуге міндетті. Дегенмен, Алексис Санчестің («Манчестер Юнайтедтен» «Интер Миланға» 2019 жылы) және Гарет Бейлдің («Реал Мадридтен» «Тоттенхэмге» 2020 жылы) жоғары деңгейдегі несиелерінде, несие берген клубтар несие кезеңінде ойыншыға тиіс жалақының айтарлықтай бөлігін төлеуді жалғастырды. Бұл, өнімділігі төмен ойыншыны жоғары жалақымен жіберу және оған көбірек ойын уақыты табу үшін жасалды. Несиелер, келесі жылғы жазғы трансферлік терезеде ғана жүзеге асатын тұрақты трансферді жеңілдету үшін де қолданылуы мүмкін, мұндай жағдайда ол «Сатып алу міндетімен несие» деп аталады. Бұл көбінесе сатып алушы клубтың төлемдерін бір жылға созу үшін, УЕФА-ның қаржылық әділ ойын ережелеріне сәйкес келу мақсатында жасалады. Несиелер, сол трансферлік терезеде сол ойыншының тұрақты трансферімен бірге қолданылуы мүмкін. Сатып алушы клуб (футболшының келісімшарттық ойын құқықтарын сатып алған) кейіннен ойыншыны сатушы клубқа немесе үшінші клубқа несиеге бере алады. Бұл, ойын құқықтарының меншік құқығын (сатып алушы клубқа) беруді және ойыншыға басқа жерде тәжірибе мен ойын уақыты алуға мүмкіндік беруді қамтамасыз етеді (сатып алушы клубтың тығыз құрамынан тыс).

An alternative or an intermediary of a transfer, is a loan. This is where a player is allowed to temporarily play for a club other than the one he is currently contracted to. Loan deals may last from a few weeks to all season long and can also last for a few seasons. Rarely, a loan of a player can be included in the transfer of another player; for example, the transfer of Dimitar Berbatov from Tottenham Hotspur to Manchester United for £31 million in 2008 included the loan of Fraizer Campbell in the opposite direction. Loans often require loanee clubs to pay the loaning club a loan fee for the privilege of obtaining the services of a player on loan. The loanee club, also usually has to pay for the entire salary owed to the player, during the duration of the loan. However, in both instances of high profile loans of Alexis Sanchez (from Manchester United to Inter Milan in 2019) and Gareth Bale (from Real Madrid to Tottenham in 2020), the loaning clubs would continue to pay a sizeable percentage of the high salaries owed during the loan, in order to successfully complete the loan out of an underperforming player with high salaries, in search for more playing time. Loans can also be used to facilitate a permanent transfer that will only occur in the following year’s summer transfer window, often termed Loan with Obligation to Buy. This is often conducted in order to spread out the balance of payments of the purchasing club over an extra year, in order to comply with UEFA Financial Fair Play regulations. Loans can also be used in conjunction with a permanent transfer of the same player within the same transfer window; the purchasing club (who bought the contractual playing rights of a footballer) can subsequently loan the player back to the selling club or a third club. This is to ensure both the transfer of playing rights ownership (to the purchasing club) and the pursuit of obtaining more experience and matchplay elsewhere (away from the congested squad depth of the purchasing club).

Қайта сатып алу шарты

Сонымен қатар, трансферге қайта сатып алу шарты да кіруі мүмкін, онда сатушы клуб алдын ала белгіленген қаржы сомасына (әдетте сатып алушы клубтың бастапқы сатып алу бағасынан жоғары) ойыншыны қайта сатып алуға құқық беретін опцияны қосады, бұл белгілі бір уақыттан кейін (әдетте сатылым аяқталғаннан кейін екі жыл) жүзеге асырылады. Егер опция белгілі бір мерзімге дейін пайдаланылмаса, ол күшін жояды. Мұндай шарттарды көбінесе талантты жас ойыншыларды бұрын сатып алған, бірақ олардың дағдыларын жетілдіріп, тәжірибелі болуын қалайтын элиталық клубтар қолданады. Сатып алушы клуб үшін бұл ойыншының қызметін белгілі бір мерзімге (кем дегенде 2 жыл) кепілдейді. Бұл жалдаудан өзгеше, себебі ойыншының меншік құқығы сатып алушы клубқа өтеді және трансфер ақысы сатушы клубқа жіберіледі, бұл сатушы клубтың УЕФА-ның қаржылық әділ ойын ережелеріне бейімделу мүмкіндігін арттырады. Көбінесе, қайта сатып алу шартымен бірге бірінші кезекте сатып алу құқығы да қоса тіркеледі, яғни егер кез келген үшінші клуб ойыншыны оның қазіргі клубынан (екінші клуб) сатып алуды ұсынса, ойыншының бұрынғы клубы (бірінші клуб), бұрын қайта сатып алу шартын енгізген клуб, үшінші клуб жасаған кез келген қаржылық ұсынысқа тең ұсыныс жасай алады.

Сатып алу шарты

Сатып алу шарты – футболшының келісімшартындағы ереже, онда футболшының ойын құқығын сатып алғысы келетін клуб, осы құқықты иеленген клубқа (әдетте, айтарлықтай жоғары сомада) шартта көрсетілген белгілі бір соманы төлеуге міндетті. Сатып алу шарты шартта белгіленген мерзім ішінде ғана күшінде болады, бірақ ағымдағы клуб, егер қаласа, шарттың мерзімі біткенге дейін футболшыны арзан бағаға сатуға және басқа клубпен ертерек трансферге келісе алады.

Оқу-жаттығудың өтемақысы

Оқу-жаттығу төлемдері – ойыншыларды даярлауға кеткен шығындарды өтеу. ФИФА статусында:

Оқу-жаттығу өтемақы ойыншының оқу клубына (клубтарына) төленеді: 1) ойыншы алғашқы кәсіби шартына қол қойғанда және 2) 23 жасқа толғанға дейін әрбір кәсіби трансфер кезінде маусым соңына дейін. Алайда, ФИФА мүше елдерді осы талапты орындауға міндеттей алмайды, сондықтан ФИФА өтемақы талап ету құқығын тек халықаралық трансферлерде ғана жүзеге асыра алады. Жастар клубтары олардың мөлшеріне қарай белгілі бір сомада ақша алады, мөлшерлемелер тізімі мерзімді түрде жаңартылып тұрады, бірақ ставкалар ойыншыны сатып алған жаңа клубқа да байланысты. «Ньюкасл Юнайтед» Шарль Н’Зогбия үшін өтемақы төлеуге міндетті болды, тіпті ол бос агент ретінде келгеніне қарамастан. Оқу-жаттығу төлемдері бойынша келіспеушіліктер кейде төлемнен қашу үшін сот дауларына әкеледі. Мысалы, Маттиас Лепиллер 2006 жылы «Фиорентинамен» келісім жасаған, бірақ ол клубтан кеткеннен бес жыл өткен соң, 2011 жылы Спорттық арбитраж сотында (CAS) шағымы қабылданбады. Сондай-ақ, клубтар трансфер құнын төмендету үшін арнайы келісімдер жасасады. Мысалы, Аттила Филкор бос агент ретінде Мальта клубына қосылып, бірден «Интер Миланға» сатылды. Мальта және Италияның жоғары лигалары арасындағы тарифтер тізімі әртүрлі болғандықтан, шығын сақталды, бірақ Филкордың бұрынғы клубы «Интерді» ФИФА-ға шағымдағаннан кейін төлем жасалды. Англия футбол қауымдастығының (FA) өз оқу-жаттығу төлемдері жүйесі бар; мысалы, «Челси» Даниэль Стерридж үшін «Манчестер Ситиге» өтемақы төлеуге міндетті болды. Италияда, ойыншының «Серия А» немесе Италияның 21 жасқа дейінгі құрамасында дебют жасағанда, мысалы, Давиде Москарделлиге, «Карьералық сыйлықақы» төленді. Ал, ойыншы алғашқы кәсіби шартына қол қойғанда, «Дайындық сыйлықақысы» жастар клубтарына төленді.

Ауыстыруға тыйым салу

ФИФА қолданатын клуб жазалау әдістерінің бірі – трансферлерге тыйым салу. 2005 жылы итальяндық «Рома» командасына ФИФА бір жылға трансферлік тыйым салды, ол 1 шілдеде күшіне енді. Себебі, 2004 жылдың қыркүйегінде француздық орталық қорғаушы Филипп Мекс клубқа қосылғанда, ол әлі «Осер» командасымен келісімшартта болған. 2005 жылдың желтоқсанында CAS-қа шағымданған кезде тыйым қаңтар айындағы трансферлік терезе аяқталғанға дейін қысқартылды, бірақ CAS «Рома» Мекссті «Осермен» келісімшартын бұзуға ғана емес, сонымен қатар белсенді түрде итермелегенін» мойындады. 2009 жылдың сәуірінде швейцариялық «Сион» командасына ФИФА 2010 жылғы маусымға дейін ешқандай ойыншыны тіркеуге тыйым салды. Бұл египеттік қақпашы Эссам Эль-Хадаридің келісімшарты аяқталғанға дейін 2008 жылы египеттік «Аль-Ахли» командасынан қол қоюы үшін жаза ретінде болды. 2011 жылы УЕФА барлық швейцариялық командаларға еуропалық жарыстардан тыйым салу мүмкіндігін қарастырды, бұл шешімді швейцариялық футбол федерациясына тапсырды. Нәтижесінде «Сионға» 36 ұпай шегерім жасалды. 2009 жылдың 3 қыркүйегінде «Челси» 2010 жылдың қаңтар және жазғы трансферлік терезелерінде жаңа ойыншыларды тіркеуге тыйым салынды, себебі ФИФА-ның дауларды шешу палатасы (DRC) француздық қанат шегі Гейль Какутаның 2007 жылы «Челсиге» қосылған кезде «Ленспен» келісімшартын бұзғанын және «Челси» оны бұған итермелегенін анықтады. Алайда, ШАК бұл тыйымды тез арада жойды, өйткені «Челси» өтемақы және оқу шығындары үшін 793 000 фунт стерлинг төлеуге келісті. 2019 жылдың ақпан айында ФИФА «Челсиге» келесі екі трансферлік терезеде жаңа ойыншыларды тартуға тыйым салды. ФИФА-ның тәртіптік комитеті клубты 18 жасқа толмаған ойыншыларды халықаралық трансфер және тіркеу бойынша бұзушылықтар үшін жауапты деп тапты. «Стамфорд» командасы 19-бап бойынша 92 ойыншыға қатысты айып тағылды, олардың 29-ы кінәлі деп танылды. 2009 жылы ағылшын командасы «Портсмут» 2007 жылы Глен Джонсонды және 2008 жылы Лассана Диарраны ауыстыруға қатысты ағылшын командалары «Челси» мен «Арсеналға» қарыздар төленбегенше жаңа ойыншыларға қол қоюға тыйым салынды. Үш айдан кейін Премьер-лига бұл тыйымды алып тастады. 2012 жылдың ақпан айында ағылшын командасы «Порт-Вейл» төлемсіз шотқа байланысты трансферлік ембарго алды, бұл бұрынғы «Вейл» ойыншысы Крис Бирчаллға қол қою мүмкін емес екенін білдірді. Екі аптадан соң «Вейл» компаниясы әкімшілік басқаруға енді. 2012 жылдың қарашасында Пол Уайлдс клубты сатып алғаннан кейін «Вейл» әкімшілігін тастады және ембарго алынды. Көп ұзамай «Вейл» ақырында МЛФ-ның «Колумбус Крю» командасымен ойнаған Бирчаллға қол қойды. 2012 жылы шотландтық команда «Рейнджерс» Шотландия футбол ассоциациясы 66-қағиданы бұзғаны үшін 12 айға тіркеуден шығарылды. Бұл «Рейнджерс» ойыншыларды клубқа ауыстыруға болады дегенді білдірді, бірақ олар басқарушы органда тіркелмеді. Бұл «Рейнджерс» әкімшілікке кіргеннен кейін болды. Сот судьясы Шотландия футбол ассоциациясы (SFA) «Рейнджерске» бір жылға трансферге тыйым салу бойынша өз өкілеттіктерін арттырып жіберді деген шешім шығарды, бірақ «Рейнджерс» бұл тыйым салуды Шотландия футбол ассоциациясына мүше болу шарты ретінде қабылдады. Сондай-ақ 2012 жылы шотландтық «Хартс» командасы алты бірінші команда ойыншысы мен менеджері МакГлинннің жалақысын уақтылы төлемегені үшін екі айға тыйым салды. 2013 жылы олар әкімшілікке кіру үшін сегіз айлық тыйым салуды алды, яғни жаңа ойыншылар 2014 жылдың ақпанына дейін клубқа тіркеле алмайды. 2012 жылдың желтоқсанында ағылшын командасы «Бьюриге» клубтың кәсіби футболшылар қауымдастығынан (PFA) қысқа мерзімді қарыз алғаннан кейін трансферге тыйым салынды. 2013 жылдың қаңтар айында қарызды өтегеннен кейін тыйым салынды, бірақ ақпан айында олар PFA-дан басқа қарыз алғаннан кейін екінші ембарго алды. Бұл ембарго 2013 жылдың мамырына дейін созылып, клубты Стюарт Дей сатып алғаннан кейін несиелер қайтарылды. Бұл кезде клуб екінші лигаға түсіп, 16 ойыншысын босатуға мәжбүр болды. 2013 жылы ағылшын командасы «Уотфорд» 2011 жылдың қыркүйегінен бастап 2012 жылдың маусымында бұрынғы иесі Лоренс Бассини клубты Джанпаоло Поццоға салғанға дейін футбол ережелерін бұзғаны үшін бес айлық трансферлік тыйым алды. «Уотфорд» пен Бассини футбол органдарына LNOC компаниясымен жасалған қаржылық келісімдер туралы, атап айтқанда Дэнни Грэмді «Суонси Ситиге» ауыстырудағы рөлдері туралы хабарламайтындар үшін кінәлі деп танылды. Эмбарго кезеңінде «Уотфорд» лиганың қызметкерлерінің алдын ала рұқсатымен ойыншыларды тіркей алды. 2013 жылы француздық команда «Нант» 2012 жылы шабуылшы Исмаэль Бангураны Эмираттық клуб «Аль-Насрдан» сатып алу кезінде ережелерді бұзғаны үшін екі трансферлік терезеге дейін тыйым салынды. «Нант» Бангураны ЭАЭ командасымен келісімшартын бұзуға көндіргені анықталды және ФИФА оны «Аль-Насрға» төлеуге 4,5 миллион еуро айыппұл салды. Алғашқы жеңілдіктен кейін тыйым сақталды. 2014 жылдың сәуірінде испандық клуб «Барселона» 2014 жылдың маусымынан бастап екі тізбектей трансферлік терезеге тыйым салынды және 18 жасқа толмаған ойыншыларды халықаралық трансфер және тіркеу бойынша бұзушылықтар үшін 305 000 фунт стерлинг айыппұл төледі, ал Корольдік испан футбол федерациясы (RFEF) 340 000 фунт стерлинг айыппұл төледі және «футболдағы кәмелетке толмағандардың халықаралық трансферіне қатысты нормативтік базаны және қолданыстағы жүйені реттеуге» тапсырма берілді. ФИФА-ның ережелерінде халықаралық трансферлер кәмелетке толмағандарға қатысты үш жағдайда ғана қабылданады: (1) ойыншының ата-анасы басқа елге бұрынғы себептермен көшкен; (2) трансфер Еуропалық Одақтың ішінде жүргізілсе, ойыншының жасы 16 мен 18 арасында болса; немесе (3) ойыншының үйі ұлттық шекарадан 50 км-ден аз қашықтықта болса. Алайда, тыйым трансферлік терезенің соңына дейін уақытша алынып тасталды, бұл клубқа 2014 жылдың жазғы трансферлік терезесінде ойыншыларды сатып алуға мүмкіндік берді, олар Марк-Андре тер Стеген, Клаудио Браво, Луис Суарес, Жереми Матью және Томас Вермаэленді сатып алды. 20 тамызда шағым қабылданбады. Тыйым «Барселонаның» имиджін «ұшырып» жіберді деген пікір айтылды. 2015 жылдың қаңтарында спорт директоры Андони Субисаретта осыған қатысты рөлі үшін қызметтен босатылды. 2014 жылдың желтоқсанында ағылшын командалары «Блэкберн Роверс», «Лидс Юнайтед» және «Ноттингем Форест» лига енгізген қаржылық әділеттілік ережелерін бұзғаны үшін бір трансферлік терезеге тыйым салынды. Үш клуб операциялық шығын мен акционерлік инвестициялар бойынша шектеулерді, 8 миллион фунт стерлингке дейін бұзды. 2019 жылдың ақпан айында ФИФА «Челсиге» келесі екі трансферлік терезеде жаңа ойыншыларды тартуға тыйым салды. Тыйым 18 жасқа толмаған ойыншыларды халықаралық трансфер және тіркеу бойынша бұзушылықтарға байланысты салынды. Алайда, клуб әлі де Спорт арбитраждық сотына шағымдану құқығын сақтап қалды. 2019 жылдың желтоқсанында CAS қаңтар айындағы трансферлік терезеден бұрын тыйымды қысқартты. Алайда, клубтың мәлімдемесінде ФИФА-ның мінез-құлқы «өте қанағаттандырмас» болды. «Осы іске қатысты ФИФА-ның тәсілі өте қанағаттандырмас болды, әсіресе ФИФА «Челсиге» «Манчестер Ситиге» қарағанда мүлдем түсініксіз себептермен өте әртүрлі қарады», делінген клубтың мәлімдемесінде.

One method of club punishment used by FIFA is a ban on transfers. In 2005 Italian team Roma were given a one year transfer ban by FIFA, beginning on 1 July, when in September 2004, French centre back Philippe Mexès joined the club while still contracted with Auxerre. On appeal to the CAS in December 2005, the ban was reduced to end after the January transfer window, but the CAS upheld the view Roma had "not only encouraged Mexès to break his contract with Auxerre, but actively provoked the break". In April 2009 Swiss team Sion were told by FIFA they could not sign any players until the 2010 off season as punishment for signing Egyptian goalkeeper Essam El Hadary from Egyptian team Al Ahly in 2008 before his contract expired. In 2011, UEFA threatened to ban all Swiss teams from European competition, ordering the Swiss Football Association to make the decision. Sion were eventually given a 36 point deduction. On 3 September 2009 Chelsea were banned from registering any new players in the January and Summer 2010 transfer windows after FIFA's dispute resolution chamber (DRC) ruled that French winger Gaël Kakuta had breached his contract with Lens when he joined Chelsea in 2007, and that Chelsea had induced him to do so. However, the ban was quickly lifted by the CAS when Chelsea agreed to pay £793,000 in compensation and training costs. In February 2019, Chelsea were banned by FIFA from signing new player for the next two transfer windows. The FIFA's Disciplinary Committee held the club liable for breaches in regards to international transfer and registration of players under the age of 18. The Stamford outfit was charged under Article 19 in relation to 92 players, of which 29 were reportedly found guilty. In 2009 English team Portsmouth were banned from signing new players until debts owed to fellow English teams Chelsea and Arsenal were paid with regard to the transfers of Glen Johnson in 2007 and Lassana Diarra in 2008. The ban was lifted three months later by the Premier League. In February 2012 English team Port Vale received a transfer embargo due to an unpaid bill, which meant that the signing of ex Vale player Chris Birchall could not be completed. Less than two weeks later, Vale entered administration. In November 2012, upon the completion of the purchase of the club by Paul Wildes, Vale exited administration and the embargo was lifted. Soon after, Vale eventually completed the signing of Birchall, who had been playing with Major League Soccer's Columbus Crew. In 2012 Scottish team Rangers were given a 12 month registration ban by the Scottish Football Association for breaching rule 66 – bringing the game into disrepute. This meant Rangers could still transfer players into the club, but they could not be registered with the governing body. This came after Rangers entered administration. A Court of Session judge had ruled that the Scottish Football Association (SFA) acted beyond its powers in imposing the year long transfer ban on Rangers, but Rangers accepted the ban as a condition of gaining membership to the Scottish Football Association. Also in 2012, fellow Scottish team Hearts received a two month ban for failing to pay the wages of six first team players and manager McGlynn on time. In 2013 they received an eight month ban for entering administration, meaning new players would not be able to registered with the club until February 2014. In December 2012 English team Bury received a transfer ban after the club took out a short term loan with the Professional Footballers' Association (PFA). The ban was lifted in January 2013 after they repaid the loan, but in February they received a second embargo after receiving another loan from the PFA. This embargo lasted until May 2013, when the club were taken over by Stewart Day and the loans were repaid, at which point the club had been relegated to League Two and been forced to release 16 players. In 2013 English team Watford received a five month transfer ban for breaching football rules during the period from September 2011 until former owner Laurence Bassini sold the club to Giampaolo Pozzo in June 2012. Watford and Bassini were found guilty of failing to inform the football authorities about financial agreements set up with a company called LNOC, in particular their role in the transfer of Danny Graham to Swansea City. During the embargo period Watford were still able to register players with prior permission from league officials. In 2013 French team Nantes received a ban lasting two transfer windows after breaking rules over the 2012 signing of striker Ismaël Bangoura from Emirati club Al Nasr. It was ruled that Nantes had persuaded Bangoura to break his contract with the UAE team, and were fined €4.5 million by FIFA, to be paid to Al Nasr. After an initial reprieve, the ban was upheld. In April 2014 Spanish club Barcelona received a transfer ban for two consecutive windows starting June 2014 and a fine of £305,000 for breaches relating to the international transfer and registration of players under the age of 18, while the Royal Spanish Football Federation (RFEF) received a fine of £340,000 and told to "regularise its regulatory framework and existing system concerning the international transfer of minors in football". FIFA's regulations dictate that international transfers regarding minors are only accepted in three scenarios: (1) the player's parents have moved to another country for non related reasons; (2) the move takes place within the European Union if the player is aged between 16 and 18; or (3) the player's home is less than 50 km from the national border being crossed. However the ban was temporarily lifted until the end of the transfer window, giving the club the ability to purchase players in the summer transfer window of 2014, during which they were able to complete the purchases of Marc André ter Stegen, Claudio Bravo, Luis Suárez, Jérémy Mathieu and Thomas Vermaelen. The appeal was rejected on 20 August. The ban was said to have "shattered" Barcelona's image. Sporting director Andoni Zubizarreta was sacked in January 2015 for the part he played. In December 2014 English teams Blackburn Rovers, Leeds United and Nottingham Forest were given a transfer ban of one transfer window for breaking league implemented financial fair play regulations; the three clubs exceeded deviation limitations on operating loss and shareholder investment, set at £8 million. In February 2019, Chelsea were banned by FIFA from signing new players for two transfer windows. The ban was handed following breach of international transfer and registration of players under the age of 18. However, the club still reserved the right to appeal to Court of Arbitration for Sport. In December 2019, the ban was reduced by CAS ahead of January transfer window. However, the club in its statement said that FIFA's conduct was “deeply unsatisfactory".“The approach taken by FIFA to this case has been deeply unsatisfactory, not least as FIFA chose to treat Chelsea entirely differently to Manchester City for reasons that make absolutely no sense to Chelsea,” a club's statement read.