Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік тармақ аңғары темір жолы – Батыс Вирджиния штатының Шығыс Панхандл аймағындағы 52,4 миль (84 км) ұзындықтағы темір жол. Оңтүстік тармақ Потомак өзенімен қатарласа созылған және Петербургтен солтүстікке қарай Грин-Спрингке дейін барады, онда ол CSX Камберленд тармағымен қиылысып, ұлттық темір жол желісіне қосылады. SBVR Батыс Вирджиния мемлекеттік теміржол басқармасына (SRA) тиесілі және 1978 жылдың 11 қазанында Балтимор және Огайо темір жолынан сатып алынған. Бұл сатып алу Батыс Вирджинияны коммерциялық жүк тасымалын жүзеге асыратын темір жолды иеленген және басқарған алғашқы штат етті. SRA штаб-пәтері Мурфилдте, SBVR бойында орналасқан. SBVR-дың көп бөлігі, оның ішінде Оңтүстік Потомак өзені арқылы салынған үш көпірі 1985 жылы болған су тасқынынан зардап шекті. Су тасқынынан кейін темір жолды жабу туралы әңгімелер болғанымен, екі жылдан кейін қайта құру жұмыстары басталды. SBVR – Ромниде орналасқан «Потомак Игл» саябалық темір жолы үшін негізгі желі болып табылады.
The South Branch Valley Railroad is a 52.4 mile (84 km) railroad in the Eastern Panhandle of West Virginia. The branch line, which parallels the South Branch Potomac River, runs north from Petersburg to Green Spring, where it connects to the national rail network at a junction with the CSX Cumberland Subdivision. The SBVR is owned and operated by the West Virginia State Rail Authority (SRA), who purchased it from the Baltimore & Ohio Railroad on October 11, 1978. The purchase made West Virginia the first state to both own and operate a commercial freight railroad. The SRA is headquartered along the SBVR in Moorefield. Most of the SBVR—including its three bridges over the South Branch Potomac River—was destroyed by flooding in 1985. Despite talk of shutting down the railroad after the flood, reconstruction began two years later. The SBVR is the host line for the Potomac Eagle Scenic Railroad, which is headquartered in Romney.
Батыс Вирджиния теміржол компаниясы
Балтимор және Огайо темір жолының басты магистралі 1840 жылдары Потомак өзені бойындағы Гэмпшир округі арқылы салынғанмен, Оңтүстік Потомак өзені аңғарымен байланысатын темір жол желісі болған жоқ. 1875 жылға таман Канахва округының бір топ кәсіпкерлері мен бизнесмендері Батыс Вирджиния темір жол компаниясын құрды. Компанияның мақсаты – Кентукки шекарасынан басталып, Батыс Вирджинияның Шығыс Панхандл аймағына дейін созылатын темір жол құрылысын жүзеге асыру еді. Желінің солтүстік терминалы Потомак өзені бойындағы Мэриленд шекарасына жақын, Оңтүстік тармағының маңындағы жерге орналастырылуы тиіс болды. Грин-Спринг және Оңтүстік филиалы депосы желінің соңғы станциясы орналасатын мүмкін жерлер ретінде қарастырылды. Компания штат бойынша темір жол салуға құқық алды, себебі бұл Оңтүстік-Батыс Вирджиния үшін Шығыс Панхандл және Шығыс жағалауға қолжетімділікті жақсартатын еді. Бірақ, бірнеше жыл өткен соң компания таратылды.
While the mainline of the Baltimore & Ohio Railroad had already been constructed through Hampshire County in the 1840s along the Potomac River, there existed no rail line linking with the South Branch Potomac River Valley. As early as 1875, a group of Kanawha County businessmen and entrepreneurs formed a company designated the West Virginia Railroad Company. The company's objective was to construct a railroad from the Kentucky border extending across the state to West Virginia's Eastern Panhandle. The line's northern terminus was to be designated a location in close proximity to the South Branch along the Maryland border on the Potomac. Green Spring and South Branch Depot were considered as possible locations for the line's terminus. The company quickly obtained the authority to build its railroad across the state, especially because it would provide improved access to the Eastern Panhandle and Eastern Seaboard for southwestern West Virginia. The company, however, folded a few years later.
Камберленд, Мурфилд және Петербург теміржол компаниясы
Батыс Вирджиния теміржол компаниясы тарағаннан кейін көп ұзамай, Оңтүстік Бранч аңғарындағы кәсіпкерлер мен бизнесмендер мәселені өз қолдарына алып, Петербургтен Грин-Спрингке дейін B&O магистраліне – Камберленд, Мэриленд және Мартинсбург, Батыс Вирджинияға дейін теміржол салуға тырысты. Бұл мақсат компания атауында көрсетілген: Камберленд, Мурфилд және Петербург теміржол компаниясы. Компанияның жоспарлары Батыс Вирджиния теміржолының жоспарларынан айырмашылығы, Петербургті, Франклинді емес, B&O магистралімен байланыстыруды көздеген. Компанияның мақсаты тек Оңтүстік Бранч аңғарын B&O магистралімен байланыстыру болды, штаттың қалған бөлігімен байланыстыру жоспарында болған жоқ. Бұрынғы компания сияқты, бұл компания да желіні салуға қол жеткізе алмады.
Shortly after the West Virginia Railroad Company folded, businessmen and entrepreneurs in the South Branch Valley sought to take matters in their own hands and build a railroad from Petersburg to Green Spring on the B&O's mainline to Cumberland, Maryland and Martinsburg, West Virginia. This goal was reflected in the company's title: the Cumberland, Moorefield and Petersburg Railroad Company. The company's plans differed from the West Virginia Railroad's in that it planned on connecting Petersburg and not Franklin to the B&O mainline. It was also only concerned with connecting the South Branch Valley to the B&O mainline and not connecting it with the rest of the state. Like its predecessor, the company was unable to get the line built.
Оңтүстік теміржол компаниясы
1884 жылдың 1 қыркүйегінде Оңтүстік тармақ теміржол компаниясы Ромниден Грин-Спрингке дейінгі жолды аяқтады, соның арқасында бұл жол құрылысын аяқтады. Оңтүстік тармақ теміржол компаниясы – бұл жергілікті кәсіпкерлердің тағы бір тобы еді, оның ішінде Батыс Вирджиния штаттық палатасының спикері Александр У. Монро да бар. Олар Ромниді Солтүстік-Батыс жолы (қазіргі АҚШ 50 тас жолы) бойындағы маңызды орналасуына байланысты B&O магистралімен байланыстыруға ерекше көңіл бөлді. Компания теміржолын Мурфилд арқылы Петербургке дейін салуды жоспарлағанмен, бұл 20-шы ғасырдың басында ғана іске асты. Тағы да бұл міндетті Хэмпшир округының жергілікті тұрғындары өз мойндарына алды.
The line finally became a reality on September 1, 1884 when it was completed from Romney to Green Spring by the South Branch Railroad Company. The South Branch Railroad Company was another group of local entrepreneurs, including Speaker of the West Virginia House of Delegates Alexander W. Monroe, who were especially concerned with connecting Romney to the B&O mainline because of its key location along the Northwestern Turnpike (today's US 50). While the company intended to extend its railroad south to Petersburg via Moorefield, it did not occur until after the turn of the 20th century. Once again, the task would be up to the local citizens of Hampshire County.
Hampshire Southern теміржол компаниясы
1909 жылы Уильям Б. Корнуэлл (губернатор Джон Дж. Корнуэллдің інісі) басқарған Хэмпшир Оңтүстік теміржол компаниясы өзінің теміржол желісін оңтүстікке қарай салуға кірісті. Құрылыс қаланың солтүстігіндегі Ромни депосынан басталды, содан кейін Валли-Вью шаруашылығының жерімен жүргізілді, онда Оңтүстік тармағы арқылы ағаштан жасалған көпір салынды. Солтүстік-Батыс жолының ағысына жеткеннен кейін, Милл-Крик өзенінің сағасының жанында Батыс Ромни станциясы ашылды. Батыс Ромни станциясының пошта бөлімі кейіннен Hampshire Southern компаниясын сатып алған B&O компаниясының басшысының құрметіне Vanderlip деп аталды. Hampshire Southern Оңтүстік тармақтың батыс жағалауымен The Trough арқылы және Харди округіне дейін желісін салуды жалғастырды. 1910 жылға қарай Ромни мен Мурфилд арасында жүк және жолаушылар тасымалын жүзеге асыратын алғашқы пойыздар іске қосылды және Мурфилдтен Грин-Спрингке дейінгі желі толыққанды аяқталды. Мурфилдке дейінгі құрылыс толыққаннан кейін, Hampshire Southern 1911 жылы Мурфилд және Вирджиния теміржол компаниясына сатылды.
In 1909, the Hampshire Southern Railroad Company led by William B. Cornwell (brother of Governor John J. Cornwell) of Romney began construction of its rail line south. The construction commenced from the Romney Depot north of town and then proceeded across the property of Valley View farm where a wooden trestle was then constructed across the South Branch. Once it reached the Northwestern Turnpike upstream, another station was opened as the West Romney Station near the mouth of Mill Creek. West Romney Station's post office was later referred to as Vanderlip in honor of a B&O executive following its purchase of Hampshire Southern. Hampshire Southern continued the construction of its line along the western bank of the South Branch through The Trough and into Hardy County. By 1910, the first trains providing freight and passenger service between Romney and Moorefield were in service and the line lay completed from Moorefield to Green Spring. Once the line's construction to Moorefield was fulfilled, Hampshire Southern soon sold the line to the Moorefield and Virginia Railroad Company in 1911.
Мурфилд және Вирджиния теміржол компаниясы
Мурфилд және Вирджиния теміржол компаниясы желіні сатып алғаннан кейін Петербургке соңғы байланыс толыққанды, ал теміржолдың Оңтүстік тармақ аңғарындағы барлық қашықтығы бітірілді. Уильям Корнуэлл және Юджин Эйлз (Джон Дж. Корнуэллдің күйеу баласы) өздерінің мүдделерін грантор компаниялары арқылы сақтап қалды. Ұзаққа соқпай, Мурфилд және Вирджиния желіні Балтимор және Огайо теміржол компаниясына өткізді.
Once the Moorefield and Virginia Railroad Company acquired the line, the remaining link to Petersburg was completed and the full length of the railroad's course in the South Branch Valley had been finished. William Cornwell, along with Eugene Ailes (son in law to John J. Cornwell), retained their interests in the railroad through their grantor company. After a brief ownership, Moorefield and Virginia transferred the line to the Baltimore and Ohio Railroad Company.
Балтимор және Огайо теміржол компаниясы
1913 жылы Балтимор және Огайо теміржол компаниясы бұл тармақ желісін иеленді. B&O құрамына кіргеннен кейін, желі Оңтүстік тармақ желісі деп аталды. Бастапқыда жолаушылар тасымалы жақсы дамыды, әсіресе Хэмпшир округінде округтің батыс жартысындағы мектептер біріктірілген соң. Грин-Спринг, Спрингфилд және B&O желісі бойындағы басқа да елді мекендерден студенттер Ромни қаласындағы жоғары мектепке пойызбен қатынайтын. Петерсбург және Мурфилдтен келгендерге де жолаушылар тасымалы ыңғайлы болды, себебі ол Камберленд және Мартинсбургке дейін жылдам әрі қолайлы сапар жасауға мүмкіндік берді. Бірақ 1930 жылдары B&O жолаушылар тасымалын тоқтатып, жүк тасымалына көшті. B&O 1978 жылы бұл желіні толығымен тастап кетті. Аймақтың экономикасы мен өнеркәсібіне деген алаңдаушылықты білдірген Батыс Вирджиния штаты бұл желіні сатып алды.
The Baltimore and Ohio Railroad Company got a hold of the branch line in 1913. As part of the B&O, the line became known as the South Branch line. Initially its passenger service did well, especially in Hampshire County after schools in the county's western half were consolidated. Students from Green Spring, Springfield, and other points along the B&O line used the train to commute to Romney's senior high school. Passenger service was also popular with those from Petersburg and Moorefield because it allowed a faster and more convenient trip to Cumberland and Martinsburg. However, in the 1930s, the B&O did away with passenger service and focused on freight. The B&O abandoned the line completely in 1978. Out of concern for the region's economy and industries, the state of West Virginia purchased the line.
Оңтүстік тармақ аңғары темір жолы
Батыс Вирджиния штатының теміржол басқармасы (SRA) 1978 жылғы 11 қазанда Балтимор және Огайо темір жолынан желіні сатып алды. B&O-ның Оңтүстік тармағын сатып алғаннан кейін Батыс Вирджиния коммерциялық жүк теміржолын меншікке алып, оны басқаратын АҚШ-тағы алғашқы штат атанды. 1985 жылы Оңтүстік тармақ аңғарындағы су тасқыны штаттің меншігінің қысқа ғана уақытқа ғана созылуына себеп болды. Бұл тасқын теміржолдың көп бөлігін, соның ішінде Потомак өзенінің Оңтүстік тармағын кесіп өтетін үш көпірдің барлығын қиратты. Теміржолды жабу туралы әңгімелер болғанымен, 1987 жылы қайта құру жұмыстары басталды. 1989 жылы теміржолды қайта құру жұмыстары аяқталғаннан кейін, қызмет көрсететін аймақтарға қайтадан теміржол қызметі қолжетімді болды. Теміржолдың жаңа өмірі 1991 жылы Potomac Eagle Scenic Railroad келгенімен белгіленді. "Аққу" Ромни қаласының Вапокомо станциясынан, Батыс Вирджинияның 28-ші тас жолындағы Вапокомо шаруашылығынан Мурфилдке дейін қатынайды және туристерді Саздық арқылы экскурсияға алып шығады. Жол бойында жолаушылар Valley View, Stoney Lonesome, Mill Meadow, Вандерлип қауымы, Nathaniel Kuykendall үйі және аңғарда сақталған басқа да ескі плантациялар мен шаруашылықтар сияқты бірнеше тарихи орындарды көреді. Саздықта жолаушылар ұя салған аққабақ бүркіттерді тамашалайды, осыдан-ақ пойыз осылай аталған.
The West Virginia State Rail Authority (SRA) purchased the line from the Baltimore & Ohio Railroad on October 11, 1978. Upon purchasing the B&O's South Branch line, West Virginia became the first state in the United States to both own and operate a commercial freight railroad. The state's ownership was almost short lived as a result of major flooding in the South Branch Valley in 1985. This flood destroyed most of the rail line, including all 3 bridges that crossed the South Branch Potomac River. Despite talk of discontinuing the railroad, re construction began in 1987. With the completion of re construction efforts on the railroad in 1989, rail service was once again available to the communities which it serves. The rebirth of the railroad saw the arrival of the valley's Potomac Eagle Scenic Railroad in 1991. Running from Romney's Wappocomo Station on West Virginia Route 28 at Wappocomo farm to Moorefield, the "Eagle" takes tourists on a sight seeing excursion through the Trough. En route to the Trough, passengers view a number of historic sites, namely Valley View, Stoney Lonesome, Mill Meadow, the community of Vanderlip, the Nathaniel Kuykendall House, and other old plantations and farms that remain in the valley. While in the Trough, passengers view the bald eagles that have made their nesting grounds there, hence the train's name.
Қызмет көрсететін қауымдастықтар
Қоғамдар SBVR-дің оңтүстік басындағы нүктеден Потомак өзеніндегі солтүстік басындағы нүктеге дейін тізімделген. Бұған B&O-ның бұрынғы теміржол пошта және экспресс кеңселері де кіреді, онда тұрақты тұрғындары болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін.
Communities are listed from the southern terminus of the SBVR to its northern terminus on the Potomac. Also included are the B&O's old railroad post and express offices that may or may not have had permanent residents.