Уильям Эдрич: Англияның көрнекті крикетшісі

Кіріспе

Уильям Джон Эдрич (26 наурыз 1916 - 24 сәуір 1986) – ағылшын крикетшісі, Миддлсекс, Мэрилебон Крикет Клубы (MCC), Норфолк және Англия құрамаларында бірінші сыныпты крикетпен айналысқан. Эдричтің үш бауыры, Брайан, Эрик және Джефф, сондай-ақ туысы Джон да бірінші сыныпты крикет ойнады. Норфолк аймағында Эдричтер толық он бір ойыншыдан тұратын команда құрастыра алды. 1938 жылы бір күндік ойында Эдричтерден құралған команда Норфолк құрамасын жеңді.

Өмір және мансап

Норфолк штатының Лингуд қаласында туған Билл Эдрич шабуылдай ойнайтын оң жақтағы соққы беруші және оң жақтағы жылдам боулингші болды. Ол соғыстан аман қалғанына "қатты қуанды", сол себепті кештерді ұнататын және күнге қарай өмір сүрді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін крикет қайта жанданғанда, ол Англия құрамасының тұрақты ойыншысы болды, үшінші нөмірде ойнап, кейде боулингті ашатын. 1946–47 жылғы Ас сериясында Австралияға қарсы жүздік соқты, 1947 жылы Оңтүстік Африкаға қарсы екі жүздік, 1948 жылы Австралияға қарсы және 1949 жылы Жаңа Зеландияға қарсы бір жүздік соқты. Батыл ойыншы болған ол "өз қауіпсіздігіне аса мән бермейтін. Ешқандай боулер оның соққысына төтеп бере алмайды, ешқандай есептік көрсеткіш оның қарсыласуына жеткіліксіз" еді. 1946–47 және 1948 жылдары Линдуолл мен Миллердің шабуылдарына қарсы тұрып, қатты жарақат алды. Соғыстан кейінгі жылдар Эдричтің өркендеу кезеңі болды. 1947 жылы ол Том Хейвардтың рекордын жаңартты, маусымда 3,539 ұпай жинады және 3,816 ұпай жинаған Денис Комптоннан көп айырылмады. Комптон мен Эдричтің жиынтық көрсеткіші ағылшын крикетінің маусымдық ең жоғары көрсеткіші болып қала береді, ал бірінші сыныпты матчтардың саны азайғандықтан, оны ешкім жеңіп шығуы екіталай. Осы маусымда Эдрич 67 қақпа алды. Эдричтің Тест карьерасы 1954–55 жылғы Ас турнесіне дейін жалғасты, бірақ 1950 жылдан кейін Батыс Үндістанның спиннерлері Сонни Рамадин мен Альф Валентайнға қарсы тиімді жауап бере алмады. Англия 1954–55 жылдары Аделаидада Асты сақтап қалғанда, команда 56 бөтелке шампан ішіп, Эдрих – кез келген кештің жаны – Гленелгдің Пирс қонақ үйінің вестибюліндегі мәрмәр бағанаға шығып, "Ginger" әнін шырқады. Барлығы алғанда, Эдрих 1934 жылдан 1958 жылға дейін 571 бірінші сыныпты матчта ойнап, 36,985 ұпай жинады, ең жоғары көрсеткіші 267 ұпайды құрады. Оның жинаған ұпайлары оны барлық уақыттардағы тізімде 29-орынға қойды. Ол Англия үшін 39 Тест матчында 2,440 ұпай жинады, Дурбандағы 219 ұпайы ең жақсы көрсеткіші болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын кәсіби болған ол кейін әуесқойға айналып, 1951 және 1952 жылдары Комптонмен бірге Миддлсекс командасының капитаны болды, ал 1953 жылдан 1957 жылға дейін жеке басшылық етті. Миддлсекстен зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Норфолкке оралды және 56 жасқа дейін Майнор Каунтиде крикет ойнады, округтің капитаны болып 1971 жылға дейін қызмет етті. Көңілді мінезімен белгілі Эдрих бес рет үйленді және екі ұлы болды – Жаспер мен Джастин. Ол 1986 жылдың 24 сәуірінде Бэкингемширдегі Чешемдегі үйінде құлап қайтыс болды, оның өмірі 70 жылға жетті. MCC Лордтың крикет алаңындағы "Нурсери Энд" трибуналарының екі тұғырын оның және Денис Комптонның құрметіне атады. Крикет жазушысы Колин Бейтман атап көрсеткендей, "бұл олардың керемет дағдылары мен қайратты рухын көрсете алмайтын қарапайым, практикалық құрылым".

Born in Lingwood, Norfolk, Bill Edrich was an attacking right handed batsman and right arm fast bowler. He had "an immense relief that he survived" the war and as a result loved to party and lived for the day. When cricket resumed after the Second World War, he quickly became a regular in the England team, batting at No. 3 and sometimes opening the bowling. He scored centuries against Australia in the 1946–47 Ashes series, two against the South Africans in 1947, another against Australia in 1948 and a final one against New Zealand in 1949. A gutsy batsman he was "almost indifferent to his own safety. No bowler is too fast to hook; no score too large to defy challenge" and was badly bruised standing up to the bouncers of Lindwall and Miller in 1946–47 and 1948. The postwar years were Edrich's heyday and in 1947 he broke Tom Hayward's record, scoring 3,539 runs in the season and not being much overshadowed by Denis Compton, who scored 3,816. Compton's and Edrich's aggregates remain the highest ever in an English cricket season, and with the reduction in the number of first class matches seem likely never to be overtaken. In addition to his runs, Edrich also took 67 wickets in the same season. Edrich's Test career continued until The Ashes tour of 1954–55, but he played less regularly after 1950, when he appeared to have little answer to the West Indian spinners Sonny Ramadhin and Alf Valentine. When England retained the Ashes at Adelaide in 1954–55 the team consumed over 56 bottles of champagne and Edrich – the life and soul of any party – climbed the marble pillar in the lounge of Glenelg's Pier Hotel and sang "Ginger". All told, Edrich played in 571 first class matches between 1934 and 1958, scoring 36,985 runs, with a highest score of 267 not out. His run total puts him 29th on the all time lists. He scored 2,440 runs for England in his 39 Test matches, with the 219 not out at Durban his best. A professional before the Second World War, he turned amateur afterwards and captained Middlesex jointly with Compton in 1951 and 1952, continuing in sole charge from 1953 to 1957. After retiring from Middlesex, he returned to Norfolk and played Minor County cricket until he was 56, captaining the county until 1971. A famously convivial man, Edrich was married five times and had two sons, Jasper and Justin. He died following a fall at his Chesham, Buckinghamshire home on 24 April 1986, aged 70. The MCC named the twin stands at the Nursery End at Lord's Cricket Ground, in his and Denis Compton's honour. Cricket writer, Colin Bateman, noted, "it is a dull, practical structure which does little justice to their mercurial talents and indomitable spirits".